Tja, waar moet ik beginnen.
Weet niet eens of ik zin heb om te schrijven.
De crematie was mooi en zonder poespas.
Dertig mensen, veel losse bloemen, ze wilde geen bloemstukken, mooie muziek en mooie woorden.
Veel tranen ook.
Ik had er nog geen een gelaten maar opeens kwam alles eruit en dat was fijn en mooi.
Wat een verdriet om mij heen.
Ik snap werkelijk niet waarom mensen zo graag veel volk willen.
Dit was zo puur.
Ik kende, op 2 jonge mensen na, iedereen.
Heb ze allemaal gezien in die 5 en half jaar.
Oudste kleindochter (6) begon spontaan te dansen bij de muziek.
En heel stiekem deed ik dat ook aan het eind.
Zij hield van dansen en vond het zo erg dat dat niet meer kon.
Verleden jaar met oud en nieuw nog gedaan bij hen thuis.
Kleindochter deed het geweldig.
Ze gaf complimenten aan haar huilende moeder nadat ze gepsroken had.
Goed gedaan mama en legde haar handje op de schouder van mama.
Ook opa kreeg een zacht handje op zijn lijf en een compliment
en dan spontaan beginnen te dansen.
kinderen hebben helemaal gelijk.
Gewoon doen wat je voelt.
X en ik hadden ons voorgenomen om geen andere mensen aan te raken.
Dat liep toch anders.
Heerlijk geknuffeld met de mensen die haar het dierbaarste waren en het o zo moeilijk hadden.
Er zijn bloemen gelegd op het plein hier achter ons huis.
Wij steken er iedere avond een lichtje aan.
Het plein is paar jaar geleden al naar haar vernoemd.
Jaren geleden heeft ze bij de gemeente haar plannen voorgelegd en is ze begonnen om er een hele mooie plek van te maken.
toen ze dat niet meer kon nam haar man het over.
Ze had voordat ze overleed een brief geschreven aan alle buren over hoeveel blijdschap dat plein haar gaf.
We hebben er heel wat keren thee en koffie gedronken.
Het was soms best wel balen dat er dan allerlei buren bij kwamen.
Zij vond het geweldig.
Haar plein.
Ons plein is zelfs opgenomen in de tuinroute van G&B
_______________________________________________________
Ondertussen ging het "gewone" leven ook door.
Mijn auto, begaf het bijna en moest naar de garage.
ik moest allerlei psychologische testen ondergaan.
Naar de psycholoog.
Gewone inkopen doen maar ook kerstinkopen.
Er moesten beslissingen genomen worden wat de zolder betreft.
Afspraken afgezegd worden.
of juist gemaakt worden.
De zolder kan onverwachts, snel, dit weekend, gestuukt worden.
In 1 dag.
Ze hebben hier jaren geleden de bijkeuken gedaan.
Naar volle tevredenheid.
Het zijn mijn ooms, zei de baas, maar geef ze geen koffie want dan stoppen ze met werken.
Haha.
Natuurlijk kregen ze wel koffie en lekkers.
Zal nu ook weer taartje kopen voor ze.
De auto doet het weer, werd in paar uurtjes gemaakt.
Gelukkig maar want ik MOET af en toe de deur uit.
Ik kreeg van buurmeisje en haar vriendin tekeningen.
Voor de lievfste buurvrouw stond erop.
De moeder kijkt meestal de vouten na maar die zijn juist zo schattig.
-------------------------
Ik ben geen leuke vrouw voor de X.
Heb superkort lontje, geen geduld, en wil vooral met rust gelaten worden.
We zijn wel heel blij dat we haar man nog "hebben".
Via hem is ze nog lekker dichtbij.
Ook hebben we goeie band met haar zoon, schoondochter en 2 dochters die ook hier in het dorp wonen.
Ze had zo een prachtige brief voor hem (haar man) achtergelaten en daar was ik zo blij om want wat heeft hij toch veel gedaan.
