maandag; omgaan met teleurstellingen

Jaar geleden hoorde ik dat de musical weer kwam. Een van mijn favorieten.

Helemaal blij.

Gisteren was het eindelijk zo ver.

Uur reizen. Behoorlijk wat geld neertellen. Veel stress\angst de dagen ervoor.

Komen we daar....is Jesus ziek.

Ja hoor!!!!!

De man zei nog; kan hij zichzelf niet genezen?

Er werd een andere naam aangekondigd en de teleurstelling was duidelijk te horen in de zaal, tja je zal maar Jesus 2 zijn en dat horen in de zaal. Gelukkig begonnen er een paar te klappen en reageerden ze heel blij.

Ik deed mee maar baalde wel.

Al weet ik heus wel dat ze niet zomaar iemand neer zullen zetten.

Eerlijk is eerlijk; hij viel een beetje tegen wat uiterlijk betreft.

Ik vond hem totaal geen Jesus en ook nog vrij onopvallend.

maar absoluut geen reden om je geld terug te vragen.

Ik heb gejankt dames.

De tranen waren niet te stoppen.

Het is zeker de negende of tiende keer dat ik de musical zie in het theater en misschien gisteren het hardste gehuild.

Weer zo indrukwekkend. 

Dan is het niet eens , voor mij dan, dat het om Jesus gaat maar  wat mensen elkaar aan kunnen doen.

VRESELIJK!!!!.

Kajafas en zijn maatje waren geweldig. Wat een stemmen.

maar.....Edwin Jonker die Herodes( of was het Pilatus) speelde; WOW.

en dan de scene, die grappig bedoeld is, gespeeld door .....Yari uit Gooische vrouwen, mensen lachen en klapten en ik ging alleen maar harder huilen. Jesus ligt bang en gewond op de grond en hij spuugt op hem. Zo vernederend.

Nee mij heb je niet horen lachen.

We zaten op de tweede rij, aan de buitenkant, waar 2 meter bij ons vandaan Judas sterft.

Mocht je het niet weten; er zit publiek op het toneel.

Verder totaal geen decors.

De spelers kwamen op en droegen gympen, spijkerbroeken en hoodies. Heet dat zo van die jacks met capuchons. De X vertelde later dat hij dacht; dit wordt niets.

We vonden het super.

Zelfs hij hield het niet droog.

We waren niet de enigen.

Als ik zeker zou weten dat de originele  Jesus de rol zou spelen zou ik misschien nu alweer kaartjes bestellen voor September. 

Maar goed even laten bezinken.

Ik ken mijzelf.

-------------------

Ik heb dit jaar uitgeroepen tot mijn jaar en deelde het tijdens een gezellige lunch op Leidseplein mee aan de man.

Wat houdt dat in vroeg hij enigszins verschrikt.

Nou als er ene bekende kunstenaar of zo zijn honderdste verjaardag of sterfdag zou vieren dan is het het hele jaar feest.

Zoiets.

Ik word 65 jaar en heb besloten dat ik als ik iets leuks wil doen wat (teveel) geld kost ik mijzelf dat moet gunnen.

Gisteren dus mee begonnen. Haha, echt een ribje uit mijn lijf.

Volgende maand weer 1.

en op Terschelling, mocht t doorgaan weer een ribje.

Het was gisteren natuurlijk prachtig weer om naar Amsterdam te gaan.

Voorstelling was in de middag.

Zowel in het bos als in de stad kwam iedereen opeens weer tevoorschijn leek wel.

Leuk mazzeltje was dat betaald parkeren in Adamse bos gratis is op zondag.

We stappen daar altijd op de bus.

Wel viel mij op hoeveel NEP er rondloop of in de bus zit .

Nephaar, nepwimpers, nep wenkbrauwen, neplippen, neptieten(die natuurlijk zeer geaccentueerd moeten worden, anders zonden van het geld, nee,nee ik deed het echt voor mijzelf hoor, ben nu veel gelukkiger) , opgevulde gezichten. 

Wat is er toch mis met jezelf zijn.

We hebben een nichtje die laatst hier was, prachtig meisje, bijna 24 jaar. Ik zag dat ze haar lippen had gedaan en fillers had . Ze vertelde dat ze ook haar borsten wil laten doen.

Ik weet dat toen ik haar leeftijd had ik mij niets ergers voor kon stellen dan dikker worden.

Nou geloof mij en dat weten jullie ook, er zijn veel en veel ergere dingen dan dikker worden maar ik dacht als ik maar slank blijf kan ik het aan.

Zit af en toe nog heel stiekem te treuren om mijn mooie figuurtje hoor maar kom op zeg, ik ben bijna 65 jaar.

Wel geloof ik niet dat als ik na de testen die ik zal ondergaan medicijnen kan gaan gebruiken waar je je beter door voelt maar weer eens 10 kilo aankomt ik dat zal doen. Ik ben er eigenlijk van overtuigd.

-------------

De X is naar zijn broer.

Het is heerlijk stil hier in huis.

De zon schijnt, ik ga zo de tuindeur openschuiven om de frisse lucht binnen te laten.

Omdat ik aan het ontspullen ben hoop ik dat ik de X zover krijg om zijn kast leeg te halen.

Is tot nu nooit gelukt.  Ben nu al zo ver gekomen dat hij naar mij plan wil luisteren.

Heel voorzichtig ga ik te werk. Stapje voor stapje en hem het gevoel blijven geven dat HIJ de baas is. 

Mijn kast is echt half leeg en dat geeft een heerlijk gevoel. Dat de zijne leger zal zijn is voor mij ook belangrijk.

Hij was natuurlijk een kantoorpikkie en als die kleren, zegt hij zelf ook, zal hij nooit meer dragen dus waarom bewaren.

Hoop vandaag of in ieder geval deze week ook verder te komen met fotoalbums, dagboeken en paperassen weg te doen.

Wil vandaag minimaal 1 uur aan besteden,

Verder deze week naar koor en het kleinkind.

Ga zo kijken wat t weer gaat doen.

Kunnen we misschien wandelen en/of fietsen.