Gelukkig is de tuin wat minder vol als op de eerste foto.
ANGST.
Sinds vrijdagmiddag.
Vriendin kwam uit het ziekenhuis aan de deur.
Kom maar op met het goede nieuws zei ik.
Overtuigd was ik dat t om iets heel anders ging de klachten die ze had.
Ze had geen goed nieuws.
Juist heel slecht.
Volgende week maandag hoort ze meer.
En ik ben heel erg bang.
Blijf toch een beetje hoop houden dat t iets anders is die nieuwe tumor.
Het kan toch zomaar?
Ze vertrok daarna meteen naar familie.
Ik hoop haar vandaag te zien.
Ik voel de angst tot in mijn tenen.
Wil verder niet teveel over haar schrijven want het is haar verhaal.
Niet het mijne.
Ik ben zo bang om haar kwijt te raken.
Na het bezoek zijn mr. X en ik naar het strand gegaan en bij een leuk restaurant gegeten.
In Noordwijk.
Hij en ik hebben altijd de neiging om naar bekende dingen te gaan maar ik wilde nu eens iets anders.
Leuke restaurant ontdekt op t strand en heerlijk gegeten.
Gisteren een feest in Lisse.
Onze vriend werd 50 jaar.
Geboft met het weer.
We gaan al 13 jaar met elkaar om.
Ik besefte opeens hoe bijzonder het is dat je op zo een feest uitgenodigd word en het met elkaar kan vieren.
We hebben hun kinderen zien opgroeien en genieten nog steeds van die 2 knullen.
Een goed gezin.
We kennen al hun familie, vrienden en buren.
Gek dat je na zulk slecht nieuws de dingen opeens intenser voelt.
Vandaag komen ze laminaat leggen in de gang en de schoorsteenveger komt.
Mr. X is vrij.
Ik ga er een goede dag van maken.
Jullie ook?
Fijne week allemaal.
Lieve lieve Veggie, heel veel sterkte deze dagen.
Ik denk aan je.
7 opmerkingen:
Lieve Helene, jij ook heel veel sterkte. Die zorgen zijn zo moeilijk. Voor mijn schoonmoeder ben ik blij dat ze niet meer hoeft. Ze was zo zwak geworden en voor haar hoefde het niet meer.
Jouw vriendin wil nog graag en dat maakt het zoveel moeilijker. Denk ook aan jullie.
Liefs, VeggieMo
Heh bah, toch slecht nieuws dus van je vriendin... Sterkte...
Sterkte voor je vriendin en zeker ook voor jou!
Jeetje ! dat klinkt heftig.
Heel veel sterkte.
Groetjes Ans
Wat is het toch oneerlijk in het leven .Ik hoop voor je vriendin dat het niet weer die akelige ziekte is .Ik kan me voorstellen dat ook jij bang bent want je wilt haar niet verliezen ,eindelijk ontmoet je zo'n fijn en lief mens en dan is ze zo ziek .Ik wens jullie gewoon alle twee sterkte. Pas ook goed op jezelf hoor lieverd
Knuffel Elisabeth
Ach wat naar voor jullie allemaal, sterkte.
Wat is het toch heerlijk om weer behoorlijk weer te hebben. Ik heb een groot deel van de dag buiten gezeten en pruimen van hun velletje en pit ontdaan, ik kook ze allen even en doe ze dan ik zakjes in de vriezer. En later gaat het in de yoghurt.
Ook heb ik van bramen van vorig jaar eindelijk eens jam gemaakt, ongeveer 15 kleine potjes staan er. Die ga ik op koolhydraatarme pannenkoeken als lunch eten.
De bramen van dit jaar hebben nu ook weer plek in de vriezer.
Het is heerlijk weer gewoon een keuken te hebben!
Het besef dat wat je lief hebt je ook zo weer kwijt kan raken, dat is pijnlijk. Dat wij daar geen controle over hebben en dat het leven niet eerlijk verdeeld is, maar lukraak.
Je schrijft mooi over je vriendin. Dat is waar het om draait. Weten dat je gezien bent.
Sterkte lief mens.
Een reactie posten