De sleutel van je eigen kooi?
Is dat zo?
Heeft ieder de sleutel van zijn eigen kooi en kan zo zichzelf bevrijden?
Toen de X 1 jaar geleden totaal onverwachts ontslagen thuiskwam was het eerste wat ik dacht;
Kunnen we naar Zuid-Limburg verhuizen.
Zo reageerde ik natuurlijk niet naar hem hoor.
Ik keek naar zijn gezicht en zag dat hij het erg vond dus paste ik mij erop aan.
maar goed al snel besefte ik ook dat al had ik de sleutel ik die niet zou gebruiken.
Ten eerste zou ik de X niet mee krijgen maar het zou ook betekenen dan we het kleinkind niet meer zouden kunnen zien wanneer we wilden.
Dat zijn al 2 kooien voor mij.
en fantaseren over ergens anders wonen is heel erg leuk maar dan regent het daar zelden en duren de winters niet zo lang als hier.
Ook zou ik veel minder stress hebben fantaseer ik verder en veel meer rust.
Ik vergeet maar dat ik niet durf auto te rijden en dat een museum, theater of winkelcentrum ver weg zijn.
en dan die doodstille wegen als het nacht is.
Afgelegen wonen en als de X dan in de avond ergens naartoe wil ik dat vast eng vind. Dus blijf maar lekker thuis.
Ja overdags is het leuk, grote tuinen, veel ruimte voor de cavia's, konijnen en meer kippen.
De x is dol op water om te varen nou dat wordt wel zoeken.
Nu 400 meter van een grote plas maar ook Ringvaart, sloten en noem maar op.
Waarom kopen jullie geen tweede huis vroeg de zoon laatst.
Ik ga er niet eens meer op in.
Volgens zijn goeroe kun je werkelijk alles bereiken en kopen als je dat wil.
Hij leeft er trouwens ook naar hoor.
en zijn goeroe is in zijn nieuwe boek zelfs een artikel over zoon aan het schrijven.
Zou best een hoofdstuk kunnen zijn maar weet er nog niet zoveel van.
Het klopt dat stiefzoon paar jaar geleden zijn leven totaal omgegooid heeft.
Werkelijk nooit gedacht dat deze lieve stille jongetje die door 2 vrouwen als kind werd beschouwd opeens zou veranderen in de man die hij nu is.
Eigen bedrijf en daarnaast nog allerlei andere dingen aanpakken, voeding en leefstijl totaal anders, sporten, mediteren, koud douchen, een liefdevolle relatie waarin hij ook daardoor in een andere wereld terecht kwam. Een lieve en hechte schoonfamilie die altijd voor elkaar en hem klaarstaan.
He word bijna jaloers op hem. ;-)
Net als zijn vader is hij vreselijk lief en attent voor haar.
Wij zijn ook blij met haar.
Het contact met zijn vader is heel goed en ze bellen elkaar zeker elke dag, soms meerdere keren en zien elkaar iedere week veel . Sporten, wandelen, overleg, even helpen.
Enfin zo zijn er nog veel meer dingen waardoor ik mijn man niet mee zou krijgen en soms is het goed denk ik om niet alles te krijgen wat je wil zoals in mijn geval; Verhuizen naar Zuid-Limburg.
maar fantaseren mag nog steeds.
Gisteren voor het eerst sinds maanden opgestaan met volle moed.
De zon scheen, we slapen altijd met gordijnen wijd open, en er klonk al een schelle kinderstemmetje beneden.
Ik hoorde de deur open gaan en zachtjes zeggen; opa kom we gaan Lène wakker maken. Ik ga haar kietelen.
Stamp stamp op de trap, gegiechel, gefluister was meteen al over gegaan in hard stemmetje.
Deed mijn ogen dicht en ja hoor kriebel kriebel en gillen van de lach. Zij hoor.
Kijk opa ze is wakker, nou dat hoorde de buurman vast ook.
We hebben hard gewerkt in de tuin samen.
Niets leukers als ik haar vraag, zou je mij kunnen helpen met........want het lukt mij niet.
Zo voerde ze de beestjes, aaide Willemijn de Gooische cavia, nam kip op schoot.
haalde blaadjes uit het vijvertje met opa op 5 cm afstand natuurlijk .
Vond het al verwonderlijk dat ze uberhaupt er in de buurt mocht komen want meestal gaat er een houten deksel eroverheen.
en ik; doe maar de blaadjes tussen de plantjes want daar gaan ze van groeien.
Zo hielp ze ook met de eierschalen klein te maken en te verspreiden.
We hadden het zo druk dat we geen tijd hadden om met de grote wurmen te spelen.
Ik voelde de lente en de ontspanning in alle porie in mijn lijf.
Vogels zongen om het hardst.
Jammer genoeg vond opa het tijd voor eten en naar bed.
Kan niet zei ik nog want ik heb haar hulp nodig.
Opa liet zich niet vermurwen en ze sliep tot 15.30 uur.
Ik leerde haar tattoeeren met een pen, ik bij haar zij bij mij.
Opa chagrijnig, wij lol.
Voor het eerst sinds jaren, volgens mij, geen nachtmerrie maar droomde ik over een geweldige zanger waar ik fan van ben. Nee niet Philippe maar Robin B.orneman.
Ik droeg hele mooie kleding en zeer hoge hakken zoals vroeger.
Robin en zijn band vonden mij hartstikke leuk en grappig.
Vandaag gaat t al iets minder af en toe en hebben we het kleinkind weer.
Ze vind het zo leuk bij ons.
en wij genieten volop.
Straks als ze weer wakker is maar weer even een tattoo zetten.
ik hou het even hierbij.
3 opmerkingen:
De zon doet je goed! Nee... de zon doet iedereen goed! Daar was iedereen gewoon even aan toe.
Ik vind het ook fijn om op vakantie te gaan, maar ik zou toch ook niet willen verhuizen. Hier hebben we alles.
Een tattoo zetten, haha, dat je dat durft! Wel heel leuk, maar ik zou bang zijn dat ze straks zichzelf helemaal onder gaat tatoeëren. Maar ik vind jou wel heel creatief met je kleindochter. En zo leuk dat het kind in jezelf daar ook zo blij van kan worden (is mijn ervaring tenminste)>
Zuid Limburg vinden wij ook heel erg mooi, we zijn er vaak geweest.Ook een keer in de winter en toen was het een stuk minder. Alles kaal en uitgestorven, dus voor mij geen verhuizing naar Limburg. Bovendien zit je dan overal wel erg ver vandaan.
Maar dromen mag natuurlijk,
Betsy
Een reactie posten