maandag 26 februari 2018

Jarig


Haha, deze foto zocht ik.

Vandaag ben ik jarig.
Geen gelul dat ik weer 50 ben geworden.
Ik ben 59 jaar.
En natuurlijk voelt het niet zo, maar het is wel de waarheid.
En ik hoef alleen maar naar het lijf te kijken.
Niks 59 is het nieuwe 40 of meer van die idiotie.
Zag paar dagen geleden een foto op FB voorbijkomen van mijn ex en ik dacht, jeetje die is oud geworden.
Klopt hij is net zo oud als ik.

Ik voel me niet jarig en dat is helemaal niet erg, integendeel.
Ben natuurlijk weer erg verwend door mijn Lief.
Tas en kleding.
En ik verwen mezelf al de hele maand zoals jullie weten.
2 paar laarsjes en 2 parfums.
(tweede ga ik woensdag halen, die was uitverkocht)
Ik kreeg kaarten, watts apps, mails, en hier reacties.
Hoe verwend wil je worden?

En de zon schijnt als een gek voor mij vandaag.
En die kou is zo prettig en zo knus.
De hemel zo helder in de nacht.

Morgen is het de bedoeling dat ik naar de film ga.
In de ochtend, in mijn uppie.
Ik zie mezelf al zitten met een capuccino  (na al die jaren weet ik nog niet hoe je dat schrijft) bij de hand.
Ik neem aan, dat er niemand aan de deur komt vandaag want ja dan kan ik morgen niet naar de film.
Dus verras me niet aub.
Ik HAAT het.

Woensdag ga ik naar de kapper.
Niet omdat het mag maar omdat het MOET.
Ik wacht altijd veel te lang.
En ik ga mijn flesje parfum halen.
Hmmmmm.

Donderdag is niet leuk.

Vrijdag; ik heb de dames van mijn club uitgenodigd voor een koffietafel hier.
Verschillende konden niet want ze moesten werken.
Dat kwam goed uit want een klein groepje vond ik wel leuk en ik had genoeg stoelen en de tafel was groot genoeg.
Totdat de een na de ander zei; verrassing ik heb vrij genomen.
Haha.
Gelukkig raakte ik niet in mijn overbekende stress .
Wel vroeg ik of X vrij kon nemen om te helpen.
Volgens mij zit ik al aan de 10 dames of zo.
Durfde nog niet te tellen.
Zal vandaag wel moeten.
En even langs de bakker.
Mr. X heeft een broodkaart gewonnen van 7,50 bij postcodeloterij en dat komt goed uit.
Minpuntje is wel dat P. die eerst niet zou komen maar nu wel, zogenaamd glutenallergie heeft.
Ik heb er vaker over geschreven.
Eerst eet ze al onze koekjes op als we ergens koffiedrinken en dan wil ze perse  glutenvrije lunch vanwege de allergie.
Nu voel ik me dus verplicht, ze bakt altijd suikervrije taart voor mij, om het spel mee te spelen en glutenvrije dingen voor haar te kopen.
 wij zijn al heel lang aan haar toneelstukjes gewend en maken er geen woorden meer aan vuil en niemand houd er rekening mee maar ja ik maar wel, ja omdat ze dat voor mij dus ook doet.
En ik wil niet 112 hoeven bellen omdat ze een gluut naar binnen kreeg.

Zo, als ik alles doe wat ik wil doen op een rustige manier, zonder verrassingen, dan moet deze week te doen zijn.
Zeker met dit weer.



ps. willen jullie mijn een heel groot kado doen, kijk dan bij Klaproos en teken de petitie.




zondag 25 februari 2018

problemenlijst


Na het ontbijt kroop ik weer in mijn bed.
Ik wilde gewoon niet aan mijn "problemen" denken.
Toen ik er weer uit kwam besloot ik een lijstje te maken en wat ik eraan kon doen.

Probleem 1
ik slik al honderd jaar ieder dag een halve pil van iets om me beter te voelen.
De voorraad was zo goed als op dus ik rennen naar de apotheek, blijken die dingen in heel NL niet meer te krijgen te zijn en vandaag slikte ik de laatste.
Paniek.
Waarom ben ik niet gewaarschuwd?
Had ik af kunnen bouwen of met arts kunnen bespreken hoe verder.
Ik zit natuurlijk niet in mijn makkelijkste periode.

probleem 2
De buren hebben al een andere woning en gaat heel snel verhuizen.
Ik vind het heel erg want al hadden we niet bepaald veel raakvlaktes ik hield best van mijn buuv. Ik voelde haar verdriet en eenzaamheid.
Ik ga haar missen.
En ik ben bang voor wat er in de plaats komt.

Probleem 3
Moet ik wel of niet naar meisjemetrodeharen ?
Haar zussen zijn er en ze hebben het berendruk met organiseren van de begrafenis.

Probleem 4
Wanneer is de begrafenis en stel dat het op de dag valt dat ik de dames heb  uitgenodigd ?
Moet ik ze af zeggen?
En als het op een andere dag is, heb ik dan wel genoeg energie over om de dingen te doen die ik deze week moet doen?

Probleem 5
even  mijn financieen goed door nemen en het geld dat ik uit allerlei potjes heb gehaald weer terug geven.

Nou ja en zo waren er nog een paar van die problemen.
Of probleempjes.
Sommigen konden opgelost worden en ik deed dat ook.
Meisjemetrodeharen was niet thuis maar haar man wel.
Zo weet ik wanneer de begrafenis is.
Later kreeg ik een lieve app van haar dat ze me er graag bij wilde en dat ze van me hield.


Lief en ik dronken koffie en lunchten buiten in de tuin.
Zonder jas.
Kip sprong zo mijn schoot op die vond het ook wel gezellig dat we er waren.

Ik ben ongelofelijk blij dat het toilet klaar is maar vooral dat de tegelzetter opgerot is.
Ik werd hem zo ongelofelijk zat.
Steeds opmerkingen maken over wat ik wel of niet deed.
En dan erbij lachen alsof het een grapje was.
Ik had het niet veel langer volgehouden.
En iedere keer dat maar weggaan en niet weten wanneer hij weer terugkwam.
In feite had de boel in 3 dagen af kunnen zijn ipv 6 plus gisteren nog een paar uur.
Het maakte me ongelofelijk onrustig.
Jeetje als ik er aan terug denk krijg ik weer stress.
Maar.........
we zijn blij met resultaat.
Heel erg blij.
Er komt alleen nog een kitter langs en dan, jippie, klaar.


Nog even over mijn Kip Mathilde;
Kippen zijn niet zindelijk dus zij ook niet.
Ze laat regelmatig wat vallen dus ook in huis.
Is geen drama, zolang de X het niet ziet, en zo opgeruimd.

Ik wens jullie een goede nacht.

Jojo, sorry dat ik je mail nog niet beantwoord heb maar dat gaat echt gebeuren/



zaterdag 24 februari 2018

zaterdag


De dag is maar net begonnen of er is al 2 keer slecht nieuws.
De vader van meisjemetrodehaar is vannacht overleden.
Ze heeft er vrede mee.
De man was tot 10 dagen geleden nog helemaal gezond, reed nog auto en had een druk leven.
Werd ziek en nu is het dus over.
92 jaar in gezondheid.

Het tweede slechte nieuws en daar best ik best door van slag, onze naaste buren kwamen vertellen dat ze hun huis gaan verkopen.
Dat is echt slecht nieuws.
We kunnen het prima met ze vinden, ja ze waren hier vanochtend nog, en je weet nooit wat je er voor terug krijgt.
Wij zijn hier zo een beetje de jongste mensen en dat was ook een van de voorwaarden om niet in een kinderrijke buurt te gaan wonen.
Lekker tussen de rustige ouderen.
Spannend allemaal.

Nu moet ik toch echt dat flesje parfum gaan kopen ;-)
Vandaag laatste dag van 25% korting.

Het goede nieuws is; het weer.
Heerlijk.
Ik heb een paar uur achter elkaar geslapen.
De koffie smaakt zo heerlijk.
Het toilet is prachtig geworden.
Geen hele dag iemand over de vloer, wel even een paar uur geloof ik.
En dan volgende week nog iemand die komt kitten een uurtje.
Wat is het toch fijn om het huis weer voor ons te hebben.
Ga zo erg aan de schoonmaak en ook daar verheug ik me op.
Weer contact maken met het huis.
Terwijl de was draait
  

Zo, net mijn laatste kopje koffie met de tegelman gedronken en nu maar snel aan het werk.
fijn weekend.


vrijdag 23 februari 2018

prachtig weer

Gezelligheid kent geen tijd denkt Kip.
Wat is het toch een leuk beest.

Ik plukte het neefje van straat waar hij met zijn moeder liep en sleepte hem mee naar mijn huis om mijn computer terug te zetten.
Dolblij was ik, alsof ik opeens een nieuwe had en de gegevens waren bewaard gebleven.
Wat een rust geeft dat, alles bij het oude.
En wat heerlijk om het neefje lekker vast te pakken en te zoenen.
Morgen wordt mijn kindje 25 jaar.
Ik schrok gewoon even toen ik zijn handen zag.
Zo mannelijk.
Jaja, wat wil je met 25 jaar.

Het weer is ongelofelijk genieten.
Ga zo naar buiten om de hokken schoon te makken.
Ik ben benieuwd of er binnenkort geschaatst kan worden.
Niet dat ik dat kan maar wel leuk om te zien.

