maandag 27 juli 2020

maandag


Strandhuisje in de kas.
Zand op de vloer.
Het is fijn om daar iets te drinken in de regen.
Ik hou er van om zowel in de tuin als in huis verschillende zitjes te hebben waar we kunnen eten, drinken of gewoon zitten.


Mr. X kwam een dame tegen die hij vaag kent en die tegen hem zei dat ze al die mensen niet begreep die zo nodig op vakantie moeten.
Nee hoor, zij niet, ze ging lekker varen (op haar grote boot) of op hun eiland zitten.
Tja.
Zoals ik vaker zeg; ieder lult in zijn eigen straatje.
Ik probeer het niet te doen maar doe het vast wel.
Trouwens ik begrijp het ook niet hoor al die mensen die gaan vliegen en het risico nemen maar ja dat ik weer lullen in eigen straatje.

Bij deze wilde ik oproep doen aan heel NL, GA NIET naar Zuid-Limburg in Augustus.
Het is daar afschuwelijk.
NIETS te doen, stomme mensen, enge natuur met insecten, overal koeien. Brrrrrrr.
Blijf thuis.

Vandaag over 2 weken gaan wij.
Niet met vliegtuig.
Zo een zin in.

Over een paar dagen wordt het hier 29 graden.
Ik heb natuurlijk meteen de neiging om nu te stressen maar heb het toch aardig onder controle.
Eerst een paar dagen genieten van dit weer.
Ken je die mensen die als je zegt, wat een heerlijke dag vandaag antwoorden, ja maar morgen gaat het regenen.
Tja.
Dus ik ga zorgen dat ik zoveel mogelijk nu doe zodat ik vrijdag en zaterdag lekker voor pampus en vol medelijden op de bank kan liggen.
Kan ook in de avond met picknick en mijn 2 grote liefdes, X en Sofie, naar strand.
In de avond verschijnen daar de herten.
en niemand die op of om keek.

_____________

Jaren geleden in winkelcentrum zag ik een klein meisje huilen.
Jaar of vier.
Het blijf mij verbazen dat de mensen haar gewoon voorbijliepen.
Nou ik NOOIT.
Ze was mama kwijt snikte ze.
Ik zakte door mijn knieen en vroeg hoe heet je moeder?
Ze dacht na en zei; mama.
Dat moment blijf mij ontroeren.
Natuurlijk heet de moeder van een klein meisje MAMA.
Dom van mij.
Mamma vond ons.
Trok het kind bij mij vandaan zonder mij een blik te gunnen en begon tegen haar te keer te gaan.
Ach...........

Ah nog 1 anecdote mag dat?
Zit hier weer te lachen.
erg he.
Het kleine nichtje was bijna 15 en ik vroeg wat ze wilde hebben voor haar verjaardag.
Ze wilde een tatoeage maar dat mocht ABSOLUUT niet van haar ouders.
Ik zei; krijg je van mij, hoe groot wil je hem hebben.
Natuurlijk zou ik dat nooit doen maar het idee alleen al was zo leuk.
We bedachten om een grote neptattoo erop te laten zetten maar ook niet gedaan maar mocht je je afvragen waarom ik geen contact meer heb met broer..........;-)

Het weekend; daar valt echt weinig over te vertellen.
Superrustig.
Te rustig/
Echt niet verveelt maar om nou te schrijven wat ik wel gedaan heb, je zou er bij in slaap vallen.
en de X chagrijnig want ja die wilt maar leuke dingen doen.
Zoals varen of zo en ik heb een hekel aan varen dus hij ging met een vriend en een paar biertjes.

gingen we bij een neef van de X langs die hier in de buurt woont omdat hij woensdag met spoed aan blinde darm geopereerd is.
Bos bloemen, kaart erbij.
Was hij vrijdag al met zijn vriendin weekendje weg.
En ik dacht hem bleek en zwakjes op de bank te treffen, te moe voor visite van zijn oom en tante.
Bloemen aan zijn moeder afgegeven die er toevallig was om de dieren te verzorgen.
Ik heb langer nodig om bij te komen van bezoek aan tandarts.

