Weekend

 Mijn "nieuwe" laptop en ik zijn nog steeds geen vrienden.

Nu kan ik ook nog sinds tijdje geen nieuwe foto's meer plaatsen.

En ja ik kan hulp vragen van buitenaf maar dat geeft meer stress dan mij dan maar aan te passen.

Bij alles moet ik iedere dag weer opnieuw inloggen op een heel ingewikkelde manier en met verschillende adressen. 

Het geeft dus veel stress.

KUTding. De oude was misschien wel langzaam maar deed wat IK wilde.

Ook nog een redelijk chagrijnig vent in the house 

Dat komt omdat we vanavodn dus naar een concert gaan met zijn zoon en schoondochter 

en zij bedachten om ervoor bij hen te gaan eten.

Harstikke leuk natuurlijk maar veel te veel voor mij.

Sowieso na deze al te drukke maar leuke week.

Nu wil ik weten hoe laat ze ons verwachten maar krijgen geen antwoord en dat is voor mij heel vervelend want ja ik MOET zoveel mogelijk zeker weten in het leven zodat ik weet wat ik vandaag nog wel of niet kan doen wat energie betreft.

De X weigert na al die jaren nog steeds mee te werken en vind dat ik er zelf achteraan moet gaan.

Ik gaf net aan dat ik ook niemand over de vloer wil vandaag.

Mooieschoonzus komt regelmatig aan in het weekend en de X wil graag onze buurvriend uitnodigen die toevallig vanavond ook bij dat concert is dus kunnen ze elkaar daar spreken.

Let wel; ik wil wel graag bijv. koffie drinken in de tuin met 1 van hen of de buurkinderen over de vloer maar dan lukt het vanavond niet.

Ik wil heel veel, veel meer dat ik aan mijzelf wil toegeven, maar het gaat gewoon niet.

Zo zou ik zo graag naar tuincentrum gaan voor viooltjes en madeliefjes en cadeautje halen voor buurmeisje.(hamsterhuisje)

Gisteren vond ik mijn favoriete cavia dood in het hok.

Dierenarts kon niet vinden vorige week.

Het raakt mij iedere keer weer en in niet eens 1 jaar is het de vierde.

Schaam me om het te zeggen maar het is wel zo.

Als je mijn favoriet ben wees dan voorbereid op een kort leven.

Wat baal ik weer.

en schamen dus.

----------------------------------------------

De zon schijnt, de vogels zingen zo hard, de duiven maken een nestje.

Ik zag lieveheersbeestjes en een hommel.

Er gebeurt van alles in de tuin als je er oog voor hebt.

Hoop binnenkort weer een egel te mogen ontvangen in de voortuin.

Dat gaat mooi worden hoor die voortuin.

Daar zijn we zo blij mee en wat heeft die X hard gewerkt.

En, toeval bestaat niet, is het klaar begint de Lente.

Ik hoop maandag echt naar tuincentrum te gaan samen.

We hebben een potje met geld dus als of het gratis is.

(deden na elke fietstocht allebei 10 euro in een potje voor de tuin)

Gisteren dus op de koffie bij mijn nicht (dochter van mijn tante) en dat was weer zo fijn.

Hoe raar het ook blijft klinken uit mijn mond ik ben echt een familiemens.

We hebben veel herinneringen samen en alles wat ze verteld vind ik interessant.

Ze kan vragen beantwoorden die ik heb bijv. hoe kwam het dat mijn vader blind was aan 1 oog.

Bij ons mocht er nooit over ziekte of zeer gepraat worden dus hij heeft dat nooit willen beantwoorden.

Nu weet ik het.

Zij is ook blij met mij want ik ben het enige contact van de kant van haar moeder.

Al hebben we hele verschillende levens geleid er zijn ook van die kleine leuke overeenkomsten in hobby's en liefhebberijen bijvoorbeeld.

Zij heeft 4 kinderen, is met veel plezier lerares, dit jaar 40 jaar getrouwd.

------------------------

We hebben gisteren de X en ik in allerlei houdingen de nieuwe bank uitgeprobeerd.

Hij is niet alleen erg mooi, hij past ook heel goed in onze woonkamer en zit/ligt goed.

Nu past de pas geverfde muur, die ik toch al niet zo mooi vond, er helemaal niet bij .

Komt allemaal wel goed.

De 4 canvassen van het kleinkind ophangen zorgde wel voor wat, hoe zeg je dat.....geruzie??

De X wilde ze op 4 verschillende plekken hangen maar dat vond ik echt heel stom.

Ik wilde er 3 bij elkaar op de donkergroene muur boven de TV.

Dicht bij elkaar.

Hij niet en hing ze ver van elkaar, wel boven de Tv en ik vond dat heel onrustig en lelijk.

Nu hangen ze hoe ik ze wil.

Tja je bent bazig of je bent t niet.

De vierde, de mooiste,  wil hij op een plek in de keuken maar.......daar vind ik hem niet mooi, en nee ik wil het ook niet in de serre. haha.

maar goed hij mag het bepalen.

Ze is zo mooi het kleinkind, nu lekker iedere dag aanwezig in ons huis.

Het geeft geluk.

Mijn nicht die op haar 4 kleinkinderen past heeft fotoboeken gemaakt met lappen tekst en ieder jaar krijgen de ouders zo een boek.

Het was helemaal mijn ding zo een boek maken en veel verhalen erbij maar dan wel voor ons. 

Ga proberen om vanaf haar geboorte zo een boek te maken en de verhalen erbij.

Heel gaaf.

Heb dus paar dagen hamstertje die buurmeisje morgen van haar ouders krijgt in huis en ik geniet daar ook weer van.

Wat een schatje.

Zo een klein wezentje, helemaal volmaakt, met zwarte oogjes en piepkleine handjes.

De X is onverbiddelijk; ik mag GEEN hamster. En geen kat.

Ik wens je een zonnig en fijn weekend toe.

 

Toch nog verjaardag gevierd

 Mocht je van een dagje, of 2 van Wellness houden dan heb ik het goede adres voor je.

Wat hebben we genoten.

Het enige was in het begin dat er zoveel mogelijkheden waren dat ik het even niet wist hoe te beginnen.

Niet alles heel veel sauna's maar ook opgietingen, medidatie, yoga, baden, rustbanken.

Het meeste te bereiken via de mooie tuin met bomen, veel vogels, meertje, watervallen, vijvers, strandje.

Ik denk dat de hemel er ongeveer zo uitziet.

Rust, stilte, vogels, vriendelijke rustige mensen, soms hier en daar zachte mooie muziek, klankschalen.

omdat ik jarig was geweest kregen we koffie met gebak naar keuze.

Rond 16 uur gingen we onze hotelkamer bekijken en die was te bereiken door een lange ondergrondse gang met prachtige foto's.

Ruime kamer met reuzenbed van 200 bij 220. 

Er lag een edelsteen op als cadeautje.

Heerlijke doucheschuim, body lotion, shampoo, conditioner.

Veel handdoeken.

Badjas en handdoek waren ook bij de prijs inbegrepen.

En alles echt heel schoon en mooi.

Overal.

rustig en vriendelijk.

TOP!!!

Wilde alvast boeken voor November èn Januari, maar niet gedaan.

Het is niet goedkoop maar wat hebben we genoten.

Het ontbijt was werkelijk het best ontbijt ooit denk ik.

en de grootste verrassing was het zoutbad.

Je ging een soort grot in met heerlijke douches en dan het zoute bad met hangende lianen en bleek dat het boven open was. Of je in een vulkaan lag zeg maar. Op gegeven moment scheen de zon precies naar binnen en het herinnerde mij aan de eind scene van de film (zo een 40 jaar geleden gezien) van Ben Hur waar als ik mij goed herinner zijn moeder en zus met Lepra in zo een kuil gegooid werden en opeens God verscheen. Zoiets dus.

Twee dagen zonder kleding, lekkere en gezonde dingen eten, nou ja behalve gebak dus, smoothies, GEEN telefoon, ook de X niet. Buiten in ligstoelen om weer af te koelen terwijl de vogels tekeer gingen.

Nou ja je ziet het vast voor je.

--------------------------------------

Toch was thuiskomen ook weer heerlijk.

Ik was bekaf en ging meteen 2 uur plat.

Buurmeisje was bij ons binnen bezig om het hamsterhok in te richten en yes Sofie was ook bij haar dus ik blij.

Gisteren kwam de nieuwe hamster voor het jarige buurmeisje zondag maar moet nog even hier blijven.

Je snapt dat ik dat niet erg vond.

Ben bang dat ik straks ga huilen als ze weg is want ze is o zo schattig en nieuwsgierig.

 

Gisteren kwam natuurlijk ook het kleine monster en ook saai om te vertellen maar het was weer zo gezellig.

Ik had vorige week, omdat opa haar net zo schoon en glimmend af wil geven als dat ze gekomen is en haar gezicht wassen een drama was, het viezegezichtschoonmaakmonster ingezet. Een pratend washandje die alle vieze gezichten schoonmaakt en eerst opa. Dat was gieren en ja hoor natuurlijk wilde zij ook.

Wat ook zo leuk wat ik kreeg de canvassen binnen 4 stuks van haar mooiste foto's en die zijn ook zo mooi.

 en vandaag de nieuwe bank en die is ook zo naar onze zin.

Ik had vanmorgen met mijn nicht (dochter van mijn tante) afgesproken en ja sorry, ook dat was zo fijn.

Morgen bij stiefzoon en schoondochter eten en daarna een concert met hen.

Veel en veel liever zou ik een stille dag willen hebben en in de tuin bezig zijn.

maar het wordt vast wel gezellig.

Concert is tribute band van Pink Floyd.

Ik ken die gasten amper.

Zondag even naar jarige buurmeisje.

Dan weet ik dat ik dagen nodig heb om bij te komen en heb op het koor en de fysio GEEN afspraken en zo wil ik het graag houden.

Ik wil genieten van de tuin en plantjes kopen als het zo uitkomt.

Fietsen misschien sowieso naar koor en fysio.

Ik wil ook genieten van de canvassen en de nieuwe bank.

Huis weer eens goed schoonmaken.

Tuin set is weer tevoorschijn gehaald.

O dat is waar ook natuurlijk die kleine donderdag en dan komen zwager en schoonzus op de koffie/lunch met hun kleine wonder.

 Niet zo knap of zo slim als die van ons, grapje hoor, maar wel heel lief.

