De koffie smaakt anders.
Al vanaf vorige week dinsdag.
Bitter.
Alles is natuurlijk anders.
Mr. X blijft zich maar zorgen om mij maken maar ik denk wel dat ik het red.
Ik weet het bijna zeker.
Ik zie de zon heus wel schijnen vandaag.
en ga zo de tuin in.
Ik ga de kas ook een andere sfeer geven.
Winters.
Zoek wat dingen bij elkaar die die sfeer kunnen weergeven.
Er komt ook een kerstboom in de tuin er voor. met lichtjes erin.
We zijn gisteren bij haar geweest.
Zoals ik al vertelde ze ligt opgebaard in de tuin op de veranda.
Mr. X twijfelde en zou eenmaal daar beslissen of hij haar wilde zien.
Het was er zo mooi, zo sprookjesachtig, net een schilderij.
Ze lag in een mand met bloemen en kaarsen om haar heen.
Haar zussen, ook al zo creatief, hadden haar dekentje, over haar heen gelegd en een mooie doorzichtige sjaal om haar hoofd. Niet dat dat nodig was want ze bleef er goed uitzien maar om het geheel romantisch te maken denk ik.
Rozen van de steel gehaald en hier en daar gedaan.
Ze was ZO MOOI.
En wat ken ik haar gezicht toch goed.
Haar man was alleen thuis maar vond dat prettig.
Wat een verdriet.
Was het maar een paar maanden verder voor ons allemaal.
Zeker voor hem denk ik.
De crematie is woensdag.
Sinds nog geen week (volgens mij) blijkt dat er dat er opeens tot 100 man kan komen.
Ik baalde daar vreselijk van.
Wij zijn, zeker de X, toch heel voorzichtig.
En eerlijk is eerlijk, ik heb in al die jaren dat ze ziek was echt geen 100 man gezien.
Gelukkig bleek het crematorium maar 30 mensen toe te laten.
Wat ik van haar zou kunnen leren is om niet zo rancuneus te zijn.
Ik ben dat namelijk nogal.
Zacht uitgedrukt.
Ik snap de mensen ook niet die na jaren afwezigheid opeens op de crematie/begrafenis verschijnen.
Heb je dan geen gène?
Sommigen hebben haar echt verdriet gedaan door hun afwezigheid.
Wat zou ik die graag...........
Nee Hélène wees net als zij.
Zaterdagavond gingen we bij vrienden eten en we zijn blij dat we het gedaan hebben.
Het was zoals altijd gezellig en ik ben dol op hun de grote binken, die we kennen vanaf de luiers.\
Ik heb voor vandaag besloten dat ik alleen maar doe wat IK wil.
Mr. X vroeg net of ik even tijd had, voor advertentie in de krant, en ik zei NEE.
Ben pas om 10.30 uit bed gekomen.
Ga mijn buurmeisjes voor morgen zo afzeggen.
Mr. X heeft week vrij en we zien wel hoe het loopt.
Alleen de man van mijn vriendin mag ons "storen".
we hebben extra eten in huis gehaald voor het geval dat........
Wat heb ik veel reactie van jullie gekregen dank jullie wel.
Zoveel lieve woorden.
18 opmerkingen:
Jij redt het zeker wel Hélène maar de tijd moet je pijn weghalen.
Wat mooi hoe ze er bij ligt.
Sterkte weer de komende dagen.
Groeten
Loes
Het komt wel goed met jou lieverd maar het kost gewoon veel tijd .Je beschrijft heel mooi hoe ze opgebaard is ,idd sprookjesachtig .Nog nooit gehoord dat iemand op de veranda is opgebaard ,ik wist niet eens dat dat mocht.Neem de tijd voor jezelf die je nodig hebt .Heel veel liefs en sterkte xxx
Wat ligt ze er mooi, zoals jij het beschrijft.
Ik geef je opnieuw een hele hele dikke knuffel. Sterkte!
Denk dat het goed is om bezig te zijn en je eigen huis gezellig te maken.
Heb het idee, als ik je blogs las, dat je vriendin, met beperkingen in de laatste jaren, het leven altijd gevierd heeft. Dat moet een troost zijn.
Ben van plan om zelf ook meer van het leven te gaan genieten en me niet meer zo druk te maken over onbenulligheden. Ben blij voor je dat je de draad weer kunt oppakken. Heideroosje
Ik vind het zo bijzonder dat ze buiten is. Bijzonder en bijzonder mooi
Ja, bijzonder dat ze buiten is. En dat het weer ook goed meedoet. Helder en fris. En ja, ik denk ook dat je het redt. Omdat je al zolang ook beseft dat je je vriendin moet gaan loslaten. En daardoor en daarom extra hebt genoten van jullie bijzondere band. Mooi hoe je het licht uitnodigt in jouw huis en tuin. Weet zeker dat je binnenkort een veer vindt. En de koffie je weer gaat smaken.