Nou ja je merkt het misschien al maar het gaat best met mij.
Vriendin heeft weer aardig wat bezoek gehad om afscheid te nemen en ze vertelde al lachend, komen ze allemaal hier om afscheid te nemen en zo meteen scheur ik weer op mijn scootmobiel.
We vonden het grappig en wat denk je, gisteren scheurde ze op haar scootmobiel.
Hoe blij was ik.
Het zegt verder helemaal niet hoor maar dat moment heeft ze wel weer even beleefd.
Wat zijn sommige mensen toch sterk en bewonderingswaardig.
Het is lachen met een traan maar dat maakt niet uit.


Waarom minder willen bloggen; nou het kost veel tijd en ik zou die tijd graag voor mijn huis willen gebruiken of andere dingen.
Zou ook in de avond kunnen bloggen maar dat lukt me niet.
Minderen misschien ook niet dus ik zie het wel.


Ik kreeg in het weekend een paar zulke lieve mails van een paar blogdames.
Ik wil ze lezen en herlezen als ik mij weer eens minderwaardig voel.
Hoor steeds, al is het veel minder vaak, de stemmen van mijn vader en broer op de achtergrond.
maar ja ik ben nog maar 61 jaar, geen wonder dat ik mijn jeugd nog niet verwerkt heb. ;-)


@veggie mo wat leuk om van je te horen. Ik mail je.






9 opmerkingen:

Petr@ zei

Wat een heerlijk plekje daar in de kas, echt een strandsfeertje!
Het niet bloggen bevalt mij goed ;-) soms heb ik wel eens iets leuks meegemaakt of mooie foto's dan denk ik, dat zou een leuk blogje kunnen worden dus misschien ga ik ooit wel weer beginnen. Maar ik heb ook feestboek en insta dus daar kan ik ook mijn ei kwijt.
Fijn dat je vriendin nog wat energie over heeft en haar humor niet kwijt is.
Vliegen doen wij sowieso niet, wij gaan in oktober een weekje naar Twente samen, nu al zin in. Ik hoop dat het doorgaat, want je maar nooit met die corona.

Liefs Petr@
X

Anoniem zei

Zo mooi die scootscheurende vriendin en jouw reaktie daarop. En wat heb je toch een bijzondere sfeervolle tuin, echt een creatie!

klaproos zei

:-) sommige dingen blijven je hele leven bij....
mama,... wat een troela is di emama, dat kind heeft een levenslang trauma, en denk als ze 61 is, wie zou toch die lieve mevrouw zijn geweest,

Limurg limburg..... ohhhhhh je weet het hé, wie sjoen os limburg is.. det weet toch neemus...
vreemde taal praten ze hoor, ik zou niet gaan, die vlaai daar "JUGH" wat lekker met slagroom,

NoU Hélène dat strandtentje van jou.... zalig,
ik heb ook 3 zitjes in mijn postzegeltuin, maar zo'n kasje hé.....
doeme nog... dát heb ik niet :-)

xxx

Marlou zei

ha Helene,

fijn om je weer te lezen.
En dat je minder wilt bloggen: dat herken ik wel.
Maar mij lukt het niet: helemaal weg of gewoon doorgaan...
Ik ben weer terug...

Liefs, Marlou

Yelena Yeli zei

Leuk, Helene!
Ik kon een tijdje niet reageren op je blog en nu gelukkig weer wel.

Wij zijn net een week op vakantie geweest in Duitsland. We hadden een huis gehuurd in een lieflijk, klein stadje. Veel gewandeld in de natuur. Als je lekker buiten bent en gewoon wandelt valt het reuze mee met besmettingsgevaar.
Heerlijk dat we toch op vakantie zijn geweest. Zeker nu met alle verdriet.

Lot zei

Nou van mij mag er veel geblogd woorden en zeker niet minder , ik lees graag altijd
Hele mooie kas hebben jullie.

Naomi zei

Zo lekker, die zitjes in huis en in de tuin. Ik merk dat ik daar, zeker nu ik veel thuis ben, ook veel meer behoefte aan heb dan eerder.
Rustig aan deze week. En sla morgen mijn blog over, want dan ga ik iets schrijven over verlangen naar een hittegolf;).

nicole orriens zei

Wat lief, die anekdote van dat meisje dat even moest nadenken over de naam van haar moeder en toen antwoordde: 'Mama...' Prachtig!

Nietzomaarzooo zei

Leuk bedacht; strandtentje in de kas.

Fijne dag vandaag (meer zon, nog niet zo heet gelukkig).