Het leven gaat door, maar anders dan daarvoor

 

Ontplofte cavia's

Zijn ze niet schattig?

gisterochtend heerlijk in de tuin bezig geweest en de hokken schoongemaakt.

Heb nu 5 cavia's en daar blijft het bij.

De 2 konijnen mogen nog steeds gewoon los in de tuin en dat is reuzegezellig.

Hoe gaat het met mij/ons?

Veel beter dan ik gedacht had.

ik ben toch altijd bang voor psychische problemen die hun kop opsteken mar op de dag van de crematie na is het in dat opzicht rustig gebleven.

Na de crematie kreeg ik opeens slikangst, heb ik vaker last van en dat is heel eng. Dan durf ik niet meer te slikken omdat ik denk dat ik ga stikken.

Zo ook in bed had ik het reuzebenauwd maar ook dat was eenmalig.

Wel had ik de hele nacht "gesprekken" met haar.

Ik kan gewoon genieten en mijn ding doen.

We praten veel over haar.

Vrijdagavond was haar man hier.

Dat was heel fijn voor ons maar ook het idee dat hij zich toch zo vrij voelde om gewoon bij ons aan te komen.

Van een stugge gesloten man is hij de laatste maanden veranderd in iemand die heel goed over zijn gevoel kan praten en de tranen laat lopen.

Hij is erg blij met alle medeleven die hij krijgt, zien hoe dierbaar zijn vrouw voor velen was.

De X is ook verdrietig maar ook hij toont zijn gevoel.

Soms komt de werkelijkheid keihard binnen bij mij maar ik weet dat zolang ik plannen heb het goed met mij gaat.

En plannetjes heb ik.

Zo komen de 3 ( soms 4) meisjes weer langs om te knutselen.

Heb ik zin in.

Ik zal mijzelf ook even op de koffie uitnodigen ergens.

Gisteren kwam broer van de X langs, dat doet hij regelmatig maar gisteren nam hij schoonzusdienooitlacht mee.

Had ik dat van tevoren geweten had ik in de stress geschoten maar ik wist het niet en het was toch erg gezellig.

Daarna hadden we voor het eerst bij een restaurant eten besteld.

Dat viel tegen zeg.

Veel te zout en dessert veel te zoet.

Gaan we daar in ieder geval NIET meer doen.

Vind onze eigen eten veel lekkerder.

Vandaag, geloof het of niet, zijn er stukadoors bezig op onze zolder.

Ik verheug mij op eindresultaat.

Laminaat is al gekocht  (met 45% korting) en is volgende stap.

Voor mij begint de Herfst op 1 September en de winter op 1 December.

 Dus nog 2 dagen.

Ik hoop op zonnige koude chocolademelkdagen.

Lichtjes hangen al in de tuin.

Wel raar hoor nu al kerstverlichting zei de X

Joh doet niet zo moeilijk het is geen kerstverlicht maar winterverlichting.

Konijn Bram beet in 1 knauw de draad door.

Gelukkig kon het gemaakt worden.

Bram moet toch beetje op gaan passen want ik heb nog geen hoofdgerecht voor de kerst.

Haha echt, ik zou er naast dood kunnen gaan van de honger maar ik eet NOOIT meer vlees en zeker niet mijn "eigen" vlees.

We hebben huisje gereserveerd in Zuid-Limburg voor Juni.

opeens bleek er wel heel weinig over te blijven, denk dat iedereen er van uitgaat dat we in NL moeten blijven.

Ja, dat vind ik prima maar niet in MIJN Zuid-Limburg he, behalve als je heel rustig bent.

We zitten boven op een berg bij een echtpaar die een huisje verhuurt.

Onze vrienden uit Lisse zitten daar in de buurt voor 3 weken.

Hoe raar ook, het leven gaat door. (als je het maar nooit tegen mij zegt)

Heel anders dan voorheen, dat wel.

Ook de man van mijn vriendin is bezig met zijn jaarlijkse visvakantie.

De koffie smaakt nog steeds niet zoals hij smaakte en ik zit vol pijntjes en ongemakken.

Ik ben heel hard met mijzelf aan het werk, niet alleen door de psycholoog maar vooral door de lessen van mijn vriendin.

Weer wil ik jullie bedanken voor jullie steun.

Het doet mij zoveel goed.

Gisteren hadden zwager en schoonzus totaal geen behoefte aan ons verhaal maar ik dacht; kan mij het schelen, ik heb jullie.

Zo ging het

 Tja, waar moet ik beginnen.

Weet niet eens of ik zin heb om te schrijven.

De crematie was mooi en zonder poespas.

Dertig mensen, veel losse bloemen, ze wilde geen bloemstukken, mooie muziek en mooie woorden.

Veel tranen ook.

Ik had er nog geen een gelaten maar opeens kwam alles eruit en dat was fijn en mooi.

Wat een verdriet om mij heen.

Ik snap werkelijk niet waarom mensen zo graag veel volk willen.

Dit was zo puur.

Ik kende, op 2 jonge mensen na, iedereen.

Heb ze allemaal gezien in die 5 en half jaar.

Oudste kleindochter (6) begon spontaan te dansen bij de muziek.

En heel stiekem deed ik dat ook aan het eind.

Zij hield van dansen en vond het zo erg dat dat niet meer kon.

Verleden jaar met oud en nieuw nog gedaan bij hen thuis.

Kleindochter deed het geweldig.

Ze gaf complimenten aan haar huilende moeder nadat ze gepsroken had.

Goed gedaan mama en legde haar handje op de schouder van mama.

Ook opa kreeg een zacht handje op zijn lijf en een compliment

en dan spontaan beginnen te dansen.

kinderen hebben helemaal gelijk.

Gewoon doen wat je voelt.

X en ik hadden ons voorgenomen om geen andere mensen aan te raken.

Dat liep toch anders.

Heerlijk geknuffeld met de mensen die haar het dierbaarste waren en het o zo moeilijk hadden.

Er zijn bloemen gelegd op het plein hier achter ons huis.

Wij steken er iedere avond een lichtje aan.

Het plein is paar jaar geleden al naar haar vernoemd.

Jaren geleden heeft ze bij de gemeente haar plannen voorgelegd en is ze begonnen om er een hele mooie plek van te maken.

toen ze dat niet meer kon nam haar man het over.

Ze had voordat ze overleed een brief geschreven aan alle buren over hoeveel blijdschap dat plein haar gaf.

We hebben er heel wat keren thee en koffie gedronken.

Het was soms best wel balen dat er dan allerlei buren bij kwamen.

Zij vond het geweldig.

Haar plein.

Ons plein is zelfs opgenomen in de tuinroute van G&B

_______________________________________________________

Ondertussen ging het "gewone" leven ook door.

Mijn auto, begaf het bijna en moest naar de garage.

ik moest allerlei psychologische testen ondergaan.

Naar de psycholoog.

Gewone inkopen doen maar ook kerstinkopen.

Er moesten beslissingen genomen worden wat de zolder betreft.

Afspraken afgezegd worden.

of juist gemaakt worden.

De zolder kan onverwachts, snel, dit weekend, gestuukt worden.

In 1 dag.

Ze hebben hier jaren geleden de bijkeuken gedaan.

Naar volle tevredenheid.

Het zijn mijn ooms, zei de baas, maar geef ze geen koffie want dan stoppen ze met werken. 

Haha.

Natuurlijk kregen ze wel koffie en lekkers.

Zal nu ook weer taartje kopen voor ze.

De auto doet het weer, werd in paar uurtjes gemaakt.

Gelukkig maar want ik MOET af en toe de deur uit.

Ik kreeg van buurmeisje en haar vriendin tekeningen.

Voor de lievfste buurvrouw stond erop.

De moeder kijkt meestal de vouten na maar die zijn juist zo schattig.

-------------------------

Ik ben geen leuke vrouw voor de X.

Heb superkort lontje, geen geduld, en wil vooral met rust gelaten worden.

We zijn wel heel blij dat we haar man nog "hebben". 