X en ik gaan zo naar Woerden toe.
Favoriete winkel van hem en ook daar blijkt het zwarte vrijdag te zijn.
We gaan dingen kopen voor hem onder de kerstboom.
Goede afleiding.
Vriendin wilde hoopte hele erg dat ze haar moeder terug zou zien, daar in die andere wereld.
En vroeg kleindochter; ga je dan ook weer Snoet weer uitlaten?
Ik hoop dat ze daar heerlijk aan het tuinieren is met haar moeder en Snoet.
Het moet daar toch vol met bloemen zijn?

13 opmerkingen:
Vast wel! Ik vind dat een mooie beeld in ieder geval. Allemaal mooie bloemen!
Zo aan je gedacht, woensdag! Zo’n afscheid is een streep die je met zijn allen trekt. Een streep vol liefde. Fijn dat je kon huilen, dat is goed. En je pakt de draad weer op, al werkt het nog een poos behoorlijk na, dat hoort erbij. Als het niet zo’n geliefd mens was geweest, had het niet zo’n impact. Lieve Heleen, je bent zo fijn mens!
Vast! Allemaal bloemen en Snoet!
Mooi afscheid. En goede tranen.
Wat een prachtig stuk weer.
Heb het met tranen in mijn ogen zitten lezen.
Dit zal je nooit meer vergeten denk ik zo.
De mooie maar ook trieste herinneringen.
Dank je dat je dit ook voor ons zo mooi hebt beschreven.
Groeten
Loes
Ja, dat moet wel zo zijn
Mooi, zoals je haar afscheid beschrijft en dat je verdriet eruit kwam. Wat troostend om aan haar te denken in een tuin vol bloemen, verenigd met haar moeder en Snoet en vrij van alle lijden en pijn. Ik heb eens gelezen dat de prijs van liefde en houden van iemand, de pijn en het gemis is als diegene overlijdt. De komende tijd zal nog moeilijk zijn, maar dat is normaal. Veel sterkte. Heideroosje
Je hebt het mooi beschreven en het zal moeilijk geweest zijn .Ik heb net als Vlasje steeds aan je moeten denken hoe heftig dit voor je zou zijn . Goed dat je tranen er eindelijk uitkwamen
Veel sterkte xxx
Wat mooi dat er ook een pleintje is dat je altijd aan haar zal herinneren. Ik ben blij dat het op een 'fijne' manier kon gaan, het afscheid. Het lijkt me heel indrukwekkend als je met zo'n klein groepje bent.
Wat een heerlijk lief en spontaan kind die kleindochter van haar. Wat een schatje. Dat je zo een kind als oma niet groot kan zien worden moet haar vreselijk verdriet hebben gedaan. Ik mag er niet aan denken. Het lijkt me een heel mooi en intiem afscheid geweest. Zo fijn en speciaal dat jullie plein naar haar vernoemd is. Zou hier in België vast weer niet zomaar kunnen zonder een hoop administratieve rompslomp. Ik ben blij dat de crematie toch een fijn gebeuren was, ik heb echt aan je moeten denken woensdag. Maakte me zelfs al wat ongerust omdat je nog niet terug was hier. Goed dat je je gedachten wat kan verzetten met het Kerstgebeuren maar toch nog veel sterkte de komende tijd.
Mooi geschreven. Ook erg herkenbaar. Wij waren in juli naar de crematie van een vriend en ondanks de corona waren we samen één en deelden we het verdriet.
Heel veel sterkte xxx
Mooi omschreven. Fijn ook dat je kon huilen.
Ook ik heb woensdag aan jullie gedacht dank vooor het mooie verslag
Wat spat de liefde en het verdriet weer van het scherm.
Het idee van de losse bloemen vind ik ook heel mooi.
Het plein blijft een heerlijke plek om te mijmeren en aan haar te denken.
Een reactie posten