Vroeg aan mijn  nicht die al 4 kleinkinderen heeft of ze die van haar ook zo mooie en slim vond.

Haha, ik ken haar, natuurlijk vond ze dat.

Wat zijn we rijk he.

Dat vond zij ook.

 

opzij, opzij, maak plaats, ik heb ongelofelijke haast

 De begrafenis van Hamster Bobbie vond in besloten kring plaats.

Twee zielig kijken buurmeisjes en mijzelf.

Hoewel hij ook bij hen begraven had mogen worden kozen ze voor hier.

Konden kiezen uit 3 plekken, bij de engel achterin, een  plek waar ik net een plant uitgespit had of onder de Magnolia "van" mijn moeder.  Het werd bij de Magnolia.

Wel of niet in kistje; laten we hem teruggeven aan de aarde, de natuur zei ik en kwam  het plastic doosje bij het vuilnis terecht. Laagje hooi, wat zacht materiaal, Bobbie erin, weer zacht materiaal, grond erover.

Ze hadden thuis als een kruis gemaakt van hout en bloemen geplukt.

Zo namen we afscheid

Buurmeisje had hele nacht niet geslapen en zag er witjes uit.

Later waren we samen en gingen we op het net op zoek naar een hok en hamster voor haar zusje die zondag jarig is.

(op verzoek van de moeder)

NEE zij wilde nog geen nieuwe hamster.

Alles was nog te vers.

Na half uur hamsters kijken dacht ze er toch anders over.

Het is toch wat u zegt buurvrouw Hélène, het vervangt niet maar troost wel.

Zo kwam het dat we zaterdag naar Amstelveen reden voor een hok voor haar toekomstige Bobbie 2.

Zondag ging mr. X weer gewillig mee om 2e hok op te halen in onze oude Woonplaats.

Jeetje wat was ik blij, goedkoop geweldig hok gescoord voor buurmeisje 2.

Had de moeder dus aangeboden om naar hamster en hok te zoeken.

Niet omdat ik zo verschrikkelijk aardig ben maar omdat ik bang dan nieuwe hamster weer in piepklein hok terecht zou komen.

Ik deed het voor de hamster dus.

Enfin heel weekend in teken van hamsters.

Kwamen ze gisteravond moeder en oudste dochter nog even kijken naar wat ik gekocht had.

Mag ik echt geen hamster vroeg ik de X nogmaals. 

Ik zeur al zo een 3 jaar.

Gelukkig is hij standvastig.

Moest ik ook nog naar de dierenarts met mijn favorietje Didi (cavia) die opeens verlamd leek aan de achterkant. Nou ja het leek niet het was zo. Wat baalde ik. Ik dacht als zij ook nog doodgaat, vorig 3 cavia's doodgegaan, dan stop ik ermee. Ben ik schijnbaar geen goede caviamoeder.

Enfin pijnstilling en ontstekingsremmer, medicijnen voor thuis en natuurlijk een gepeperde rekening weer naar huis.

Didi apart met Willemijn en het gaat wel beter zag ik net.

Wat een avonturen.

__________________

Verschillende van de meer dan 30 therapeuten die ik ooit bezocht, ben gestopt bij 27 te tellen, zeiden tegen mij dat er geen grijs bestond. 

Het is bij jou of zwart of wit nooit eens grijs.

Klopt !!!

Dus ja zit ik opeens zomaar weer in een witte periode.

Was vorige week zondag echt een 4 en maandag een 3 net als de dinsdag, was het zaterdag een acht en gisteren misschien wel een negen.

Het was een heerlijk weekend.

Veel energie, veel buiten, weer eens iets voor een ander gedaan wat ook heel fijn aanvoelde, thee met de buurtjes op het plein, gesjouwd met bloempotten, stenen en zakken aarde. 

Zonder jas buiten, vieze handen en nagels, vieze kleren, konijnen en Kip los, ontspullen. 

Om een of andere reden kan ik al een paar maanden dingen wegdoen die vorig jaar onmogelijk leken.

Vooral tuinspullen.

Ik wilde zelfs geen stenen weg doen want ik ben dol op stenen maar nu, onder dreiging van de X dat hij vandaag naar de stort ging, behoorlijk wat in de aanhanger gegooid.

Ook veel plastic potten die ik toch echt ooit weer zou kunnen gebruiken als.....tja als wat......

Verder potten voor de kringloop.

Terras voor is dus af en ik heb al wat dingen geplant , stekjes en planten uit de achtertuin.

Door als die leuke drukte heb ik schijnbaar teveel adrenaline aangemaakt en lag om 4 uur nog te stuiten in bed.

Hadden we van Schiphol een brief gekregen dat we een cadeautje mochten uitzoeken.

Had geen flauw idee waarom tot gisteravond.

Moest slaapkamerraam voor het eerst dat we hier wonen voor de vliegtuiglawaai dichtdoen en vanmorgen was het ook weer het eerste wat ik hoorde.

Ik neem aan dat dit tijdelijk is maar ben bang dat daar geen cadeautje tegen opgewassen is.

Of misschien een vliegreis naar ..euh....Japan??

O jeetje daar moet ik niet aan denken.

Je zou maar een reis winnen.

Jeetje het lijkt wel of ik weer leef.

De energie en de plannetjes voor de komende maanden vliegen in het rond.

De komende maanden tot Oktober is het vakantie zei ik tegen de X die meteen op de rem trapte en riep dat we nu veel minder te besteden hadden en dat we anders ons spaargeld aan moesten spreken, en dat hij binnenkort officieel met pensioen was met bijhorende inkomen en weet ik veel wat hij allemaal aanhaalde, o ja de bank  moest ook nog betaald worden. 

Dan maar geen vet laten wegzuigen, siliconen tieten, opgevulde lippen maar ik wil weg als ik daar zin in heb.

Nou ja jullie kennen mijn uitspattingen van 2 keer 4 nachtjes naar Zuid-Limburg, 2 nachten naar Texel en misschien nog iets tussendoor.

Voor dat geld heb je niet eens behoorlijke tieten denk ik.

De X ziet altijd andere beren dan ik op de weg maar hij ziet ze wel.

Morgen gaan we dus naar wellness hotel.

Of we even 100 euro extra wilde betalen omdat we het vorige week verzet hebben.

Ik dacht t niet. De grap was al een midweek Zuid-Limburg.

Sofie wordt verzorgd door de buren/buurmeisjes.

Dinsdag en woensdag dus.

Donderdag het Kleinkind.

Vrijdag leuke koffieafspraak die hier plaats zou vinden maar omdat de oude bank donderdag weggaat en de nieuwe vrijdag komt even vragen of het bij haar mag.

Zaterdag concert waar ik geen zin in heb maar verjaardagscadeau van de X. van zijn zoon en schoondochter.

Zondag waarschijnlijk even nar jarige buurmeisje maar misschien ook niet.

Heb mijn best al genoeg gedaan.

Maandag; vast gebroken.

Voor vandaag allemaal vage plannen maar vooral in de tuin, dagboek bijwerken, het thema voor deze maand was koffie maar scheurde gisteren de plaatjes er weer uit want het moet LENTEthema worden.

Plantenlijstje maken.

Boodschappenlijst maken.

Wat plantenweetjes opzoeken op t gemak.

Genieten.

Voor mij beginnen de jaargetijden anders dan bij anderen.

Eén Maart is voor mij   begin van de Lente. 

Ga eens uitzoeken of ik weleens in April in Limburg ben geweest en wat voor weer het toen was.

Zo zie je maar weer hoe druk ik het heb. ;-)

Fijne week en vergeet niet te genieten .

De was, ramen lappen en weet ik veel wat kunnen heus wel wachten.

Geloof mij maar, geleerd van mijn Franse moeder.

Terwijl het huis grote puinhoop was lag zij in piepklein bikini in de tuin.

Kwam ik dan met vriendjes en vriendinnen thuis van school en schaamde ik mij dood.

Ik wilde ook zo graag een moeder met terlenka broeken met elastiek op de rug, of terlenka jurk met schort eroverheen, en een huis met blinkend schone ramen, vloeren en keuken.

En toch geloof ik nu dat mijn moeder gelijk had.

   

____________________

Zuur verbittert oud wijf. 65 jaar.

 Verbittert oud wijf.

Vol rancune.

Zuur.

Zo voel ik mij.

Kwam er weer bij dat ik op 3/4 woorden van de stiefkinderen op de app kreeg voor mijn verjaardag en ik dacht;

fuck you. Jullie zoeken het maar uit ik ga NIET MEER mijn best doen.

Als ik na 21 jaar niet meer ben dan dat zal het ook nooit anders worden.

Ik hoefde alleen maar een kaartje of 1 bloem.

Dat was genoeg geweest.

Of tekening van de kleine. 

en verbitterde ik dus nog meer.

Oké, ik was ziek maar ook als ik niet ziek was had ik dit vreselijk gevonden al was het wel verwacht hoor.

Ik ben niks en het werd nog eens extra bevestigd.

Een therapeut zou zeggen, of een goede vriendin, heb ik niet want ik ben zuur, zouden zeggen praat met ze. Zeg wat het met je doet.

--------------------------

Gisteren stonden er in de avond de 2 buurmeisjes voor de deur, 14 en bijna 11 jaar met piepklein doosje in hun handen. 

Bobbie was net gestorven.

De bijna 4 jaar oude dwerghamster.

De oudste had natte ogen van het huilen en de kleine een bijpassend gezicht.

Bobbie was nog zacht en warm.

Kreeg vanmorgen vroeg een appje of hij vandaag in mijn tuin begraven mocht worden.

De zure in mij dacht meteen; verdorie mag ze niet eens dat piepkleine beestje in eigen tuin begraven van die ouders? 

Maar ergens onder dat zure zit nog iets van de Leukere  Hélène die bedacht dat zij het misschien heel fijn vond dat Bobbie bij ons in de tuin kwam.

Jaren geleden stonden ze voor de deur met Luna.

Dikke tranen bij allebei.

Konijn was dood en moeder wilde hem in de container gooien.

Of hij bij ons in de tuin kon.

Dat kon niet, mijn eigen diertjes doe ik ook niet vanwege het steeds poeren in de tuin van mijzelf.

maar ik vond een plek waar het wel kon, onder mooie struik bij de parkeerplaats.

We groeven een gat, deden er hooi en stro in. Worteltje voor onderweg naar de hemel.

Bloemen waren er en zij schreef een mooi gedicht.

