Geit met nieuwe oorbellen

 Naar de geitenboerderij geweest met het kleinkind.

Vond ze nog steeds beetje eng.

Toen een geit haar kop door de spijlen stak deinsde zij achteruit lekker veilig tegen opa aan.

Wat moet dat heerlijk zijn om een opa in je leven te hebben die je overal voor beschermd.

Niet bang zijn zei ik, kijk ze wil alleen haar nieuwe oorbel laten zien (oormerk) 

Dat wilde kleinkind ook wel zien die oorbel dus opa los en dichterbij komen.

Vond een melkflesje met nog melk erin en dat lustte die geit wel en kleinkind durfde het wel te geven.

Weer probleem opgelost.

Iemand anders loste het probleem met haar kind anders op; kind gilde van angst maar zou en moest in het hok bij de geiten gaan waar die beestjes tegen je opspringen, aan je haar eten of aan je jas trekken in de hoop op een flesje. Hoorde het kind buiten nog gillen van angst.

Goed zo moeder, of grootmoeder, weetikveel, weer traumaatje erbij.

Ooit organiseerde ik zwemlessen voor buitenlandse vrouwen en paste ondertussen met nog iemand op de kinderen.

Sommige kinderen gilden de hele boel bij elkaar, ten eerste omdat mama weg was en ten tweede het water.

Ik zette zo een kindje naast mij op trappetje zodat ze ten eerst aan mij kon wennen. We hadden wat speeltjes. De keer erop treetje lager zo kon hij/zij voetjes in het water doen indien ze/hij dat wilde. spetteren, heel voorzichtig, nou ja lang verhaal kort, na een paar sessies konden de bandjes om en kwam ik ogen te kort. Soms wilde zo een kind niet eens meer naar mama als ze klaar was met lessen. 

Ik heb nooit begrepen waarom anderen mensen, tuurlijk sommigen wel, die zelf begrijpen hoe je het moet doen.

Klinkt vast opschepperig maar ik heb altijd geweten hoe ik het beste met de angst van een kind kan omgaan. Insecten, honden, katten, kippen? Breng ze een paar keer bij mij .

-------------------

Hoewel ik het rustig aan doe en lief voor mijzelf ben is het best zwaar.

Heb veel stress in het lijf, heel veel, en zou het liefst keihard willen janken maar alles blijft binnen.

Zo ook die boosheid op van alles en nog wat, krijg ik er niet uit.

De X kan er absoluut niet tegen als ik mijn stem maar verhef of iets zeg over iets wat ik niet zo leuk aan hem vindt.  Kan verlangen naar de heks die ik ooit was in vorige relatie waar ik mij werkelijk liet gaan tot aan slopen aan toe.

Ik hoop nooit meer die vrouw te zijn maar jeetje wat zou het opluchten even alles eruit gillen zonder na te denken.

In plaats daarvan ben ik stil en is er aan de buitenkant niets te merken terwijl elk geluid of zin mij gek

kan maken.

en toch maakte ik ook leuke dingen mee hoor.

Zo fietste ik in de frisheid en in het zonnetje en genoot ik.

Gelachen maar ook hard gewerkt op het koor.

Was zo een beetje de 6 of 7de keer en je merkt dat we meer durven, kunnen en meer op elkaar ingespeeld raken.

Grappig is dat ik bij de enige man die we hadden bij Biodanza en waar ik contact mee gehouden heb zich ook opgegeven heb en vanaf 6 Februari, er was nog maar 1 plek erbij komt. 

Ook hier zal hij de enige man zijn maar dat is voor hem geen probleem.

Leuk om hem weer te zien. 

Donderdag was het Kleinkind er dus weer en gingen we naar het bos en de geiten.

Stiefdochter moest vanwege de melanoom in haar oog op controle en foto lever laten maken en alles was goed. Ze was zo angstig geweest. Pfff wat een opluchting weer.

Het weer; de zon heeft regelmatig geschenen en het was gisteren zonder verwarming bijna 19 graden.

Tussendoor kochten we een grote plant voor in de woonkamer.

Gisteren , ik had het huis voor mij alleen, jippie, had ik opeens zoveel energie en ruimde van alles op, sopte, zoog en waste. 

Ik blijf de lente maar voelen aankomen.

Onze Turkse Tortels zijn weer met nestje bezig, roodborstje is er elke dat en meneer er mevrouw merel zijn er ook weer.

Musjes zijn weer ruzie aan het maken.

De tuin verstopt het nog goed maar als je goed kijkt zie je al kleine verrassingen de grond uitkomen.

Ik baal best dat ik zo moet vechten om overeind te blijven maar weet ook dat het vorig jaar tot half Februari duurde voordat de ontspanning weer terugkwam.

Ik doe nu allerlei oefeningen, yoga, spijkermat, wandelen om de stijfheid uit de spieren te krijgen.

Weet niet of je van Toco Tholin balsem hebt gehoord maar dat helpt ook goed. 

Jammer genoeg kan ik het niet in mijn nek doen, wel op mijn rug, want ik krijg dan uitslag. 

Helpt echt. Zelfs de X vraagt er regelmatig om na jaren geroepen te hebben; ga weg met je heksentroep.

haha. Echt he, hij vraagt er zelf nu om en binnen 10 minuten weg pijn. 

Toch wel handig zo een heks in huis.

Zo nu ga ik mij omkleden en optutten voor een wandeling met 2 van mijn grote liefdes. De X en Sofietje.

Ga jij nog iets leuks doen?