Drukke dag.

Gewoon omdat ik trots ben.

Hem kende ik al als jongetje van 8 jaar en nu dus een leuke en lieve man met hele goede smaak wat dames betreft. Blij ook met haar. en haar familie.

(net zijn vader.)

Drukke dag achter de rug.

Afspraak met Patricia in haar woonplaats daar waar t koor ook is.

Tijd gelden dat ik dit weggetje gefietst heeft, half uur, op weg naar t koor.

Ik mis t wel. t Zingen, elkaar weer zien, de geintjes, de juf streng maar ook grappig.

Ik kan altijd terug dat weet ik ook maar t gaat qua energie echt niet lukken .

Al half jaar staat afspraak voor volgende maand voor bloedprikken maar weet nu al dat er niets uit gaat komen.

Ik heb nou eenmaal de pech dat ik gezond ben. (grapje)

Was heerlijk op de fiets. Leuk restaurant waar we vorig jaar een high tea hadden met 22 man.

Nou ja 21 dames en 1 man.

Nu lekker alleen met Patricia.

De koffieafspraak werd natuurlijk ook een lunchafspraak.

Vloeiden weer een paar traantjes.

We hebben altijd hele zware gesprekken met elkaar want er is veel herkenning.

Probeerde een paar keer van onderwerp te veranderen maar toen dat niet lukte pakte ik het harder aan en zei duidelijk dat t nu klaar is.

Hup schop onder je kont en ik wil weten wat je eraan gaat doen.

Ze is 17 jaar jonger dan ik en hele erge dingen meegemaakt in haar leven die overeen komen met mijn verleden.

Hoe heb jij het los kunnen laten? vroeg ze en ik grapte dat ze nog zeker 15 jaar moest wachten en dan zou het haar ook lukken.

Gewoon kwestie van afwachten en blijven vechten om te overleven.

Ik vind het echt niet leuk dat we zo op elkaar lijken want ze richt regelmatig nogal wat aan in de groep.

Gelukkig pak ik mijn dingen anders aan en trek ik mij terug zonder dat iemand weet waarom.

Echt fijn hoor die afspraak maar toen we klaar waren zei ze; ik fiets nog even stukje met je mee.

NEEEEEEEE dacht ik, ik wil stilte en alleen zijn.

Mijn kop is overvol en ik wil mijn eigen dingetje doen.

maar ik zei; oke.

Thuis gekomen kon ik gelijk de fiets omruilen voor de auto want moest naar de dierenarts met mijn favo cavia Mamamia. Ik weet dat je geen favoriet maar hebben maar he ik heb overal mijn favoriet voor.

Zelfs voor dekbedovertrek of tafelkleed.

Hoop dat je de flauwe grapjes van de echte verhalen kan onderscheiden.

Controleerde dus gisteren mijn cavia's en voelde meteen dat zij afgevallen was en dat er iets bij schaamstreek was. Volgens de DA was dit een spoedje dus kon ik er tussendoor.

Mijn ervaring is toch dat als een cavia ziek wordt het meestal einde is.

maar dat hoop ik toch echt niet.

Ze is zoooo cute.

En jeetje 61 euro. 

Onderzoek, prik, medicijnen.

Had juist gisteren omdat ik ervoor gespaard had van mijn AOW kaartjes gekocht voor ballet en musical.

Balen dus maar geen meelij. Al lang blij als t meisje t haalt.

Daarna naar de action voor wat bordjes en bestek voor t feest zondag.

Ook weer gedaan.

Had ik al verteld  dat een neefje en ziin vrouw dachten dat 1 keer vrijen zonder veiligheid wel kan?

Zeker als je al 2 schatjes hebt en klaar bent met je kinderwens?

Het bewijs dat t niet kan werd Zaterdag geboren. Prachtig jongetje.

Alles erop en eraan.

Kleinzoon van zwager die net overleden is en van mijn schoonzus.

Emotioneel natuurlijk.

Morgen een stille dag zonder verplichtingen, nou ja klein beetje voorbereidingen voor het feest en o.a. glazen halen bij de kringloop.

We hadden toch een doos vol met glazen zei de man.

Jaha zei ik en die ga ik nu terughalen.

Hij best geïrriteerd dat ik 10 jaar geleden die doos had weggedaan.

Ik vroeg op hij aan de dokter kon vragen of zijn medicijnen verhoogd konden worden.

Hij kan zo onredelijk zijn maar gelukkig kan hij er later ook wel om lachen.

Was gisteren weer uren en uren obsessief bezig met een huisje te zoeken aan de Opaal kust.

Ik kan dan gewoon niet meer stoppen terwijl ik merk dat alles in mijn lijf gaat protesteren.

Ik weet nu dat het ook met Autisme te maken heeft en wil dat ook zo vermelden.

Vandaar dat ik blij was dat ik vandaar paar keer de deur uit moest want anders was t waarschijnlijk zo doorgedaan.

Ik ontdekte een leuk dorpje aan zee met hele leuke huisjes en dan MOET en WIL ik daar persé heen.

Iets anders lijkt dan onmogelijk.

En ja ben mij er van bewust hoe belachelijk t is maar kan t niet loslaten, behalve door het te doorbreken.

Er zijn al niet veel huisjes over maar als je dan intikt dat je een hondje meeneemt valt bijna alles weg.

Kon kiezen uit 2 huisjes.

maar vond ze niet leuk genoeg.

Ben trouwens blij dat ik nu weer aan andere dingen kan denken.

Ga zo naar boven en TV kijken.

Kan ik mij op verheugen.

O vergeet ik helemaal te vertellen in de wachtkamer moest ik half uur wachten. 

Komt er een oude kennis van vroeger binnen en toevallig ben ik erg op haar dochter gesteld en weet ik wat er speelt. Dus ik vroeg gewoon; hoe is het nu met haar?

 Ik kreeg een gesprek die dus half uur duurde zonder, komma's, punten of ademhalen van haar kant en ik was er bijna slechter aan toe dan mijn mamamia.

Ik was al zo overprikkeld en al uren en uren geen stilte gehad.

Wow.

Bezoek de action was trouwens ook een drma want iedereen was daar vakantie aan het vieren om mij dwars te zitten leek wel. Gillende en rennende kinderen, ballen naar elkaar toe trappen overal aan zitten, moeders met volle kar in mijn weg.

Goed ik ga naar boven.

Heerlijk.