De Familie werd verzameld, Luna in het graf, gedicht voorgelezen. 

Plant erop.

Ik doe dat voor mijn eigen dieren niet hoor maar voor kinderen wil ik zoiets belangrijk maken.

Er werden gisteren ook weer herinneringen opgehaald aan Luna en Bobbie.

Ooit heel lang geleden presenteerde Ivo Niehe een programma over kinderen met kanker. Een klein meisje vertelde dat ze de meeste steun van haar cavia had gehad.

Is mij altijd bijgebleven dat verhaal.

Ik heb kinderen altijd heel serieus genomen over hun blijdschap en verdriet, angsten en eenzaamheid.

De meisjes bleven anderhalve uur. Pap en mam hadden even iets anders aan hun hoofd dus tijd voor Bobbie was er niet.

Geloof mij ik voelde mij vereerd. 

Zij vonden dat ik zo vaak op Bobbie gepast had dat ik ook recht op afscheid nemen had.

Er kwamen veel meer verhalen van de oudste die echt niet goed in haar vel zit.

En dan vanmorgen vroeg voor schooltijd de app; mag ik na school bij u Bobbie in de tuin komen begraven.

De zure Ik dacht; o nee niet vandaag ik ben zo moe en herstellende maar gelukkige nam de andere het over en ging meteen nadenken  over een mooie plek.

Ik voel, gisteren al, mij opeens er wel toe doen.

Schiet er een beetje bij vol maar dat is nog van de nagriep ;-)

De X vertelde eens dat zijn buurvrouw haar aardappels op t stoepje voor haar huis schilde en hij dan bij haar ging zitten en mocht meehelpen. Een mooie herinnering voor hem als klein jongetje. Tja met 1 broer en 3 kleine zusjes was er niet altijd tijd voor hem en dan is zo een buuv heerlijk.

Jij creeert mooie herinneringen voor die kinderen heeft hij vaker gezegd.

Ik had zo een bezoek als gisteren even nodig om mij weer iemand te voelen.

Ik doe er ook toe.

En ik heb besloten om een oude vriendin, woont hier vlakbij, en ik weet dat ze ondanks haar vele contacten wel wat meer hulp/vriendschap/aandacht kan gebruiken , maar o ik ben/was zo klaar met haar te bellen en langs te gaan. Boos zijn/teleurgesteld/in de steek gelaten voelen (dat is wat ik voel) is misschien hartstikke leuk maar ik voel mij er wel klote bij.

Ik ben geestelijk zo ontzettend moe, verbittering kost een hoop energie hoor, onderschat het niet, en kan niet wachten tot ik eindelijk hulp krijg van therapeuten want ik weet soms echt niet meer welke weg ik in moet slaan.

Zelfs de X gaf van de week aan dat hij alles wat in zijn macht was voor mij deed maar dat hij echt niet meer kon dan dit. Dan kon hij niet aan.

Dus misschien is 65 jaar weer eens een nieuw begin.

Het maakt niet uit hoe vaak je opnieuw begint als je het maar doet in plaats van te blijven hangen in iets wat je met alle kracht naar beneden trekt. Zo de put in.

Er is koffie, er is zon, er zijn planten die wachten op volle grond.

en er is een buurmeisje die mij nodig heeft.

en niet te vergeten een begrafenis.

---------------------------

toch een kleine ps; gisteren was weer zo een fijne dag met die kleine.

Er werd voor ieder die ze maar kende een cupcake gebakken samen met opa en in de avond kookte ze samen ons avondeten.

Toppunt van geluk is toch echt niet een nieuwe auto, een verre reis, een villa.

Het is een kind die er heel moe uitziet met donkere kringen onder haar ogen die met roze wangetjes, verwarde haartjes en een heerlijk geur uit haar middagslaapje komt en zeg; F. heeft goed geslapen en moet poepen, pop heeft ook goed geslapen maar moet ook poepen maar F. gaat eerst.

Armpjes om opa's nekje, hup de badkamer in. 

Ik doe de pop wel. 

 

 

Zielig

 Van zo een foto word ik al blij.

Dames mijn verjaardag was een ramp.

Was maandag jarig, tas voor hotel/wellness ingepakt.

Begon ik zondag ziek te worden.

Zo moe, zo uitgeput en zo zielig voelde ik mij.

Was vorig jaar ook al ziek op die dag.

Hoopte nog mij op maandag beter te voelen en toch te gaan maar het bleek toch, tja laat ik het maar griep noemen.

Veel pijn aan hoofd, spieren, mijn grootste fobie overgeven, kaken, nek, alles deed zeer en mij volgens zelden zo zielig gevonden.

Het is toch ieder jaar emotioneel met die familie contacten (welke contacten?) en alles en ieder die ik kwijtgeraakt ben in de jaren.

Stiefkinderen die appje sturen van 3 woorden; gefeliciteerd met je verjaardag. O nee het zijn 4 woorden.

Geen kaartje laat staan een bloemetje of tekening van het kleinkind.

Toen hoefde het van mij helemaal niet meer.

De X werd zondag ook nog eens kwaad omdat ik mij zelf zo zielig vond.

Op het laatste moment, maandagmorgen, het dure uitje afzeggen zonder te weten of het verzet of vergoed kon worden.

Nou ja een en al zieligheid en echt ik vind dat ik er recht op heb.

Waarom zou een mens dat niet mogen op zijn tijd.

Besefte wel, en dat doe ik altijd hoor, dat sommige mensen die kanker hebben of een groot verlies hebben meegemaakt, zo graag met mij zouden ruilen.

Ik kan het overlijden van de dochter van mijn goede kennissen hier 400 meter verderop maar niet begrijpen .

Februari was voor mijn gevoel een ongelofelijke kutmaand.

--------------------------------------

Wat een leuke kaarten en mail kreeg ik van jullie en niet te vergeten hier.

Dank jullie wel.

Wat ontzettend lief.

Echt cadeautjes.

Cellie schreef precies een zin die ik nodig had op dat moment.

Het kleinkind, is hier en zag de stapel en wilde alles zien ,

Stuk voor stuk kaartjes open; zit geen muziekje op

Dus dames volgend jaar graag met muziekje. ;-)

Nee hoor ik ben echt dankbaar.

Door die klote dag bedacht ik ; er zullen wel weinig mensen zijn op mijn begrafenis komen. 

Door de kaarten dacht ik; nou ja een paar dan weer wel.

Jaja ik lach er nu ook weer om hoor.

Het ergste vond ik van de stiefkinderen.

Hoef er met de X niet over te beginnen want die zegt dan; je vierde het toch niet.

__________________

Enfin de "feestmaand" is alweer bijna voorbij.

en we zijn weer een stuk dichter bij de Lente.

Hotel en wellness is een week opgeschoven dus maandag gaan we.

Ik ben nog steeds niet fit maar kan weer dingen doen en fantaseren over leuke dingen.

Morgen weer een nieuwe maand en nieuwe kansen.

Het kleinkind is er dus vandaag en we hebben weer flink gelachen.

Ze is met opa cupcakes aan het bakken.

Opa heeft trouwens ook niet stilgezeten.

Tussen theezetten en gezicht deppen met koude washandjes maakte hij het terras zo goed als af.

Ik wil iedere keer beloven dat ik jullie foto's zal laten zien maar dat doe ik niet omdat ik het dan weer niet doe.

We hebben, nou we, ik het ontwerp, de X paar ton lopen slepen, meer ruimte gecreeerd voor planten en ik kan niet wachten om te beginnen. 

Kijk ik voel het geluk alweer langzaam mijn lijf in stromen.

Goed teken.

Maart begint morgen.

Volgende week afspraak waar ik mij op verheug met mijn nicht, de dochter van mijn tante.

Elkaar vorig jaar weer gevonden en al 4 leuke afspraken met elkaar.

De nieuwe bank komt ook. Zo benieuwd.

Dan, sorry weer over het kleinkind,  kregen we foto's van een fotograaf en ga ik er 4 op canvas af laten drukken.

Als ik niet 4 maanden lang had zitten zeiken bij stiefdochter hadden we ze niet eens gehad.

Dus straks 4 verschillende van die en een hoop geluk.

En heb ik tegenover mijn nicht iets om op te scheppen want zij heeft 4 kinderen en 5 kleinkinderen tja dan moet je toch wat he. Dan maar opscheppen met het kind van en ander.

 

Twee Maart weer een afspraak met mijn Rus met de sterke handen voor fysio.

Zondag misschien een concert maar ik sta op wachtlijst.

Maandag en dinsdag naar de wellness dus.

Donderdag de kleine weer.

Vrijdag mijn nicht en de bank

Zaterdag concert met stiefzoon en schoondochter.

Ik hoop of veel droge dagen met een zonnetje en dan werken in de tuin.

Had ik verteld van belafspraak op 21 mei voor de ASS keuring?

Eerste gesprek en daarna krijg ik therapeut toegewezen.

Heel blij mee dat t balletje nu gaat rollen.

Dacht ik gisteren nog dat ik NIET uit die zware dip vol nare gedachtes en wanhoop zie ik het weer zitten.

Weer concentreren op de fijne dingen.

  

      

 

 

Loslaten en verandering

 Ik ga positief beginnen, kijken of het negatieve naar de achtergrond gaat.

Werkt meestal wel.

Sommige bloggers nemen in het begin van ieder jaar een woord in gedachten.

Dat van mij was loslaten.

Als ik iets niet goed kan is het dat.

Natuurlijk weet ik als geen ander dan t blokkeert aan alle kanten om verder te gaan met de dingen in je leven.

Je moet loslaten zeiden de tientallen therapeuten die ik zag in de jaren maar niemand vertelde erbij hoe het moest.

Zo ben ik ongelofelijk lang bezig geweest met een hele grote foute financiele beslissing en bleef dat maar meesjouwen.

Tien jaar later nog.

Totdat ik ergens las; neem je verlies en ga verder.

Hoe raar misschien maar dat was een toverzinnetje.

NEEM JE VERLIES EN GA VERDER.

In plaats van denken hoe dom ik ben geweest en hoe fijn het was geweest dat ik dat geld wel op mijn rekening had gehad en wat ik er mee had kunnen doen.

En opeens was ik vrij.

Nu weet ieder die hier langer leest hoe ik mijn vader heb gehaat.

Altijd klonk zijn stem in mijn leven.

Al was hij al 10 jaar dood ik kon niet vergeven.

