theezakjes stellen best wel goede vragen

Gisteren had ik na een bezoek aan ziekenhuis, niets aan de hand, de keus uit boodschappen doen of de tuin.
De boodschappen waren best belangrijk, de tuin niet.
Ik koos er toch voor om in de aarde te poeren.
Dat was een goede keus.
Ik voelde me daarna stukken beter, kookte lekker, al moest ik de spinazie van de diertjes er voor gebruiken, en was een en al glimlach toen X binnenkwam.
Beetje te laat want ik was blijven hangen bij meisjemetrodeharen.
Ik denk altijd even een klein uurtje langs maar het loopt daar altijd uit de hand.
We zijn altijd zo nieuwsgierig naar elkaars leven.

Ik ging "even" vragen of ze vandaag bij mij in de tuin kwam boetseren.
Dus vanmiddag zien we elkaar weer.
Sowieso is 2 a 3 keer in de week heel normaal.

Beetje jammer alleen dat ik eigenlijk als ik slim was geweest een stilte dag had moeten inplannen.
Ik las laatst dat mensen zoals ik alleen maar tot rust komen door alleen te zijn en stilte.
Dat klopt helemaal.
Ik heb de tekst groot uitgeprint, nou ja A4 formaat, ga het in een lijstje doen en in de gang ophangen.
Voor anderen, niet dat het gaat helpen, maar vooral voor mezelf.
Ik moet ophouden me schuldig te voelen dat ik alleen wil zijn.
Sterker nog MOET zijn.
Ik blijf het maar oneerlijk vinden dat ieder die met een gekneusde voet stil moet zitten met haar/zijn been omhoog alle begrip heeft maar voor een gekneusd leven is er weinig begrip.
Ik zou ook al lang schijt moeten hebben aan anderen maar nee hoor het schuldgevoel blijft.
En waarom eigenlijk?

Ik begin nu op te knappen maar vanmorgen werd ik al een beetje ziek wakker.
Stress dus.
en angst.
Ja omdat zij hier komt en ik eigenlijk zovele andere dingen zou moeten doen.
En omdat ik morgen weer een drukke dag heb.
Onder andere een picknick voorbereiden.

We gaan morgenavond varen en picknicken met onze vrienden I en E.
Is leuk, echt waar, elkaar tijdje niet gesproken, paar weken of zo, en is leuk om bij te kletsen maar die stress van mij iedere keer.

Nu een paar uur na het opstaan begin ik een beetje weer een beetje plezier te voelen.
Over vanmiddag en morgen.
En over de vakantie.

Kip Mathilde zit al een hele tijd te zeuren om haar stukje banaan.
Soms kan ze zo te keer gaan en zeker als ik met de X buiten aan het eten ben en ze geen aandacht krijgt zit ze door onze gesprekken heen te schreeuwen.
Geeft dat beest een schop zegt de X dan.
Haha.
Ze is af en toe echt irritant.
En hij ook.

We eten trouwens zoveel mogelijk buiten.
Dat is zo heerlijk.
En samen in het weekend buiten ontbijten is helemaal top.
Kip en hond meestal naast ons op het bankje.
Voor mijn broodnodige ontspanning.

Mijn theezakje van gisteren vroeg wat ik het allerbelangrijkste vind in het leven./
Voor mij blijven dat de dieren en de natuur.
Zonder hen zou ik het niet lang redden.

En jaha natuurlijk zou ik mr. X boven alles kiezen als dat moest maar dat vroeg het theezakje niet.