met neus op.
Ik ben al lid loog ik.
Even later stond er een ander, mevrouw mag ik hier mijn maaltijd in de magnetron opwarmen?
Kom maar binnen zei.
Ga maar zitten.
Ik warmde de maaltijd op.
Toen het klaar was vroeg ik of hij een blikje drinken wilde.
Nee hoor dank u wel, ik heb zelf blikjes in de auto.
Weet je wel hoe ON-GE-ZOND dat is???
Ik kon het niet laten frisdrank is vergif.
We hebben het zelden in huis, alleen voor mensen die we willen vergiftigen of die dat zelf willen.
Het probleem van anders willen/gaan leven is dat je niet meer terug kunt.
Je lichaam accepteert het niet meer.
En o wat zou ik toch graag een mars, bounty en gevulde koek willen eten en het liefst achter elkaar ipv van lunch of zo.
Toen ik vanmorgen aan mijn dinsdagochtendclubje vertelde van de clini-clowns zeiden ze meteen dat zij dat nooit zouden doen zo een jongen binnenhalen.
Nou mijn portemonnee en de TV zijn er gewoon nog hoor.
Ja maar ze komen terug.
Nou echt niet.
Als het een boef was komt ie echt niet terug in ons huis.
Er is dus echt niets van waarde.
Alles is al jaren oud.
Dus niets meer waard.
Dat geeft een rustig gevoel eerlijk gezegd.
Kocht/kreeg in december een nieuwe camera van een duur merk.
Die hebben ook goedkopere exemplaren en daar had ik er dus een van.
Ik wilde er een beschermtas erbij maar zonder het merk erop.
Daar paste de camera dus niet in, dus kreeg ik, ja ik kreeg, er een met groot de merknaam erop.
Doe toch niet zo moeilijk zei mr. X, het is toch gratis, ja maar boeven weten niet dat mijn camera niet zo heel veel waard is maar door de naam denken ze van wel.
Ja ik zie me al helemaal overvallen worden straks op de Eiffeltoren, alleen maar omdat het een dure naam is.
Dan ben ik een soort K.im Kardashian.
Die is toch ook in Parijs overvallen?
Enfin ik heb de beschermtas dus toch maar ga de naam afplakken of zoiets.
Of met stift doorkrassen haha.
Nee, ik denk niet dat inbrekers heel voldaan thuis zouden komen als ze ons huis uitzoeken.
Ze zouden zich om laten scholen of een burnout krijgen.
Ik snap trouwens toch niet hoor waarom mensen dure spullen willen.
Je maakt mij niet wijs dat je als simpele ziel het verschil hoor tussen een muziekbox van 100 euro of van 8000 .
En als je toch uit pure verveling voor de TV naar shit zit te kijken kan dat toch ook met een gewone?
Ik kijk mijn films altijd in bed op een kleine TV en geniet net zo.
Keek daar, op bed, laatste aflevering van Hendrik Groen met tranen in de ogen.
Wat is dat mooi gedaan zeg.
Veertien jaar in zo een huis gewerkt en zo herkenbaar.
De liefste en dankbare mensen kom je tegen maar ook de loeders.
Tja ook zij zijn net mensen.
En ook het personeel.
Wat een etters er tussen maar wat een hoop lieve meiden en jongens, vrouwen en mannen met zoveel geduld, liefde en humor.
Ik volgde Hendrik na 2 afleveringen niet meer, vond het te confronterend en verdrietig.
Gisteren dus wel gekeken: ontroerend mooi.
Probeer terug te kijken als je het niet gezien hebt.
Ik koos voor mezelf.
Iemand van de dinsdagochtendclub moest morgen naar ziekenhuis omdat er iets niet goed is met een borst.
Eenmaal thuis stuurde ik haar een app of ze wilde dat ik met haar meeging.
We spreken zo af en toe af met elkaar.
Ze stuurde een lang bericht terug, hoe bang ze was maar dat ik echt niet mee hoefde want ja het zou lang duren, ze moest vroeg weg en zo.
Ik wenste haar sterkte maar las door haar bericht heen dat ze mij niet mee wilde omdat ze het niet leuk vond voor mij.
Heel egoistisch liet ik het zo.
Voelt ik me er nu goed onder?
Ik wilde toch egoistischer worden?
Nou ik kan met trots zeggen dat het me veel makkelijker af gaat dan gedacht.
Ik koos voor mezelf.
Waarom voelt het dan helemaal niet goed en voel ik een steen in mijn maag?
