Als alles opeens stil staat.

 Soms gebeuren er zulke afschuwelijke dingen dat je echt zeker weet dat god niet bestaat.

We waren aan het winkelen toen de telefoon van de X ging. Vriendin van mij die mij niet kon bereiken.

Ga zitten zei ze.

NEE riep ik heel hard want ik wist nog van de vorige keer dat ze dat zei en ik dacht als ik niet ga zitten is het ook niet erg.

De dochter van een stel die ik al zo een 30 jaar ken heeft zaterdag haar 2e kindje gekregen maar is gisteren overleden.

Niet het kindje. De moeder. De dochter van de mensen waar ik mee omging. 

Hun enig kind. Hun alles. Zolang ik hen ken. 

Hun dochter die nooit moeder zal zijn voor haar dochtertje van 2 dagen en nooit meer voor haar zoontje van 5 jaar.

Ik kan mij bijna niets ergers voorstellen dat kindjes die hun moeder kwijtraken.

Dit is zo onvoorstelbaar.

Zo oneerlijk.

zo goddeloos.

Hier vlakbij, 200 meter verderop, zitten nu een paar wanhopige mensen en ik heb het idée dat het tot hier te voelen is. 

De kinderen hebben wel hun geweldige vader nog en dat is een kleine troost 

Het kan toch niet waar zijn ???

Zo een piepklein meisje zonder mama. 

Dit is toch weer zo een nachtmerrie van mij???

Vriendin die mij belde komt morgenochtend hierheen.

 Ik snap een hoop dingen in het leven maar dit absoluut niet.

Hoe kan het leven voor sommigen zo hard zijn.

Snap jij het?