Door hem was ik eraan toen zoals ik er aan toe was, door hem geen kinderen door hem.....zo kon ik wel even doorgaan.

Tot vorig jaar door een TV programma.

B&B vol liefde.

De X keek regelmatig met mij mee en zo vertelde ik hem dat ik zoveel bewondering had voor die jonge knul Bram in Zweden. Hij had stuk grond gekocht en alles zelfs erop gebouwd wat hij nodig had.

Zijn huisje, nog een huisje om te verhuren, grote oven, wasmachine die met de hand bedient moest worden. Alles van spullen die hij vond en heel goedkoop kocht.

En opeens drong het tot mij door; die jongen deed precies hetzelfde als mijn vader.

Iets wat ik hem zo vreselijk kwalijk had genomen heel mijn leven dat wij zo primitief hadden gewoond, dat hij geen geld voor ons overhad en we daarom zo moesten wonen.

Ook hij kocht een stuk grond, afgelegen in een bos maar wel aan de Franse Riviera. 

Hij bouwde een simpel huis en toen ik geboren werd was er niet eens stromend water.

Dat moest bij buren halve km verderop gehaald worden.

Ondertussen bouwde hij een groter huis.

Stel je daar ook niet te veel van voor hoor maar ja in Zuid-Frankrijk leefde we toch meestal buiten.

Daarna bouwde hij 7 huisjes om te verhuren en was er plek voor tenten. Ook stonden er vast wat caravans.

Het werd een camping en ook een plek waar allerlei mensen permanent woonden.

Denk aan mensen die het niet zo goed hadden geestelijk en of financieel.

Dieren liepen er ook altijd rond.

Niet in hokken of zo, gewoon vrij.

Eigenlijk was iedereen welkom.

Het was zo vreemd dat ik opeens besefte dat ik mensen bewonderde, nu, die net zo leefden en deden als mijn vader. Mijn moeder had alles best gevonden. Wonen in China of in een paleis ze deed wat mijn vader wilde.

Zij was degene met de vaste baan en pa deed maar wat volgens mij. 

In de winter iets met bloemen en planten waar hij een grote kas voor bouwde tegen het huis aan.

We leefden van heel weinig geld denk ik.

Veel mensen om mij heen denken vast dat we het financieel goed hadden want ja camping in Zuid-Franrijk, groot terrein, vakantiehuisjes.

Als iemand ge interesseerd zou zijn zou ik gewoon vertellen hoe het was maar weet niet of het je opgevallen is maar het interesseert anderen weinig tot niets.

Weet wel dat mijn schoonfamilie denkt dat ik rijke ouders had en ik laat het maar zo.

Ik heb altijd de neiging om dingen uit te leggen maar waarom zou ik dat doen???

Jij hebt makkelijk praten hoor ik weleens zeggen, jij hebt geld zat. 

Ja denk ik dan, dat heb ik inderdaad maar het is toch heel anders dan mensen denken.

Ik vind dat ik geld zat heb omdat ik wat dat betreft tevreden ben.

Wij kunnen ons dingen permitteren omdat we samen zijn en allebei ene potje hebben en ik goed met geld om kan gaan maar 1 keer een dure auto kopen en contant betalen en weg is de poen.

Waarom kopen jullie geen tweede huis in Zuid-Limburg vroeg stiefzoon laatst.

Hij weet hoe groot mijn droom is om dat te hebben.

Ik ga niet uitleggen.

Je hoeft niet alles te hebben wat je wenst dat ten eerste en ten tweede; we hebben bij lange dat geld niet.

Ten derde; Oprah zei het; hoe meer je bezit hoe meer zorgen. en zij kan het weten.

Ons huis hier is zo goed als afbetaald. We geven in de maand veel meer uit aan boodschappen dan aan hypotheek. Zo hadden we het bepaald toen we hierheen verhuisden. En zo gedaan.

Hoe bevrijdend is dit om in ieder geval geen geldzorgen te hebben en goed overzicht te hebben.

Daarbij ons leuke uitjes te doen.

Dingen veranderen aan ons huis.

Kom ik weer terug op de voortuin.

Uiteindelijk heeft t ons alleen maar de tegels gekost.

Elk plantje wordt weer hergebruikt.

Net als de dingen op de foto hierboven.

De X werkt en geniet zich suf.

De halve buurt komt regelmatig praatje maken en kijken hoe het vordert.

Gelukkig zijn er deze keer niet zo heel veel beste stuurlui aan wal maar toch een paar; je bent gek dat je dat zelf gaat doen, zou ik nooit doen.

Valt er een regenbui dan gaat hij gewoon door, komt met spierpijn en moe weer binnen maar beretrots.

Dan moet ik mee om alle details te zien en uitleg te horen.

Ik denk dat we volgend weekend met de planten aan de gang kunnen.

de vijver hebben we vorig jaar al verandert in een plantenbak dit is foto ervoor. 

Het was een grote bloemenzee en dat wordt het weer.

Gisteren weer wat dingetjes verandert en in de aarde gepoerd.

Ook land in de achtertuin bezig geweest met de hokken schoonmaken.

Konijntjes en Kip los.

Geloof mij het is o zo schattig om die beestjes te zien, springen, rennen en spelen (en aan jonge plantjes vreten)

Zelfs de X kan er geamuseerd naar kijken en dat wil wat zeggen want hij ziet alleen maar dat ze geld kosten en plantjes opeten.

Dus ja ik ben rijk.

Rijker dan veel mensen.

We kregen foto's doorgestuurd van het kleinkind en echt we konden niet stoppen met kijken.

Ik ga er een paar op canvas af laten drukken.

Of zullen we gewoon een hele muur doen voeg ik aan de opa.

Hoe rijk ben je als je geen kinderen hebt en toch, en dat zeg ik heel zachtjes "oma " kan zijn in je hart.

Dat is volgens mij ook een keuze die je kan maken in het leven.

Ik ben heel negatief opgestaan maar t schrijven heeft echt geholpen.

De tuindeuren staan open en de zon schijnt op mijn handen.

Ik hoor mijn vogels.

En er kan eindelijk na al die jaren ook een foto van mijn vader en moeder bij mijn verzameling  (in huis)staan zonder dat ik haat voel. (naar hem)

Het woord dat ik gekozen heb voor 2024 is; Verandering.

Ik hoop dat door de juiste diagnose, begeleiding, medicijnen het leven wat makkelijker zal worden.

Voor mij maar ook voor mij man.

Verandering staat ook voor betere kleding dragen in huis en mij iedere dag opmaken.

maar ook minder oordelen. Dat is zo vermoeiend en ben er al een tijd mee bezig hoor.

Verandering en loslaten is ook het loslaten van spullen en het huis leger maken.

en nu ga ik naar buiten.

Jij ook?

 

 

 

Weer een week voorbij

 t Was weer een zwaar wintertje.

Niet wat weer betreft maar mijn gemoedstoestand maar .....

t gaat veel beter.

Alleen zo ongelofelijk klote , en dat zal wel weer niet zo zijn, dat er weer iets aan de hand is dat de energie uit mijn lijf trekt.

Iemand die ik niet kwijt wil in mijn leven doet weer eens moeilijk en ik kan er gewoon niet mee omgaan.

Omdat er iemand ziek is in haar familie en we close zijn, hebben we via app veel contact omdat ik op de hoogte gehouden wil worden maar waar ze anders lange apps stuurt over van alles en nog wat stuurt ze steeds hele korte onpersoonlijke antwoorden. Ik weet zeker dat ze weer eens ergens over gekwetst is of boos, weet ik t, maar heb zo geen zin om erop in te gaan omdat het mij zoveel stress, angst, enz. kost maar ondertussen voel ik weer het lijf verstijven en er steeds aan moeten denken.

Wel vaker dit soort dingen gehad en dan is het weer ellenlange appcontact en uitleggen enzovoort maar ik kan het gewoon niet.

Ik wil niet weer de discussie aangaan.

Ze weet als 1 van de weinigen dat ik ASS heb.

Ik kan dit gewoon niet meer.

Hoe heerlijk zou t zijn om echt geen vriendschappen te hoeven onderhouden met wie dan ook en mij niet meer zo verplicht voelen om die contacten te onderhouden en ze tevree te stellen.

Dan blijven er nog zat oppervlakkige contacten over om dingen te doen.

Ik kan gewoon niet meer voldoen aan wat mensen van mij verwachten.

Tel daarbij op dan ik al honderd jaar aan slapeloosheid lijd, bijna iedere nacht zeer gewelddadige nachtmerries heb en apneu, dan weet je het wel.

Ik wilde nooit worden zoals mijn ouders, afgelegen wonen en met niemand rekening houden en gewoon altijd doen waar je zelf zin in hebt maar mijn hemel wat begrijp ik die mensen steeds beter.

Heb het idee dat mijn broer ook steeds meer op hen is gaan lijken, is ook afgelegen gaan wonen waar hij eerst midden in het dorp woonde. Zijn vrouw is wel sociaal dus via har krijgt hij dan wel mensen over de vloer maar hij hoeft er niets mee.

Ik zou het vreselijk vinden als ik deze vriendin en haar gezin kwijtraak maar ik kan er voorlopig niets mee.

-------------------------------------------------------------------------------------

maar........

Ik  kreeg de afgelopen maand 4 hele leuke kaarten.

Van Bertie een prachtige met 2 schildpadden.

Dan heb ik een geheimzinnige Fan uit de Betuwe.

Ik krijg regelmatig mooie kaarten van haar met afzender; fan uit de Betuwe.

Hoe leuk is dat. Wie zou ze zijn?

Luz stuurde een kaart uit Duitsland waar ze woont, zo lief.

en wie kent Dien niet en haar blog waar ze al tijdje geleden mee gestopt is en wat ik erg vind.

Missen hoef ik haar niet echt want krijg steeds lieve berichten en uitnodigingen.

Kreeg post die ik pas op mijn verjaardag mocht openen maar dat heb ik niet gered.

Een zelfgeschilderde kaart en allerlei kleine ook zelfgeschilderde kleine kaartjes erin.

Door deze dames voel ik mij gewoon geliefd.

Dat ze zomaar tijd voor mij maken.

Dat er mensen zijn die mij leuk, grappig, lief vinden.

Dus deze mensen even in het zonnetje.

--------------------------

De week is omgevlogen.

Ik geloof dat we in 15 dagen 5 keer het kleinkind gehad hebben en gisteren was ze er weer.