Via hem is ze nog lekker dichtbij.

Ook hebben we goeie band met haar zoon, schoondochter en 2 dochters die ook hier in het dorp wonen.

Ze had zo een prachtige brief voor hem (haar man) achtergelaten en daar was ik zo blij om want wat heeft hij toch veel gedaan.

X en ik gaan zo naar Woerden toe.

Favoriete winkel van hem en ook daar blijkt het zwarte vrijdag te zijn.

We gaan dingen kopen voor hem onder de kerstboom.

Goede afleiding.

Vriendin wilde hoopte hele erg dat ze haar moeder terug zou zien, daar in die andere wereld.

En vroeg kleindochter; ga je dan ook weer Snoet weer uitlaten?

Ik hoop dat ze daar heerlijk aan het tuinieren is met haar moeder en Snoet.

Het moet daar toch vol met bloemen zijn?

maandag en de koffie smaakt bitter

 

foto van het net.

De koffie smaakt anders.

Al vanaf vorige week dinsdag.

Bitter.

Alles is natuurlijk anders.

Mr. X blijft zich maar zorgen om mij maken maar ik denk  wel dat ik het red.

Ik weet het bijna zeker.

Ik zie de zon heus wel schijnen vandaag.

en ga zo de tuin in.

Ik ga de kas ook een andere sfeer geven.

Winters.

Zoek wat dingen bij elkaar die die sfeer kunnen weergeven.

Er komt ook een kerstboom in de tuin er voor. met lichtjes erin.

We zijn gisteren bij haar geweest.

Zoals ik al vertelde ze ligt opgebaard in de tuin op de veranda.

Mr. X twijfelde en zou eenmaal daar beslissen of hij haar wilde zien.

Het was er zo mooi, zo sprookjesachtig, net een schilderij.

Ze lag in een mand met bloemen en kaarsen om haar heen.

Haar zussen, ook al zo creatief, hadden haar dekentje, over haar heen gelegd en een mooie doorzichtige sjaal om haar hoofd. Niet dat dat nodig was want ze bleef er goed uitzien maar om het geheel romantisch te maken denk ik.

Rozen van de steel gehaald en hier en daar gedaan.

Ze was ZO MOOI.

En wat ken ik haar gezicht toch goed.

Haar man was alleen thuis maar vond dat prettig.

Wat een verdriet.

Was het maar een paar maanden verder voor ons allemaal.

Zeker voor hem denk ik.

De crematie is woensdag.

Sinds nog geen week (volgens mij) blijkt dat er dat er opeens tot 100 man kan komen.

Ik baalde daar vreselijk van.

Wij zijn, zeker de X, toch heel voorzichtig.

En eerlijk is eerlijk, ik heb in al die jaren dat ze ziek was echt geen 100 man gezien.

Gelukkig bleek het crematorium maar 30 mensen toe te laten.

Wat ik van haar zou kunnen leren is om niet zo rancuneus te zijn.

Ik ben dat namelijk nogal.

Zacht uitgedrukt.

Ik snap de mensen ook niet die na jaren afwezigheid opeens op de crematie/begrafenis verschijnen.

Heb je dan geen gène?

Sommigen hebben haar echt verdriet gedaan door hun afwezigheid.

 Wat zou ik die graag...........

Nee Hélène wees net als zij.

Zaterdagavond gingen we bij vrienden eten en we zijn blij dat we het gedaan hebben.

Het was zoals altijd gezellig en ik ben dol op hun de grote binken, die we kennen vanaf de luiers.\

Ik heb voor vandaag besloten dat ik alleen maar doe wat IK wil.

Mr. X vroeg net of ik even tijd had, voor advertentie in de krant, en ik zei NEE.

Ben pas om 10.30 uit bed gekomen.

Ga mijn buurmeisjes voor morgen zo afzeggen.

Mr. X heeft week vrij en we zien wel hoe het loopt.

Alleen de man van mijn vriendin mag ons "storen".

we hebben extra eten in huis gehaald voor het geval dat........

Wat heb ik veel reactie van jullie gekregen dank jullie wel.

Zoveel lieve woorden.

Afscheid nemen bestaat niet?

 Nou daar gaat ie dan.......

Ze is er niet meer.

Mijn roodharige vriendin.

Zij die in mijn top drie stond van mensen waar ik het meest houd.

Oh Sorry Sofie is geen mens maar staat in mijn top 3.

Mijn vriendin die zoveel voor mij was.

Niemand die zo geinterresseerd was in mijn leven, in mijn verhalen als zij.

Ik kan zo goed vertellen vond zij.

Ik kan wel zeggen dat het toch nog snel gegaan is maar de dood hing al 6 jaar om haar heen.

Wat een kracht en wat een positiviteit.

Iedere keer weer.

Wat een vechter.

Vanmorgen vroeg is ze overleden met haar gezin en 2 zussen erbij.

De ene zus was stel op sprong op t vliegtuig gestapt  en kwam gisteravond aan.

Ze hebben nog kunnen praten en zelfs lachen.

Toen kwam de dokter.

Vanmorgen stonden haar zoon en schoondochter voor de deur om te vertellen hoe het was gegaan.

Gistermiddag wilde ze graag dat mijn X langskwam om afscheid te nemen.

Ik ging mee.

Wat ben ik toch ongelofelijk trots op mijn man.

Wat een mooi mens is hij toch.

Zoals hij haar vasthield en tegen haar praatte.

Ze was goed bij maar wilde haar ogen niet open doen, ze was te duizelig.

Ze waren zo gek op elkaar.

Ze lachte altijd veel harder om zijn grappen dan om de mijne.

Ze glimlachte nu ook weer een paar keer.

Ze wilde echt niet weg maar ze kon niet meer.

Tot het laatste moment aan anderen denken en humor.

Haar zoon vertelde ook dat haar laatste woorden grappig waren.

Ik kan NIET huilen.

Echt.

Ja van binnen maar het is niet te zien.

De X laat zijn tranen lopen.

Ze kijken hem vol medeleven aan.

Hij baalt dan weer dat hij geen controle heeft over de tranen.

Het is ook nooit goed. ;-)

Ik maak mij zo een zorgen om jou, zegt hij de hele tijd.

Ik red het wel, echt wel.

maar wat zal het leven anders zijn.

Dat ik hier zo graag woon is omdat zij er was.

Zij was alles wat ik nodig had naast mijn X.

Haar man heeft jaren en jaren voor haar gezorgd.

Ik heb hem nooit horen klagen.

Wat een respect heb ik voor hem.

Tuurlijk was er weleens wat.

Dit is natuurlijk een echt verhaal en geen Bouquet reeks.

Ik liet haar dan altijd lekker tieren.

Niets lekkerder dan even lekker los gaan af en toe.

Dat gelul van ja maar hij doet zoveel voor je.....

Dat wist ze zelf ook wel.

Ze is opgebaard in de tuin op de veranda.

Dat wilde ze.

Als er maar geen ratten over me heen gaan lopen zei ze nog.

Welnee joh daar zijn alleen maar egels en vogeltjes.

Wat hebben we een hoop mooie herinneringen zei de X gisteravond.

en zo is het.

en als ik ooit Marco B.orsato ergens tegenkom en hij gaat zingen; afscheid nemen bestaat niet....

sla ik hem op zijn bek.

(ik heb die tekst altijd gehaat)

Het is bijna zo ver

 Gisteren stuurde ik appje naar meisjemetderodeharen of ze hier wilde komen of ik naar haar.

Kreeg bericht terug dat de dokter kwam en ze me daarna wel zou laten weten.

Uren later appte ze dat het gesprek heel zwaar was geweest en ze alleen wilde zijn.

Betekent dit dat ze een datum geprikt heeft?

Dat ze het punt bereikt heeft dat het niet meer te dragen is?

Ik weet het niet maar ik denk van wel.

Ik voelde niets, totdat ik 10 minuten later ontzettend buikpijn kreeg precies op de plek waar de kanker bij haar is begonnen. Eierstokken.

Werd ook misselijk.

