foto van het net.
Zo schattig.
Ze zullen dat gat vast ook zelf gemaakt hebben.
Ga ik terug naar bed, lekker veilig waar ik niets hoef of ga ik een blog schrijven om proberen de rust te krijgen?
Het is me even allemaal teveel.
Het begon donderdag.
Werd ik opeens opgebeld door GGZ dat ik de volgende dag langs kon komen voor een intake gesprek.
Euh????
Na een tijdje viel het kwartje.
De dokter zou een psychiater voor mij zoeken om over mijn medicijngebruik te praten.
Dat was mij aangeraden door de neuroloog omdat zij vond dat ik behoorlijk depressief klonk.
Moest voor dat intake gesprek allerlei formulieren invullen, eerst uitprinten, en meenemen.
Ik was overbluft en zei overal ja op maar na het gesprek raakte ik in paniek.
Ik MOET nooit zomaar ja op zeggen,
Geen flauw idee waar dat GGZ was, had op een stille dag gerekend vanwege drukke weekend en nu zou ik op onbekende plek 2 uur lang met een psycholoog en een psychiater gesprekken krijgen.
Die formulieren waren zoveel dat ik helemaal gestrest raakte en besloot het niet te doen.
Ik wilde nog bepaalde boodschappen doen en daarna naar mijn vriendin.
Het was echt totale stress.
Sliep nog slechter dan anders, bang om mij te verslapen, de weg niet te vinden, geen parkleerplaats.
Nou ja je weet wel.
Jeeses wil alleen een gesprek met psychiater over mijn medicijnen.
Toen ik een paar jaar geleden iemand zocht voor spoedhulp werd ik van kastje naar muur gestuurd en wilde ze me niet helpen omdat ik te ver heen was, moest ik het hogerop zoeken, ja vonden ze ik was er wel heel slecht aan toe maar wachtlijst is half jaar, minimaal.
en nu moest ik binnen 24 uur verschijnen?
Enfin ondanks dat verliepen de gesprekken goed.
Fijn om 1 uur lang (psycholoog) tegen iemand aan te kunnen praten zonder dat die gene ook een oom of de buurman van een achter tante heeft die hetzelfde als ik heeft.
Daarna uur psychiater, een vrouw, die wel redelijk normaal overkwam.
Sorry ik vind psychiaters best wel vreemde wezens.
deze kon er mee door.
Wel zakelijk en afstandelijk.
Zocht in haar boek mijn klachten op als; niet slapen, altijd maar stress, angsten en blijkt dat mijn anti depressiva dat allemaal zou kunnen veroorzaken.
Had de avond ervoor gekeken naar een programma over psychiatrie met acteur T.ygo G.ernandt van wie ik altijd het vermoeden heb gehad dat hij ook niet helemaal tof is, wel een goed acteur, en echt dat programma is nu niet voor mensen zoals ik bedoeld.
Ooit gehoord dat moorden vaak gedaan worden door mensen die antidepressiva slikken.
Niet bang worden om met mij af te spreken maar ik kan mij er iets bij voorstellen.
Het kan misschien net dat randje zelfbeheersing weghalen.
Of iets anders met je hoofd doen zoals zo woedend zijn dat je doorslaat of jezelf iets aandoet.
Nou ja dat door geintjes.
Weer thuis met hond in bed gedoken.
------------
Belde stiefdochter haar vader over ze langs mocht komen terwijl ik een avond doodse stilte nodig had.
Geen haar op mijn hoofd die eraan dacht om nee te zeggen of om naar boven te verhuizen.
Ze komen al zo weinig zijn kinderen dus moeten ze gevoel hebben dat ze altijd welkom zijn.
Het was ook best gezellig.
In de afgelopen week zijn ze allebei al 2 keer geweest.
Zo fijn voor mijn man.
en daardoor ook voor mij.
Stuurde ik appje naar de vriendin van stiefzoon, echt een aanwinst dat meisje, lief, mooi, intelligent, of ze mij haar verlanglijstje kon sturen en of ze eens langskwam voor een bakkie.
Kwam meteen het antwoord met de vraag of we volgende week tijd hadden.
Oei.
Let wel, ik was blij (voor mijn X) maar heb het al beetje te druk.
Daarvoor stuurde, onverwachts het Kleine Nichtje een appje of we elkaar konden zien komende week.
We gaan woensdag met haar eten.
Zij en mr. X waren vroeger 2 handen op 1 buik, ik hing er altijd een beetje bij, wat absoluut niet erg was want ik genoot van hoe lief mijn X was.
Ze mocht zijn wenkbrauwen epileren, hij leerde haar schaken, ze gaf liggend vanaf de bank haar bevelen over broodjes hagelslag of een DVD die hij moest gaan halen omdat ze die film persee wilde zien.
Tuurlijk zei ik dat ze maar TV moest kijken en zelf haar broodje moest maken maar dat vond X niet nodig.
Ze hebben elkaar al jaren niet meer gezien dus dat is wel leuk.
----------
Vanavond etentje in Lisse met onze vrienden die daar wonen.
Zin in, absoluut.
