even een Jacques Brelletje.
Dit is Philippe met Gregor Bak zijn begeleider van afgelopen zondag daar in die kerk in Delft.
Dit is geen opname daar hoor.
Wat hou ik van deze man.
Al meer dan 35 jaar.
En als hij ons dan weer zo een cadeau geeft als zondag dan voel ik dat tot in mijn tenen.
Wat leuk dat Bertie hem ook goed vond.
Auto doet het weer.
prijs?
Twee taarten.
nou ja moest wel accu en dynamo betalen.
Wat een meevaller.
In November is het 1 jaar geleden dat ik een intervieuw zag met S. Silva van 6 minuten en alle puzzelstukjes in elkaar vielen.
ASS. Dat was het. Dat is wat ik heb.
Nooit echt aan gedacht, nee hoor, ik echt niet autisme.
Blijkt dat mijn broer het ook heeft, die is ook echt getest, ik niet.
Ik dacht altijd dat ik blij zou zijn als ik eindelijk wist wat ik zou hebben maar niets is minder waar.
Ik vind het erg en zeer verwarrend.
Ook moet ik mij erbij neerleggen dat die nooit zal overgaan.
Had altijd de hoop op een rustige oude dag.
Vergeet het maar.
Het ene wordt minder het ander erger.
Ik kan steeds minder.
Geluiden zijn steeds moeilijker te verdragen en denk dan aan hele normale geluiden als die van mijn man die gewoon loopt, keukenkastjes opendoet, de afzuiger aan. Deuren die dichtgedaan worden.
Piepjes, overal piepjes.
Concentratie gaat steeds meer achteruit.
Hoopte ooit weer te kunnen lezen.
Wordt steeds moeilijker.
Autorijden daardoor ook.
Met mensen omgaan.
Ik heb de afgelopen jaren zoveel mensen uit mijn leven gebannen dat ik niet eens meer genoeg heb om feestje te geven, mocht ik dat willen dan, want ik wil niet, maar het idée. '-)
Nou ja lekker goedkoop.
Ook dingen doen met een ander dan de X.
of nog heerlijker; alleen.
Hoe erg is het dat ik mijn ouders steeds beter begrijp.
Die vertrokken weer richting Frankrijk, klein dorpje, laatste huis.
Ze wisten niet eens wanneer de kleinkinderen jarig waren of hoe oud.
Begrafenissen, bruiloften, feesten en weet ik veel wat; ze gingen nergens heen, stuurde niet eens een kaartje.
Ja welkom was je altijd bij hen voor je vakanties en al nam je nog 6 mensen mee.
Mijn broer heeft welees met een groep van 12 daar vakantie gevierd en alles was prima.
Omdat ik niet kon reizen heb ik ze 16 jaar niet gezien.
Wij hebben niets te zoeken in NL zei mijn vader altijd tegen mij.
en mijn moeder maar roepen dat ze van mij hield en mij mistte en dan werd ik inwendig zo kwaad.
Vader heb ik nooit meer terug gezien.
Mijn moeder dus na 16 jaar.
Ze was dement en wist niet wie ik was.
Dag mevrouw zei ze, wat aardig dat u mij komt bezoeken.
Natuurlijk zat ik vol boosheid maar toen ik haar zag barste ik in huilen uit en alles haat was verdwenen. Misschien wel 1 van de mooiste momenten uit mij leven. Wat een bevrijding ook.
Dat vader ook ASS had en zeker narcistisch was is nu ook wel duidelijk.
Over mijn moeder twijfel ik nog maar ook zij had "iets" wat niet klopte.
Ik denk eraan om te proberen om dat ASS naast mij neer te leggen.
Bijna niemand weet het, behalve jullie maar jullie kunnen wel een geheim bewaren he? ;-)
Zit bij een groep op FB van vrouwen met ASS en daar wordt je niet heel blij van hoor al zijn er natuurlijk ook gradaties.
maar en dat is pas erg, als jij het hebt of je man kun je erop rekenen dat je het doorgeeft aan je kinderen.
Alles is heel verwarrend ipv makkelijker maar nu begrijp ik ook dat het Neefje van mij houdt maar dat is dan ook alles. Voor hetzelfde geld verdwijnt heer voor jaren weer uit mijn leven. Net als mijn moeder.
-----------------------------
Enfin. Zo is het leven
C'est la vie.
de zon schijnt. Jippie, dank je wel zon.
ik zal weer over je schrijven in mijn dagboek.
De zondagmiddag in de kerk heeft ook mijn X goedgedaan.
De stress is stukken minder en ik ben zo blij dat we samen zo kunnen genieten van Philippe.
Volgens mij heb ik in maanden niet gewinkeld.
Totaal niet gemist maar ik denk dat ik zo in de auto stap en het ga doen.
Winkel in en uit.
Heb korte laarzen nodig omdat de mijnen , nog bij V&D gekocht , toch echt op zijn.
moest even rekening afwachten van mijn auto maar nu kunnen de laarzen er wel af.
Verder kijken wat ik allemaal NIET nodig heb in de winkels.
O wel make up, daar kom ik niet onderuit.
en eigenlijk 2 spijkerbroeken. maar goed die misschien ook niet.
weet niet eens wat de mode is.
ja wel van schoenen, schrok mij wild toen ik een winekl in ging; alleen maar gympen, ja zo blijf ik ze noemen en van die hele grove schoenen/laarzen die je nu onze een jurkje draag en vroeger ging je daar de koeien uit het weiland halen of bergen beklimmen. Getver.
Doeiiii ik moet gaan.
-------------
3 opmerkingen:
Fijn dat je nog steeds zoveel van je kan afschrijven in je blog.
Misschien is het etiket niet zo belangrijk, met al die gradaties en verschillen. Als je jezelf maar begrijpt.
hij was net op tv bij Khalid
Een reactie posten