Zo mysterieus vind je niet.
Ben al bezig voor volgend jaar juni om er weer naar toe te gaan.
Heb alweer schitterend plekje gevonden.
Of het echt door zal gaan weet ik niet hoor maar dromen en googlen mag.
Zo een 3 keer per jaar barst de bom hier en dat was 2 dagen geleden.
Ik voelde hem al aankomen maar dacht zolang ik niets hoor gaat het goed.
Je bent gewoon al tijden onbereikbaar zei de X.
En nog veel meer maar dat laat ik maar even achterwegen.
En ik snap helemaal wat hij bedoeld met dat onbereikbaar zijn.
Ik ontsnap in mijn eigen wereld en wil daarbij niet lastig gevallen worden.
Ik ben inderdaad niet bereikbaar.
Eerst kwam het door de hitte waar ik gek van werd en toen het verhaal met vriendin.
Heus ik gaf hem af en toe best aandacht dacht ik maar vele te weinig.
Dat onbereikbaar hadden we allemaal in ons gezin.
Een soort vlucht uit de werkelijkheid en alleen met jezelf bezig zijn eigenlijk.
Het neefje heeft het ook, zijn zussen gelukkig niet.
Zo kunnen wij het leven het beste aan.
Totdat, zoals in mijn geval, de X mij op niet al te zachte manier eruit trekt.
Veel verwijten en allemaal waar.
Het is juist goed als hij dat doet maar hij wacht er te lang mee en dan is hij te boos.
Dus gisteravond staken we de open haard aan, zette we er onze fauteuiltjes voor en begonnen te praten en te praten en hoe gek ook misschien, notities te maken.
Over de dingen die we samen gaan doen de komende tijd.
Dat ging van recepten uitzoeken, Moezeletentje voor vrienden organiseren, film thuis en in de bioscoop, restaurantje, theateravond, dat voor de komende 3 maanden.
Maar ook vooral kletsen, wandelen, aandacht aan elkaar schenken.
Kleine dingen maar die hele grote resultaten hebben.
Mr. X zei ook dat doordat ik allerlei contacten afbreek ik hem ook dingen ontnam.
Dus mensen die hij ook graag mocht zien we opeens niet meer omdat ik haar dan niets meer vind toevoegen of erger ik kan het gewoon niet meer.
Ik besefte dat niet.
Daarbij was mijn meest gebruikte woord de afgelopen tijd: GEEN ZIN.
GEEN ZIN om te wandelen, geen zin om daar naar toe te gaan, geen zin om te varen.
Te moe, te moe, te moe.
Dus goede periode zo na de zomer om niet alleen aan mezelf te werken maar ook aan de relatie.
Ik heb er zin in, echt waar, ben een beetje wakker geschrokken door zowel de psych als de X.
Was gisteren uitgenodigd bij iemand van mijn buitenlandse dames club .
En ik had er zin in want hoewel ik haar niet zo goed ken nog leek het mij leuk om meer contact te hebben en zo dacht zij er ook over.
Ik vind jou zo eerlijk zei ze een paar keer en ik vertrouw je helemaal.
Je bent ook de eerste die ik hier uitnodig na ……….. (ja ze vertrouwt mij hij, dus ik kan dat niet hier schrijven.)
In ieder geval zelfs haar volwassen dochters waren helemaal verbaasd dat ze eindelijk weer iemand uitnodigde.
Ik ging voor de koffie maar kwam om 15.30 thuis.
Bleek dat haar man precies hetzelfde had gezegd ; je bent niet meer te bereiken.
Dus konden we elkaar tips geven haha, de manke helpt de blinde of zoiets.
Veel gepraat en gelachen, lekker gegeten want ik moest blijven lunchen.
Ik stelde voor om in oktober met nog 2 andere dames die ik beter wil leren kennen te gaan lunchen.
Vond ze een goed idee.
Heel langzaam komen er weer leuke afspraken in de agenda.
Krijg ik weer zin om dingen mee te maken.
Een grote wens is dat mijn liefde en vertrouwen voor meisjemetrodehaar terugkomt.
En vooral dat ik er van geleerd heb dat ik mezelf niet meer zo ziek moet maken als er iets voorvalt met wie dan ook.