Ik kan dan mijn emotie blokken maar mijn lichaam dus niet.

Die laat zich niet foppen schijnbaar.

Zomaar uit het niets die pijn op die plek. Zo raar.

Vannacht droomde ik dat we samen een gesprek hadden over wat ze besloten had.

In de droom gaf dat rust  maar ik weet nu nog niets.

Ik voel mijn hart hard kloppen in mijn lijf.

tot overmaat van ramp; stuurde een vriendin die daarom gevraagd had, paar foto's van kleinkind en daar kwam op terug; leuk.

Nu reageert zij nooit zo altijd lange verhalen over van alles en nog wat, dus er is vast weer iets aan de hand en ik kan daar niet mee omgaan.

Een van de reden dat ik weer hulp heb gezocht is omdat dit soort dingen mij helemaal gek maken en dat MOET stoppen.

Ik wil niet meer wekenlang wakker liggen omdat iemand iets naars heeft gezegd of gedaan.

Ik wil denken èn voelen; haar probleem niet te mijne.

Kijk dat ik door niemand gesteund wordt in deze tijd, behalve door de X en door jullie, heb ik mij bij neergelegd maar laat me wel MET RUST.

Ik wil niet lopen piekeren wat daar nu weer aan de hand is dat ze zo antwoord en nee, ik twijfel niet ik weet het zeker. Is al de 2e keer dat die gebeurd maar bij vorige app dacht ik, laat maar. trekt wel weer bij.

___________________________________________________________________________________

24 uur later.

Kreeg terwijl ik gisteren aan het typen was appje of ik langs wilde komen en of ik sleutel wilde gebruiken want ze lag in bed.

Ze ligt NOOIT op bed.

Dat haat ze.

Wat ik dacht en bang voor was is waar.

Ze wil nog wel maar ze kan niet meer.

Heeft rib gebroken bij het hoesten.

Ze is banger voor wat ze nog meer mee zal maken dan voor de dood.

Nee, ze wil niet sterven maar ze kan niet meer.

volgende week wordt kleinkind 6 jaar, tot dan wil ze het rekken.

Niet dat ze erheen zal kunnen maar ze wil niet dat de verjaardag overschaduwt wordt door haar dood.

Ik zag het verdriet in haar ogen. Of was het wanhoop?

We bespraken de crematie, luisterden naar de liedjes die gedraaid zullen worden.

Ze was er 1 vergeten maar die wist ik nog.

We hielden elkaar van en ze vertelde hoeveel ze van mij hield.

Ik wilde zo graag weten of ik een goede vriendin ben geweest.

Mijn eigen onzekerheid en die wilde ik kwijt.

Wat hebben we leuke dingen gedaan met elkaar zei ze en we noemden alles op.\

Concerten, films, opera, ballet, musical, musea.

Haar favoriete boek die ik zo graag wilde hebben gaat naar haar oudste kleindochter.

Dat vind ik heel jammer maar ik begrijp het helemaal.

Ik zal haar blijven vertellen hoe gek je op haar was en hoe speciaal ze voor jou was beloofde ik.

Het is nog steeds onvoorstelbaar maar al heel wat minder dan voorheen, dat zij er niet meer zal zijn.

Dit jaar, en nooit meer, oud en nieuw samen vieren.

Helemaal vergeten dat het 12 uur was en gewoon doorkletsen.

Verleden jaar nog dansen, zingen en lachen.

Ja het boek kan ik zelf kopen maar daar gaat het niet om.

Ik wil het boek dat zij vastgehouden heb, waar haar ogen de woorden gelezen heeft, steeds weer.

Heb al eerder geprobeerd het te vinden maar tot nu toe onvindbaar.

Is geen drama hoor.(nou ja een kleintje)

Heb herinneringen zat.

Tastbaar, aan de muur, in mijn hoofd.

En ja, ik was een geweldige vriendin zei ze, die er altijd was, een soort zusje.

Natuurlijk zullen we elkaar nog zien voordat het zo ver is.

maar mocht dat niet lukken om wat voor reden dan ook, dan heb ik er een hele bijzondere herinnering bij.

 

maandag; ik eindig positief hoor

Getver.

Het is donker en grijs.

De kranten staan vol shit.

FB ook.

Over dat we onze mondkapjes massaal weggooien en wat dat doet voor de dieren.

En het milieu.

Terwijl er overal prullenbakken staan.

Hadden gisteren een gesprek met onze vrienden.

Nee joh, wij kunnen niets meer doen aan het milieu.

Nee in China, of Afrika, of weet ik veel waar, daar moeten ze veranderen.

Wel wilde vriendin voor haar verjaardag verleden weet ipv cadeau een gift voor minder plastic in de oceaan.

Euh, wil je mij hartelijk laten lachen of zo?

Als er iemand zichzelf weinig ontzegt voor het milieu dan zijn zij het wel.

Volgende vliegreis staat gepland in Januari.

Let wel; ik doe mijn best, maar zou veel beter kunnen. Dus ik spaar mijzelf ook niet.

VEEL beter.

Wel merk ik dat ik een totaal een andere taal spreek dan de mensen waar ik mee omga.

De meesten vinden dat ze hartstikke goed bezig zijn als ze het afval scheiden.

Ook ben ik het zat die gesprekken over het feit dat we NIKS mogen.

Hoezo NIKS?

In feite is degenen zien die het liefste ziet en ze vast kunnen houden, voelen, ruiken, troosten het ergste toch?

Hoeveel mensen zijn nu zo eenzaam en niet omdat ze niet naar een festival kunnen hoor, of niet een weekje naar Spanje.

Hoe erg moet het zijn om je kleinkind niet te kunnen voelen.

De buurmanvriend zag zijn kleindochter van 5 vallen en kon haar niet eens oppakken en troosten omdat hij rekening moet houden met zijn zieke vrouw.

En zij? Hoe graag zou ze die schatjes van haar lekker vastpakken en daar troost uit halen.

En al die andere mensen die ziek zijn of o zo eenzaam.

Weer een kerst alleen.

Klagen mag, absoluut, is volgens mij heel gezond ook want het lucht op maar kom op zeg.

maar hou jezelf in de gaten en besef wat er allemaal wel kan.

____________________

En dan als ik zit te scrollen op FB komt dat een foto voorbij van een prachtig kindje.

Twee maanden oud, 53 cm en 4 kilo.

Ze is zo verschrikkelijk mooi omdat ze er altijd zo relaxt en tevreden uitziet.

Grote knuffel tegen zich aan, speentje in dat volmaakte mondje.

Dan vergeet ik alles wat ik ervoor gelezen heb en heb ik een hele grote glimlach die nog verder gaat dan oor tot oor.

Liet gisteren die foto al aan de grootvader zien en als ik dan zijn gezicht ziet dan smelt ik.

En ja mijn foto op zijn telefoon is vervangen door de hare, ik weet dat ik een plaatsje op heb moeten schuiven maar een goede tweede plek is zijn leven is ook goed.

Ik ben absoluut niet jaloers op mijn concurrente van 4 kilo.

Integendeel, ze is zo welkom in ons leven al moet ik een flinke stap achteruit doen in wat ik doe en zeg om te zorgen dat mr. X haar mag blijven zien en zoals het er binnenkort uitziet een ochtend mag oppassen.

Dan komt Kipje op de schuifpui tikken.

Voor stukje banaan en voer.

die geluidjes zijn te schattig gewoon.

Iedere keer weer.

Oh laat mij nooit wennen aan dit soort dingen.

Net als iedere dag die kopjes koffie in de ochtend.

En het lekkere brood.

Kat van de buren is ook weer gearriveerd en installeert zich in de kas.

Vriend waar we gisteren waren vroeg of we een kerstboom wilden.

wij zeiden gelijktijdig nee maar eenmaal thuis bedacht in mij weer.

Ik wil de kas winters gaan inrichten met spullen die we in huis hebben en daar past prima een leuk boompje met lichtjes bij.

(voor de kas)

We krijgen ook al kerststukjes voor binnen.

