Nu komt het nagenieten.

Op foto 2 probeer koetje Sofie te likken.

laatste foto met Valkenburg op de achtergrond.

Wat ben ik toch dol op die meiden.

In hun oormerk stond hun naam.

Dit was Irene.

Alles ging veel te snel voorbij daar in Limburg.

Veel gelopen en daardoor veel gezien maar niet lang genoeg.

Ik zou hier zomaar anderhalf uur willen blijven zitten bij die meiden.

en kijken naar die prachtige ogen en wimpers.

De energie speelde ook parten.

Ging over mijn grenzen heen omdat ik graag wil dat de X het leuk heeft.

Had zo graag zittend tegen een boom willen schrijven, lezen of gewoon wat zitten staren maar niet aan toegekomen.

Wel een  lange picknick aan rivier de Gulp, op een heerlijk plekje.

Ons plekje was bezet maar even paar honderd meter verderop een ander ons plekje gemaakt.

Daar kon ik schrijven, kijken, mijmeren. Tot mijn verbazing schreef ik mooie zinnen.

Ooooh ik heb heimwee.

Sterker nog dezelfde avond nog vond ik al waar we heengaan de volgende keer.

Ik ben nog steeds aan het bijkomen.

Zo een 5 dagen totaal ander leven vraagt heel veel van mij.

Niet eens mijn lijf maar wel mijn hoofd.

Vijf dagen lang alleen maar dingen doen is veel te veel.

Tel daarbij een paar, zeker 2, vreselijke nachten, dan weet je het wel.

Mijn X zit nog steeds in de vakantiesfeer en wil graag van alles doen met mij maar ik MOET echt HO roepen.

Zou best kunnen dat ik straks weer helemaal op en top ben en we gaan wandelen maar voor nu wil ik gewoon THUIS zijn en mijn dingetje doen.

Gisteren in de tuin gewerkt en daarna samen naar meisjemetderodeharen en haar man.

Heel fijn om weer bij elkaar te zijn.

Ook meteen een uitnodiging van een buuv, waar ik het goed mee kan vinden voor haar feestje volgende week.

De X zei meteen; NEE. als het mooi weer is wil ik mijn eigen gang gaan.

en hij heeft gelijk.

Ik ga waarschijnlijk wel en vind het ook leuk, tja hoef alleen de tuin uit te lopen en het is buiten.

Ik ga echt niet naar binnenfeestjes.

Niet vanwege de corona maar ik doe dat nooit in de zomer.

Wil best even langskomen voor een bakkie maar dan moet het buiten zijn anders niet.

Hoe erg ook, ik wil steeds minder verplichtingen.

Zo min mogelijk dingen doen uit beleefdheid of plichtsbesef .

Als ik ergens mee kan helpen doe ik het maar etentjes, barbecues en verjaardagen; echt niet.

Oh en voor koffie in een tuin of terrasje ben ik altijd te vinden.

Lekker kletsen over van alles en nog wat.

Corona; ik lees en hoor hier en daar dat sommigen veel last hebben van deze tijd.

Ik heb dat niet.

Ik let nog steeds goed op en vind het erg dat ik geen mensen kan aanraken maar dat is volgens mij het enige.

Wel voel ik wat angst als ik soms zie of hoor dat sommigen er echt maling aan hebben maar het verbaasd mij niet eens.

Ik ga ook nergens voor in de rij staan.

Niet voor winkels, voor restaurants of terrasje.

Geen plek? Jammer.

andere oplossing zoeken.

Ik geloof niet dat de wereld weer gaat worden zoals het was.

Sommigen blijven maar doorgaan zoals voorheen en dan denk ik aan al die bestelauto's die in deze rustige buurt maar af en aan rijden om bestellingen af te leveren.

Kopen, kopen, kopen.

Ik was kortgeleden bij iemand thuis waar ik veel te maken mee heb en schrok mij wezenloos.

Het hele huis, de bank, de trap, de gang, ben ook boven geweest, alles vol en vol met spullen en sommige niet eens uitgepakt.

Dit was dus niet normaal meer.

In mijn beleving hebben ziektes, klimaatverandering, droogte en allerlei andere ellende allemaal met elkaar te maken.

Volgens mij is er meer nodig om ons voorgoed te veranderen dan deze periode.

En natuurlijk zie ik ook veel mensen die al jaren veel bewuster leven.

en als ik in de natuur zie in Zuid-Limburg dan waaien alle zorgen even weg.

Al dat groen, die prachtige bomen, de Geul, de vriendelijke mensen die we tegenkwamen.

Vul je hoofd met mooie gedachten zeg ik vaak tegen mij X als hij weer de krant gelezen heeft en meent dat hij dat met mij moet delen.

En nu komt het tweede deel van mijn vakantie.

Foto's af laten drukken en een boek maken.

Hele verhalen heb ik al geschreven en beplakt met plaatjes.

Nu mij verheugen op de foto's.

Af en toe mijn ogen dichtdoen en terugdenken aan de sfeer daar.

Dan voel ik mij een rijk mens.

Ik kan lopen, urenlang, over hekken klimmen, mooie dingen zien .

Hebben we zin in een lunch, hup waar gaan we zitten.

We kunnen huisdieren hebben en naar de dierenarts gaan.

We hebben 2 tuinen.

TWEE TUINTJES, verbetert de X mij iedere keer.

Welnee joh, het zijn TUI-NEN.

en we wonen in een villa.

en onze bastaard is van het zuiverste ras.

en onze vakantie, de allerbeste die je maar kan hebben.