Ik heb drie hele leuke en vooral goede dagen achter de rug.
De dag met blogvriendin NZMZ was zo gezellig en wat schreef ze leuk over mij op haar blog.
Ik schoot er even van vol

De creamiddag was ook zeer geslaagd. 
Er kwamen 3 vriendinnen van mij waarvan ik er een al een hele tijd niet gezien heb.
Mijn hemel wat heeft zij een ongelofelijk druk leven.
Ik snap dat nooit zo goed.
Let wel, ik veroordeel het niet hoor maar ik kan me er gewoon niets bij voorstellen.
Dan geren en geraas.
Heel veel mensen vinden het heerlijk.
We waren in totaal met 6 dames.
De ene, die drukke, was een pyama voor volwassen dochter aan het naaien, de ander breide een trui, P. naaide bloemetjes op een poncho, er was er een aan het kleuren, ik was aan het tekenen met krijt en eerlijk is eerlijk ik ga vooruit, was zelf best tevreden.
Meisje met rode haar, tja, die kan zooooo goed tekenen en tekende met houtskool verschillende dieren, zo prachtig.
Om 17 uur moesten we het gebouw weer uit en dat was jammer want wat hadden we het naar onze zin.

Gisteren naar de knappe dokter, die niet een beste bui had.
Tja ook mooie mensen kunnen hun dag niet hebben schijnbaar.
Het plekje op de borst was niets, moet wel in de gaten gehouden worden, plekjes op de rug zijn weg, eentje zelfs zonder verdoving.
Zei nog; maar goed dat ik geen kinderen heb gekregen want volgens is dat nog pijnlijker, toch dames?
Gepraat over dat niet slapen maar daar schiet niet op.
Er is gewoon niets aan te doen.
Dus ieder die al jaren niet of amper slaapt; 
ze kunnen naar de maan als het moet, er kunnen nieuwe levers geprint worden maar iets goeds om te slapen hebben ze nog niet.
Weet je wat ook zo goed zou zijn; iets waardoor je honger wat afneemt.

Ik heb dus sinds weken weer dat ik constant honger heb.
Dat is zo vervelend.
Ik zit regelmatig op pinterest en daar zie je foto's voorbijkomen van de lekkerste taarten.
Ik moet dan echt iets anders gaan doen, even de krant slecht nieuws lezen of zo, want ik ben zo in staat om iets te gaan bakken en in zijn geheel op te eten.

Geld; ook zoiets.
Ik heb gisteren stiekem zo een dikke legging gekocht.
Dat stiekeme is natuurlijk niet goed.
Moest het geld ook van de boodschappenrekening halen.
En ik MOET een bepaald luchtje hebben.
Er zit nu 25% korting op tot en met morgen.
Dat kan ik toch niet laten liggen?
Ik doe nooit iets stiekems voor de X maar durf het nu even niet te vertellen.
Niet dat hij het niet goed zou vinden maar het voelt niet goed.
En dat luchtje dames, het is zooooo lekker, daar kan je gewoon niet buiten hoor.
Het is SI (Armani geloof ik)
Nee, nee, niet aan ruiken want dan MOET je het hebben.
Haha.
Heb zelfs uit mijn potje Parijs geld gehaald.
Nou ja ik heb dus alleen mezelf er mee hoor, ik hoop alleen dat het snel weer overgaat dat eten en geld uitgeven.

Het toilet wordt prachtig.
Zo blij dat we die beslissing genomen hebben.
Ik hoop dat we dit weekend lekker weer kunnen genieten van ons huis.
Lief moet een paar keer naar de stort en ik wil het huis weer stofvrij en lekker fris maken en vooral niet de hele dag iemand in huis.

Er staat niets in de agenda voor het weekend.
Bij jou wel?
Ik ga een grote bos bloemen kopen voor op tafel.
Heb ik zin in.
Gewoon omdat ik me veel beter voel, omdat de zon schijnt en omdat we bijna een nieuw toilet hebben.



Hilda, je mag vaker van die lieve reacties plaatsen hoor. ;-)
Dank je wel.




woensdag 21 februari 2018

vandaag


Hoewel ik gisteren een hele leuke dag heb gehad en er vanmiddag weer iets leuks op het programma staat heb ik een humeur om op te schieten.
En koppijn.
Koppijn heb ik al een paar weken.
Iedere keer als er iets gebeurd waardoor ik van slag ben zitten mijn spieren zo vast dat ik koppijn heb en naar mijn geweldige masseur moet.
Ik stel dat uit omdat ik hoop dat het vanzelf overgaat en ik nogal gierig kan zijn.
Tja zo een bezoek is dan toch weer een leuke lunch voor 2 personen of zo.
Heel stom en eigen schuld.
Morgen naar de dokter om plekjes op de rug weg te laten halen, weer veel spanning en ja dan kan ik niet naar de man met de toverhanden.

Verder totale chaos in de kop.
Zou een grote wandeling moeten maken.
De WC man houdt zich niet aan de afspraken en daar knap ik ook niet van op.
Ik weet het dames; wat een gezeik.
Als ik het  zo schrijf merk ik zelf dat ook.
Er zijn vast mensen die zo met me zouden willen ruilen maar dan geef ik je wel mijn hoofd mee hoor.
Nou ja de inhoud er van, dus depressies, angsten, fobieen en de rest.
Deal?

Het stomme is dat ik me druk maak of ik volgende week wel fit ben want dan heb ik belangrijke afspraak.
Beetje onzin om me voor 2 maart nu al druk te maken.


Gisteren had ik een hele gezellige dag in het Tropenmuseum met blogvriendin NZMZ.
Wat leuk om elkaar weer te zien en bij te kletsen.
Het museum is een prachtig gebouw.
Ik kon bij mijn huis op de bus stappen en overstappen op museumplein.
Tot wel anderhalf uur onderweg.
Maar de moeite waard.
Oh de exposities vond ik leuk maar niet schokkend.
De appeltaart met slagroom wel.


Vanmiddag onze eerste creamiddag en ben zeer benieuwd.
Ik heb me op de achtergrond gehouden omdat ik merkte dat meisjemetrodehaar het heel graag wilde doen zoals zij dat wilde.
Valt voor mij niet mee om mijn eigen ideeen ook door te zetten maar ik was wel benieuwd wat er zou gebeuren als ik me op de achtergrond hield en niet alles precies wil weten.
Zij en ik hebben elkaar al een week niet gezien, alleen via apps contact over haar vader die opeens erg ziek in ziekenhuis ligt.
Het is ook niet eens zeker dat zij er vanmiddag bij is maar ik hoop het wel voor haar want ze heeft wel zin in een gezellige middag.
En ik heb zin om haar weer te zien.

Morgen dus naar de dokter.
Er is een vreemde plek op mijn borst,  praten over dat niet slapen en of hij iets weet waar ik nog niet aan gedacht heb en plekje op rug dus.
Dat wordt een lange samenzijn met mijn knappe dokter.

En nu ga ik iets lichamelijks doen want de stress zakt niet.
Even een boom omhakken of zo.
Het zit zo; de aannemer ging om 8.30 even weg om iets op te halen en is nog niet terug, 2 uur later.
Gisteren heeft hij op het allerlaatste moment afgezegd en kwam niet en ik popel om een gesprek met hem te hebben.

Dames ik hoop dat jullie niet zo een vreselijk probleem hebben.
Gelukkig is hij nog niet betaald dus straks kan ik leuke "grapjes" uithalen met de rekening.
Ik kan niet wachten.

Het is prachtig weer en dat blijf het voorlopig even.
Ik ga vanmiddag lekker creatief bezig zijn met andere dames waarvan 4 in ieder geval vriendinnen van mij zijn.
Het is hier op loopafstand en ik zie meisjemetrodehaar weer eens van dichtbij.







maandag 19 februari 2018

maandag

De boom in de tuin is door vorige eigenaar zelf gesnoeid maar zo lelijk gedaan.
Toch hou ik van de boom.  Er zit sinds vorig jaar een duivennest in. Ik hou van de sfeer en de geur die hij geeft.






In december naar schouwburg geweest met een vriendin en haar dochter.
Een meisje van 12 jaar.
Ze zit al in 2e klas van middelbare school en krijgt 7 talen.
Zo bijzonder.
Ik kende het meisje al maar weer viel het me op hoe ziekelijk verlegen ze is.
Hoe ze zich zo onzichtbaar mogelijk probeerde te maken en het vreselijk vond als ik haar toch wat vroeg.
Later dacht ik; wat lijkt ze toch op hoe ik was toen ik klein en jong was.
Niet van die zeven talen hoor, haha.
Dat gevoel bijna van niet willen bestaan.
In de klas maakte ik me ook onzichtbaar want als de juf iets vroeg dan was ik te bang om antwoord te geven terwijl ik het wel wist.
Ik vond het heel confronterend dat meisje.
Ik zou zo graag willen weten of ze net zo ongelukkig is als ik toen maar dat hoeft natuurlijk niet.
Haar moeder is zelf ook vol talenten maar o ook zo bescheiden en onopvallend maar leuk en intelligent.

Toen we in NL kwamen wonen was ik opeens heel populair op school.
Ieder wilde met ons spelen.
Ik ontdekte dat ik anderen aan het lachen kon maken en werd steeds meer de pipo, van de klas en zelfs school.
Er veranderde wel wat in mij maar ik bleef ziekelijk verlegen kon het alleen goed verbergen.

Ik heb nog steeds een dikke masker op.
Ik kan wel goed vertellen dat ik me rot voel maar zo zie ik er niet uit.
Meisje met het rode haar vertelde mij dat ze dat zeer verwarrend vond.
En ik denk veel mensen.

Ik zie weleens mensen op Tv die zeer depressief en angstig zijn en daar zie je het ook aan.
Ze verzorgen zich vaak niet, huis is zeer ongezellig, soms troep of teveel huisdieren, haar uitgroei, grauw uiterlijk.
Ik ben altijd bang dat ik ooit zo zal eindigen.
Ik vind het namelijk heel fijn om geen make up op te doen, oude kleren aan te trekken en gewoon op de bank te hangen.
Toen ik alleen woonde deed ik dat best maar ik had een hond die naar buiten moest dus moest ik me wel fatsoenlijk aankleden en opmaken en na een paar dagen niet opruimen gaf ik mezelf toch weer de schop onder de reet.

