donderdag 27 oktober 2022

vandaag even geen beren


 

Weten wat je gelukkig maakt en het nog doen ook zijn toch 2 verschillende dingen.

Mensen zoals ik moeten echt keihard vechten voor dat geluk.

Dat is mij wel duidelijk geworden.

Ik lees veel op FB over vrouwen met ASS en echt het is een strijd.

Niet dat het voor anderen altijd makkelijk is hoor.

Dat zie ik ook wel.

Het weten dat ik een even een paar uur alleen thuis bent is zo een bevrijdend gevoel.

Hup konijntjes los in de tuin, Kipje erachteraan.

Koffie. Jaaaaa.

Stilte.

Eindelijk weer een wasje draaien.

Tuindeur wagenwijd open.

Woonkamer weer leeg.

Keukenkastjes klaar, nou ja bijna, om ingericht worden.

Vandaag worden handgrepen gemonteerd.

Hoop dat die man weer snel weg is.

Mijn man blij met zijn keuken.

Komende dagen alles schoonmaken samen.

Van boven naar beneden.

maar vooral die stilte he. Die rust.

Kipje scharrelt rond, de konijnen rennen achter elkaar.

Sofie zoals altijd in de buurt.

Blij met mijn nieuwe hobby; E-biken.

Wat een ontdekking. 


Plannen maken voor de komende tijd en komend jaar.

Nee niets schokkends en niets moet.

Straks knippen, scheuren, plakken in de Flows voor mijn nieuwe Agenda/dagboek/journal van 2023.

Op zolder.

Daar was een deel voor ingericht voor mijn gefreubel maar omdat de X er bijna altijd zit voor zijn werk, niet geschikt.


Ik heb vorige week een ingeving gehad.

Ik was zo gestrest doordat Liv zo ziek was en was ervan overtuigd dat ze het niet zou redden.

Ze werd zieker en zieker.

Ik MOEST en wilde iedere dag weten hoe het met haar was.

en opeens wist ik het;

stel dat ze lichamelijk echt niets mankeert zoals de artsen beweren?

Ja haar ogen zijn heel slecht, haar kaakbot zo beschadigd dat er een operatie aan te pas moet komen  maar stel dat de rest psychisch is?

Gisteren uitgebreid gepraat met mijn vriendin, haar moeder en nu weet ik het bijna zeker.

Ja, ze kan niet meer eten en ja ze heeft erge pijnen . 

De psych heeft voorgesteld om haar op te laten nemen maar daar wil Liv zelf niets van weten en haar ouders al helemaal niet.

Ze willen dat ze opgenomen wordt in het ziekenhuis.

Gaat niet gebeuren voorlopig.

Ik wil vriendin helemaal niet overhalen maar zodra het over psychisch gaat knalt ze de deur dicht.

NEE tegen medicijnen, tegen therapie of opname voor paar weken.

Dus ik ben ermee gestopt om zo bang te zijn en er zo mee bezig te zijn.

De X vroeg eens jare gelden over het neefje; kun je er iets aan veranderen? Nee? laat het los.

en wat heeft hij gelijk.

(gemeen lachje) trouwens heb hem vaak "teruggeslagen" als hij over zijn kinderen liep te stressen maar het is wel zo.


Zo heb ik nu helemaal geaccepteerd dat ik zelden tot nooit iets van het Neefje hoor of zie. Is altijd al zo geweest maar kon mij er niet bij neerleggen. Nu wel en het voelt zo bevrijdend.

Het is niet dat hij niet wil maar hij kan het gewoon niet.

Hij vergeet zelfs de verjaardag van zijn moeder, voelt zich daar heel rot door maar doet volgend jaar weer precies hetzelfde.

Zal hem zo appen dat zijn vader morgen jarig is.

Als ik neefje app of hij wil komen komt hij graag, laat ik niets horen hoor ik ook niets. Is prima.

In ieder geval weer 2 bevrijdingen in mijn leven.

Liv en haar ouders, o zo erg voor hen, en het Neefje.

_________________

Keek de Noorse Serie Frikjent.

Eerste seizoen met plezier.

Jammer genoeg kwam er een 2e en dat was niet.

Eerste 2 delen en toen laatste  gekeken.

Dat was te doen.

Blijk dat de serie over de brand in de Notre Dame niet alleen over de brand gaat maar ook over wat mensen eromheen. Lijkt mij wel wat. Vast veel bekende plekjes te zien.

Wat TV betreft; de vastgeplakte man bij Beau.

Alleen dat stukje gezien.

Ik hou van mensen die ergens voor gaan, mits zonder geweld en geen gelul van dingen van paar honderd jaar geleden.

Kijk blijkt dat mannen ons ook jarenlang hebben onderdrukt maar om nou te eisen dat ze hun excuses aanbieden??? ;-)  Nee joh we moeten hen nu het leven zo zuur mogelijk maken. 

Goed die vastgeplakte man dus, die niet plakte, ik had zo met hem te doen, wat was hij zenuwachtig. Ik voelde het in mijn buik. Ik zou NOOIT durven wat hij deed, ook niet in klein gezelschap al lijkt het mij wel weer grappig om dat te doen bij etentje met schoonfamilie als protest tegen vlees eten maar ik ken mijzelf uit gierigheid/zuinigheid zou ik goedkopen lijm van de A.ction kopen en er ook veel te weinig van op mijn handen smeren. Weg ACTIE!!! maar die hoofden zouden wel goud waar zijn denk ik. Wel ruzie met de X want ja wie plakt zich nou vast aan een tafel; dat hoort niet.


pffff dames die rust hier.

Ik hoor de vogels en verder niets.

Ik wens jou ook veel rust toe vandaag.


2 opmerkingen:

Lot zei

Dat is echt snel nu al kastjes inrichten. Maar ja bij ons moest echt alles worden vernieuwd, plafond, vloer, muren en leidingen en electriciteit ook. Maar ben er nog steeds blij mee.

Gisteren dagje Rotterdam gedaan in mijn eentje, lekker op de Afrikaandermarkt geweest voor het eerst en was leuk. Daarna Too Good To Go boxen opgehaald met lekkere broodjes. Moest als laatste naar kliniek voor controle van mijn vinger die nog steeds dik en pijnlijk is. Voorlopig nog half jaar aankijken en dan beslissen of er weer wat aan geopereerd wordt en vastgezet. Blijft dus nog steeds pijn houden

Nicole Orriëns zei

Ik vind je verlangen naar een leeg huis zo herkenbaar. Ik heb dat ook zo.....