Ga hem zo appen dat we toch een boom willen.

Tja, gewoon kwestie van de juiste vrienden uitzoeken.

Nu nog iemand die bij postkantoor werkt voor gratis decemberzegels. ;-)

Je gelooft het niet nu stond konijn voor de deur voor stukje wortel. haha.

Ik moet zo lachen om mij zelf.

Ik zou ECHT NOOIT op mijn moeder gaan lijken met dat gezwam over dieren en plantjes.

Nou ja je weet hoe dat afgelopen is.

Mijn "obsessieve" zoektocht naar ijsberen (foto's, tekeningen, kaarten) is gelukkig weer gezakt en geniet ik van wat ik heb. Knippen en plakken.

De andere zoektocht; huisje in Zuid-Limburg gaat gestaag door.

Ik zit denk ik toch echt aan de 10 uur zoeken op het net.

Dan zien je iets wat helemaal naar je zin is, blijkt de slaapkamer piepklein raampje te hebben en daar kunnen we beiden NIET tegen. 

Of de hond mag niet mee.

Of de prijs is belachelijk boven mijn budget.

Of er staan zoveel regels bij waar je je aan moet houden dat ik het niet meer wil.

Logisch van die regels hoor maar natuurlijk laat ik mijn hond niet in de tuin zijn behoefte toen, gaan we geen feest houden, na tienen geen herrie meer maken en weet ik veel wat we allemaal niet gaan doen.

Ik snap die eigenaars wel want hoeveel mensen laten een puinhoop achter?

Hoewel Limburg bezoekers volgens mij een heel ander slag zijn.

We komen niet voor golfslagbaden of pretparken.

of lekker zuipen.

Goed buiten dat is het heerlijk om met Limburg bezig te zijn.

En de X straks in Juni zeggen; jij vind altijd van die leuke huisjes.

Die denkt echt dat je je computer hoeft op te starten, huisje Limburg intikken en bam, klaar.

Ik wil er nog niet echt aan denken maar ik MOET veel doen vandaag.

Veel mail en zo, en echt niet leuk, beantwoorden.

Veel in het huis.

Wandelen en op bezoek.

Maar......

ik ga ook tas klaarzetten en handschoenen en ga troep van de straat opruimen.

Doe ik veel te weinig.

Ga jij vandaag wandelen?

Wil je mij helpen?

Is ook nog eens goed voor de spieren en conditie dat bukken.

Vraag maar aan Erik S.cherder. 

Worden we lekker oud en fit.

nog even paar dingen.

BBC First LIFE. ontroerende serie, vanavond deel 2

Netflix; ik genoot van Love and anarchie . Serie werd afgezeken hier en daar, ik heb er van genoten.

Altijd lachen;

Friends. Zo vaak gezien maar ik /we genieten iedere keer weer. 

Gooische vrouwen; ook voor mannen geschikt. Die van mij kijkt zelden iets op TV maar hiervoor gingen we altijd zitten.

Geloof mij ook al heb je de series al gezien, je vergeet zoveel.

Two and Half man; tja de humor is wat minder vriendelijk maar ook hier blijf ik om lachen.

Zo goed gevonden met de huishoudster die daar eigenlijk de baas is, de vrouwelijke stalker Rose en de "liefhebbende" moeder.

en ik blijf zeggen; Turkse film Miracle in cellblock 7. (of was het 27?) Niet lachen maar ontroering.

Klein zakdoekje is misschien goed idée.

 

  

Rendez vous avec Julien Clerc

Gisteravond TV5 Rendez-vous met Julien.

Er kwamen allerlei artiesten voorbij die chansons van hem en met hem zongen waaronder zijn dochter

Vanille.

(jeetje je zou maar Vanille heten)

We hebben genoten mr. X en ik van onze Franse avond.

Kende zo goed als alle liedjes.

73 Jaar is hij nu.

Heb ooit een concert meegemaakt en was zo onder de indruk.

Kan het nog zo na vertellen en deed dat ook.

Voor de pauze stond hij alleen op podium, na de pauze ging er een wit doorzichtig gordijn open en daar waren iets van 20 strijkers.

Prachtig.

Geweldige avond.

Waar ik ook naar keek was de serie Life op BBC First.

Was mij aangeraden door mooieschoonzus.

Mooi man, en ontroerend.

Helemaal mijn ding.

In bed keek ik nog I FEEL PRETTY.

Films die ik normaal nooit naar kijk maar deze had wel wat.

Over een onzekere vrouw, mollig, niet bijzonder aantrekkelijk.

totdat ze op haar hoofd valt, in een spiegel kijkt en daar een prachtige vrouw ziet vol zelfvertrouwen.

Je ziet dan hoe anders haar leven wordt terwijl er feitelijk niets verandert is behalve de manier waarop ze naar zichzelf kijkt.

En zo is het echt, maar probeer maar eens zo te veranderen en jezelf zo te veranderen.

Is mij redelijk gelukt maar heb er zo een 40 jaar over gedaan. Heb je even?

Ik dacht altijd dat iedereen mij niet mocht.

Kwam ergens binnen en ja hoor, iedereen had de pest aan mij nog voordat ze mij kenden.

Ik was ook een loeder dus ik begreep ze helemaal.

Als een jongen/man mij leuk vond wist ik het al; dat is niks anders zou hij mij echt niet leuk vinden.

Even voor de duidelijkheid; ik was helemaal geen loeder.

Ik schijn juist heel lief en aardig geweest te zijn.

Verleden jaar kwam ik een oude vriendin van school tegen en zei; wat zie jij er toch mooi uit.

Ze vertelde dat ze op school nooit een jurk durfde aan te trekken, ze deed het 1 keer en doordat ik zei dat het haar zo goed stond bleef ze het doen.

Hoe leuk is dat om dat te horen.

Vriendin P. is zo iemand die zo goed als geen complexen heeft, zeer uitzonderlijk voor een vrouw toch?

Zij is superblij met zichzelf. 

Sommige mensen vinden haar zeer irritant maar ik vind het wel wat hebben en ik leer van haar.

Ik kan werkelijk weken wakker liggen van een vervelende opmerking zij denk meteen ; die ander heeft een probleem waar hij/zij aan moet werken.

Hoe heerlijk is dat als je zo kan denken.

Ik ga het toch echt zo proberen hoor.

Zo ook met de stiefdochter dus.

Ik doe NIETS fout en ik zal in haar ogen niets goeds kunnen doen dus laat ik het lekker zo.

Nou ja probeer ik dus. Het begint te werken.

Nooit te oud om te leren.

De schuld ligt in deze echt niet bij mij.

Weet ik zeker.

De Rat. Probleem is redelijk opgelost.

Wat een rotgevoel zeg, zo een beest in je huis .

Ben toch niet zo een groot dierenliefhebber als ik dacht.

Gat is gedicht waardoor hij binnenkwam en de geur is bijna weg.

Mr. X begint ook weer bij te trekken.

en ook Sofietje reageert niet meer.

Cavia; mijn caviastal, zo heet t echt, is uitgebreid met Pompadourtje.

Pompadourtje zat al 9 maanden in dierenwinkel.

Ik was dus op zoek naar cavia voor Charlotte die gepest werd door de anderen, en midden in de nacht dacht ik opeens aan die dierenwinkel waar ik mijn voer koop. Ze is precies wat ik graag wilde.

Een soort wandelende pruik. Je ziet geen voor of achterkant.

Heb er eerder zo een gehad. 

Ze hebben een eigen ruimte samen en dat gaat goed.

Wel te merken dat ze nooit opgepakt is.

Arm beestje.

Mijn God zei de X noem je haar echt Pompadourtje?

Haha ja !!! Wat is er mis mee.

Altijd wel lullig moment bij de dierenarts als je dan moet zeggen hoe ik zo een beestje genoemd heb.

Vooral in de wachtkamer.

Zo wilde de assistente ooit de hele lijst af door het luikje van de praktijk met volle wachtkamer.