Het kost veel energie 2 keer in de week.

maar je wil het niet missen.

Wat was ze weer druk en vol energie.

En natuurlijk genoten.

We waren in het "centrum" van ons dorp en zag mensen glimlachend naar haar kijken maar bedacht opeens dat ze waarschijnlijk zo keken bij ieder kind haha en niet alleen naar deze.

Was is dat toch grappig dat waarschijnlijk iedereen denkt dat zijn kind/kleinkind mooi, slim, bijzonder is.

En al is ze niets van mij behalve de bezitter van mijn hart, ik geloof het ook alleen ik durf het hardop te zeggen onder het mom dat ze geen familie van mij is.

Ze is zoooooo lief zegt de X dan weer en ik; ja we doen de hele dag wat zij wil dus geen wonder.

Zou ik ook hartstikke lief van worden.

-------

Verder nam de fysio mij weer 20 minuten ongelofelijk hard onder handen. 

Ik snap wel waarom het maar 20 minuten duurt.

Ik heb er veel vertrouwen in.

Veel meer dan het beetje geaai van ieder die ik hiervoor heb gehad.

Rug werd op 4 plekken gekraakt.

Hij zei de eerste keer al dat hij mijn littekens wil losmaken vanwege verklevingen en of ik daar open voor stond.

Moest er even over nadenken.

Onder oksel en op borst heb ik er 1 van ongeveer 10 cm en het klopt dat de borst na al die jaren nog steeds pijnlijk is .

Oksel losmaken is oke maar de borst is zo gevoelig.

Daarbij is het een jongen van 26 jaar en nog knap ook. Is niet het ergste probleem maar toch....

Opvallend is wel dat als hij mijn linker schouder onder handen neemt het pijn doen bij littekens

Enfin heb nog meer dan 1 week om erover na te denken.

------------

Vandaag een grijze winderige dag met regen.

Geen idee hoeveel dode er gevallen zijn door de storm want ik lees geen kranten.

Volgens mij viel t allemaal wel mee met die Louis.

Hier wel in ieder geval.

Onze voortuin schiet heel erg op.

Geen wonder met een vent als de X.

Daar zit echt geen rem op.

De meeste stenen zitten erin nu nog stenen halveren en die erin verwerken.

Ik kan mij er zo op verheugen.

We wilden de voortuin veranderen omdat we meer planten erin wilden en andere stenen.

Heb afgelopen dagen weer in de grond kunnen poeren en het is werkelijk therapeutisch. 

En hoe viezer ik ben hoe lekkerder het voelt.

Kan niet wachten tot het blootvoet tuinieren weer kan beginnen. 

Kleinkind zag er gisteren ook weer uit alsof we een week in het oerwoud hadden doorgebracht.

Haren los en verwilderd, choco en gewone melksnor met hier en daar veegje jam. Net als op haar kleren.

De X wil haar iedere keer weer net zo glimmend weer afgeven als ze binnenkwam maar de schone kleertjes waren op, nat of vies of allebei.

Ik denk dan, heerlijk dat kind heeft genoten de X kan alleen maar denken; dat hoort niet.

 Broer die amper naar zijn eigen kinderen omkeek sprak mij altijd bestraffend aan als hij ze bij mij op kwam halen

wil je zorgen dat ze niet zo vies worden.

Ik had moeten zeggen;

lik me reet.

Als ik nu die blije blik van het kleinkind zie omdat we wurmen hebben gezocht en gevonden, een moeder en een baby, haha ik lig hier in een deuk, dat gaat natuurlijk gepaard met vies worden en dan die blik van de X naar mij toe. 

maar wat doe je als zo een kind zeg; kom Lène laten we naar buiten gaan en wurmen zoeken.

Is altijd gezonder dan er weer een koekje, ijsje of snoepje in te stoppen.

Als ze dan weer weg is, we samen op de bank de filmpjes terugkijken en in een deuk liggen zegt de X; dank je wel dat je zo leuk voor haar ben.

ps. we hadden een nieuw spelletje bedacht; opa gaat naar de kapper. In de stoel, elastiek in de haren, je moet vragen of hij het ook geknipt wil hebben. JAAAA riep ze blij en ik gaf haar de schaar aan waar toevallig rode verf aanzat. Kijk dat is bloed van de vorige klant. Maar goed knippen ging opa toch te ver. Jammer. 

 

 

mijn moeder zei

Alleen als je van de Franse Chansons houdt. Twee geweldige mannen, niet alleen door hun talent maar ook door hun vriendelijkheid.

Opa is net het Spookje naar huis aan het brengen.

Het was weer een druk dagje met een heel druk meisje maar wel zo een dag die je niet meer kan missen.

Het lijkt wel of ze nog mooier is dan afgelopen donderdag zei ik tegen de opa bij het ontbijt.

Ik zou zo de dag door kunnen brengen met alleen maar kijken naar die lange wimpers, mooie ogen, die handjes en die voetjes. Jammer genoeg zal dat niet gaan want ik word overal bij betrokken. Van kijken, kijken is geen sprake, meedoen moet ik.

maar ja moet ik maar niet iedere keer weer van die gekke dingen verzinnen.

Opeens kon de gehaakte moeder schildpad, zingen, praten en lopen door de kamer en bleek dat knuffel nijlpaard niet tegen kietelen kon en het uitgilde van de lach.

We zijn ook naar de geitjes geweest, schaapjes volgens haar, ook goed, heb geleerd dat ik niet altijd gelijk moet willen hebben.

Had paar dagen geleden een blog geschreven, die per ongeluk op ander blog belandde die al jaren niet meer gebruikt is maar het ging er o.a. over dat mijn moeder vond dat je alles moet vieren in het leven.

De Champagne werd te pas en te onpas opengetrokken of thee met geroosterde boterhammen met rozenbotteljam.

Dan was er weer een huisdier jarig, of was de open haard in mijn huis af, of....

maakte niet uit.

Het is een hele goeie van mijn moeder.

Met Valentijn verraste de X mijn met verse croissants en met een kaart (uit mijn eigen verzameling) vol lieve woorden.

Klaar! maar de toon was gezet.

Als tegen prestatie ging ik met hem mee om stenen voor de voortuin uit te zoeken. 

Alleen kijken.

Zo hoeft een feestje niet veel te kosten.

Vandaag was dus weer een feestje.

Heeft niets gekost.

Bij de geitenboerderij kun je voor 1,50 euro een klein flesje melk kopen maar ik zoek gewoon in de bakken waar je de lege flesjes kunt inleveren en daar zitten altijd een paar halfvolle die ik bij elkaar doe en weer   volle van maakt.

De X vindt mij gierig, ik vind mijzelf slim.

Had vandaag 2 volle flesjes.

Gaf er 1 aan ander kindje.

Sofietje (foefie) mee, wandeling gemaakt, geitjes melk gegeven, iedereen tevreden.

_______________

Morgen weer een feestje want ik mag weer naar de fysio met de sterke handen en geloof mij ik heb er zin in.

Ik hoop zo dat het dit keer zal helpen die therapie maar ik geloof erin.

Dat t pijn doet? prima. Ik kan t hebben.

We hebben 2 weken geen koor omdat de juf zo nodig carnaval moest vieren en daarna naar Rome ging.

Volgende week kan ik zelf niet want dan is het volgende feestje ; Welness en hotel.

Veel zin in.

Ook goed voor de verkrampte spieren.

------------------

Gisteren bij een leuk nichtje geweest die samen met haar partner een huis gekocht hebben.

Een drukte van belang maar wel gezellig.

We zijn vrijdag uitgenodigd voor een feest van nichtje die groot feest geeft en even in NL is om haar verjaardag te vieren maar geen van ons ging, de ooms en tante omdat we allen niet kunnen rijden in het donker.

Dan word je dus geconfronteerd met de leeftijd.

Had gehoopt dat stiefzoon ook uitgenodigd was zodat we mee konden rijden maar dat is niet het geval.

Toen mooieschoonzus binnenkwam hoorde ik haar zeggen tegen iemand dat het niet goed ging met haar.

Ik schrok want zij klaagt dus nooit.

Net als haar broer trouwens.

Enfin hetzelfde verhaal als anderhalf jaar geleden waar wij toen de arts hebben gebeld die een ambulance liet komen.

Ze is duizelig, hoofdpijn, moest zich overal aan vasthouden maar moest en zou komen met eigen auto en ging vandaag gewoon werken. Morgen naar de dokter. Ik weet niet wat het is maar ik vind het vreselijk als zij ziek is. Zei dat ze als ze wilde bij ons kon komen slapen, of ik boodschappen kon doen, meegaan naar dokter of naar werk brengen. Zal ik een stoel voor je pakken??? wilde die trut gewoon staan. Ik zie mijzelf dan weer meteen in de hulpmodus schieten en moet er naderhand wel om lachen.

Als de X bij wijze van spreken met hamer op zijn hand slaat dan wil ik meteen dat hij op de bank gaat liggen, kussentje van boven, dekentje, glaasje water en als hij dan alleen zijn vinder afspoelt onder de kraan en er een pleister op plakt ben ik boos op hem dat hij mij zo heb laten schrikken en alleen maar een pleister wil.

ENfin we sliepen tegen onze principes met telefoon naast ons bed maar kregen vanmorgen dus een appje dat ze toch naar werk was gegaan.

Die gasten zijn zo eigenwijs.

Wat was ik zaterdag weer heerlijk bezig in mijn tuin.

Zag de bolletjes die ik nog samen met meisjemetderodeharen had gekocht. Ze zat toen al in een rolstoel.

Ik besefte al een paar keer dat ik weer een lente en een zomer zonder haar moet.

Zij was ook dol op tuinen, bloemen en planten.

Het hele plein hierachter hebben we aan haar te danken.

  

op eerste foto zie je links ons slaapkamerraam.

hier moederschildpad die opeens bleek te kunnen praten, lopen en zingen. Hier met al haar kleintjes.

Ook weer een succesvol cadeau.

--------------------

Drie dagen Terschelling bleek toch erg hoog gegrepen.

Dure overtocht, benzine, fietsen huren, duur hotel (wel geweldige) , veel tijd in de reis dus tijds en energie verlies.

Vroeg aan de X wat hij vond van Texel met fietstocht naar Vlieland.

Met een uurtje zijn we bij de boot, 20 minuten varen ipv 2 uur, onze eigen fietsen mee. 5 euro pp overtocht.