Ik zeg weleens tegne mensen dat ik heel weinig zelfvertrouwen heb maar ze geloven het niet want zo ziet ik er niet uit en ik praat met iedereen, heb af en toe een wat grotere mond dan anderen.
Maar als ik dan bijv eraan denk dat ik aan de superaardige aannemer niet durf te vragen of de radio zachter mag in mijn eigen huis, en die stond echt veel te hard hoor, ik had liever hartkloppingen en het gevoel dat ik ieder moment uit elkaar kon ploffen van ellende.

Als ik mr. X zie dan straalt hij gewoon uit wat hij is.
Een vriendelijk man met af en toe een bui.
Mensen nemen hem veel serieuzer dan mij .

Ik kwam op dit verhaal omdat je altijd overal leest dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk en je eigen leven.
Mij lukt het redelijk om leuke dingen te doen maar stel dat je het niet kan of durft?
Je vind het vreselijk om alleen iets te ondernemen, durft dat zelfs niet.
Of je durft geen anderen aan te spreken dus je hebt heel weinig contacten.
Je kan niet voor jezelf opkomen als iemand vervelend tegen je doet.
Of jezelf zichtbaar maken?
Al die dingen zijn mij heel veel overkomen in het verleden.
Iedereen had maar het recht om te zeggen en met mij te doen wat ze maar wilden.
En deden dat ook.
Pfff ik zou niet terug willen naar vroeger.
Waar ieder op kantoor het werk waar ze geen zin in hadden op mijn bureau knalden.
Of de (vorige) schoonfamilie het geweldig vond om mij belachelijk te maken.
Totdat ik op stond en het opeens heel anders werd.
Het blijf me verbazen hoeveel je zelf in de hand heb.
Ik werkte me op in mijn baan en pikte niets meer van de schoonfamilie.
Mijn schoonmoeder from hell bleek opeens een leuk mens te zijn waar ik nog steeds veel van hou.
Net als veel ex schoonfamilieleden.
Maar het is een heel groot gevecht.

Ik gebruik steeds minder mijn humor om maar van alles te verdoezelen en op te vallen.
Ik merk wel dat ik daardoor minder opval in de groep en dat het niet mee val om aandacht te krijgen.
Zo wilde ik vertellen dat ik naar Parijs ging en hoe emotioneel en leuke en spannend dat was maar naar mijn eerste zin nam iemand het gesprek al over dat ZIJ al 3 keer in Parijs was geweest en kregen we uitgebreid het verhaal te horen.
Zo werkt dat.

Net als bij kippen.
De brutaalste kip krijgt het meeste en lekkerste voer binnen.
De afwachtenden de restjes.

Je kan dus kiezen welke plaats je inneemt in het leven.
Sommigen zijn tevreden met de restjes.
En daar is niets mis mee.
Mr. X vindt restjes prima en eet thuis wel waar hij trek in had.
Ik wil geen restjes.
Ik hoef ook niet het allerbeste maar het moet wel goed zijn.
Ik vind dat ik RECHT heb op de goede dingen en vecht daar ook voor.
maar anderen kunnen dat niet meer en geven het op en zonderen zich steeds meer af.


Goed terug naar vandaag.
De stukadoor is bezig.
Een oudere zeer bescheiden en vriendelijke man die hier al eerder was voor de badkamer.
Geen radio, hij fluit en zingt zelf wat.
Hij werkt hard, wil geen pauze voor de koffie drinkt het tussendoor.
Oh ik hoor net dat de radio wel aanstaat maar gewoon op normale sterkte.

De zondag was prettig.
In de tuin gerommeld en gezeten.
Genoten van de luizenmoeder en smeris.


fijne week.








zondag 18 februari 2018

zondag


Het neefje kwam dus niet langs.
Hij is net als ik, als we misschien zeggen, reken er dan niet op.
Ik kan dus nog steeds niet reageren op andere blogs.

Gisteren zou de aannemer even langskomen om het toilet voor te bewerken.
Het werd een hele dag dag, vol stof en herrie.
Hoewel ik er niet de hele dag was kreeg ik aan het eind van de middag gewoon hartkloppingen van de harde muziek.
Ik kon gewoon even niet meer.
Belachelijk natuurlijk dat je niet eens durft te vragen of het wat minder kan.
Uiteindelijk deed ik het wel, want hij ging maar niet weg, en dat was totaal geen probleem
Ik ga dit zo geen week volhouden dus even goed beseffen dat het mijn huis is, wij hem betalen en dat er niet vreselijks gebeurd als ik het vraag.
Wel als ik het NIET vraag.
Ik was gewoon kapot.
Erg maar 10 maal minder erg is dat nadat vrijdag alles onder het stof lag en schoongemaakt was het nu weer net zo erg was.
Kijk daar maak ik me dan minder druk om.
Het is vandaag zondag, heerlijk weer en ik ga gewoon weer schoonmaken.
Goed voor me, hoef ik het morgen niet te doen en Lief helpt altijd zoveel mogelijk.
(hoef ik niet eens te vragen)
Het wordt een zwaar weekje maar met een prachtig resultaat.
En tussendoor leuke afspraken.

Gisteren gingen de X en ik naar Haarlem.
Wat is dat toch een leuke stad (Linda)
Met het prachtige weer zie je de dingen opeens ook nog eens heel anders.
We gingen winkelen voor mijn verjaardag.
Mr. X trakteerde op alles.
We hebben heerlijk geluncht en veel gekletst.
Ik had nog graag langer willen blijven maar de energie was op en het was goed zo.

Waarom vinden veel mensen het zo moeilijk om dingen weg te doen?
Heb jij dat ook? en waarom?
Zelf ben ik altijd bang dat als ik iets weg doe ik spijt ga krijgen of erger dat ik het opeens nodig zal hebben.
Ik was van de week bij vriendin met een uitpuilhuis en daar was een andere vriendin met ook uitpuilhuis.
Die laatste heeft kinderen van rond de 40 jaar en nog allemaal spullen van hen.
Ze hebben allebei zo een onrustig huis.
Een leeg huis lijkt hun zo ongezellig.
Ik heb ooit gelezen, verschillende keren zelfs, en goed in mijn oren geknoopt, bij Valhalla dat alle prullen die je hebt staan ook moet bijhouden en schoonmaken dus ik denk heel goed na voordat ik iets neerzet, koop, ophang.
Mijn keukenapparaten zijn; een mixer van 20 jaar oud, staafmixer die nog ouder is, waterkoker en een ouderwetse koffieapparaat.
Alle vier worden goed gebruikt.
en worden pas vervangen als ze stuk zijn.
Oh en een melkklopper van 2,95. (die wordt iedere dag gebruikt)
We hebben ook miskopen, waar ik vreselijk van baal al is het jaren geleden, een videocamera en een gewone camera.
Oh en in 2017 een top matras gekocht waar ik na 1 week helemaal gek van werd van de zachtheid en dus ligt oud te worden in zijn hoes onder een bed ipv erop.
maar ja die zie ik van de zomer onder de boom in de tuin liggen met allemaal kussens en zo erop.
Hartstikke goed idee met een loslopen kip en allemaal vogels in de boom.

Het valt me op dat er steeds minder en minder op Tv is wat de moeite waard is.
Op vrijdag en zaterdag laat kwamen er altijd arthouse films maar dat is minder of een herhaling van een herhaling.
Het enige nog mooie is Victoria, al heb ik het al op Belgie gezien, herhalingen van Friends (zo af en toe), de luizenmoeder en Smeris.
Af en toe een documentaire .
Wij hebben geen netflix of iets anders.
Zal allemaal wel geweldig zijn maar ik hoef geen series in 1 keer te kijken of nog meer keuzes te hebben .

Wij kijken ook niet naar de winterspelen.
Zag gisteren voor het eerst iets met skieen en schaatsen.
Vind het allemaal best.


Goed ik ga even aan het werk.
Ik heb er zin in.
De zon schijnt zo heerlijk.

Mocht je mij willen vertellen waarom jij moeilijk dingen weg kan doen, ik ben benieuwd.
Kan nog dramatisch doen over een rode gebloemde jurk die ik heb weggegaan 15 jaar geleden.
En hij was niet eens rood maar blauw met heel klein beetje rood, zou helemaal uit de mode zijn en ik zou hem niet meer passen waarschijnlijk.


Geniet van de zondag.
Ik ga lekker ramen lappen.




vrijdag 16 februari 2018

gaat beter

Ik kan helemaal blij worden van dit soort foto's.
(pinterest)
Gelukkig heb ik er zelf een heerlijk bakkie bij.

Het gaat beter op dit moment.
Besloot woensdag middag toch op uitnodiging van een vriendin in te gaan om een bakkie te komen doen en het was goed.
Gelijk een afspraak gemaakt om daar te gaan eten met de X.
Hij is bevriend met haar man.

Mr. X moest onverwachts een dag vrij nemen omdat het toilet volgens de aannemer nog niet kaal genoeg was.
Tja we dachten even geld uit te sparen, deden dat ook maar of het nou de moeite waard is?
Hij is onherkenbaar door de stof in zijn gezicht en haar.
Zelfs de hond begon te blaffen.
Nou leuke vrije dag en zo kijkt hij ook.
haha.
Als ik jou was zou ik de deur uitgaan stelde hij al dagen geleden voor.
Het is inderdaad heeeeel veel herrie.
Gelukkig schijnt de zon en moet ik het een en ander in de tuin doen.

Misschien komt het neefje vandaag langs en dan zal ik vragen of hij mijn computer in oude staat wil brengen.
Ik kan nog steeds niet reageren op andere blogs en ben veel adressen kwijt.
En ik HAAT veranderen en kan er maar niet aan wennen.
Heb het echt geprobeerd.
Hij wilde graag langskomen maar moest eerst iets anders doen.
In ieder geval is het fijn om te lezen dat hij graag afspreekt als ik erom vraag.

Geen flauw idee wat het weekend gaat brengen.
Ja morgen de aannemer voor een paar uur en heel veel stofvrij maken en schoonmaken maar ik zou wel weer een keertje met X op stap willen.
Lekker naar Haarlem en bioscopie.
Jullie horen het vast nog wel.

