Zondag.

 

Vredig. Dat is het woord wat in mij opkomt bij het zien van deze foto.

Vandaag ben ik hier te vinden. En in huis.

Beetje opruimen en veel genieten.

Was natuurlijk al een tijdje over mijn grenzen aan het gaan en ja dat gaat niet ongestraft.

woensdag lunchen met een vriendin en echt het is heerlijk om bij te kletsen en allerlei nieuwtjes te horen.

Vrijdag de high tea met nog 10 andere vrouwen waarvan ik er 4 kende.

Het was ook weer op een mooie plek, leuke dames, de jarige is schrijfster, meld ik even omdat ik dat zo een leuke vak vind, leuke gesprekken gevoerd. Merkte wel dat ik geen krant lees want ja ieder had een mening over van alles en nog wat en ik kon alleen maar luisteren en denken; blij dat ik dat allemaal niet wist, maakt echt het leven stuk makkelijker.

 De vriendin had een Oekraiense moeder die zwaar getraumatiseerd was door de oorlog in in 40/45. Ze werd op 15 jarige leeftijd van het land getrokken en in kampen gestopt. Ze zou pas 25 jaar later terug gaan naar haar eigen land. Vreselijk verhaal, is een boek over geschreven.

Er werd ook veel gekletst en gelachen.

Ik was kapot toen ik thuiskwam. Lag om 18.30 in bed. Kon geen geluid of beweging van man en hond meer aan.

Zaterdag na het ontbijt terug naar bed.

Ik klaag niet, ik vertel gewoon.

In de middag kwam ik weer tot leven en kon ik weer genieten .

Eind van de middag in de tuin van mooieschoonzus waar we bleven eten.  Klein beetje jaloers want haar tuin is prachtig en zo vol kleuren en dingen om naar te kijken. Zoals gewoonlijk veel zorg besteed aan eten en het tafeldekken.

Geloof mij, maar je wist het vast al , daar kan geen duur restaurant tegenop.

trouwens ook geen goedkope.

Kreeg vrijdag de tip van een dame tijdens de high tea om in een bepaald restaurant te gaan eten in Amsterdam. Je moest er wel tijd van tevoren reserveren want o zo druk.

maar wel helemaal hot. Echt FB waardig als je daar gegeten hebt.

Tja de tijden dat ik nog dingen deed omdat het hot of interessant was, om indruk te maken op anderen in meer dan 40 jaar gelden.

Ik werd toen doodziek, raakte iedereen om mij heen kwijt, mijn familie voorop en toen was er van het kakmeisje wat ik toch best wel was, niets meer over. ik heb haar trouwens ook nooit meer terugvonden.

Ik vertelde toch dat we in Limburg, in zo een kak restaurant terechtkwamen? en we niet eens durfden weg te lopen? (2 weken geleden) . We keken elkaar doodongelukkig aan en troosten elkaar, later gaan we erom lachen, maar wat was dat ongemakkelijk. Later gingen we in ander restaurant een dessert eten waar je niet eerst je muntblaadje o moest tillen om het gerecht te kunnen zien. Een dame, uit de Filipijnen denk ik, lachte haar scheve gebit bloot toen ze  een grote heerlijke dik makende dame blanche kwam brengen. Ze was amper te verstaan maar we zagen dat ze heel vriendelijk was.

In wat voor rare wereld leven we toch.

en wat verbeelden sommigen van ons zich wel? 

De BFF van jongste buurmeisje (9 jaar) kwam de 75 cent die ze van mij geleend had terugbrengen. Ja natuurlijk zei ik; hoeft niet schat, het ging er mij om dat ze eraan dachten om hun schuld af te lossen maar ze stond erop. 

En of ik 2 dagen op hun chiwawa  wilde passen en daarna naar de oppas brengen. die verder weg woont. Chiwawa's en de X  zijn geen goede combinatie. Daarbij is het beestje, een schatje niet zindelijk en Sofie haat hem ook. Tuurlijk stond ik op het punt op ja te zeggen, gelukkig zei ik dat ik nog na moest denken. Het moet NEE worden. Ik heb al voor hen een oppas gevonden na veel gedoe voor 1 maand en ik ga niet meer doen. Problemen laten bij wie ze horen zou mijn X zeggen en zeker als het een chiwawa is.

Verder nog 4 uitnodigingen gehad waarop ik nee ga zeggen of al gezegd heb op 1 na.

Woensdag met vriendin I. koffie drinken. Even bijkletsen over haar reis in IJsland en nog andere dingen waar ik benieuwd naar ben.

De meisjes komen dinsdag voor de laatste keer, is de bedoeling en morgen Sofie vervroegd naar trimsalon. Drie dingen waar ik zelf voor kies maar die wel weer veel energie/stress kosten.

Waarom dan toch?

omdat ik anders nooit meer iets zou meemaken wat ik leuk vind.

Slapen doe ik amper.

Dat is wel een drama. 

maar niets van al die dingen horen niet in het rijtje thuis van ASS.

Hoe leidt je een redelijk leven?

In ieder geval niet steeds over je grenzen gaan maar ja wat zijn je grenzen.

Het gaan best goed met mij.

Ben positief en daar haal ik dan mijn kracht uit.

Ik kan zoveeeeel dingen nooit meer maar he zou Johan zeggen elk nadeel heeft zijn voordeel.

Ik kan niet reizen ver van huis heel triest, niets dat ik anders de wereld zou overgaan maar o wat zou ik graag stressloos naar Frankrijk gaan en van alles aan de X laten zien. 

Aan de andere kant hoe heerlijk is het dat ik niet naar Schiphol hoef in deze tijd.

Hoeveel geld scheelt het mij ?

Ik kan kiezen uit Limburg, de Moezel Duitsland, Noorden van Frankrijk en België.

Maximaal 5 dagen van huis maar dan wel een paar keer en max. 4 uur reizen. Hondje overal mee naartoe. 

Geen zorgen van wat als......als ik in Zuid-Afrika zit.

Zo min mogelijk stress.

Soms ben ik zomaar gelukkig.

Dan heb ik leuke dingen meegemaakt en vandaag een heerlijke dag thuis met man, beestjes, koffie, tuin.

Niet te warm, niet te koud.

en o wee degene die mij komt storen met shit.