Heb iets heel leuks gevonden. We wilde een hotel maar B&B bleek veel goedkoper dus dat wordt het.

Pffff wat een gedoe dat zoeken op het net.

Het was te duur, te klein, te stom, te afgelegen.

Lees altijd wel de reacties van mensen die er al geweest zijn; bleek dat de kussen te groot zijn, anderen vonden ze te zacht, het glas in de badkamer scheen door dus te weinig privacy en eentje klaagde dat er geen haakje voor je kleding zat in de badkamer. Tja.

Ik denk regelmatig dat wij ons dood moeten schamen dat we als mens over dat soort dingen lopen te zeiken. Wanneer zijn we eens echt tevreden?

en hoe rijk zijn wij dat we sowieso lopen te zeiken over dit soort dingen.

Enfin het wordt vast Texel maar ik heb wel meerdere dingen in mijn schriftje staan .

We wachten op het mooie weer en zien dan wel waar we zin in hebben, Veluwe, Limburg, Groesbeek, Texel. Heb geen keuze stress hoor beter dan wordt het Afrika of Vietnam. Dat is pas stress.

Ik geniet er van om die plannetjes te hebben.

Was sowieso al zo een dag of 9 veel fijner en rustiger in mijn lijf en hoofd.

maar onthoud wat mijn moeder altijd zei, in het Frans dan wel maar; vier alles in het leven.

Valentijn, Pasen, moederdag, vaderdag, verjaardag maar dan wel op je eigen manier zeg ik er achteraan.

 

weekend

 foto van vorig jaar maar ze was er weer.

Een en al vrolijkheid.

Slappe lach met opa.

Al trekt ze meer naar opa ik mag ook niet ontbreken in het verhaal.

We hebben niets bijzonders gedaan zei opa tegen mij aan het eind van de dag en daar beledigde hij mij mee. We hebben de hele dag bijzondere dingen gedaan maar nee, we zijn niet naar pretpark, dierentuin, ijssalon, winkelcentrum geweest.

Er werd gekleid, gewandeld, met poppen gespeeld, grapjes gemaakt, gekleurd, getennist in de woonkamer, geknikkerd, poppenhuis, was opgevouwen, gekookt, 3 keer met elkaar AAN TAFEL gegeten, gelachen, cavia geaaid, buurmeisje kwam langs en we dronken warme choco met schuim (slagroom).

Voorgelezen en geslapen. Af en toe trekt ze zich terug in de kelderkast of speelt ze helemaal alleen met haar poppen of poppenhuis. De schildpadden zijn ook nog steeds in trek.

Ik heb voor haar ook een doosje met geheimen gemaakt.

Zelf ben ik er dol op en ze wilde steeds met de mijnen spelen dus zocht ik voor haar een mooi doosje, we deden daar samen de een paar mooie knikkers in, een armbandje, wat foto's een schelp die dicht kan en waar we "goud" in gedaan hebben. NIEMAND mag aan het doosje zitten alleen zij. Het blijft hier als ze weggaat maar is het eerste wat ze pakt als ze hier komt.

Wat zit er in het doosje vraagt opa?

Dat is geheim zegt ze dan.

Het naar huis gaan werd voor het eerst een drama.

We hadden haar nooit eerder zo overstuur gezien.

Mijn hart brak.

Ze wilde niet naar huis.

We zeiden tegen elkaar dat ze gewoon moe was maar echt zowel hij als ik waren helemaal van slag.

Na zachtjes tegen haar praten zei ik dat ze morgen weer terug mocht komen als ze wilde. Dan moest ze eerst thuis slapen en dan opa bellen en dan kwam hij haar halen.

Ze werd  rustiger en we konden haar in de auto zetten.

Tuurlijk mag je een kind geen valse beloftes doen maar ze weet echt niet wat morgen betekent en zou ze willen komen dan gaat opa haar halen, mits haar moeder dat goed vindt natuurlijk.

De ouders en daardoor zij leiden zo een ongelofelijk druk leven en dat kan NOOIT goed zijn voor zo een klein vogeltje. Die onrust, dat gesleep, nooit rustig thuis met je eigen dingen.

Wat jammer dat de dag zo eindigde want het was weer zo gezellig.

Nou ja maandag komt ze weer. Jippie.........

___________________________

Zestien graden was het hier gisteren.

Geen verwarming nodig gehad.

Ik dacht later in bed dat we veel meer buiten hadden moeten doen maar verbeterde mijzelf want ik heb er een handje van om te kijken wat ik niet gedaan heb ipv te kijken naar wat wel en hoe leuk het was.

Zondag, maandag, dinsdag, woensdag en donderdag waren hele fijne dagen.

Verschillende keren op de fiets weggeweest, alleen, want daar had ik behoefte haan.

De X haalde alle tegels uit de voortuin en sleepte daarmee 4,5 ton van tuin naar container ondanks mijn advies om het in 3 dagen te doen. Het beste was dat hij nergens last van heeft. 

Nu wachten op stenen, kan misschien paar weken duren en de boel weer opbouwen.

Maandag kwam buurvriend even polshoogte nemen en voelde ik mij zo goed dat we gezellig met zn drieen koffie dronken en bijkletsten .

Kreeg maandag ook te horen dat mijn dossier om getest te worden eindelijk klaar was en ik binnenkort gebeld zou worden. Hoe verder weet ik niet. Wel dat ik iemand nodig heb om mee te praten want hoe raar het ook klinkt je bent je hele leven al anders, beseft opeens dat je autisme hebt en dan gaat er van alles in je mind veranderen. Het eerste jaar hoefde ik niet echt getest te worden en daardoor in aanmerking komen voor hulp van mensen die weten waar ze het over hebben maar nu wil ik het wel dolgraag en dolsnel. 

Sinds ik het weet ben ik erg verandert en weet niet hoe ik daarmee om moet gaan.

Dat het de afgelopen dagen zo goed ging kwam ook weer kracht terug om het negatieve terug te dringen en niet van ieder berichtje of juist geen bericht een probleem te maken.

De positieve dingen werden weer belangrijker dan het negatieve.

Wat gek dat het al half Februari is geweest.

Ik weet niet wat ik vandaag ga doen.

Ik voel straks wel wat ik wil.

__________

Ik ging dinsdag, op de fiets naar een nieuwe fysio en was best zenuwachtig.

Volgens de X en de fysio zelf (ik ga je pijn doen) is het een pijnlijke behandeling.

Ik dacht wel; dit zou weleens kunnen helpen maar dat denk ik bij elke nieuwe behandeling weer.

Zo loop ik al meer dan 20 jaar af en aan bij die gasten en niets hielp op een masseur na maar die is gestopt. Moest bijna huilen toen hij het vertelde want het hielp echt.

Enfin het was spannend, deed pijn maar kon het wel hebben.

De manier waarop hij werkte had ik niet eerder meegemaakt en jeetje wat een kracht had die knul in zijn handen. Weet je wat ook vreemd was dat hij ook buik en boven en tussen mijn borsten dingen deed die ook pijnlijk waren waar ik dus uit op kon maken dat het ook helemaal vastzat.

Ik kon de behandeling goed hebben.

Je gaat zo goed als zeker veel last hebben morgen.

Dat vond ik wel jammer maar ach pas huilen als het zo ver is.

En wat denk je?

3 dagen later nergens last van. ;-)

Misschien niet zo kleinzerig als ik zelf denk.

Dinsdag weer en ik kijk er naar uit.

Voel echt al verschil.

----------------

Het regent hier.

Als het droog wordt dan wil ik buiten zijn, tuin of fietsen of wandelen.

misschien naar de markt in oude woonplaats die heeft prachtige groenten en verse vis.

Nou ja ik zie het wel.

Zondag wel een leuke afspraak.

Ik wens je alvast een fijn weekend.

 

vandaag is het lente

 Cocotte met de konijnen Kommer en Kwel.

Gisteren zoals gepland na ontbijt meteen de tuin in.

Niks eerst koffie en achter de computer.

Koffie mee naar buiten.

Te druk om uitgebreid te zitten.

Er was ook nog regen voorspeld die maar niet kwam.

Zijn er nog dingen die nog te vertrouwen zijn?

Geen handschoenen aan, dat weiger ik.

Daar gingen mijn mooie nagels.

Jammer maar dat is een keus.

Schoenen heb ik nog wel maar binnenkort ook op blote voeten tuinieren.

Konijnen weer los, Kip erbij.

Genoot van roodborstje die steeds dichterbij durft te komen en van de lawaaierige mussen.

Dacht dat Turkse tortel weduwnaar was omdat ik de dag ervoor een ziek duifje had gevangen in de hoop dat hij beter zou worden maar dat werd ie dus niet, maar de andere was er weer met een nieuwe partner of misschien was het zijn partner niet die doodgegaan is.

Sommige delen van de achtertuin zijn klaar.

Voor de voortuin heeft de x toch een container besteld.

Alles is allemaal toch veel zwaarder en meer werk dan gedacht.

We mogen in ons hoofd allemaal ons 40 voelen maar we zijn het niet.

Omdat hij bijna iedere ochtend met zijn zoon gaat sporten of wandelen stelde ik voor dat ze nu even de tegels komen weghalen en in de container gooien

even 3 kwartier per keer. Is toch ook sporten?

Vanmorgen stond er een zo goed als naakte man in mijn slaapkamer die vroeg; hoe voel je je?

Ik keek naar buiten zag blauwe lucht en zon en zei; goed.

Stapte ook gelijk uit bed.

Deed de schuifpui open om het lente gevoel binnen te laten.

Lucht wil ik, en licht. Geuren van de tuin, de vogels horen, de kerkklok.

Gisteren was buurmeisje van 10 jaar bij mij en ze vertelde dat ze een hamster kreeg voor haar verjaardag.

Vind ik niet eerlijk zei ik want ik wil er ook een maar het mag niet van mr. X.

Zal ik er 1 voor u kopen stelde ze voor.

Aaaaach zo schattig wilde ze van haar zakgeld er 1 voor mij kopen.

Vertelde het aan de X; je  hebt toch wel NEEEEE gezegd???

Eigenlijk had ik hem moeten laten schrikken.

Dus nee ik krijg geen hamster en ook geen kat voor mijn verjaardag.

Dat staat al (jaren) vast.

Ik ben de afgelopen tijd echt in een zuurtje veranderd.

Zo noem ik mijn man regelmatig als hij loopt te zeiken over dingen die in mijn ogen het zeiken niet waard zijn maar gisteren terwijl ik een brief schreef aan vriendin besefte ik dat ik ook in een zuurtje veranderd ben.

