Gisteren kwam buurvriend weer eens bij ons eten en maakte ik een nieuw recept wat zeer in de smaak viel.
Het was al vanouds heel fijn om bij elkaar te zijn.
Hij komt vaker hoor voor bakkie of voor pilsje.
Hij is de man van mijn overleden BFF en heeft dus sinds een tijdje een nieuwe relatie waar ik heel veel moeite mee had.
Moeilijk uit te leggen maar via hem stond ik nog in verbinding met haar.
Voelde ik haar dichterbij.
Kon voor mijn gevoel nog contact met haar maken.
Sinds die relatie is dat weg.
Natuurlijk weet ik dat het aan mij ligt maar weet niet hoe ik dat zou moeten veranderen.
Ze is nu veel te ver weg.
Heb goede gesprekken gehad met onze vriend daarover.
Gisteren weer.
Het zijn echte hele bijzondere en mooie gesprekken.
Hoe hij haar steeds mist, zich schuldig voelt maar toch blij is met deze nieuwe dame.
Ieder om hem heen heeft het geaccepteerd en had er geen moeite mee, ik was de enige zeg maar.
Nu gaat dat wel beter hoor maar toch.........
Ik wil dat meisjesmetderodeharen weer dichterbij komt maar het lukt gewoon niet meer.
maar wat zou ze blij zijn als ze wist dat hij weer iemand heeft.
Ik vind dat ik recht heb om mijn gevoel.
Ik ga er niet tegen vechten.
Lang genoeg mijn eigen gevoel onder tapijt geschoven in mijn leven.
Dus laat ik het toe maar zorg wel dat ik er goed mee omga en dat niet een ander de dupe hoeft te zijn.
Enfin het was gezellig dus.
-------------------
Straks komt het neefje en ja ik vind het allemaal wel heel spannend.
Daar gaan oude wonden weer opengereten worden en dat wil ik zo min mogelijk beperken.
Ik ga goed mijn grenzen bewaken en duidelijk zeggen als er iets is wat ik niet of nooit meer wil horen.
Ik heb het Neefje altijd met zachte handschoen behandelt want ja hij heeft ASS maar daar ben ik nu dus klaar mee.
Ik heb het ook en NIEMAND die daar rekening mee gehouden heeft.
Ik heb nooit slecht over zijn opa en oma gesproken (mijn ouders dus) maar als hij daar weer over begint ga ik het voor 1 en laatste keer wel zeggen hoe het gegaan is die zak mijn zijn erfenis vol ellende die als hij het kan zien zich suf lacht daar ergens. Wat hij wilde is gebeurt.
Alles is kapot en niet meer te helen.
Zou zo iemand in de hemel zitten?
In een soort strafkamertje misschien.
God die hem toespreek en laat zien wat hij aangericht heeft.
Tien jaar he, is die man alweer dood (met de kerst)
kreeg 2 weken geleden dat hij tegen de moeder van het neefje ook gezegd had dat zijn in testament opgenomen zou worden.
O wat een lul was het toch.
Eer uw vader e moeder.
Nou ik dacht het niet.
Mijn moeder mis ik wel die kon ik op het laatste moment wel vergeven en toen bleven alle goede herinneringen over.
Dat was echt in paar seconden totaal anders was zo bijzonder om mee te maken.
_____________________
Op zoek naar je gids; zag ik op FB.
Ik geloof er niet in maar sloot mij toch aan.
Leuk om te lezen en ben er nog niet erg mee bezig maar interessant om er iets mee te doen.
Opeens ging ik erg dromen over mijn NL opa en mijn tante .
Ik ging er opeens betekenis aan geven.
Ik weet dat opa veel van mij hield
zou hij misschien een gids kunnen zijn.
En mijn tante deed bij leven veel voor mij. Dingen die mijn ouders nooit gedaan hebben in ieder geval.
Zou zij...en zou ik daarom over hen dromen.
Geen idee hoor of een gids een bekende is of zo.
Ga als ik weer meer rust in de kop heb er voor zitten en lezen.
Wie weet leer ik er van en zit ik dingen die ik eerder niet zag.
Zoals als ik stenen zie in hartvorm zeg ik tegen mijzelf dat mijn moeder dat voor mij neergelegd heeft om te laten zien dat ze aan mij denkt en van mij houd.
-------------------------
Gaat best goed met mij.
Ik zie overal zonneschijntjes zelfs als het keihard regent zoals gisteren.
HEEEEERLIJK die regen.
Morgen dinertje en heb er zin in om ieder weer te spreken.
maar vandaag dan het Neefje.
Voel liefde maar ook....is het angst.....
Nou zoals jullie weten en of je het wil of niet, je zal er alles weer over horen/lezen.
Fijn weekend alvast
5 opmerkingen:
Ik heb ook altijd het idee dat je gevoelens beter onder ogen kunt zien. Anders zijn ze net als een strandbal die je onder water probeert te houden. Zo gauw je even verslapt schiet hij omhoog!
Je gevoelens onder ogen zien is het beste en op die manier proberen het verlies te bevatten en te verwerken. Het gemis zal altijd blijven maar je leert er, op den duur, beter mee omgaan.
Mijn opa van moederskant is mijn gids en beschermengel. Hij helpt ook. Toen er een inbreker in huis was ging mijn nachtlampje naast bed flikkeren!
Als ik ergens naartoe rij vraag ik aan opa op te letten. En als ik op een drukke plek moet parkeren vraag ik hem een plaatsje voor me vrij te maken. Vaak is er dan echt voor de deur of max 10 huizen verder een plek. Hoe zou dat gaan, krijgt iemand die daar staat plotseling de aandrang om weg te gaan?
Geen idee maar ik ben er heel blij mee en bedank altijd natuurlijk.
Laatste boottocht met ouders en familie was eind van de tijd slecht weer voorspelt. Onafhankelijk van elkaar hadden mijn moeder en dochter gevraagd of opa voor goed weer wilde zorgen. Donkere wolken bleven op afstand en toen we het restaurant inliepen vielen de eerste druppels verder hadden we schitterend weer gehad.
Elk gevoel mag er zijn, ook kwade, maar geen gemene, daar heb je niks aan.
Ik hoop met heel mijn hart dat er niks is na de dood. Ik moet zeggen dat ik er nooit in geloofd heb en sinds het overlijden van onze zoon, hoop ik ook dat er inderdaad niks is. Ik hoop dat hij nooit geweten heeft hoe ernstig zijn ongeval was en dat hij nooit geweten zal hebben dat hij dood ging.
Mensen leven alleen in onze herinneringen. Dat is goed, we hebben maar een leven, daar komt m.i. niets achteraan, gelukkig!
Als ik jou was, zou ik nog een keer alles uitpraten met je neef en het daarbij laten. Ik hoop dat het eenngoed effect heeft en anders is het een kwestie van mee leren leven.
Prettig weekeinde,
Thea
Een reactie posten