Fijn weekend.



woensdag 14 februari 2018

maar de zon schijnt

Zo voel ik me ongeveer.
Moet er zelf om lachen maar het is wel de waarheid.
Iedere keer denk ik; morgen wordt alles anders (zouden ze een liedje van moeten maken. Die is er al hoor)
Morgen denk ik dan, voel ik me beter.
Pfff. Niet dus.
Het was een hele nare nacht, met pijn en daardoor angst.
En geen slaap.
Ik had me voorgenomen om vandaag op pad te gaan maar weet dat ik dat niet moet doen als ik me zo voel.
Dan voel ik me helemaal eenzaam.

Gisteren belde de psych van wie ik verleden week afscheid heb genomen.
Een hele jonge vrouw, net psycholoog en er van overtuigd dat haar manier de beste is.
Dat ze toch toestemming had gekregen om verder te gaan met mij als ik dat wilde.
Ik vroeg 48 uur bedenktijd.
Ze belt morgen weer terug.
(emdr krijg ik van een ander zou ik morgen krijgen maar ik heb dat afgezegd)

Ik heb het gevoel of mijn kaartenhuis in elkaar is gestort.
Paniek maar ik weet ook dat je een kaartenhuis weer in elkaar kan zetten.
Je kan voor een groot deel je leven regisseren.
Ik weet alleen nog niet zo goed hoe ik moet beginnen.
Ik zou met mr. X moeten beginnen.
We zijn elkaar een tijd geleden ergens kwijtgeraakt.
Tuurlijk proberen we om het terug te vinden en ik zou veel beter mijn best moeten doen maar t lukt me niet.
Ik blijf liever onder mijn stolp.
Zo is er ook iets gebeurt met een vriendin en ook daar kom ik gewoon niet uit.
Het is zo ongelofelijk teleurstellend  voor mij.

Het zou ongelofelijk goed zijn als ik de deur uit ging en afstand nam van alles.
Nu blijf ik er gewoon in steken.
Gewoon andere dingen zien en meemaken.
Ik ben pas bij mijn tweede kopje koffie, het zijn er altijd drie, dus ik heb nog even de tijd.

Er gebeurde ook leuke dingen.
Zo had ik een fijne ochtend met de dinsdagochtend dames.
Hoorde ik dat de ruimte die we zouden huren voor onze crea middagen die volgende week beginnen gratis is.
Ze vonden het zo een goed idee dat we dus geen huur hoeven te betalen.
Het tweede paar laarsjes kwam binnen in de goede maat.
deze dus.

Ze beginnen zaterdag al aan het toilet ipv maandag.
Hoop dat dat betekent dat ze heel snel klaar zijn.
De zon scheen, maandag, dinsdag en vandaag.
Ik hoor al lentegeluiden en zie een stel pimpelmezen bij een huisje die in onze boom hangt.
Er zat weer een kat in de tuin.
Ik kan mezelf wel wijsmaken dat ze mijn tuin gewoon heel leuk vinden maar t komt omdat er muisjes bij de buitendieren lopen.
Van die hele schattige, je weet wel.


Een heel irritant probleem; ik kan niet meer reageren bij anderen.
Wie weet wat er aan de hand kan zijn en wat ik moet doen.
Ik ga het neefje aan zijn haren trekken, hij heeft zulk mooi haar, heel donker met veel krullen, want ik wil mijn oude systeem weer terug.
Kan maar niet wennen aan deze terwijl het volgens hem veel sneller is en veel beter beveiligd.
Ik wil niet sneller en beter beveiligd.
Vond het oude prima.
Moet zeggen dat ik totaal geen last meer heb van reclames maar dat is enige pluspunt.


En echt het heeft weer geholpen hoor het schrijven, klagen en te beschrijven dat er ook leuke dingen zijn.
Oh dit wilde ik toch ook weer kwijt;
zijn er mensen die weer hebben zitten zeiken over ene kinderfilm met een konijn.
Er gebeurt iets VRESELIJKS ahum in die film.
Konijn gooit bessen naar een nare man, nare man krijgt er een in zijn mond en krijgt allergische reactie en moet zichzelf een prik geven.
Ooit zoiets afschuwelijks gehoord of gezien?
Nu is dat weer heel erg voor mensen met een allergie.
Euh????
Dachten we dat we na de pruik van R. vd Gijp het ergste gehad hadden.
Ik denk weleens mens neem een fobie of een depressie kun je je daar druk om maken.
Zo was er een moeder die in een tekenfilm over kabouters, geloof ik, een tekening van een penis zag.
Tja.
Persoonlijk maar ik me meer druk om onze G.ordon.
Er komt binnenkort een boek over hem uit maar hij kan nu al met deel 2 beginnen volgens mij.





maandag 12 februari 2018

maandag


Eigenlijk kun je in het leven zelden ongestraft verkeerde dingen doen.
Stap ik vanmorgen op de weegschaal en ben ik sinds begin januari 2 en halve kilo aangekomen.
Hoe dom kun je zijn.
Maar goed ik was al van plan om vanaf vandaag weer streng tegen mezelf te zijn, dit helpt alleen maar.
Veel meer naar buiten, meer bewegen en veel minder in de mond stoppen.
Dat en ook stoppen met onnodige dingen te kopen.
Ik baal dat mijn rekening leeg is en t voelt stom en niet goed maar ook dat is een lesje.
Even voor de duidelijkheid; dit is geen klagen, ik vertel het gewoon.
Dom geweest in verschillende opzichten; op de blaren zitten.
Zo simpel is het gewoon en het zijn niet hele grote blaren hoor.
Nou ja die kilo's dat is wel heel jammer.

Ik moet veel meer naar buiten.
Heb zaterdag wel heerlijk het een en ander in de tuin gedaan.
Ik moet een programma maken en me er aan houden.
Doordat ik me rot voel beloon ik mezelf teveel met verkeerde dingen.
Ik ga mezelf echt niet belonen met een sportabonnement of zo.
Haha.
Ik heb zo een hekel aan sport.
Ik weet dat er ballet voor ouderen bestaat, maar ja niet hier in het dorp.
Echt dat lijkt me wel gaaf en de oefeningen ken ik nog en die zijn zwaar en goed.
Goed voor je houding en voor je spieren.

IK besef ook, al moet ik het toch even typen dat er leuke dingen zijn.
Met meisje met rode haar volgende week in een mooie ruimte een creamiddag opgezet.
Ieder die wil en zich opgegeven heeft komt langs om onder het genot van thee en koffie aan zijn hobby te werken.
onder het mom, thuis wil je wel maar doe je niets omdat er wel altijd iets anders is wat je aandacht vraagt.
Ik heb ook een hele leuke afspraak met een blogster volgende week en daar verheug ik me erg op.
Het is even doorbijten maar maandag komen ze een nieuwe wc maken/
Vijf dagen mensen over de vloer is nogal wat, maar ik kan het en daarna een prachtig toilet.

En ik ben ook nog jarig.
Jaaaaaa, krijg ik kadootjes.
Een paar dagen later komen er dames van mijn club voor een koffietafel hier.
Dan is het alweer maart en ik zie net dat die ook al behoorlijk gevuld is .

Tussendoor krijg ik allerlei uitnodigingen via de groepapp.
Mee naar de film.
Thee drinken op Valentijnsdag.
Koffie op complimentendag.
Op alle 3 voorlopig nee.
Ik wil heel graag naar de film die voorgesteld is maar dat is morgen en dat lukt me niet.
Ik ga misschien woensdag alleen.

Goed ik heb mezelf opgepept.
Ik ga als een witte tornado door het huis heen daar heb ik altijd wel zin in.
Tussendoor lekker veel de trap op en af.
En stoppen met mezelf belonen omdat ik me rottug voel.


fijne week.



zondag 11 februari 2018

het wilde weekend

Goedemorgen Kip.
Iedere ochtend een stukje banaan en gezelligheid.



we  komen net terug van een goede boswandeling.
Wat een drukte maar vooral mensen met hondjes.
Je ziet de leukste exemplaren.
Ik vond een hele leuke die haar baasje kwijt was.
Mr X, werd meteen panisch, ik wil geen twee honden.
Nee, gek ik bel de dierenambulance.
Gelukkig was een andere dame me net iets sneller af pakte het hondje en hoefde ik alleen maar advies te geven.
Vroeg aan ieder die langskwam of ze een touwtje bij zich hadden/\
Nee??? volgende keer wel meenemen hoor.
Vrouw en ik vertelden ondertussen elkaar over ons leven terwijl haar man op zoek ging naar een touwtje.
Ik heb weleens mijn panty gebruikt zei ik, ik lig weer om een deuk om mezelf, maar t was wel echt waar. Vond een hond, had geen lijntje trok mijn panty zonder gene uit, tja dieren helpen gaat altijd voor schaamtegevoel voor mij en liep ik Amsterdam met een vreemd hondje een een panty.
Oh bedacht de dame, mijn man heeft een riem, of wacht ik doe mijn sjaal.

Enfin einde van het verhaal is dat ik in de verte opeens een hele blije mevrouw zag aankomen met haar blik gericht op de hond, en hond deed hetzelfde, geen twijfel mogelijk die 2 hoorden bij elkaar.
Hup daar voelde ik een traantje prikken.

Gisteren saam bij de open haard gegeten.
Tafeltje, fauteuils en heerlijke visschotel uit de over.
Geen TV gekeken,
Hele avond naar de vlammen gestaard.

Nee een heel wild weekend was het niet.
Nog even bij mooieschoonzus op de thee geweest.
Hé zei ze verbaasd hadden jullie niets te doen?
Wat ben je toch een trut zei ik, we komen langs omdat je een beetje verdrietig bent (dood van een oude klant waar ze erg op gesteld was)
HIER bossie bloemen.


Met mij gaat het nog steeds niet goed.
Depressief wil ik het niet noemen maar meer depressief light.
Het lukt me niet om het leven weer beetje geinig te vinden.
Ja heel even maar dan zink ik weer halverwege de put in.