Wie er nog leefde en wie niet;

Tante Furby,

Kleine Viezerik (naar een rapper)

Kleine Arie (naar mij vader die ook zo een kapsel had)

Marie -Antoinette. (wie kent haar niet.)

Madame Bovary.

Toen voelde ik mij niet zo grappig meer.

Nu weer wel.

Saartje en Pomme, Jozefien en Charlotte en nu dus Pompadourtje 2

O wat erg.

Weet wel dat ik heel blij kan vertellen dat ik weer een nieuwe cavia heb en dat mensen mij dan aankijken zo van wat een nutteloze info wat moeten we hiermee .

Daarom moeten ik jullie dus lastig vallen.

Tja hoe kom je de Coronatijd door vroeg iemand op haar blog, nou zo dus.

en vooral blijven lachen om jezelf.

en heb je zin om te zingen of te dansen in je tuin; gewoon doen.

Ja maar wat als mensen daar iets van vinden?

Nou ja ik vind meestal ook iets van hen.

Zo hebben we een buurvrouw, ik noem haar Gerda Diarree, wel achter haar rug om, dat dan weer wel, omdat ze ALTIJD over haar ziektes praat met details erbij en als ze daarmee klaar is begint ze over de ziektes van anderen. 

Dan word ik toch liever raar gevonden omdat ik aria's zing terwijl ik aan het tuinieren ben.

-----------------------

Weet je wie een leuke vent is?

Erik Scherder.

Neuroloog.

Die man zegt tenminste dingen waar ik iets aan heb.

Je hoeft niet 3 keer in de week naar de sportschool.

Tuinieren, half uur lopen, paar keer de trap op en af, wat bewegen en klaar.

Zag Masterclass van hem en voelde mij helemaal blij.

Zo slecht doe ik het allemaal niet in dat opzicht.

Dat is weer eens andere taal.

Dit motiveert.

Je hoeft er ook niets voor aan te schaffen.

Geen sportkleding, dure schoenen, zweetbandjes.

Nou ja wel een huis met een trap.

Heb mijn Lief gevraagd om 1 week vrij te nemen.

Na weken zeggen; DAT KAN ECHT NIET. JIJ SNAPT ER NIETS VAN  

heeft hij het gedaan.

Echt hij heeft nog 7 weken staan tot eind van dit jaar.

We gaan echt niets bijzonders doen maar ik wil graag dat hij gaat ontspannen en wat gaat genieten.

Al gaat hij iedere dag naar kleindochter, alles mag als het maar geen stress geeft.

Lekker klussen op de zolder op het gemak.

Volgende week nog werken, daarna week vrij.

Vanmiddag naar vrienden toe.

Borrelen.

Gewoon even bijkletsen.

Heb ik zin in.

Jaja, maskers op, witte pakken, 5 meter afstand, streng knoflook

Let op jezelf en ga je niet druk maken om anderen zeg ik.

Die kun je toch niet veranderen.

Ik kan toch niet tegen vrienden zeggen, oke we komen maar jullie eerst een week in quarantaine.

En jullie kinderen ook.

De hond ook want ja dat kan ook risicovol zijn.\

Een "vriend" van de X gelooft allemaal niet in de corona onzin.

Prima, maar hij maakt ons belachelijk dat we wel mondkapjes dragen en afstand willen houden.\

Hij gelooft trouwens ook niet in longkanker volgens mij want hij rookt vanaf zijn 14de en drinkt als een weetikveelwat. Die man wil ons dan zeggen hoe wij moeten leven. 

Ik zou hem heel graag uit mijn leven willen maar, ja kleuterschoolvriend, toen rookte hij nog niet, van X. maar ik geloof dat de limiet bereikt is.

Ik had geen echt last van hem hoor, maar hoorde wel via mijn man wat we nu weer niet goed deden volgens hem. Ik sta er nog redelijk boven maar hij trekt het zich toch aan.

JA-LOE-ZIE!

___________

Ik wens je nog een fijne zondag toe.

Ik ga pompoensoep maken en met mijn cavia's spelen.

 

ik spreek Frans; MERDE!

 Merde!

Het ging zo. Een dag of wat gelden vond ik het erg stinken in sommige keukenkastjes.

Schoongemaakt met van alles en nog wat, hielp niets.

Er waren ook totaal geen sporen van viezigheid hoor, wil ik toch even vermeld hebben.

Dus het kwam onder de keuken vandaan.

Oude muizenpis en zo.

ik wilde het niet tegen de X zeggen want wist dat hij ging flippen maar ik moest wel want de plinten moesten eraf.

Dat gebeurde gisteren en zag meteen dat we met rat te maken hadden.

De X flipte.

Ik smeerde m.

Ja laf ik weet het maar gaf wel eerst een paar goeie tips.

X had een persoonlijke ontmoeting met de rat.

Hij deed klem onder het huis, maakte het allemaal schoon, gebruikte van alles om de geur weg te krijgen (mijn tips) en ik kocht kattengrit en deed dat in bakje om te proberen zo wat lucht weg te krijgen.

Het heeft allemaal wat geholpen maar echt heel erg........?

Nee.

Daarbij heeft de X een geurstoornis en ruikt die lucht nu overal terwijl hij daarvoor nergens last van had. Dus ook buiten of boven.

Moest eucalyptus olie branden van hem.

Getver, ik krijg er koppijn van.

Ga toch zo naar buiten in de tuin werken en vooral de hokken schoonmaken.

Ontspan ik van.

Ik baal heel erg maar niet zo erg als hij.

Hij wordt er gek van.

En ik wil dat dus niet.

Ik hoop heel erg dat we het zo op kunnen lossen.

Anders weet ik het ook niet.

Weten jullie oplossing als de stank blijft?

Verhuizen is geen optie.

_______________

Vaak komt mooieschoonzus op de koffie op zaterdag maar heb nu aangegeven dat ik NIEMAND wil zien.

We hebben zelf veel te doen in en om het huis en daar komt iedere keer iets tussen maar nu wil ik echt doen wat nodig is. 

Van iemand op bezoek raak ik ook heel snel moe en komt dan nergens meer toe dus dat wil ik niet laten gebeuren.

Wil toch even melden dat we niet de enigen zijn in de buurt met muizen of in dit geval een rat onder de vloer alleen waren wij tot nu toe de dans ontsprongen.

Nu zit ik meer over de X in dan over de rat moet ik zeggen.

Hij is al zo gestrest de laatste tijd

Hij moet dringend naar kleindochter toe.

Afijn, zoals mijn doodzieke vriendin laatst zei; gelukkig hebben we geen corona.

en nu snel de tuin in.

 

Geld, de rat en de ijsbeer

 

Als iemand bewijst dat je NOOIT op het uiterlijk af moet gaan is het wel de ijsbeer.

Er zijn zoveel prachtige foto's van deze beesten en allemaal even schattig, maar o wee..........

maar wat zijn ze mooi.

ik kijk trouwens NOOIT naar natuurseries veel te wreed en teveel geweld.

Gisterochtend zonder jas, wel met schoenen, in de tuin gewerkt.

Wilde net de hokken verschonen toen ik iets raars zag in huisje van de cavia's.

Getver!!!!!

Onze huisrat had zich daar geinstalleerd en de caafje gingen er gewoon bij liggen

De rat is ziek en stervende. 

Anders was hij er wel vandoor gegaan.

Het ontroerd mij, ja sorry ikweethet, dat hij dan toch gezelschap en warmte zoekt om dat te doen.

Het is onze derde huisrat.

Vorige deed hetzelfde, de tweede lag dood in de tuin, poes? en nu de derde dus.

Natuurlijk reageert de X als een normaal mens.

Ik moet de gemeente bellen en weet ik veel wat.

Ik laat rat gewoon doodgaan in alle rust.

En nee ben niet bang dat de cavia;s ook ziek worden, dan zouden ze dat al lang geweest zijn.

Enfin in de tuin was het heerlijk.

Daarna ging ik de buurmeisjes en een vriendin van school halen.

De jongste stak 2 duimen omhoog toen ze mij zag.