Heb het één keer eerder gezien, opbaren buiten en dat is een prachtige omgeving, zonder dat plechtstatige fluisterhok bij een uitvaartcentrum. Ik denk dat haar laatste periode ook voor jou zwaar was. Je bent bang voor een nog ellendiger tijd en dat je dat niet meer kunt aanzien. Nu is het over, bitter maar duidelijk. Laat je niet zeggen dat je moet huilen, als het komt, komt het en dat is goed. Ze heeft het goed gedaan en jij ook.hug.
Fijn dat je haar nog hebt kunnen zien en ook op die manier afscheid kunt nemen. Aan de ene kant: ja, was je maar een paar maanden verder, maar aan de andere kant hoop ik dat je woensdag op een 'goede' manier afscheid kunt nemen.
Alvast heel veel sterkte voor woensdag, de dag van de uitvaart. Na deze dag zal haar lichaam echt weg zijn.
De dagen tussen overlijden en crematie zijn altijd zo onwerkelijk, de tijd staat vaak dan even stil.
Bij sommige crematies ben ik ook geweest al had ik de laatste jaren nauwelijks contact met de overledene, het is vaak ook tot steun vd nabestaanden dat er veel mensen komen.
Wat zul je haar gaan missen Helene, maar je bent een supervriendin voor haar geweest.
Heel veel sterkte!!
Liefs Petr@
Xxx
Heel mooi dat ze buiten is. Ik zou in mijn eigen tuin iets van een herinneringshoekje maken om tegen aan te praten en om mee bezig te zijn. Wat zul je opzien tegen woensdag, ik zal aan je denken.
Ha lieve Helene,
Wat bijzonder, dat je vriendin buiten is, in een rieten mand.
Ik zie het voor me. Rustig buiten in de veranda...
En jij bent buiten aan het opruimen en doen. Bij jou dan.
Klaarmaken voor de donkere tijd.
Ook dat zie ik voor me.
En dat je alleen maar doet wat jij wilt doen... ook dat zie ik voor me.
Ziet er goed uit.
Liefs, Marlou
Het lijkt me dat ze heel apart opgebaard ligt. Zoals je het beschrijft heel mooi en sereen. Haar man kan zo ook langzaam afscheid nemen van haar nu hij haar nog dicht bij zich heeft. De donkere dagen die in het verschiet zijn, gaan het gemis niet makkelijker maken. Niet voor hem maar ook niet voor jullie. Ik wens je heel veel sterkte de volgende tijd. " Afscheid nemen is moeizaam de draden losmaken en uit het spinrag der belevenissen loskomen en achterlaten en niet kunnen vergeten..." Misschien ken je deze tekst al? Ik blijf hem mooi vinden. Liefs.
alles op je af laten komen en doen wat jij wilt, wat goed voelt,
dat is een vorm van verwerken, buiten zijn helpt je enorm, en soof knuffelen,
dat werkt super,
veel sterkte lieverd
xxx
Uitvaarten zijn er voor de achterblijvers. Mensen worden echt geholpen door het feit, dat er stilgestaan wordt - op de een of andere manier - bij de overledene. Niet dat het de feiten op zich verandert, maar toch wordt het zeer gewaardeerd. Je hebt iemand gekend al is dat lang(er) geleden en je hebt zo je eigen herinneringen aan die persoon. Ik ben in de loop van de tijd zo erg veel mensen uit het oog verloren, maar daarom reageer je nog wel als er een overlijden wordt gemeld. Een brief met een verhaal of een mooie herinnering of inderdaad proberen om de uitvaart bij te wonen of telefoongesprekken met de nabestaanden... Er zijn zoveel mogelijkheden. Zelfs een lief kaartje is al fijn. Ikzelf heb de gewoonte om een weduwe/weduwnaar (die ik dan niet eens zo goed ken)na een paar weken te bellen om te vragen hoe het gaat en wat met ze te praten over de overledene. Je weet niet half hoe blij mensen daarmee zijn. Vaak wordt het erg stil na de uitvaart...
Sterkte vandaag!
Oh, ze is overleden! Gecondoleerd zeg. Voor haar lijkt het me een zegen... Mijn tante Marietje verloor haar dochter aan kanker, en geeft altijd aan dat het haar troost dat het voor haar dochter uiteindelijk een bevrijding was.
Wat natuurlijk niets afdoet aan het verdriet van de achterblijvers!
Een reactie posten