Alles is zo moeilijk.

Gelukkig blijkt het zuurtje gelukkig toch ook regelmatig een zoetje te hebben.

Vandaag ga ik de Lente binnen laten komen.

Door de schuifpui, op de fiets, in mijn hoofd en in mijn lijf.

Het is nog helemaal geen Lente zou mijn zuurtje X zeggen.

Tja, we verschillen hier nogal eens van mening.

Bij hem is het pas Lente als de kalender en de weermannen het aangeven al is het die dag min 10.

Ik voel in ieder geval de kracht en de levenslust weer in mijn lijf.

Morgen weer een mooie dag en wat daarna komt of voel zien we dan wel weer.

Vandaag is het LENTE.

Zaterdag

 Zo ziet er ongeveer uit de achtertuin. Foto is van vorig jaar.

maar zo gaat t worden.

Gelukkig is het al 10 Februari.

Met Kip erbij natuurlijk.

Sofie is vorige week 10 jaar geworden (hondje)

Kip heb ik ook al heel lang al 8 jaar denk ik.

Ik ving een zieke duif, maakte hem schoon gaf hem water en eten en hoopte op beterschap omdat ze toch at en dronk.

Niet dus.

Dan baal ik.

_________________

Vanmorgen kwamen we met een stel dames bij elkaar en het was fijn om elkaar te zien na het ongeloof, verdriet en  afscheid van de dochter van onze medevriendin die 2 dagen er voor een gezonde baby op de wereld had gezet. Alles was goed maar 2 dagen daarna was er geen redden meer aan vanwege een bacterie.

Ik ben niet naar het afscheid geweest, de rest wel.

Zoals verwacht erg druk en sommigen hebben niet eens de ouders en de man kunnen condoleren.

Ik zal details maar achter houden .

Wat een ongelofelijk verhaal.

Fijn dat we met elkaar erover konden praten.

Mijn maag draait zich om iedere keer dat ik aan hen denk.

--------------------

Net toen ik naar de vriendin liep kwam mooieschoonzus aangereden.

Nog even een snelle klets en toen ging ze met haar broer koffiedrinken.

Zij is de enige samen met buurvriend die onverwacht aan de deur mogen komen.

Broer was bezig in de tuin dus niet echt heel Happy want voor je het weet is het 3 uur verder en haar er vriendelijk eruit werken is nogal een ding.

Ze stond op mijn jouhoefikvoorlopigniettezienlijst maar ik merkte dat ik wel weer aan toe was.

Tot het volgende voorval.

Zo gaat het al jaren af en aan.

Thuisgekomen was ik zo uitgeput dat ik paar uur plat ging. 

Was zelfs te moe om de hond mee te nemen.

Ik baalde zo vreselijk want ik had nog zoveel leuke dingen willen doen op de fiets en in de tuin.

MERDE!

Nu afgesproken dat  morgen gelijk na het ontbijt en uitgebreid koffie ik de was in de machine doe en de tuin inga.

Wat planten uit de voortuin kunnen naar achteren.

De hoek in de voortuin vol bloemen gaat dus niet weg.

Als er iemand geen verspiller is ben ik het wel.

Vind ik.

We zijn in ieder geval goed bezig.

Dus morgen de tuin en ik hoop wat energie om te fietsen.

De week erop is weer rustig.

Geen koor, wel kleinkind hoop ik.

Zaterdag leuke afspraak overdags.

Dinsdag nieuwe fysio, benieuwd of deze wat voor mij kan doen.

Ging wel pijn doen zei hij.

Dat zullen we dan nog weleens zien.

Fijne zondag.

 

fietsen, zingen, tuinen, ruimen, vallen en weer opstaan. Zoiets.

 Kom ik maandag uit bed was de X al aan de voortuin begonnen en reed even later met aanhanger naar de stort.

Of t nou binnen om buiten dat er dingen verdwijnen, het is een heerlijk gevoel.

Gisteravond kwamen stiefzoon en schoondochter ons nieuw interieur keuren en ze vonden het mooi. Leek veel groter volgens hen maar er zijn ook wat dingen verdwenen.

Onze nieuwe bank zal wel over 3 weken komen of zo maar ik heb er geen haast mee.

Natuurlijk hadden we het weer over koopgedrag.

Ik probeer altijd  ergens een zaadje te planten  even tussen neus en lippen door.

Daarbij had ik een programma gezien waar ik toch van schrok.

Naam komt zo.

Stiefzoon zei dat wij wel heel veel gekocht hadden te laatste tijd. Jaren.

Ja is zo. Dakkapellen, keuken, vloer, e-bikes, auto, bank, zonnepanelen. 

Ik denk er regelmatig over na hoor.

Nu weer door opmerking zoon.

Al die dingen hadden niet gehoeven.

Het andere had nog jaren meegekund.

en je kunt leven zonder e-bikes schijnbaar want ik deed het 64 jaar.

Vloer, keuken, bank, dakkapellen hadden het ook nog wel jaren volgehouden, op 1 dakkapel na die lek en slecht was.

Hoe slecht voor het milieu waren onze keuzes?

Van 2 auto's waarvan 1  grote naar 1 kleine zuinige gegaan en we e-biken veel ipv auto.

Tja. Dit zou misschien nog we l goede keus kunnen zijn .

Het programma waar ik tijdens het zappen middenin viel heet; Brainhack op NPO3, populairwetenschappelijk (3x woordwaarde scrabble) programma. Ging over winkelen en hoe weinig we eigenlijk zelf beslissen wat we wel of niet kopen en hoe we ongelofelijk iedere dag weer in de zeik worden genomen en daar ook in trappen.

Mensen bij uitgang van de ACT werden opgewacht en gevraagd heeft u meer gekocht dan u wilde.

Een dame kwam met karretje behoorlijk vol maar ging voor batterijen naar binnen.

Ook dat kan ik scene gezet zijn hoor maar dat het gebeurd weet ik.

Gelukkig en dankzij de jarenlange lessen van Valhalla (Gerlinde) is mijn kijk en bewustzijn heel anders maar ook ik trap in allerlei vallen .Zo boeken wij vaak onze vakanties via b.ooking.com. Ik lees de commentaren, kijk naar het gemiddelde punten wat er gegeven wordt en beslis dan. Lijkt iets mij heel erg leuk en heeft het maar 7,5 punten dan sla ik toch over. Nee 9.5 wil ik het liefst. Maar ook dat blijkt nep want er worden mensen betaald om possitieve revieuws te geven. Een 10 al nooit voorkomen want dat schijnt ook af te stoten.

Nu zaten wij de laatste keer in Limburg voor de 2 keer in een huis , villa kun je wel zeggen, die veel minder scoorde maar eindelijk 1 van de beste onderkomen is die wij kennen.

Geloof mij aanrader, midden in Slenaken met grote tuin aan riviertje de Gulp. Vlak bij winkel, er is maar 1 winkel supermarkt/bakken, restaurants en heerlijke wandelroutes. Steek de weg over en je komt in prachtige omgeving. Nee, je zit er al.

Er zijn 2 van die huizen deze voorkant is voor 4 personen en achterkant 1 boven en 1 beneden voor 2 personen.

Hond mag mee, prijs vind ik erg meevallen heb duurdere meegemaakt en zeker veel minder comfort. 

Zou er zo weer heen gaan maar de X wil iedere keer iets anders. Ik ook wel maar dit beviel wel erg goed.

Verder vind ik dat iedereen naar programma Brainhack moet kijken. Was deel 4 laatste deel maar ik ga zeker kijken waar de vorige 3 over gingen. Ik schrok mij rot in ieder geval.

________________

Grote vriendelijk reus; gisteren weer naar koor gefietst. Wat een wind maar blij dat ik er toch voor koos om het zo te doen.

Ben een angstig mens en bij wind ben ik altijd bang dat er een tak, of erger boom of lantaarnpaal op mijn hoofd valt.

Goed nieuws; het gebeurde niet.

Bij Biodanza danste er tussen al de vrouwen maar 1 man.

Marcel. 

Hij had nog onopvallend kunnen zijn als hij 1.80 was geweest maar hij is groot en 2 meter.

Totaal geen gène of remmingen danste hij met ons mee. 

Wij hadden meteen een klik over Limburg en Franse chansons.

Ik vertelde hem dat ik op een koor zat in dezelfde zaal en ja hoor hij gaf zich op en kwam gisteren even een ochtendje meezingen.

Als enige man.

Haha, je hoort hem overal bovenuit.

Toen ik binnenkwam was hij alweer in gesprek met voor hem 2 onbekende dames.

Typisch Marcel.

In de avond met elkaar zitten chatten en tuurlijk vond hij het leuk en blijf hij komen.

Of we 1 of 2 Juni wilden optreden met het koor in een tuin tijdens een kunstroute.

Ik riep meteen ja ik wil.

Kunstroutes en ik ; dat is leuk.

Maandag; had ik onverwacht weer een hele goede dag.

Ik besloot tijdens het wandelen met Sofie om even bij onze buurvriend op visite te gaan als hij thuis was.

Ik werd hartelijk verwelkomd.

Het was fijn om bij hem te zijn en mij vooral zo te voelen zoals ik mij voelde.

weer een beetje mijzelf ipv dat iemand die bijna ten onder gaat aan de negativiteit, het boos zijn op de hele wereld, het leed niet aankunnen, niemand willen zien, een zeer kort lontje die nooit afgaat want ik hou mij in maar die mij wel het gevoel geeft dat het ieder moment kan ontploffen.

Het lijf doet lekker mee door allerlei pijnen en het gevoel dat ik iets onder de lede heb.

Enfin zo was het maandag dus niet en gisteren ging iets minder maar ook goed.

Genoot van stiefzoon en schoondochter, van het koor en dus van die grote vriendelijke reus.

Kreeg ik ook nog een app van mijn Nicht (dochter van mijn tante) of we weer af konden spreken.

Fijn om te zien dat zij daar ook behoefte aan heeft.

Schreef ik mij zondagavond suf over de negativiteit is opeens alles veranderd.

Nou ja er is natuurlijk maar 1 ding veranderd;   ikzelf.

Hoe raar en irritant is dit toch iedere keer weer.

Vandaag voel ik de zin weer in de aderen stromen.

Ga zo weer eens de tuin in.

Kijken, kijken, luisteren, voelen en ruiken.