Morgen komen de zussen en broer van mr X met aanhang hier op de koffie.
Alles is al geregeld en zoals gewoonlijk helpt hij mee maar voor beide afspraken
heb ik veel stress.
Morgen om 17 uur komt er ook iemand langs die onze trap gaat bekleden en die blijft maar even om stalen op te halen en afspraak te maken maar toch...………….
------------------------
Het gaat allemaal goed komen, zeker weten en het is allemaal leuk, maar ja die stress die altijd alles verpest.
Ik versliep mij gisteren niet.
Vond het in 1 keer.
meteen een parkeerplaats.
Goed op tijd om een cappuccino te drinken.
de psycholoog en psychiater (allebei vrouwelijk) vielen in de smaak.
Het restaurant van vanavond is er een waar ik al een tijdje heen wilde en zo leuk om onze vrienden weer te zien na een paar maanden omdat er de hele tijd iets tussendoor kwam.
Morgen gaat ook alles prima verlopen.
Ik kan vanavond en morgen weer eens een leuke jurk aan.
De zon schijnt, het is heerlijk koud.
We hebben het cadeau wat ik graag wilde hebben na veel zoeken hier vlakbij kunnen vinden.
Ja als je mij goed leest weet je wat het is.
Het is in ieder geval zeer zwaar.
Ik heb de verlanglijstjes van de kinderen binnen en kan lekker aan de gang, dat vind ik altijd zo leuk kado's zoeken en kopen.
(is pas voor de kerst)
We weten wat voor bekleding we willen voor op de trap.
Leuk uit eten met het Kleine Nichtje.
De dag erop doodse stilte
en daarna naar de Hermitage.
Dan heeft mijn X een week vrij.
en is de agenda heeel leeg.
Ga ik zo buiten in de tuin wat doen.
Eitjes rapen van Kip.
Zo nu het er zo staat, zo zwart op wit, geeft dat een rustiger gevoel.
er zitten nog veel lege ruimtes in de agenda.
fijn weekend

6 opmerkingen:
Heerlijk blogje weer, maar het geeft ook aan dat je vaak in de stress schiet en dat ook zo benoemt maar in de loop van de dag of week je jezelf daar weer uit kan trekken. Door te kijken naar alle fijne en mooie en vooral lieve dingen om je heen. Dat is een talent hoor, dat kan niet iedereen.
En misschien dat wat jij in de stress schieten noemt, voor een heleboel mensen normaal gedrag is. Want ga er maar aanstaan; je even laten fileren door en een psycholoog en een psychiater. Kom je straks de praktijk uit met misschien een heel scala aan (nieuwe)labeltjes.
Denk dat je stukken 'normaler' doet en bent dan je zelf inschat. En wat is dat trouwens, normaal?
Hoop dat de Engel (want dat is het toch?) prachtig staat in jullie tuin.
Best herkenbaar weer, over al die stress. En een ggz-instelling waar je binnen 24 uur kunt komen? Klinkt bijna als een sprookje, als je bedenkt hoe lang mensen tegenwoordig wachten.
Het zet me wel aan het denken, dat medicijnen zulke effecten kunnen hebben. Had het wel al vaker gehoord, en toen ik zelf in het verre verleden eens antidepressiva kreeg, heb ik twee dagen als een zombie rondgelopen en toen besloten dat ik die pillen niet wou.
ha lieve Helene,
is dat even schrikken: depressiva, die eigenlijk een soort van "dodelijk" zijn.
Ik hoop, dat je ze mag minderen en dat er misschien een andere oplossing is.
En ook, dat je wat minder afspraken maakt.
Ik werd er al moe van, toen ik het las.
Rustig aan hoor... je moet nog een tijdje mee.
Heel veel liefs van Marlopu
.
Ik reageer niet meer zo vaak omdat ik op een of andere manier op de PC en de tablet niet kan reageren. Nou, ja, wel een reactie schrijven en die verdwijnt vervolgens ergens in limbo.
Ik pak maar eens wat vaker de laptop want daarop lukt het dan soms weer wel.
Echt schrikken van die medicatie. Ik had zoiets al wel vaker gelezen. De symptomen waar je het voor krijgt lijken bizar veel op de bijwerkingen die eraan vast zitten.
Ik slaap regelmatig erg licht of veel te weinig uren in de nacht en gebruik regelmatig een 'pammetje'. Eigenlijk kan ik daar ook niet zo goed tegen. Manlief was gisternacht niet lekker en om nog een beetje te slapen had ik twee keer een half pilletje genomen. Met als gevolg dat ik gisteren de hele dag op de bank lag. Doodmoe, nauwelijks spierkracht (het zijn tenslotte spierverslappers). En dat met tien mg in totaal. Ik breek het spul blijkbaar niet goed af. Net als narcose. Een keer gehad en pas na vijf maanden voelde het alsof het uit mijn lijf was. Met dank aan een eigenwijze lever.
Ik lees nu pas over je man. Excuus, maar vanwege het niet kunnen reageren heb ik de laatste tijd ook weinig blogs gelezen. Gelukkig dat het nu een goed bericht was.
Liefs, VeggieMo
Een reactie posten