vrijdag 16 februari 2024

weekend


 foto van vorig jaar maar ze was er weer.


Een en al vrolijkheid.

Slappe lach met opa.

Al trekt ze meer naar opa ik mag ook niet ontbreken in het verhaal.

We hebben niets bijzonders gedaan zei opa tegen mij aan het eind van de dag en daar beledigde hij mij mee. We hebben de hele dag bijzondere dingen gedaan maar nee, we zijn niet naar pretpark, dierentuin, ijssalon, winkelcentrum geweest.

Er werd gekleid, gewandeld, met poppen gespeeld, grapjes gemaakt, gekleurd, getennist in de woonkamer, geknikkerd, poppenhuis, was opgevouwen, gekookt, 3 keer met elkaar AAN TAFEL gegeten, gelachen, cavia geaaid, buurmeisje kwam langs en we dronken warme choco met schuim (slagroom).

Voorgelezen en geslapen. Af en toe trekt ze zich terug in de kelderkast of speelt ze helemaal alleen met haar poppen of poppenhuis. De schildpadden zijn ook nog steeds in trek.

Ik heb voor haar ook een doosje met geheimen gemaakt.

Zelf ben ik er dol op en ze wilde steeds met de mijnen spelen dus zocht ik voor haar een mooi doosje, we deden daar samen de een paar mooie knikkers in, een armbandje, wat foto's een schelp die dicht kan en waar we "goud" in gedaan hebben. NIEMAND mag aan het doosje zitten alleen zij. Het blijft hier als ze weggaat maar is het eerste wat ze pakt als ze hier komt.

Wat zit er in het doosje vraagt opa?

Dat is geheim zegt ze dan.

Het naar huis gaan werd voor het eerst een drama.

We hadden haar nooit eerder zo overstuur gezien.

Mijn hart brak.

Ze wilde niet naar huis.

We zeiden tegen elkaar dat ze gewoon moe was maar echt zowel hij als ik waren helemaal van slag.

Na zachtjes tegen haar praten zei ik dat ze morgen weer terug mocht komen als ze wilde. Dan moest ze eerst thuis slapen en dan opa bellen en dan kwam hij haar halen.

Ze werd  rustiger en we konden haar in de auto zetten.

Tuurlijk mag je een kind geen valse beloftes doen maar ze weet echt niet wat morgen betekent en zou ze willen komen dan gaat opa haar halen, mits haar moeder dat goed vindt natuurlijk.

De ouders en daardoor zij leiden zo een ongelofelijk druk leven en dat kan NOOIT goed zijn voor zo een klein vogeltje. Die onrust, dat gesleep, nooit rustig thuis met je eigen dingen.

Wat jammer dat de dag zo eindigde want het was weer zo gezellig.

Nou ja maandag komt ze weer. Jippie.........

___________________________

Zestien graden was het hier gisteren.

Geen verwarming nodig gehad.

Ik dacht later in bed dat we veel meer buiten hadden moeten doen maar verbeterde mijzelf want ik heb er een handje van om te kijken wat ik niet gedaan heb ipv te kijken naar wat wel en hoe leuk het was.

Zondag, maandag, dinsdag, woensdag en donderdag waren hele fijne dagen.

Verschillende keren op de fiets weggeweest, alleen, want daar had ik behoefte haan.

De X haalde alle tegels uit de voortuin en sleepte daarmee 4,5 ton van tuin naar container ondanks mijn advies om het in 3 dagen te doen. Het beste was dat hij nergens last van heeft. 

Nu wachten op stenen, kan misschien paar weken duren en de boel weer opbouwen.

Maandag kwam buurvriend even polshoogte nemen en voelde ik mij zo goed dat we gezellig met zn drieen koffie dronken en bijkletsten .


Kreeg maandag ook te horen dat mijn dossier om getest te worden eindelijk klaar was en ik binnenkort gebeld zou worden. Hoe verder weet ik niet. Wel dat ik iemand nodig heb om mee te praten want hoe raar het ook klinkt je bent je hele leven al anders, beseft opeens dat je autisme hebt en dan gaat er van alles in je mind veranderen. Het eerste jaar hoefde ik niet echt getest te worden en daardoor in aanmerking komen voor hulp van mensen die weten waar ze het over hebben maar nu wil ik het wel dolgraag en dolsnel. 

Sinds ik het weet ben ik erg verandert en weet niet hoe ik daarmee om moet gaan.


Dat het de afgelopen dagen zo goed ging kwam ook weer kracht terug om het negatieve terug te dringen en niet van ieder berichtje of juist geen bericht een probleem te maken.

De positieve dingen werden weer belangrijker dan het negatieve.

Wat gek dat het al half Februari is geweest.

Ik weet niet wat ik vandaag ga doen.

Ik voel straks wel wat ik wil.


__________

Ik ging dinsdag, op de fiets naar een nieuwe fysio en was best zenuwachtig.

Volgens de X en de fysio zelf (ik ga je pijn doen) is het een pijnlijke behandeling.

Ik dacht wel; dit zou weleens kunnen helpen maar dat denk ik bij elke nieuwe behandeling weer.

Zo loop ik al meer dan 20 jaar af en aan bij die gasten en niets hielp op een masseur na maar die is gestopt. Moest bijna huilen toen hij het vertelde want het hielp echt.

Enfin het was spannend, deed pijn maar kon het wel hebben.

De manier waarop hij werkte had ik niet eerder meegemaakt en jeetje wat een kracht had die knul in zijn handen. Weet je wat ook vreemd was dat hij ook buik en boven en tussen mijn borsten dingen deed die ook pijnlijk waren waar ik dus uit op kon maken dat het ook helemaal vastzat.

Ik kon de behandeling goed hebben.

Je gaat zo goed als zeker veel last hebben morgen.

Dat vond ik wel jammer maar ach pas huilen als het zo ver is.

En wat denk je?

3 dagen later nergens last van. ;-)

Misschien niet zo kleinzerig als ik zelf denk.

Dinsdag weer en ik kijk er naar uit.

Voel echt al verschil.

----------------


Het regent hier.

Als het droog wordt dan wil ik buiten zijn, tuin of fietsen of wandelen.

misschien naar de markt in oude woonplaats die heeft prachtige groenten en verse vis.

Nou ja ik zie het wel.

Zondag wel een leuke afspraak.


Ik wens je alvast een fijn weekend.








 

5 opmerkingen:

Judy zei

Wat is ze leuk, je kleinkind! Ik verheug me nu al om zulke leuke dingen te doen met mijn verse kleindochter!

Lot zei

Kinderen herinneren zich tot een jaar of tien alleen de echt belangrijke dingen voor hen, en meestal dat pretpark niet omdat dat teveel van alles is. Wel dat mooie schepje dat ze op het strand vond onder het zand.

Ik heb weinig gedaan de afgelopen dagen, alles is me even teveel, vinger gaat wel beter maar wordt er zo moe van dat aldoor opletten en elk uur oefenen.
Maar straks naar rugmassage en voetreflextherapie en daar knap ik altijd erg van op.

elly zei

Iedere keer geniet ik weer van de manier waarop jij de zogenaamde kleine dingen met kleinkind weet te benoemen en ze daardoor zichtbaar en voelbaar maakt. Zo mooi.
Ik hoop zo dat je baat gaat krijgen zowel van de begeleiding na de test als van de fysiotherapeut.

Bertiebo zei

Dat doosje: briljant!

Nietzomaarzooo zei

Ja, dat doosje inderdaad; zo goed aangevoeld wat je kleindochter leuk vindt. Dank voor de inspiratie!