6 opmerkingen:
Hendrik Groen hebben we opgenomen en ik vind het inderdaad ook heel confronterend. Het is wel mooi gemaakt en met respect voor bewoners. Maar vind het gedrag van personeel overdreven gedaan zo zaal het toch zelden gaan.
Ach Hendrik Groen, wij vonden het geweldig.
Het is een mooie, pure, lieve, grappige serie maar wel heel confronterend. En dat is goed want het geeft een goede weergave van de realiteit. Er zijn in het echie zeker wel van die incompetente verzorgenden zoals in de serie, helaas. Het wordt niet voor niets door heel veel mensen als heel herkenbaar aangemerkt. En natuurlijk de triestheid van het op je ouwe dag als een kind behandeld worden in zo´n verzorgingstehuis.
Uitzonderingen daar gelaten natuurlijk (even een disclaimer voor het geval dat lezers mij verkeerd interpreteren ;) )
Ik zou je toch aanraden de hele serie te kijken, als dat nog mogelijk is. Het is echt leuk.
Ik heb er een speciale band mee omdat het bij ons in het dorp is opgenomen op diverse locaties en in het verzorgingstehuis waar wij tegenaan kijken en waar ik tijdens de opnamen iedere dag langsliep. Ik ken het gebouw van binnen dus extra veel herkenning bij de binnen- en de tuinscenes.
Kende Hendrik Groen al van de boeken (er zijn er twee, dus hoop echt op een vervolgserie) en moest even wennen aan de hoofdrolspelers, want als boekenlezer maak je dan zelf een beeld van hoe iemand eruit ziet. Maar heel erg goed gedaan. Kijk de serie altijd met een lach en een traan.
En ook snappen dat een verzorgingshuis als in de serie er niet meer is. Nu moet je eerst zo niet voor jezelf kunnen zorgen, niet meer zelfstandig kunnen zijn en dan mag je naar een verpleeghuis. Of direct naar de geriatrische afdeling.
Dat maakt wel een verschil. Dan ben je al lichamelijk beperkt.
Bij mij stond ooit een Cliniclown-geldophaler voor de deur die als eerste zin had: "Mevrouw, wanneer heeft u voor het laatst gelachen?"
Zou je maar net van een begrafenis terug zijn of zo. Ik vond het een stomme openingszin. Vind Cliniclowns ook niet leuk maar eng (hahah...dat is nog eens lachen).
Wat merken doen met mensen, waarom het belangrijk voor veel consumenten om juist een tv van dat merk te hebben of een jas met een Canadese gans erop? Omdat dat aangeeft dat je het snapt, dat je genoeg geld hebt om je dat soort dingen te permitteren. Stond dit weekend interessant artikel in de krant over wat voor merken bij bendes populair zijn en of de politie ze hun jassen konden afnemen. Dat zijn geen C&A-tjes he.. :)
Ik had een tijdje terug ook zo'n cliniclownerd aan de deur. Schrok me wezenloos, heb het niet op clowns. Ook niet op donateurwerving. Elke week had ik weer een nieuw goed doel aan de voordeur en zo opdringerig dat ze dan al bijna op mijn deurmat staan. Af en toe voelde het als bedreigend. Ze staan er trouwens vooral voor zichzelf want het is een bijbaan waarbij ze per nieuwe donateur geld krijgen. Verder nog verkopers aan de deur.
Ik was er klaar mee. Er hangt nu een zelfgemaakt briefje aan de deur dat ik niet koop aan de deur, dat ik niet mee doe aan donateurwerving, maar dat collectanten welkom zijn. Die geef ik in principe altijd wat voor de moeite. Door dat briefje heb ik regelmatig heel leuke gesprekken aan de voordeur :-)
Ach Hendrik Groen. Gisteravond de laatste aflevering gezien met tranen in de ogen. Ik kon er ook niet altijd tegen en mijn man ook niet. Hij, omdat hij zelf in de ouderenzorg werkt. Hij herkende veel van vroeger want idd bestaan dit soort huizen niet meer met relatief gezonde ouderen.
Ik kreeg zo het idee dat jij en Eefje best wat van elkaar hebben :-)
Liefs, VeggieMo
Oh, dus ik ben niet de enige die een tompoes, gevulde koek, rijstevlaai en een bounty als lunch wil eten (-:
Wanneer ik alleen al dénk aan een halve bounty voel ik me al beroerd worden.
Die zware steen is je schuldgevoel. Omdat je vindt dat je de vrouw eigenlijk moet bijstaan...
Je bent een lieverd ♥
Ik had de boeken van Hendrik al gelezen en heb de serie ook gezien. Steengoed.
Een reactie posten