1 maart

Oude foto van Soop maar zo ziet ze er nu ook uit.
En Wybertje die er niet meer is.
Ik blijf het moeilijk vinden om foto's te zien van de beestjes die er niet meer zijn.
Klein is Soop he?

Het is een maart en ik ben er nog.
Keuze stond echt vast om vandaag te stoppen maar ja wist ik veel dat ik zoveel reacties zou krijgen.
Ik wil niet een soort Gordon zijn die beloofd te stoppen en toch doorgaat maar het lijkt er toch op.

De gevolgen van zondag zijn goed te voelen.
Ik ben bekaf.
Ik ging gisteren van mijn cursus eerder naar huis.
Wilde naar bed.
En dat om 11.15 uur.
Kom ik thuis 2, nee 3 uitnodigingen op wattsapp.
(ik heb geen wattsapp buiten de deur)
Of ik mee ging wandelen, uitnodiging voor high tea en eentje voor stedelijk museum.
Overal nee op gezegd al had ik wel graag naar museum gegaan met A.
Even niks met een ander.

Zou eigenlijk een afspraak moeten maken met dokter want ik heb al maanden uitslag op mijn gezicht.
en het gaat niet weg.
Gelukkig mogen wij make up gebruiken anders had ik er al lang gezeten.
Oh shit zie dat ik mijn trui binnenstebuiten aan heb.
Zo ook weer opgelost.
X die zo precies is wordt gek van mij.
Al moet ik zeggen dat ik een ware trendsetter bent nu blijkt dat 2 verschillende sokken aan hebben helemaal in is.
Enfin de dokter.
Ja ik moet echt en heb me al voorgenomen om zonder make up te gaan zodat het voor hem/haar goed te zien is maar nu zul je ziet dat de wachtkamer vol met exen zal zitten en die mij dan zo zien.
Niet dat alle exen zelf zo goed opgedroogd zijn maar daar gaat het niet om.
Ik moet echt gaan want het ziet er echt niet uit.

Mr. X en ik overleggen zo goed als alles.
Zelfs het kopen van een zaklamp die we trouwens nog steeds niet hebben.
Maar nu heeft hij 3 weken vrij genomen zonder te overleggen.
10 jaar geleden nam hij eens 3 weken vrij en we besloten om dat nooit meer te doen.
Het werd meestal 3x een week
Nu wilde ik 2 weken maar hij luisterde gewoon niet.
Tja dat kan.
Hij is ook op, zoals jullie wel weten.
Dus 3 weken in mei.
Gelukkig niet 3 weken weg want dat overleef ik niet.
Een week is voor mij het maximum.
Voor hem trouwens ook.
We gaan nu naar La roche en Ardenne.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het op dit moment erg eng vind en totaal geen zin heb maar ik ga me nu nog niet druk maken.
Het lijkt wel of ik het steeds moeilijker vind om van huis te gaan.
Wel vind ik het leuk om dingen te zien en mee te maken.
Misschien moet ik zo een bril kopen, weet niet hoe het heet, waar je van alles meemaakt alsof je er bent.

Vandaag krijgen we ook weer uitbreiding van de dieren.
Ik ga een vriendin halen voor Mathilde (kip)
Al heb ik niet het idee dat zij daarop zit te wachten maar volgens de mens mogen kippen niet alleen zijn, is zielig.
Zij zit in de ren met de konijnen en kan zelf in en uit de tuin in als ze dat wil wat ze dan ook gerelgeld doet,
Ook gaat ze vaak de kas in bij de cavia"s op visite omdat daar ook altijd wat te smullen valt.
En natuurlijk iedere dag hier even in huis op de stoel.
Ik ken kippen die het zwaarder hebben.

Jeetje wat een verhaal weer maar ik wil het  toch nog even over het meisje met het rode haar hebben.
Ik was een paar dagen verkouden en dan kan ik er niet heen omdat zij zo vatbaar is natuurlijk.
Gisteren kon ik er weer gewoon heen.
Het gaat goed.
Door 2 zware chemo waren ze bang dat er organen aangetast zouden zijn maar allles is goed.
Haar haren zien er ook prachtig uit.
Vele rode krullen.
10 kilo aangekomen door het infuus waar ze iedere avond aan verbonden wordt voor voedsel enz.
Nu maar wachten op de lente.
Al zit ik nu al heerlijk in het zonnetje.