Nou ja kan ook zijn omdat ze Sofie zag.

Het vriendinnetje had iets voor mij gemaakt.

Een glazen potjes met 4 hartjes en tekening erin.

Kijk daar doe ik het allemaal voor he.

We moesten nog was mooie bladeren zoeken.

O zei het vriendinnetje ik loop hier iedere dag maar had deze bladeren nog nooit gezien.

Ik hou er van om hen over kleuren, natuur, dieren te vertellen.

Ik had glazen vazen klaargezet, verf, stipstiften, eikels, dennenappels, kastanjes, hazelnoten.

De buitenkant werd versiert en daarna gevuld . Zo leuk om te zien hoe ieder bezig is.

En glimlachen over de verhalen.

De 2 oudsten zijn 11 en als ze twaalf zijn mogen ze een telefoon.

Dat ga ik echt niet volhouden hoor zei de éne.

sint Maarten gingen ze anders vieren, met een spelletje waar je snoep kunt winnen.

Ze proberen ons wijs te maken hoe erg het is voor al die kindertjes dat ze niet langs de deuren kunnen maar dat is alleen maar om ons te verleiden om toch snoep te kopen.

Geloof mij de kinderen overleven het wel.

Net als de Sinterklaas .

Kom bij mij niet aan dat het o zo zielig is voor kinderen deze tijd.

ik heb zelden medelijden met hen die in NL wonen.

Ja, dat ze veel te veel suiker binnenkrijgen en teveel

 spullen.

Het kan heus geen kwaad om te weten dat het leven soms aanpassingen vraagt.

Mits ze thuis een warme en liefdevolle omgeving hebben

 kunnen ze heel veel aan.

 

Ik heb erg genoten van de meisjes.

Mogen we dit echt meenemen naar huis vroeg de jongste?

Ze kon haar geluk niet op.

Mijn oma kan niet meer lopen omdat ze al heel oud is, vertelde ze me.

Ik weet dat haar oma net zo oud is als ik dus ik bof maar dat ik nog kan lopen.

maar mijn laatste dagen zijn wel geteld zo te horen.

GELD; het blijft mij verbazen hoeveel een mens tegenwoordig nodig heeft.

Ik wil zo graag sparen voor de vakanties van volgend jaar maar......

ik denk dat mijn computer zijn langste tijd heeft gehad en de printer ook.

Ik heb postzegels en batterijen nodig.

Dekbedje en beddengoed voor kinderbedje.

Tulpenbollen voor de tuin voor.

Achter had ik al een zak van 50 stuks voor 7 euro

Moet ook voor de voorkant.

Kleding mag ik absoluut NIET kopen van mijzelf, heb alles wat ik nodig heb.

GEEN hobbyspullen.

Voor Sofietje ben ik al meer dan honderd euro kwijt aan anti-vlooientroep en raad eens?

Ze heeft ze nog.

Cadeaus voor de kerst.

Volgend jaar maar afschaffen.

Ze hebben alles al en weten niet eens wat ze moeten vragen.

De dochter en schoonzoon willen alleen maar spullen voor de baby en ik ga niet voor zoveel geld aan babyspullen kopen die echt niet nodig zijn dus gewoon geldbedrag op rekening van de kleine.

We , nou ja hij, is bezig met de zolder en ook daar gaat veel geld heen.

Let wel, ik klaag niet, veel dingen hebben we zelf in de hand, maar ja sparen gaat echt niet makkelijk.

en dacht je dat je alles gehad hebt, is er een cavia die gepest wordt door de anderen.

Oh mijn God zegt de X, hou op.

Die heeft meer problemen van, waar moeten de stopcontacten komen en zo.

Enfin onder het mom van er is overal een oplossing voor, ga ik de grote ruimte delen en de kleine Charlotte krijgt haar eigen paleis en een nieuw vriendje.

Gelukkig zijn er ook nog echte problemen in de wereld.

Maandag

 Sofie is toch eigenlijk kat en hond tegelijk.

Mr. X heeft een hekel aan de winter.

Had ik ook totdat ik jaren geleden merkte dat het iedere keer best wel meeviel en ook weer zo over was.

Oh die rotwinter zei de X.

Ja zei ik maar we komen dan wel steeds dichter bij de Lente.

Jij met je Happinez gelul zegt ie dan. Haha.

Het is toch zo dames?

Ik hou van de Herfst, het is prachtig weer en overal mooie kleuren.

Ik mag van mijzelf in deze tijd domme TV kijken en er van genieten.

Kerst is wel een obstakel die iedere keer genomen MOET worden maar de weg er naar toe vind ik wel weer leuk.

Cadeautjes kopen en inpakken, kerstkaarten, al die lichtjes, versieringen.

Zelf een lijstje maken van wat ik graag wil.

Wil je wel geloven dat ik mijn eerste kerstkaart heb ontvangen?

Met een ijsbeer erop en zelfs de postzegel was een ijsbeer.

Ik moest zo lachen en natuurlijk was de kaart van Cellie.

Hoe attent kun je zijn.

We zagen ons kleindochter weer.

Iedere keer weer verbaasd hoe mooi die snoepje is.

Hoe lief en hoe makkelijk.

En opa maar kijken, we mochten haar niet vasthouden want.....?

Op FB verschenen wel foto's van de dag er voor en de dag erna waar ze wel dor ieder vastgehouden werd.

Tja. Ik ga heel hard eraan werken om mij niet gek te laten maken.

Ik liet de psych een appje lezen die ik net ontvangen had en waardoor ik bijna uit elkaar plofte van woede.

Dat is niet van een aardig persoon was zijn conclusie

_____________

Woede en verdriet slaat bij mij altijd naar binnen.

Ik kan het niet uiten.

Dat is verstikkend.

Wel kom ik beter voor mijzelf op.

Iedere keer wat stapjes vooruit.

NEE! is een geweldig woord.

mits je daarna geen schuldgevoel krijgt natuurlijk maar ook daaraan word gewerkt.

De psych stelde een persoonlijkheidsonderzoek voor en jaaaa ik wil.

Geef mij maar een paar etiketten, ben ik dol op.

Waarom vroeg hij, zodat je ergens bij hoort?

Nee helemaal niet dat interesseert mij niet maar dar ik weet waar het toch vandaan komt al die ellende.

Mezelf beter kunnen begrijpen.

Of het kind die ik was kunnen begrijpen. Waarom altijd maar angst en stress.

_____________

We waren gistermiddag uitgenodigd voor borreltje bij meisjemetderodeharen en haar man omdat hij jarig was.

We zouden de enige 2 zijn.

Dat is fijn.

maar.......

er kwamen nog 3 mensen langs, die niet lang bleven maar toch in dezelfde ruimte waren.

Wij zijn weggegaan. Wel jammer.

Mr. X kwam net vertellen dart hij er toch een naar gevoel over heeft.

We hebben toch even, 15 minuten of zo met hen in een kamer gezeten.

Hoe zou ik het gedaan hebben als wij 2 mensen op visite hadden en er komt iemand aan de deur?

Volgende week zijn we uitgenodigd voor borreltje bij vriend maar zal even duidelijk aangeven datwe echt niemand er bij willen.

Ze hebben ook dochter en die neemt regelmatig vrienden mee naar huis.

Dat moet dan NIET gebeuren ook niet voor even.

Maar goed zondag is nog ver weg.

Tegenwoordig kan er veel gebeuren in 1 week.

Zo meteen heeft Lief pauze en gaan we wandelen.

Even eruit.

Ik hoop daarna wat in de tuin te doen al was het de hokken verschonen.

Hoop ook dat de buurmeisje morgen weer langkomen om te knutselen.

En verder zie ik het allemaal wel.

maak er een mooie week van.

Ik Miep

 Even mijzelf oppeppen maar eerst de klachten.

Heb nogal last van hoofdpijn, al dagen, en pijnstillers helpen niet.

We hebben muizen. Ik weet het en Sofie ook maar de X nog niet want die gaat flippen.