Dennennaalden opruimen.

Beestjes verzorgen en zo nodig 1 op schoot nemen tegen de stress of negatieve gevoelens mocht dat nodig zijn.

Die warme lijfjes is altijd ontspannend en Sofietje verdiend zo nu en dan ook een rustdag.

De nare dingen proberen zich weer op te dringen maar ik ben nu sterk genoeg om het weg te duwen.

 en morgen komt het kleinkind weer.

Hoe gaat t met jou? 

Zondagavond

 

Geinig tuintje toch?

Kan niet wachten tot we er weer in kunnen rommelen.

Deed het dus donderdag en wat was dat heerlijk.

Gisteren eindelijk bedacht hoe we de voortuin willen, tekening gemaakt.

Een op mijn manier, kinderlijke tekening met allerlei onduidelijke dingen erin en de X met een speciaal tekenmap (of hoe heet zo een ding) alles precies op schaal en precies de juiste maten.

Daarna naar buiten om met krijt alles uit te zetten en ja hoor het klopt.

Mijn kunst is altijd om het zo goedkoop mogelijk te houden.

Dus stenen van MP, planten die ik verleden jaar al overgehouden heb voor dit project.

Zaden van de Akelei bewaard. Die bloeien altijd vroeg.

Grote Hortensia gekocht op een markt in de nazomer voor hele goede prijs.

Op de foto (achtertuin) zie je varens die van schoonbroer komen en echt overal tevoorschijn komen. Hup ook erin.

Dol op varens en grassen en Hostas.

Vragen aan andere tuinliefhebbers of zij iets hebben wat je kan gebruiken.

We hebben een potje met geld voor overige planten. Na elke fietstocht deden beiden 10 euro in de pot.

Daar gaan we bloeiers en klimplanten van kopen.

De X wilde graag iemand inhuren om het karwei te klaren want de tegels die eruit moten wegen 25 kilo (geloof ik) en ook de rest zal een klus zijn maar hij besloot toch om zelf te doen.

Scheelt heeeeeeel veeeeeeel geld en er is geen haast.

De X verveelt zich en ik ken hem, hij rust niet voordat het klaar is.

 

Best lelijk, behalve eerste foto, maar ja dat is in de zomer.

Voortuin is 8,50x5,20.

Wordt een heerlijk plekje erbij en zo niet is het wel heel fijn om er bezig geweest te zijn.

en om de plannen te maken.

De bak op eerste foto, was vijver, nu planten erin waaronder een vijgenboom, die blijft zo.

Jeetje ziet er echt armoedig uit maar goed hier tegels

 eruit in veel planten erin ook klimplanten tegen de muur.

-----------------------

Hoe was jouw weekend?

Hier na 2 dagen het kleinkind was het wel superstil in huis.

De X haalde snel haar lege kinderstoel weg want we werden er allebei een beetje down van. haha erg he.

Vandaag zijn we gaan wandelen in het Amsterdamse bos en pannenkoeken gaan eten.

Klink gezellig maar het was meer noodgedwongen omdat ik mij echt heel beroerd voelde.

Zo negatief, zag even nergens het licht.

Tel daarbij op dat ik mij schuldig voel tegenover mijn man, angstig ben dat ik werkelijk geen mens meer over ga houden , knallende hoofdpijn en verkrampte spieren nou dan weet je het wel.

Nou ja net paar honderd meter in het bos zat ik weer hardop te zingen; Christ you know al love you, did you see I waved, I believe in you and God so tell me that I am saved. Tekst uit de musical hoor.

Wil er trouwens in September weer heen. Te bijzonder om het maar 1 keer te zien.

Nou ja voorlopig de wintermaanden doorkomen.

Dit was een zware week ondanks de mooie momenten, want die waren er ook.

Ik kan gewoon niet schrijven of praten over het overlijden van de dochter van onze kennissen.

Ik ga er mee naar bed en sta er mee op.

--------------

Komende week weer het koor en het Kleinkind.

O en vergeet ik het bijna dinsdag komen stiefzoon en schoondochter.

even extra gezellig maken want dat is het.

Samenvatting; het gaat niet goed met mij. Geef mijzelf regelmatig schop onder de kont, maar misschien

niet hard genoeg? Het lukt gewoon even niet.

Kreeg net een bericht van 1 van de psychologen dat verwijsbrief van de dokter niet volledig is. GVD kan ik weer daar achteraan.

Volgens mij klopte het wel allemaal.

Nu weer uitgesteld en dat is dus al 2 weken.

Het is als ik mij zo voel een onoverzichtelijk probleem.

Het lijkt ook dat ieder die ik app opeens ook heel afstandelijk doet waardoor ik weer ga piekeren terwijl ik als ik mij goed voel denk; zoek t uit.

Nou ja zo naar bed TV kijken zit in een goede serie.

en morgen weer nieuwe kansen.

Doeeeeiiii

De lente in je lijf.

 

De sleutel van je eigen kooi?

Is dat zo?

Heeft ieder de sleutel van zijn eigen kooi en kan zo zichzelf bevrijden?

Toen de X 1 jaar geleden totaal onverwachts ontslagen thuiskwam was het eerste wat ik dacht;

Kunnen we naar Zuid-Limburg verhuizen.

Zo reageerde ik natuurlijk niet naar hem hoor.

Ik keek naar zijn gezicht en zag dat hij het erg vond dus paste ik mij erop aan.

maar goed al snel besefte ik ook dat al had ik de sleutel ik die niet zou gebruiken.

Ten eerste zou ik de X niet mee krijgen maar het zou ook betekenen dan we het kleinkind niet meer zouden kunnen zien wanneer we wilden.

Dat zijn al 2 kooien voor mij.

en fantaseren over ergens anders wonen is heel erg leuk maar dan regent het daar zelden en duren de winters niet zo lang als hier.

Ook zou ik veel minder stress hebben fantaseer ik verder en veel meer rust.

Ik vergeet maar dat ik niet durf auto te rijden en dat een museum, theater of winkelcentrum ver weg zijn.

en dan die doodstille wegen als het nacht is. 

Afgelegen wonen en als de X dan in de avond ergens naartoe wil ik dat vast eng vind. Dus blijf maar lekker thuis.

Ja overdags is het leuk, grote tuinen, veel ruimte voor de cavia's, konijnen en meer kippen.

De x is dol op water om te varen nou dat wordt wel zoeken.

Nu 400 meter van een grote plas maar ook Ringvaart, sloten en noem maar op.

Waarom kopen jullie geen tweede huis vroeg de zoon laatst.

Ik ga er niet eens meer op in.

Volgens zijn goeroe kun je werkelijk alles bereiken en kopen als je dat wil.

Hij leeft er trouwens ook naar hoor.

en zijn goeroe is in zijn nieuwe boek zelfs een artikel over zoon aan het schrijven.

Zou best een hoofdstuk kunnen zijn maar weet er nog niet zoveel van.

Het klopt dat stiefzoon paar jaar geleden zijn leven totaal omgegooid heeft.

Werkelijk nooit gedacht dat deze lieve stille jongetje die door 2 vrouwen als kind werd beschouwd opeens zou veranderen in de man die hij nu is.

Eigen bedrijf en daarnaast nog allerlei andere dingen aanpakken, voeding en leefstijl totaal anders, sporten, mediteren, koud douchen, een liefdevolle relatie waarin hij ook daardoor in een andere wereld terecht kwam. Een lieve en hechte schoonfamilie die altijd voor elkaar en hem klaarstaan.

He word bijna jaloers op hem. ;-) 

Net als zijn vader is hij vreselijk lief en attent voor haar.

Wij zijn ook blij met haar.

Het contact met zijn vader is heel goed en ze bellen elkaar zeker elke dag, soms meerdere keren en zien elkaar iedere week veel . Sporten, wandelen, overleg, even helpen.

Enfin zo zijn er nog veel meer dingen waardoor ik mijn man niet mee zou krijgen en soms is het goed denk ik om niet alles te krijgen wat je wil zoals in mijn geval; Verhuizen naar Zuid-Limburg.

maar fantaseren mag nog steeds.

Gisteren voor het eerst sinds maanden opgestaan met volle moed.

De zon scheen, we slapen altijd met gordijnen wijd open, en er klonk al een schelle kinderstemmetje beneden.

Ik hoorde de deur open gaan en zachtjes zeggen; opa kom we gaan Lène wakker maken. Ik ga haar kietelen. 

Stamp stamp op de trap, gegiechel, gefluister was meteen al over gegaan in hard stemmetje.

Deed mijn ogen dicht en ja hoor kriebel kriebel en gillen van de lach. Zij hoor. 

Kijk opa ze is wakker, nou dat hoorde de buurman vast ook.

We hebben hard gewerkt in de tuin samen.

Niets leukers als ik haar vraag, zou je mij kunnen helpen met........want het lukt mij niet.

Zo voerde ze de beestjes, aaide Willemijn de Gooische cavia, nam kip op schoot.

haalde blaadjes uit het vijvertje met opa op 5 cm afstand natuurlijk .

Vond het al verwonderlijk dat ze uberhaupt er in de buurt mocht komen want meestal gaat er een houten deksel eroverheen.

en ik; doe maar de blaadjes tussen de plantjes want daar gaan ze van groeien.

Zo hielp ze ook met de eierschalen  klein te maken en te verspreiden.

We hadden het zo druk dat we geen tijd hadden om met de grote wurmen te spelen.

Ik voelde de lente en de ontspanning in alle porie in mijn lijf.

Vogels zongen om het hardst.

Jammer genoeg vond opa het tijd voor eten en naar bed.

Kan niet zei ik nog want ik heb haar hulp nodig.

Opa liet zich niet vermurwen en ze sliep tot 15.30 uur.

Ik leerde haar tattoeeren met een pen, ik bij haar zij bij mij.

Opa chagrijnig, wij lol.

Voor het eerst sinds jaren, volgens mij, geen nachtmerrie maar droomde ik over een geweldige zanger waar ik fan van ben. Nee niet Philippe maar Robin B.orneman.

Ik droeg hele mooie kleding en zeer hoge hakken zoals vroeger.

Robin en zijn band vonden mij hartstikke leuk en grappig.

Vandaag gaat t al iets minder af en toe en hebben we het kleinkind weer.

Ze vind het zo leuk bij ons.

en wij genieten volop.

Straks als ze weer wakker is maar weer even een tattoo zetten.

ik hou het even hierbij.