Zo moedig als ik me gisteravond voelde zo anders voel ik me vandaag.
Zit ik in de put?
Nee dat niet maar ik ben wel angstig.
Daarmee bedoel ik niet bang maar angstig om even alles.
Naar buiten gaan, boodschappen doen enz.
Gaat allemaal wel lukken hoor want ik herken het gevoel maar nu even niet.
De warmte helpt ook niet echt.
De hele nacht dacht ik; zal ik uit bed gaan en het laatste stukje van mijn blogje weghalen.
Op een bepaalde manier voelt het niet goed.
Zullen de mensen niet denken dat ik wil laten zien hoe geweldig ik mezelf vind doordat ik voor vriendin wil zijn?
Kijk mij eens geweldig zijn, wat ik allemaal doe.
En wat als ik met mijn grote bek het niet volhou en keihard wegren?
Ik wou vanmorgen het stukje weghalen maar ik had al reacties dus ik liet t staan.
Aan de andere kant ;
ik heb altijd bijna alles met jullie gedeeld waarom zou ik het nu niet meer doen?
Ieder weet van mijn gevecht, mijn verdriet, mijn mislukkingen, teleurstellingen.
En de goede dingen.
Het tweede is; hoe zou vriendin het vinden dat ik over haar schrijf?
Ik probeer wel niet al teveel in details te gaan.
Ik heb t idee dat t vooral over mijn gevoel gaat.
Vandaag gaat ze weer naar ziekenhuis.
Maandag was het al alleen maar slecht nieuws.
Vandaag zal niet beter zijn.
Slecht nieuws op slecht nieuws.
Haar zus uit buitenland is er tot vrijdag.
Dat is een zegen want die meiden zijn dol op elkaar.
Met hun andere zus is het echt een drie eenheid.
Soms gebeuren er wonderen.
We hopen erop.
maar geloven er geen van allen in.
een beetje jokken tegen elkaar mag best in dit geval.
Pfff het lucht weer op dat schrijven.
Weet je als ik met iemand zou praten,behalve met X die net zo hard meeleeft, komt die ander toch weer met de ellende van haar buurman's diens neef en daar een buurman van .
Hier kan ik mijn verhaal doen op mijn manier zonder weer een vol hoofd te krijgen van de anderen.
Bloggen en jullie reacties en meeleven heeft me zo vaak door dingen heen geholpen.
Ik blijf t gewoon doen.
oke?
Zeg vandaag tegen de mensen van wie je houd dat je van ze houdt
en ze waardeert en dat ze je blij maken.
Ik zou graag tegen mr. X zeggen dat ie een lul is dat ie zijn portemonnee kwijt is maar dat doe ik niet.
Het is gewoon heel vervelend en lastig en gaat geld kosten maar ik gaf hem een dikke kus en zei; ga er niet van wakker liggen schat.
Het komt allemaal goed.
En in dit geval lieg ik niet.
6 opmerkingen:
Blijf maar gewoon je gevoelens schijven als het je goed doet Heel veel sterkte en een dikke knuffel .Elisabeth
Zit ik met tranen van ontroering jouw blog te lezen, schiet ik meteen weer in de lach om jouw reactie op mr. X dattie z'n portemonnee kwijt is.
En zo is Het Leven, lachen en huilen...
En nee schat, ik weet zeker dat er niemand van jouw bloglezers is die denkt: o o o wat denkt die Helene dat ze toch goed is.
Wij denken (en ik spreek, denk ik voor allemaal): wat een prachtmens en wat mooi dat ze er voor een zieke vriendin kan zijn, hoe moeilijk het ook is.
Inmiddels ben ik wel achter dat er niets zonder reden gebeurt in het leven, vraag is alleen: herken je het en doe je er iets mee...of niet?
Heel veel sterkte daar, voor jullie allemaal.
Dikke kus!
Ben het met Loes eens hoor ,geen seconde die gedachte gehad.Je bent gewoon een lief mens!
Gewoon jezelf blijven, lieverd.
He, wat verdrietig. Ja, iedereen kent mensen die diezelfde rotziekte gehad hebben.
Wel hilarisch hoe jij zo kan switchen van verdriet naar lachen. Lachen door de tranen heen is net zoiets als zonnestralen door de regen heen.
Liefs en sterkte,
Knuffel, VeggieMo
Je schrijft alles zo mooi en eerlijk op.
Je bent een heerlijk mens.
We hebben allemaal zo onze onzekerheden.
En je hoeft echt niet te denken,wat jij nu dacht.
Ik zie je beslist niet zo.
Je vriendin mag blij zijn,met zo'n vriendin als jij.
Liefs Ans
Een reactie posten