Ik bakte appeltaart waar 1 pak boter in moest.
Je doet de ingredienten in bepaalde volgorde in een pan, roert en doen in vorm in de oven.
Ik at hem op een klein stukje na alleen op.
Met slagroom erop.
Wel gezond want er zat geen suiker in.
Veel slagroom.
I heb steeds honger.
En heb dus voor het eerst in hele lange tijd aan het begin van de maand al mijn geld opgemaakt aan schoenen en parfum.
En ik wil nog meer kopen.
Mijn koopzucht is nog niet weg.

Mijn honger en koopzucht zouden als sneeuw voor de zon verdwijnen als ik HET probleem aan zou pakken.
Ik weet niet of het probleem nou zo moeilijk is om aan te pakken of dat ik zo eigenwijs ben.
Ik kan wel denken dat het vanzelf overgaat maar dan heb ik misschien schulden en ben ik 5 kilo zwaarder maar wel een prachtige collectie handgemaakte schoenen en parfum.

Gisteren bij de open haard legde ik mr. X uit dat ik dit allemaal gedaan had omdat ik me rot voelde.
Oh zei hij, dus als ik me rot voel mag ik ook allemaal spullen kopen voor mijn brommer of zelfs een tweede kopen?
Ja zei ik, maar dan moet je je wel heel zielig, verdrietig en alleen op de wereld voelen anders geldt het niet.
Dat zou wat moois zijn als ieder alles maar kocht als hij/zij zich een beetje rot voelt.
We moeten ook aan het milieu denken.


Vanavond leuke TV avond met de luizenmoeder, o,o, wat fout.
en Smeris.






vrijdag 9 februari 2018

onder de stolp



Kat boven mijn hoofd.

Kat boven mijn hoofd en de laarsjes zijn binnen.

De laarsjes kocht ik dus in een obstinate bui.
Zijn ze niet prachtig?
Het bovenste paar moet terug want die zijn te klein, gelukkig hebben ze de goede maat.
Stom die anderen zijn ook maat 37 maar passen wel.
Nog nooit schoenen gekocht via internet.
Sowieso wil ik altijd alles voelen en zien voordat ik het koop.
Ik snap niet dat er mensen zijn die alles via de post doen.
Ik zie hier de hele dag van die bestelauto's af en aan rijden en het is nooit voor mij, snif, maar nu dus wel.
Nog nooit maar dan nog nooit zulke dure schoenen gekocht.
Zal nog moeilijk zijn om in de kast kleding te vinden die erbij past maar ach voor ieder probleem is toch een oplossing????

Gisteren bij de psych, niet de emdr psych, hoorde ik dat dit het laatste gesprek was en volgende week laatste emdr.
Ik was helemaal verbaasd maar had het natuurlijk kunnen weten.
Eerst wil niemand mij helpen omdat ik te ver heen ben en dan vind ik iemand en dan is het na 2 maanden klaar.
Heb ik er iets geleerd, ben ik verder gekomen, doelen bereikt waar ik voor ging?
Nee, nee en nee.
Depressief ben ik niet echt meer maar dat heeft niets met hen te maken.
Dat gaat vanzelf op en af.
Ik hoop dat ze me vragen wat ik er bereikt heb.
NIETS.
Gewoon een paar ochtenden waar ik aandacht kreeg en naar me geluisterd werd.
Kan best dat de EMDR nog iets gaat doen maar voorlopig voel ik niks.
Aan de andere kant wel weer wat meer lucht want het was wel iets wat veel tijd koste

Wel vind ik het zeer irritant dat je overal leest of op Tv ziet dat je als je depressief bent of iemand kent die dat is je daar iets mee moet.
Wat weet ik dan niet want ik kijk/lees die dingen nooit helemaal af.
Krijgen zij dan ook 6 gesprekjes?
Mijn ervaring is dat als je in therapie gaat je eerst je beroerder gaat voelen, (meestal) omdat je allerlei shit boven moet halen en daarna ga je er aan werken om het te verwerken of anders te doen.
Tja in 6 gesprekken kan je echt niet veel.
Maar goed ik klaag niet want ik ben natuurlijk al heel wat gewend en weet nu wel waar abraham de mosterd haalt of zoiets maar voor anderen lijkt het me vreselijk om dan weer op straat gezet te worden.

Met mij gaat het redelijk na die dagen dat ik zo van slag was.
Ik geef het op, de hoop dat ik mensen echt in mijn hart zal kunnen sluiten.
Ik kan daar gewoon niet mee omgaan.
Ik kruip weer onder de glazen stolp en probeer te accepteren dat het zo is.
Oppervlakkig kan ik prima met mensen omgaan maar ik had meer gewild.
Ik had weer liefde willen voelen zoals ik dat ooit had voor mijn broer, zijn eerste vrouw en zijn 3 kinderen.
Ik blijf me verbazen dat er opeens in je leven niets meer over kan zijn van iets wat zo groot was, zo bijzonder.
Ik was er van overtuigd dat het nooit voorbij zou gaan want het was te diep, te groots.
Het is allemaal weg.

Ik moet leren accepteren, vind ik moeilijk, dat er niemand voor in de plaats komt.
Dat ik mijn contacten niet kan verdiepen want daar kan ik gewoon niet mee omgaan.

Ik bof ongelofelijk dat ik wel een basis heb.
Daar ga ik weer;
een huis waar ik heel blij mee ben, een man op wie ik kan bouwen en een hond waar ik iedere keer weer een golf van liefde voor voel als ik haar aankijk.
Een rust als ze op schoot ligt of in bed tegen me aan.
En 2 paar laarsjes waar ik mee de blits ga maken ;-)

Ik wil of ik MOET de deur uit maar weet niet of ik dat durf nu er sneeuw voorspelt is.
Ik zou heel graag willen winkelen, zonder geld, maar daar heb ik nooit problemen mee, ik vind kijken al leuk.

In het weekend geen afspraken.
Dus we kunnen alle kanten op.

Ik wens je een leuk weekend.
Ga je iets leuks doen?




woensdag 7 februari 2018

zet m op


Ging ik gisteren de deur uit om wat boodschappen te doen, de eerste de beste bekende die ik tegenkom zegt, en dit is echt waar; het lijkt wel of je veel dikker bent geworden.
Vast niet persoonlijk bedoeld hoor dames.
Doe niet zo stom dat is mijn jas en sjaal.
Ik droeg een "bontjas"met grote sjaal eronder.
Trok de sjaal van mijn net, gooide mij jas open.
Spijkerbroek maat 38. Hoe dik kan je zijn?
Doen die man weer wegliep, ja het was een man, riep ik heel hard; ik ben niet dikker geworden.
Een man die dat hoorde draaide zich om en zei lachend, ik ook niet.
Ah gelukkig heb ik humor want ik wat juist de deur uitgegaan om me beter te voelen.
Krijg je dat te horen.

Vandaag komen de eerste paar laarsjes binnen en ik ben benieuwd.
Heel dom maar ik heb ze waarschijnlijk maatje te klein gekocht.
Ik maak steeds meer domme fouten en maak me een beetje zorgen maar wil er niet te veel bij stilstaan.
Maar leuk is het wel om een pakje te krijgen.


Een van de zussen van de X is al een hele tijd ziek.
Er is in april een groot gezwel uit haar hoofd gehaald en vanaf dat moment gaat het niet goed.
Allerlei klachten en daarbovenop gordelroos en longontsteking.
Heel naar allemaal.
Mr. X irriteert zich niet snel aan anderen zeker niet aan zijn familie maar hij kan net als anderen heel weinig van haar hebben.
Dat is al jaren zo hoor.
Ze is altijd maar met zichzelf bezig en ik ben een beetje van het oog om oog principe.
Ze heeft nooit eens belangstelling voor ons getoond toen ze gezond was en ik vind het nu eigenlijk ook prima zo.
Bood wel een paar keer mijn hulp aan, want ze woont in de buurt maar nee was niet nodig want ze had al zooooooooveel hulp.
Gelukkig toch?
Bood haar een keer een paar leuke leesbladen aan (toen ze nog gezond was) oh nee meid daar heb ik toch helemaaaaal geen tijd voor.
Noem mij maar een trut maar ik kan niet zo goed tegen dat soort opmerkingen.
Neem het aan en pleur ze weg of weet ik veel wat.
Haar grootste wens was om met varkens te knuffelen.
Ooooooohh zwijmel, zwijmel, dat wilde ze al vanaf dat ze geboren was (ik overdrijf nu)
Nou zei ik naar waarheid dat is ook toevallig ik ga over 2 maanden met een stel meiden ga lekker mee.
Nee, dan kan ik niet.
Dat wist ze uit haar hoofd al te zeggen.
Nou ja zo een type.
Verder is het een best mens hoor en ze roddelt nooit want ze praat alleen maar over zichzelf.
Beetje lange introductie maar ik wilde alleen maar zeggen dat ik opeens mezelf wel erg egoistisch vond en dat de X en ik ons best moeten doen.
Dus ga ik vanaf nu wat liever doen en beginnen met een bos bloemen en langsgaan.

Ken je het boek; de 27 geschenken?
Een paar jaar geleden werd er in blogland over geschreven.
Het gaat over een vrouw die ziek is en veel pijn heeft.
Van haar wijze oudere Afrikaanse vriendin krijg ze dan de opdracht om 27 dagen iedere dag iets voor een ander te doen.
Nu vond ik het boek niet geweldig maar het is me wel altijd bijgebleven.
Ik blijf erbij dat 50 cent aan een dakloze geven geen goede daad is tenzij je het zelf heel moeilijk hebt financieel maar die vrouw ging een paar keer in de week uit eten.