Ze zijn nog niet in huis maar heel erg, ik rook ze gisteren in de aanrechtkastjes.

Ze zitten er vast onder.

Nu haat ik het om dieren dood te maken maar ik wil niet in de stank zitten.

De X heeft zoveel stress dat ik het ook nog niet met hem durf te bespreken.

Meisjemetderodeharen is een paar dagen bij haar zus gaan logeren en ik vind dat ze dat even had kunnen appen of het door haar man of zus had kunnen laten doen.

ik hou veel rekening met haar, verwacht niet veel maar dat dan weer wel.

Moet om 17 uur naar de psych.

TOTAAL geen zin in.

Rare tijd ook.

Hou niet van in donker rijden en eind van de middag wil ik koken en daarna RUST.

En heb mijn huiswerk niet gedaan. Zou nu nog wat op papier kunnen flansen maar GEEN zin in.

Ik kan niet nadenken en barst van de koppijn.

De X staat strak van de spanning dus.

Maar wat doe die gek.

2 a 3 keer in de week voor zijn werk naar sportschool, daarna racen naar huis, onder de douche, ontbijten en op tijd achter de computer. Dat alles met hoop haast, gezucht en gesteun en af en toe een vloek.

Ik vind ontbijten en douchen dingen die je heel rustig moet doen.

Heeft ie voor vanmiddag afspraak met vriend, morgen komt zijn broer hier en we gaan ook naar kleindochter.

Ik ga echt niet beweren dat ik de volmaakte partner ben maar hij is het op dit moment ook niet.

Hij wil nergens over praten, als ik zeg het is niet zo verstandig dan voelt hij zich aangevallen en hebben we de poppen aan het dansen. Wat een geinige uitdrukking eigenlijk poppen aan het dansen.

Neem je rust zeg ik dan en hup daar gaan de poppen weer.

Zijn onrust slaat op mij over en daarbij wordt ik gestoord van hele dag verwarming aan.

Nou je ziet het, iedereen is tegen mij.

Zo ook de pakjes bezorger die gisteren zou komen; hij kwam NIET.

En dan merk je weer hoe belachelijk verwend je bent, want ik was kwaad. Schreef het al bij Vlasje.

Ik was de heeeeeele dag ervoor thuisgebleven.

Kijk dat ik evengoed thuis was geweest doet er niet toe.

Hij heeft mijn dag verpest.

Ik schreef het al eerder, als je tijd hebt om je daar druk over te maken zullen je andere problemen wel meevallen.

______________________________

Ik had vanwege de vele regen paar weken geleden mijn minibieb weer binnen gezet voor de winter maar gisteren toch kastje weer op het plein gezet en vandaag de boeken erin .

Na weer 2 uur achter de computer heb ik een paar geweldige huisjes gevonden in Zuid-Limburg.

Pffff net op tijd zeg, het is bijna Juni.

Het is gewoon zo leuk om er mee bezig te zijn.

Er ging gisteren na veel mysterie een nieuwe winkel open in ons dorp en ik was zo benieuwd vooral omdat ik had gelezen dat je er ook koffie kon drinken.

We zijn tijdens het wandelen even langs geweest en het zag er heel gezellig uit.

Het is een cadeauwinkel en we werden van harte verwelkomt omdat het de dochter van een buurvrouw bleek te zijn.

Ik zie mij wel zitten daar als het weer mogelijk is om koffie te drinken.

Ik zou dinsdag een vergadering hebben, ik ga schrijven voor een ouderenblad, leek mij heel leuk, besefte ik opeens dat het via telefoon en computer gaat.

SHIT!

Ga zo dus afzeggen, geeft mij allemaal te veel stress.

Geen idee hoe het werkt en wil het ook niet weten.

kom er wel bij als het weer "gewoon" kan.  

Of is dit gewoon?

Nou dan ga ik wel vuil van straat rapen.

Dat moet toch echt gewoon. 

Een van de weinige dingen die niet online kunnen.

Het positieve is, je zal zeggen waar komt dit nu weer vandaan:

ze zullen nooit een sexfilmpje of foto's van mij online kunnen zetten.

Ik ben ergens wel nieuwsgierig waarom mensen dat doen, zichzelf filmen.

Gatver het idee alleen al.

Mijn hoofd zit altijd vol gedachten en zo nu en dan pik ik er eentje uit en dat was er weer een van.

Hoop dat mijn boek met ijsberen vandaag binnen komt want ik kan geen dag meer zonder.

en als hij wel binnenkomt verzin ik wel iets anders om over te zeiken.

Te MIEPEN zoals Vlasje en Cellie zo leuk zeggen.

O gelijk leuke titel; ik miep.

Maak er weer een leuk weekend van en bedenk, al is het leven nog zo mooi, er valt altijd wel iets te zeiken.

euh te miepen

obsessie en zo

 

Lily en de octopus.

Lijkt mij prachtig boek maar niets voor mij.

Lily is een schattige teckel van een eenzame 40tig jarige man.

Zij is zijn alles.

Dan krijgt Lily een gezwel ; de octopus.

Boek schijnt heel grappig te zijn, bijzonder en tja verdrietig.

Omdat ik het boek toch heel graag wilde "hebben" ga ik hem 2 keer bestellen.

In het Engels voor vriendin die volgende week jarig is en dolgraag een teckel zou willen hebben en 1 in het NL voor stiefschoondochter voor onder de kerstboom.

Heb ik al eens verteld dat ik/we heel blij zijn met ons stief/schoondochter?

-----

Wij proberen zoveel mogelijk de dingen die we nodig hebben hier in de buurt te kopen.

We laten zelden iets bezorgen maar deze week is het behoorlijk raak.

De was/droog combinatie werd geleverd.

Ik heb al 40 jaar die combi en bevalt prima.

Gebruik de droger eens in de 14 dagen voor de handdoeken, de rest droogt op zolder.

 Ik ben op dit moment met 2 kleine obsessies bezig.

IJsberen dus maar dat wist je al en Zuid-Limburg.

Nu klinkt obsessie misschien overdreven maar het is het (bijna) wel.

Ik MOET foto's van ijsberen hebben.

Zoekt ze overal en nergens.

Geloof mij geen kerstkaart te krijgen met ijsbeer erop.

Of hele stomme.

Boek over ijsberen, goedkoop want ik ga erin scheuren en knippen ook al zo moeilijk.

al een kinderboek gekocht, en zit mij echt suf te genieten en nu dus via post een ander boek.

Zuid-Limburg is ook zo een verhaal.

Afgelopen zaterdag meer dan 3 uur achter de computer gezeten om huisje te vinden voor eind mei.

Ik denk dat ik in totaal zeker 6 uur al bezig ben.

En ik MOET een boek over het heuvelland hebben en NEE ik kan niet wachten.

Via MP komt er dus eentje binnen.

Was bij vriendin gisteren stelde de vraag over ijsberen en zij had prachtig boek en maakte wat copieen voor me.

Het leuke van mijn obsessies is dat ik er wel heel blij mee ben, zo ook met de copieen, en helemaal met het boek dat straks komt.

Aan mij heb je geen kind meer.

En dan het boek Zuid-Limburg. O wat heerlijk.

En de zon schijnt vandaag.

En het huis is een paar uur leeg want de X is naar kantoor, ik weet niet voor hoe lang maar het is heerlijk gevoel.

Straks lekker spelen met mijn nieuwe was/droogcombinatie.

Wat wil een mens nog meer.

Nou van die hoofdpijn af.

Kregen dinsdag beetje ruzie, om niks maar het hing alweer paar dagen in de lucht, tja je moet toch wat in deze tijd, en ja hoor we waren gisteren allebei van slag en ik barstende koppijn.

Nu veel minder maar ik wil er helemaal van af.

Vriendin I. was na lange tijd uit de quarantaine (blijf het een mooi woord vinden) en ik ging langs voor koffie en lunch.

Haar dochter, l'enfant terrible, vond het wel heel gezellig dus bleef er bij zitten.

Had graag even alleen gezeten met vriendin maar daar dacht l'enfant anders over.

