Nou ik word iedere dag eraan herinnerd dat het neefje is geweest en aan mijn computer heeft gezeten.
Ik heb op vorige blog op iedere reactie gereageerd maar je moet wel even naar beneden scrollen.
Ik maakte er gisteren een redelijk leuke dag van maar aan het eind van de dag greep het verdriet en het depri zijn me toch weer bij de keel.
Ik wil zo graag met mensen omgaan maar het blijft zo moeilijk voor mij omdat ik zo snel gekwetst ben en dat heel moeilijk los kan laten/
Het voelt een beetje als dat kind dat zomaar een klap kreeg en geen besef had waarom en waar het vandaan kwam.
Er is afgelopen week iets in mijn stukgegaan en ik ben zo bang dat het niet meer te helen is.
Er is me iets afgenomen wat met heel dierbaar was en mijn leven leuker maakte.
Aan de ene kant leer je dus in therapie om meer vertrouwen te krijgen maar daarbuiten krijg je meteen weer het bewijs dat ik gelijk heb.
Let wel; ik besef zelf ook wel dat ik af en toe niet zo schattig ben hoor.
Ik geef niet alleen een ander de schuld, ik kan volgens mij, best mijn eigen fouten herkennen.
De huilbui was trouwens geweldig hoor.
Ik hoop dat ik weer gewoon kan huilen en niet alleen als er een cavia het loodje legt maar gewoon als iedere normale vrouw.
Ik zou veel vaker mijn zin krijgen ;-) hier want de X en de meeste mannen kunnen niet tegen tranen.
Ik had op mijn dinsdagclubje moeten zitten maar ik kon het niet opbrengen om daar tussen te gaan zitten.
Wou eerst mijn afspraak van donderdag afzeggen met psych maar zo is het beter.
Ik ben echt geestelijk zo ongelofelijk moe.
Weet ook niet zo goed hoe ik het aan moet pakken.
Misschien eerst even de dokter bellen voor een afspraak.
Ik heb een vreemd plekje op mijn borst, maak me geen grote zorgen maar wil het toch zeker weten en ik wil weten of hij met die prachtige bos krullen en blauwe ogen advies heeft voor dat niet slapen laat staan mijn apneu masker opzetten.
Oh wat zal mooieschoonzus jaloers zijn dat ik weer naar HEM toe ga.
Zij heeft wat haar werk betreft met hem te maken maar hij is MIJN dokter.
De zon schijnt ongelofelijk.
Er liep net een hele dikke kat boven mijn hoofd.
Ik weet nog niet zo goed wat ik vandaag ga doen.
Heb in ieder geval geen zin in vriendinnen of iets wat erop lijkt.
Laat mij maar even lekker met rust.
Ga donderdagmiddag denk ik in mijn uppie naar de film.
Goed eerst HEM bellen.
Geniet van het zonlicht op wat voor manier dan ook.
6 opmerkingen:
Sterkte meisje.
Laat er maar zo snel mogelijk naar kijken. Meten = weten.
Weet je, je gaat één keer in de week naar therapie maar vaak ben je er dagen daarna nog mee bezig. Alsof er in je hoofd een stevige wind is opgestoken die de boel door elkaar waait. En jij moet dan weer zorgen dat alles op een goeie plek komt te liggen. Je zou in je hoofd een prullenbak moeten hebben, die je ook permanent kan legen. Daar pleit ik voor. Ik weet alleen niet bij wie...
Ik wens je sterkte maar bedoel daarmee niet dat je flink moet zijn...
Liefs en een knuffel ♥
Sterkte voor je. Wat naar om te horen dat het leven je nog zo zwaar valt.
Ik gun het je dat het leven weer wat lichter mag worden.
Wat kan het leven soms sh*t zijn.
Liefs en knuffel,
VeggieMo
Compliment: dat je zo goed je gevoel kan omschrijven; wat dat met je doet. Echt met je doet.
Het is geen waarheid, alleen maar een gevoel. Waarheid is wel dat je een lief en fijn mens bent.
Oh ik vind dat zo naar voor je. Maar wat Mirjam Kakelbont hierboven zegt: daar heb je denk ik wel echt wat aan.
Een reactie posten