Mr. X is de aller en allerbelangrijkste.
En SHIT, moet vanmiddag met mijn oudje konijn Ludo weer naar dierenarts voor blaasontsteking.
Niemand kan zo goed doodspelen als Ludo.
Zo een 3 keer in de week denk ik, oh nee nu is hij echt dood, maar niets is minder waar ik denk dat hij gewoon doof en slaperig is.
Het is zo een schatje.
Ik moest hem in bad doen en hij liet me gewoon begaan.
Luud is al heel oud, geen idee hoe oud want het is een dumpkonijn, maar hij heeft er nog zin in.
Hij vindt het leven nog te leuk.
Al heeft hij ook relatieproblemen met zijn veel jongere Georgina die maar kinderen wil.
Luud is door de jaren heen een duur konijn geworden.
Moet nog steeds lachen toen hij een keer bij de dierenarts zo bang was dat hij zich helemaal plat maakte en het net leek of er alleen een velletje lag.
Of toen hij op zijn rug in slaap viel in de armen van de dierenarts.
Soms denk ik; ik neem geen dieren meer want het is zo erg als ze dood gaan of ziek worden.
Maar goed ik weet niet of ik dat vol zal houden.
Hond wil ik tot mijn dood in ieder geval.
En kippen.
Nou dames jullie zijn weer op de hoogte.
Gelukkig leest mr. X hier niet want die zou, zacht uitgedrukt niet zo blij zijn met mijn verhalen.
Hij weet er van hoor dat ik nogal open ben op mijn blog, vandaar dat hij niet leest.
De arme schat.
Fijn weekend allemaal.
8 opmerkingen:
Ik vind het heel bijzonder dat jij zo open bent op jouw blog, en het stemt mij vaak tot nadenken, en anderen wellicht ook. Dus je hebt een belangrijke functie :)
En vergeet het lachen niet, vaak zit ik heel hard te lachen om jouw verhalen.
De liefde voor dieren deel ik onvoorwaardelijk met jou, mijn honden en kippen betekenen veel voor mij. Geen idee dat je zo'n sterke band met kippen kon opbouwen, dat ze zo communicatief zijn en zo duidelijk kunnen laten blijken wat ze willen en voelen, en zo sociaal. Soms a-sociaal, ze accepteren hun nieuwe roedelgenoten, de loopeenden, totaal niet, dan zijn het draken. Wel eieren leggen in het eenden hok maar de de eenden mogen niet in hun hok. Dan breekt de pleuris uit. En nu regent het en zitten ze gezellig aan mijn voeten onder tafel. Ik zou er een boek over kunnen schrijven, voor sommigen een heel saai boek maar weet zeker dat jij het zou lezen.
Sterkte met mr. X, alles komt goed, echt waar. Kus van mij
Wat mooi, praten en praten zo voor de open haard. Zo lang dat lukt is er niks mis, lijkt mij
Geweldig dat jullie alles hebben uitgepraat en oplossingen gaan zoeken. Petje af. Je bent een kanjer.
Jullie hebben het geen van beiden erg gemakkelijk, denk ik zo. Maar als je met elkaar blijft praten, dan heb je al heel wat gewonnen.
Wat fantastisch dat jullie er voor gingen zitten om alles uit te praten en oplossingen te zoeken i.p.v. beiden eigenwijs doen.
Soms is het even nodig dat de bom barst om er weer samen uit te komen .En wat doen jullie dat geweldig samen .Soms wil ik ook even alleen zijn in mijn eigen wereldje en ik geeft het dan aan en dat kan en mag dan ook ,maar nooit echt lang duurt dat hoor . Hier ontplofte een granaat afgelopen dinsdag en niet van mijn kant grrr en zo onterecht .En dan ben ik een duiveltje hoor en duurt het anderhalve dag voor ik weer gewoon kan doen ondanks de vele excuuses ,bah ik haat dat. Goed zo'n uitnodiging en leuk om weer dingen te plannen .Beterschap voor Ludo en maak er een fijn weekend van
Liefs xxx
Geweldig dat jullie na de bom weer zo goed kunnen praten!
Fijn voor je.
Een reactie posten