Wat wel superleuk is is dat als je het gaat doen je  zelf merkt hoeveel je zelf krijgt want echt het komt allemaal terug al is dat op een andere manier.
Een complimentje van een onbekende, een kaartje in de bus, je wint een doosje chocola.
Wat er vooral positief aan is is dat je je meer bezig gaat houden met een ander en minder met je ziekte.
Oh voor gezonde mensen is het ook prima te doen hoor.
Iemand schreef op haar blog dat ze een tosti had gemaakt voor haar man en ja, of je moet je man haten maar ik vind dat geen geweldige daden hoor.
Nee, verzin iets wat je meer moeite kost.
Zo vind ik het heel moeilijk, vraag me niet waarom om een kaart te schrijven.
Ik ben altijd te laat met verjaardagen, iemand is al lang weer beter van de griep die 3 weken duurde en de kerst en nieuwjaar is al lang voorbij als je mijn kaart krijgt.
Dit jaar stuurde ik er geen trouwens.

Ik ga nu zeker geen 27 goede daden of geschenken weggeven, heb ik even geen zin in, maar ik merkte wel dat ik gisteren meteen na ging denken waar ik die irritante schoonzus mee kon verblijden en waar ik een leuke bos bloemen kon kopen.
Ik bedacht dat ik bij de kringloopwinkel waar alle opbrengst naar een goed doel gaat, mooie tuinbladen liggen en schoonzus kirt altijd dat ze dol is op tuinieren.
Lieve kaart erbij en door de brievenbus en zo heeft ze weer een leuke verrassing.
Ik MOET dan de deur uit, steunt het goede doel (kringloop) en heb een wandeling met Sofietje.
En een goed gevoel want ik ben weer geweldig.
Ja de bloemen is wel een probleempje want die passen niet door de brievenbus, zal toch moeten aanbellen maar ik lafaard die ik ben neem wel mr. X mee.

En ik doe nog meer om deze wereld prachtig te maken.
Mr. X gaan met vriend naar de bios vanavond en vroeg of ik wilde reserveren.
Deed ik en betaalde gelijk de kaartjes.
Ik trakteer.

Ik zit weer heerlijk in het zonnetje in de serre.
Ik voel me nog steeds niet heel blij maar ik besef dat je met een ander bezig te zijn, de buurtjes verderop krijgen ook een bloemetje, me goed doet.

Oh ook de dokter gebeld gisteren maar de man is op vakantie en heeft pas de 22ste tijd voor me.
Heb ik even de tijd om af te vallen en naar de kapper te gaan.

ps. gisteren Martijn K.rabbé gezien?
Ik kan altijd zo genieten als mensen blij zijn als ze geholpen worden of een prijs winnen maar echt mijn mond viel letterlijk open.
Een vrouw die in een uitgewoond huis woonde en zo in de shit zat met 3 kleine kinderen.
Het hele huis is opgeknapt, prachtige badkamer.
Ze was me een potje chagrijnig en kwaad want het was haar smaak niet.
Voor de duidelijkheid, het huis moest verkocht worden en ze was al verhuisd.
Ik zou me echt doodschamen.



fijne dag.
Ga naar buiten he.












dinsdag 6 februari 2018

warrig volgens mij

Nou ik word iedere dag eraan herinnerd dat het neefje is geweest en aan mijn computer heeft gezeten.
Ik heb op vorige blog op iedere reactie gereageerd maar je moet wel even naar beneden scrollen.

Ik maakte er gisteren een redelijk leuke dag van maar aan het eind van de dag greep het verdriet en het depri zijn me toch weer bij de keel.
Ik wil zo graag met mensen omgaan maar het blijft zo moeilijk voor mij omdat ik zo snel gekwetst ben en dat heel moeilijk los kan laten/
Het voelt een beetje als dat kind dat zomaar een klap kreeg en geen besef had waarom en waar het vandaan kwam.
Er is afgelopen week iets in mijn stukgegaan en ik ben zo bang dat het niet meer te helen is.
Er is me iets afgenomen wat met heel dierbaar was en mijn leven leuker maakte.

Aan de ene kant leer je dus in therapie om meer vertrouwen te krijgen maar daarbuiten krijg je meteen weer het bewijs dat ik gelijk heb.
Let wel; ik besef zelf ook wel dat ik af en toe niet zo schattig ben hoor.
Ik geef niet alleen een ander de schuld, ik kan volgens mij, best mijn eigen fouten herkennen.

De huilbui was trouwens geweldig hoor.
Ik hoop dat ik weer gewoon kan huilen en niet alleen als er een cavia het loodje legt maar gewoon als iedere normale vrouw.
Ik zou veel vaker mijn zin krijgen ;-) hier want de X en de meeste mannen kunnen niet tegen tranen.

Ik had op mijn dinsdagclubje moeten zitten maar ik kon het niet opbrengen om daar tussen te gaan zitten.
Wou eerst mijn afspraak van donderdag afzeggen met psych maar zo is het beter.
Ik ben echt geestelijk zo ongelofelijk moe.
Weet ook niet zo goed hoe ik het aan moet pakken.
Misschien eerst even de dokter bellen voor een afspraak.
Ik heb een vreemd plekje op mijn borst, maak me geen grote zorgen maar wil het toch zeker weten en ik wil weten of hij met die prachtige bos krullen en blauwe ogen advies heeft voor dat niet slapen laat staan mijn apneu masker opzetten.
Oh wat zal mooieschoonzus jaloers zijn dat ik weer naar HEM toe ga.
Zij heeft wat haar werk betreft met hem te maken maar hij is MIJN dokter.

De zon schijnt ongelofelijk.
Er liep net een hele dikke kat boven mijn hoofd.
Ik weet nog niet zo goed wat ik vandaag ga doen.
Heb in ieder geval geen zin in vriendinnen of iets wat erop lijkt.
Laat mij maar even lekker met rust.
Ga donderdagmiddag denk ik in mijn uppie naar de film.

Goed eerst HEM bellen.

Geniet van het zonlicht op wat voor manier dan ook.


maandag 5 februari 2018

niet alles is koek en mannenschijn

Dit was een heerlijke kopje koffie toen ik in rijksmuseum was.
Met taart en slagroom. hmmmmmm.

Goed. Ik ben er weer.
Dacht vrijdag en zaterdag ik word nooit meer normaal  ben ik het opeens zomaar weer.
Ik baal alleen VRESELIJK van mensen die dingen zeggen en als je er later op terugkomt zeggen; nee joh, ik bedoelde het helemaal niet zo.
Met andere woorden, jij ben een drama queen, de gek, de aansteller die overal iets achter zoekt.
Geen poot om op te staan.
Ik ging me nog bijna schamen.
Ik ook altijd met mijn gevoeligheid.
Vrijdag was ik ook een paar keer de sjaak bij P. thuis en wilde daar ook iets over zeggen maar nee hoor ook zij bedoelde het niet zo.
Gelukkig had ik bij deze 5 getuigen die vast bereid zijn om in de rechtszaal te getuigen.

Mr. X had ook raad;
hoe je meer op de achtergrond.
Euh hoe kan dat nou?
Ten eerste weinig ik WEER een achtergrond persoon te worden, dat ben ik zo vreselijk lang geweest en heb niet duizenden guldens en euro's uitgegeven aan therapie om weer te verdwijnen naar een plek waar ik helemaal niet wil zijn.
NEE ik hoef absoluut niet steeds op de voorgrond te staan maar dat andere weinig ik absoluut.
Ik besta, en  ik heb ook een mening en mijn rechten.
Er zijn zat mensen die liever wel op de achtergrond zitten en dat is heel goed hoor als het bij je past en je je er prima bij voelt.
Ik heb 30 jaar mijn mond gehouden, ik doe het niet meer als ik het niet wil.
Ik hou vaak zat mijn mond hoor want iemand kwetsen is niet de bedoeling.

Onze groep bestaat uit zo een 22 dames.
We zijn zelden met zijn allen, sommigen komen maar 1 of 2 keer per jaar.
Afgelopen jaar nam ik afstand en kreeg bij ons etentje 2 weken geleden te horen dat we zo weinig leuke dingen hadden gedaan.
Als iemand iets voorstelde wat haar leuk leek, zei ik,  regel het maar leuk joh.
Er gebeurde niets.
Dus als X dan zegt; hou je op de achtergrond......
Ik heb die groep opgezet en echt er gebeurt gewoon zo weinig als ik niet de leiding van het organiseren op me neem.
Hélène gaan we dit jaar wel weer leuke dingen doen????
Dus hoe kan ik me tijdens zo een vergadering als vrijdag op de achtergrond houden.
En zoals ik al schreef wil P. nogal haar zin doordrijven en bijv. een high tea organiseren waarvoor met eerst anderhalf uur moeten rijden en dan terug in de spits.
Ik vond het zelf niets en anderen stuurde me mails of apps of het niet anders kon.
(was vorig jaar)
Ik trok de stoute (goedkope) schoentjes aan en benaderde P.
Die was pissig op mij.
Ik moest altijd mijn zin doordrijven.
Nu wil ze een kookworkshop doen, best duur, wie er me wilde doen.
Ik niet want ik vind het niet zo en ik ga helemaal niet met dode dieren koken.
Dus zeker geen 60 euro of meer uitgeven.
Madame pissig op mij.
Ik weet sowieso al dat niemand zoveel geld uit wil geven maar ja als ik dat zeg ben ik de gebeten hond.
Hoe je dan op de achtergrond zegt de X dan.
X is een echte man, die wil geen gezeik, dus die houd altijd wijselijk zijn mond dicht in gezelschap als hij het er niet mee eens is.
Is ook prima.

Maar goed ik heb vreselijke wraak genomen.
Haha, echt zo stom, slaat nergens op, at ooit na een rotdag een hele appeltaart op met de gedachte; ik zal ze krijgen.
Kan nu niet meer een appeltaart eten, zou vandaag te beroerd zijn.
Dus ik deed het anders.
Boekte een huisje op een duur park in Zuid-Limburg en kocht 2 paar dure laarsjes.
Nog nooit zulke dure gekocht, ik ben nog al van de van ha.ren laarsjes/schoenen maar nu nam ik wraak op alles en iedereen en kocht 2 paar laarsjes.
Een ander zou het misschien een normale prijs vinden hoor.
Van een echt merk waar ik tot een week geleden nooit van gehoord had maar opeens nergens anders meer aan kon denken.
L.aura V.ita.
Tja daar helpt geen EMDR tegen denk ik.

Het probleem is nu dat ik de komende tijd wel de deur moet opendoen als er aangebeld wordt.
Dat was ook nog een reden voor irritatie .
Zo stond zwager om 9.10 uur voor de duer.
Onverwachts omdat hij, bleek later een stuk gereedschap nodig had.
Nu schrijf ik hier al hoe ik ben in de morgen, nou dat is nog zacht uitgedrukt.
Ik stond dan in de badkamer, ongewassen, onopgemaakt in ouwe kloffie, wist niet wie er aanbelde en ook al had ik het geweten, ik deed de deur niet open.
X was pissig.
X is de laatste tijd vaak pissig.
Prima zei ik, ga lekker met een vent samenwonen, die zijn wel normaal of ga lekker terug naar je "fleurige" ex.
Ik vind namelijk dat de X er vreselijk op vooruit gegaan is met mij.
maar kan hij beter krijgen, doen joh.
Zijn ex deed trouwens ook nooit de deur open dus hij boft met mij.

Goed, laatste deel, ik beloof het.
Moest van de psych een boekje aanschaffen en elke keer als iemand mij een compliment gaf dat opschrijven.
Als het zo doorgaat wordt het een heel dun boekje.
De buurvrouw zei donderdag dat ik er goed uitzag en zou het leuk vinden als ik langskwam.
Dat was alles.
Ik vroeg gisteravond nog aan X of hij een compliment wilde maken voor mijn boekje.
Tja een beetje lullig als ik over 2 weken met 1 kleine velletje binnenkom.
Een post-it.

Goed, ik ga eerst afspraak van donderdag met andere psych afzeggen.
Ik ga deze week het weer gezellig en leuk maken met mezelf.
en daar past die afspraak niet bij.
Stel dat ze dan net mijn eerste paar laarsjes komen brengen.


ps. hier krijg ik wel vaak hele lieve dingen te horen.
Dank jullie wel,








zondag 4 februari 2018

succes meid

Kat van een vriendin.
Zij wel.

Ik kreeg gisteren mijn driejaarlijkse jankbui.
Het kwam er in alle hevigheid uit.
en ik liet het gaan.
Mr. X in paniek want ja die kent mij niet zo.
Hij beloofde van alles maar ik kon tussen het snikken door dat het niet alleen door hem kwam maar door alles van de afgelopen dagen.
Tot donderdag ging het helemaal goed met mij.
Ik had het naar mijn zin en was erg actief en tevreden.
En ja dan hoeft er maar iets te gebeuren en hup daar gaat het kaarten huis.
Heeft het iets met het neefje te maken? vroeg hij nog want ja ellende is meestal met familie maar de dag met hem was heel fijn, behalve dus dat mijn blog niet meer doet wat ik wil en ik niet kan reageren bij anderen.
En ik wel/geen reacties kan krijgen.
Had ik juist zo nodig reacties van mensen die mij heel erg zielig vinden. ;-(

Waarom vroeg ik me in mijn zielige bui af heb ik niemand als ik me zo voel?
Stapte ik een paar dagen geleden, zonder na te denken zo in mijn auto om naar oversture vriendin te rijden, de parkeerplaats hier blijft leeg en niemand die mij een pannetje soep komt brengen.
Of liever, een grote suikervrije taart. Liefst appel met heel veel slagroom en kaneel.
Of gezonde chocola die zo in je mond smelt.
Of een grote aloe vera plant om de lucht te zuiveren.

Goed ik liet me lekker gaan.
Stapte meteen naar de kern van mijn probleem, waar ik jankend vertelde wat me dwarszat en waar ik allemaal bang voor was.
Legde haar man uit, want daar begon het probleem dat ik het zo erg vond wat hij had gezegd.
De man die nooit affectie toont pakte mijn handen vast en keek me ontroerd aan en zei dat hij het echt niet zo bedoelt had.

Oke, oke, maar t was allemaal wel gebeurd en waar ik zo ongelofelijk van baal is dat ik zo weinig aan kan.
Ik wil niet meer zo overstuur raken.
Dat kon mijn familie alleen maar voor elkaar krijgen en die is er niet meer.
Er is toch weer iets stuk gegaan in mij.
Misschien kan het gelijmd worden en misschien ook niet.

Ik baal dus dat mijn positieve energie en zin in de komende tijd, weg is.
Ik baal dat mensen altijd zeggen zo bedoelde ik het niet, zodat ik iedere keer de gek lijkt die nooit wat begrijpt.
Ik baal dat ik drie dagen knallende koppijn heb gehad.
Dat ik de masseur weer moet bellen, erheen moet, geld moet betalen om weer mijn spieren los te maken.
Dat ik doodmoe ben.
Dat ik echt niet goed met mensen kan omgaan alleen als het oppervlakkig blijft.

Maar, zou (de) Johan zeggen; elk nadeel heeft zijn voordeel en dat is wel waar.
Echte filosoof die Johan.
Het voordeel is dat ik en X nu eindelijk weer eens ons best moeten gaan doen voor elkaar.
Sinds hij thuis geweest is met de burnout zijn we er niet op vooruit gegaan.
Zijnschuld/mijnschuld.
Dus allebei heel goed ons best gaan doen.

Voordeel ook dat ik mezelf lekker ga verwennen.
Ik verdien het gewoon vind ik zelf dan he..
Niet een paar van die dure laarsjes maar lekker twee als ik dat wil.

En verder even slikken en weer doorgaan.
Mijn eigen ding doen voor iemands anders zijn ding.
Hopen dat ik weer kan huilen als dat nodig is ipv alles binnenhouden.
Maar ook gewoon weer mijn dingetje kan doen deze week met net zoveel plezier als de weken er voor.

Ik wens mezelf veel succes
;-)






zaterdag 3 februari 2018

MERDE


Als je dit plaatje ziet verschijnen dan weet je dat er gezeik komt.
Dus lees het of lees het niet.
Zo voel ik me echt,
Alleen en verdrietig.
En koppijn.

Was het gezeik van gisteren en eergisteren niet genoeg kwam mr. X er ook nog even bij.
De X heeft een zeer kort lontje.
Prima, kan ik mee omgaan maar niet als ik al met anderen dingen uit te praten heb.
Dus ons leuke uitje ging niet door.
Hij chagrijnige kop.
Ik chagrijnige kop + hoofdpijn.
Ik ga vast de deur nog uit weet alleen nog niet waar naar toe.
In ieder geval waar ik niemand ken.

MERDE (shit) zeg ik graag.
Staat chic en mensen denken; oh wat goed die spreekt frans.  ;-)
Blijkt dat het neefje dat ook doet.
Alleen is het neefje zelden tot nooit grof in de mond.
Ik vind dat zo knap.
Bij mij komt het er zo makkelijk uit als ik me stoot, struikel, iets vergeten ben, of niet vergeten, als de bankrekening er anders uitziet dan verwacht, als de melk op is, de pasta te lang heeft opgestaan.
Of tekort.
Nou ja je snapt, er is altijd wel een reden om merde te zeggen.
Onze juf zegt altijd KAK.
Dat probeer ik mezelf aan te leren.
Misschien wel iets om aan te werken in 2018.

De koffie smaakt in ieder geval erg lekker.
Dat scheelt dus weer.
Wat ik ook leuk vind; dat het gaat vriezen.
Ik verheug me erop.
Ook op het feit dat ik wel de tuin in zal moeten om dingen binnen te zetten.
Naar buiten en sjouwen.
Is goed voor mij.
De hokken schoonmaken, de beestjes lopen allemaal in en uit bij elkaar maar hebben hun eigen ruimte om te chillen.
Lekker vies worden en merde zeggen omdat het regent.

Madame Jojo ik ga je mailen.
Ben je blogadres kwijt doordat het neefje, o zo leuk, een nieuw systeem heeft geinstalleerd.
Zo tante zei hij tevreden nu ben je beter beschermd en gaat ie sneller.
Merde.
Ik wil niet beter beschermd en zeker niet sneller.
Vond de snelheid prima.
Wel heb ik geen last meer van reclames.

Verder is het leuk dat ons programma van ons clubje klaar is en dat ik volgens mij ieder tevreden heb kunnen houden.
Leuk om uit te werken en te versturen.
Ik had verzonnen om, voor wie mee wil doen met complimenten dag, ieder een kaart te sturen met 3 complimenten erop. (1 maart)
Vriendin I. (tuuurlijk) vond het veel te moeilijk 3 complimenten.
Ja, daar gaat het juist om en ik hielp haar door te zeggen dat ze dan maar iets over de schoenen, het haar en de nagellak van iemand iets kon zeggen haha.
Ik heb het makkelijk want ik ben een complimentenmaker.
Heb ik ook weer van mijn moeder.

Het wordt een dag met uitdagingen voor mij.
Wil sowieso even twee akkefietjes uit gaan praten.
Een akkefietje loopt hier in huis dus dat is niet zo moeilijk.
De andere wel omdat ik nogal boos ben.
Maar het moet wel tot rust en vrede brengen.
Zodat die koppijn ook weer minder wordt.

kak.



vrijdag 2 februari 2018

mijn conclusie


Zij is jarig vandaag.
Alweer 4 jaren oud.
Geen seconde spijt gehad dat ze in mijn/ons leven kwam.
Mr. X en ik bleken weer iets te delen door haar komst.
Heel erg stiekem (in het begin) werd ook de X gek op haar.
Nu verbergt hij het al lang niet meer en soms mag het wel wat minder. ;-)
Het is echt een concurrente geworden.
Vier jaar liefde en plezier.

Mijn humeur knapt meteen weer op want eigenlijk gaat t beroerd vandaag.
Er is gisteren iets voorgevallen  wat me bijna aan het huilen kreeg en dat wil wat zeggen.
Toch drong ik ze terug.
Misschien was het beter geweest om te laten gaan want nu heb ik barstende koppijn en pijn in onderrug tot aan de nek van de spanning.
En verdomme het is toch echt waar hoor maar vandaag hadden we een vergadering van onze club buitenlandse vrouwen, was ik al zo verdrietig en kreeg ik nog mot met de gastvrouw.

Heel veel dieren in de natuur laten het niet merken als ze ziek of gewond zijn, ze doen er alles aan om het te verbergen.
Zo ook met kippen.
Als een kip er ziek uitziet dan weet je bijna zeker dat het al te laat is om er nog iets aan te doen.

Nou zo voel ik me eigenlijk.
Als een zieke kip, ben vast nog te redden, maar mijn medekippen pikken wel aan me.
Nou ja die ene dan.

Ik weet niet of er Alfavrouwtjes bestaan?
Nou ja ze bestaan maar heten ze ook zo?
Ik ben nou ook niet bepaald een achtergrondfiguur hoor dus zij en ik zijn wel aan elkaar gewaagd.
We waren met maar 7 dames maar jeetje probeer daar eens overheen te komen om te vertellen waarvoor je bij elkaar bent.
Volgende keer, dat is over 11 maanden, doe ik het zoals ik het altijd deed, gewoon een programma maken en ze zien maar of ze er bij kunnen zijn of niet.

Maaaaarrrr.......het programma is leuk.
High tea, bloemschikken, zomerfeest, weekend weg, rondleiding Stadsschouwburg Amsterdam.
Nostalgische avond, kookworkshop, pannenkoekenwandeling, strandwandeling met lunch en Sinterklaas en zelfs Oud en nieuw.
Niks moet, alles mag hoor.
De mannen moeten hier en daar ook opdagen.
Oh nee, zei de X. Ik zie dat echt niet zitten hoor, ik heb niets met die mensen.
Haha, ik let er niet meer op hoor.
Ik moet ook regelmatig mee naar vreselijke verjaardagen van zijn familie.
Het is geven en nemen.
Ik lig hier in een deuk terwijl ik me toch echt beroerd voel.
En nog naar buiten moet met de hond.
Soop was trouwens mee naar de vergadering, was ze opeens verdwenen naar boven gegaan en lag op een bed te slapen.

Mr. X is squashen met een vriend.
Mannenvriendschappen zijn niet zo ingewikkeld.
Zeg aub niet tegen R. dat is zo een koppijn heb hoor.
Hij keek me raar aan: dat was ik helemaal NIET van plan.
Weet ik, het was ook een grapje.

Als ik me goed voel, en dat hoop ik echt, gaat we een dagje naar Haarlem.
Alvast kijken voor een kado voor mij.
Als ik me voel zoals ik me voel heb ik gewoon zin om geld uit te geven.
Kan ik niets aan doen.
Nou ja ik zou ook kunnen gaan roken of drinken.
En ik ga mezelf ook een verjaardagskado geven.
Dat verdien ik gewoon, omdat ik gisteren weer zo ongelofelijk op mijn bek ben gegaan (figuurlijk) en ik mezelf heel erg zielig, dom en kwaad voel.
Ik denk dat als je een persoon in je leven hebt die je echt vertrouwd, die er altijd is als je hem nodig hebt, je verwend maar ook corrigeert als je dom doet of erger dan moet je al blij zijn en niet denken dat er meer van dat soort mensen bestaan.
Eentje is al heel wat.
Vul de rest van je leven met wat beesten, een moestuin en leuke uitjes maar verwacht verder niks.
Wil je dat er naar je geluisterd wordt ga naar een kapper, dokter, fysiotherapeut of psycholoog.

Dat is mijn conclusie en daar moet u het mee doen.



donderdag 1 februari 2018

eenvoud, autisme, veranderingen


Nu krijg ik wel erg veel stress.
Was na 2 of 3 maanden een nieuwe telefoon eindelijk uitgejankt omdat niets lukte en ik per ongeluk de vreemdste mensen heb gebeld, o zo genant,  het me niet lukte om iemand voor het eerst te appen en nog meer stress problemen kruipt het neefje gisteren achter mijn computer en 3 minuten later is alles anders en ben ik van alles kwijt.
Lukt me niet om te reageren op mijn berichten.
En ik HAAAAAAAAT veranderingen.
Alle wachtwoorden weg en opnieuw aan moeten vragen.
Tante zei het neefje na 3 minuten, zo is het veel veiliger en veel makkelijker voor je.
Weg al mijn favorieten.

Wat was het leven vroeger toch makkelijk.
Nee, niet alles was beter maar de apparaten wel.
Stopcontact in stopcontact, knopje aan, ned 1, 2, of 3 en je had TV.
Als ik of Soop per ongeluk op een van de 2 afstandbedieningen stapt gebeurd er van alles op het scherm, verschijnen er allerlei  codes en kleine schermpjes en weet ik veel wat en kan ik het wel vergeten om die avond nog TV te kijken.

Ik heb in mijn oude auto iets van 4 lichtjes of zo en ik weet precies waar het voor is.
De meeste mensen weten dat niet en hoe kan het ook anders als je er wel 20 heb of zo.
Mijn vader zei altijd; hoe meer knopjes hoe meer er stuk kan.
Wat had hij toch gelijk.
Mijn koffiezetapparaat heeft 1 knop.
Lichtje uit en lichtje aan.

Ik heb 2 soorten thee.
1 soort koffie.
Ik word maf van al die keuzes.
Vele reclames op Tv snap ik niet eens meer.
We gaan vrijdag, oh morgen alweer, even vergaderen bij een van de dames over hoe we ons seizoen gaan invullen met onze groep.
Vriendin I. kan er niet bij zijn want zij moet werken, laten we gaan face-timen stelde ze voor.
En ze was serieus.
Echt waar.
Ik haar la zitten 40 soorten thee.
Haar koffieapparaat maakt 12 soorten koffie of zo.
En ze drinkt niet eens koffie.

Ik wil mijn gordijnen, verwarming, oven, verlichting, man, niet bedienen met mijn telefoon.
Zelf doen.
Ik wil niet 10 series achter elkaar kijken.
Ik vind het leuk om een week te moeten wachten en me afvragen hoe het verder zal gaan en me verheugen als het dan eindelijk zo ver is.
Samen op de bank, onder een dekentje Smeris kijken.

Ik maakte gisteren iets zo ontroerends mee.
Was in een telefoonwinkel komt er een oude mevrouw binnen in een rolstoel met een vrijwilliger.
Vraagt ze aan de verkopen een telefoonboek.
Ze had allemaal kaarten gekregen en wilde iedereen bedanken met een kaartje terug maar haar telefoonboek ging maar tot Uithoorn.
Oh ik smolt gewoon.
Er werd rustig uitgelegd dat telefoonboeken niet meer bestonden.
Hoe moet ik dan adressen vinden vroeg ze?
Gelukkig bood de vrijwilliger aan om haar te helpen.
Anders had ik het gedaan, met alle plezier zelfs.

Ik zie mezelf echt over een paar jaar een restaurant in gaan en vragen om gewone koffie.
Gewone koffie mevrouw? met een laagje melkschuim?
Nou dat bestaat al lang niet meer hoor.
Zal er dan een robot mijn rolstoel duwen en mij helpen?

De lunch met "mijn" kind, het neefje was erg gezellig.
Dames, ik wil niet opscheppen maar wat is dat kind toch knap.
Donkere krullen, grote donkere ogen en prachtig gebit.
Het kind is trouwens bijna 25 jaar.

Wat ben jij toch knap schat zei ik.
Ja, zei hij werkelijk bescheiden, dat hoor ik wel vaker.
Ik weet nog dat we in een restaurant aten en dat een meisje in de bediening zo naar hem zat te kijken dat ze in een grote plant liep.
Bij de AH kijken ze ook zo naar mij .
En werkelijk hij zegt dat in zijn onschuld.

Ik kreeg wel een beginnende angstaanval in het begin.
Vroeg me af hoe dat kon, je ziet het ook niet aan mij hoor.
Opeens wist ik het; ik was onder mijn onzichtbare stolp vandaan gekomen en voelde mijn hart zich vullen met liefde voor dit kind.
En ik kom zelden onder mijn stolp vandaan dus sloeg de angst toe.

Vanmiddag naar de EMDR psych en dat even aankaarten.
Doodeng is dat houden van.
Iedereen waar ik van hield is weg.
Ze leven gewoon nog maar ze zijn er niet meer.
Mij raak je nooit kwijt hoor, zei het neefje.
Blij maar ik weet dat je dat nooit kan zeggen.
En zeker niet geloven.

Oh ik wou stoppen maar nog iets.
Het neefje kreeg als jong kind al een grote A op zijn voorhoofd geschreven.
Autisme.
Schat vroeg ik hem gisteren, is het wel zeker dat je dat bent?
Nou  zegt hij, ze zijn er van teruggekomen en willen me opnieuw testen.
Hij is zijn hele leven als autist behandeld.
Hij kan dit niet, dat niet want hij is een autist.
Hij hoor dat hoeft hij niet te doen want hij is autist.
Hup speciale onderwijs en later middelbare school met autisten.

Omdat hij veel op mijn lijkt in veel dingen heb ik me dus ook daarop laten testen en bleek juist dat ik verre van autist was.
Ze denken nu, zegt het neefje, dat het met mijn jeugd te maken heeft.
GE-FE-LI-CI-TEERD  hulpverleners, vader, moeder en stiefmoeder.
Nu hij sinds een paar jaar een leuke relatie heeft waar hij veel leuke dingen mee doet, oh tante we zijn naar ballet geweest, ik hou zo van ballet en hij meer dan welkom is bij haar ouders gaat het zoveel beter met hem.
Hij heeft weer een studie opgepakt,heeft plannen voor de toekomst, is net terug van een reis met haar en haar ouders uit Servie en Kroatie.
Hij gaat naar films, musea en noem maar op.
En heeft aan mijn computer gezeten.