Ik gaf haar dus een paar goede levenslessen mee; vriendschap bestaat niet en relaties zijn zeer vermoeiend.

Volgens haar moeder is het mijn schuld dat ze geen kinderen wil.

Haha. Tja kan ik er wat aan doen dat ik het leven zonder wel heel erg makkelijk vind als ik verhalen om mij heen hoor en zie.

Maar goed je snapt dat ik het allemaal anders gedaan zou hebben als ik kinderen had gehad

Mijn kinderen zouden een voorbeeld zijn voor alle ouders.

En natuurlijk zouden ze de balletacademie en conservatorium èn universiteit, iets met psychologie.

Ze zouden zich in zetten voor het milieu en natuurlijk GEEN VLEES eten. NOOIT!

Nou ja dit en veel meer.\

------------

Wie heeft gisteren op NPO3 de masterclass van Erik Scherder gezien?

Was wel even goed opletten maar we lagen samen in bed tegen elkaar aan te kijken.

Leuke man die Erik

en zo fout doe ik het ook weer niet.

Nu ga ik ijsberen knippen en plakken en wachten op de pakjes, (3 verschillende.)

Tussendoor schoonmaken en de was doen.

o en even de sporen van Kipje weghalen.

Een kip hoort NIET in huis hoor ik de X voor zoveelste keer zeggen.\

Daar valt over te twisten, ik weet echt niet beter of er liepen regelmatig kippen over de vloer bij ons.

Dus wat is normaal?

 

 

maandag 18 graden

 

Na en voor de kapper.

Moet zeggen dat ik voor wel heel erg leuk vind.

Sofie is mijn alles.

Echt een hulphond.

Nee ze doet niet de was in de wasmachine, wat zij doet is veel belangrijker, zij laat mijn stress zakken en ik hoef maar naar haar te kijken en ik voel een golf van liefde en blijdschap.

In haar ogen kijken doet mij smelten.

Over wasmachine gesproken, de onze ging stuk.

Balen.

Weer geld die ik niet uit wil geven.

Sprak iemand die altijd zeikt, dat ze zich zo irriteerde over de fietsers die over het dijkje fietsten dat was niet mag, het is voor voetgangers.

Ik antwoorde dat zij wel een heel gelukkig mens moet zijn als dat haar grootste probleem is in deze tijd.

Is toch zo?

Als ik mij aan iets ergert denk ik snel aan mensen die dolgraag in mijn plaats zouden willen staan en dan zakt de ergernis heel snel dat kan ik je wel zeggen.

Aan de andere kant van iets kleins balen (kapotte wasmasjien) leidt ook weer af van het grote leiden en kan heel prettig zijn.

Als ik vandaag bel hebben we morgen een nieuwe.

We vinden dat heel normaal, het zit zo in ons systeem.

Als we een week zouden moeten wachten zouden we balen.

We hoeven ook niet te sparen.

Wat is het toch jammer dat we alles zo gewoon vinden.

We zijn er niet eens echt blij mee.

Iemand die ik ken riep tijdje terug dat NL zo een rotland is.

Toen ze geen werk had kreeg ze een uitkering, haar kind is transgender en wordt aan alle kanten geholpen en gesteund, er is therapie voor het hele gezin.

Als ik nu kiespijn krijg, kan ik vanmiddag terecht.

Ja echt een klote land dat NL.

_------------------

We hadden een heerlijke samenzijn met onze buurvrienden, meisjemetderodeharen en haar man.

Ze kon zelfs eten van mr. X's heerlijke soep, (wel naar een recept van mij) en een sneetje brood erbij.

Ze genoot van het hier zijn.

Hij ook.

Wij  zeker.

_________________

Verder was het weekend zeer rustig maar toch had ik geen tijd om mijn Libelle te lezen.

Iedere keer was er weer iets wat de aandacht vroeg.

Ik moest mr. X helpen met gipsplaten op de zolder, er moest een nieuwe plek gezocht worden voor zijn "kantoortje", er werden taarten gebakken, tja de wasmachine die opeens gloeiend heet werd en de ramen begonnen te beslaan. Twee vriendinnen die belden.

Ik denk dat ik afgelopen jaar geen 6 telefoontjes heb gehad.

Nu opeens 2.

Voordat ik het wist zat ik weer een uur te luisteren naar de ander.

Eentje had 3 sterfgevallen in vriendenkring gehad in 1 week.

De dochter van een vriendin belde haar om te zeggen dat haar moeder een eind aan haar leven had gemaakt met de woorden; ik heb haar in de steek gelaten maar jij ook.

Tja ik weet precies hoe het gaat.

Druk, druk, druk, weet je nog.

Zij ook, ze heeft nergens tijd voor want ja zo een drukke baan.

Hélène ik ga mijn leven veranderen.

Dat is geen gek idee zei ik of wil je op je graf; ze was een geweldige werknemer.

Jij bent altijd zo lief en attent zei ze dat wil ik ook.

Ik wil ook lieve dingen doen voor een ander maar had nooit tijd.

Jaaaa maar jij krijgt er wel veel geld voor, ik niet.

Tussen neus en lippen nog even duidelijk gezegd dat ik ook in de steek gelaten bent.

Ik ben zaterdag uit 2 app groepen gestapt waar zij ook in zat en ze was benieuwd waarom dat was.

Ik heb er totaal NIETS aan. Zolang ik lid ben denk ik er wel aan en daarom stap ik eruit hoef ik er ook niet meer mee bezig te zijn.

Loslaten en ruimte maken

___________________

NOVEMBER; je ziet er elke jaar tegenop en als het zo ver is overleef je het ook wel weer.

Ik zit sinds paar weken weer in een goede fase en zie weer overal mogelijkheden en fijne dingen.

Kreeg gisteren een kaart in de bus met kinderlijk handschrift maar o zo mooi van mijn 2 buurmeisjes van 7 en 11 om te bedanken voor de leuke klusmiddagen. 

Ik geniet er net zoveel van.

Alleen zijn de dametjes nog even in quarantaine maar volgende week is het weer zo ver.

November. De maand waarin ik begin terug te kijken op het afgelopen jaar.

Het was zwaar maar dan vooral door de depressies en de ziekte van mijn vriendin.

C. heeft niet echt een hoofdrol gespeeld.

Het was een jaar met toch veel leuke dingen.

tja ik zit dus in positieve fase dus verdwijnt er veel negativiteit naar de achtergrond.

is natuurlijk ook niet eerlijk ;-), het stikte van de negativiteit .

maar de belangrijkste 2 in mijn leven mr. X en Sofie (zie foto) zijn nog bij me en gezond.

Als ik aan de liefde denk die X voelt voor zijn kleindochter dan weet ik o zo zeker dat ik 18 jaar geleden de goede keus heb gemaakt.

En niet te vergeten hoe lief hij voor mijn vriendin is. Zo ging hij toen zaterdag ze weer wegging haar scootmobiel eerst helemaal droogmaken. 

tussen door toch ook wel tijd gemaakt voor wat ruzietjes hoor, zo volmaakt is het hier allemaal niet.

Het is niet altijd koek en maneschijn.

(dat laatste zei ik echt een keer per ongeluk maar we houden het erin.)

op mijn grafsteen zal staan: ze kon zeiken als de beste maar wat hebben we gelachen.

en dan komt dit voorbij.........

Ben jij het ook zo zat al die programma's met al die nepmensen met botox, opgespoten lippen die het o zo leuk hebben met elkaar en o zo grappig zijn, of interessant of......helemaal niks ......

Het gelul over Corona, iedere dag weer, hele avonden door.

Al die onzekerheid over van alles en nog wat.

Als je dit eet ga je dood maar als je dat NIET eet ga je ook dood.

Kokosolie en zooooo gezond, nee joh kokosolie is hartstikke ongezond, krijg je kanker van.

en dan komt er opeens iets voorbij waarvan je hart opeens harder gaat kloppen, je ogen vullen zich met tranen, je houdt je adem in.

Ik volg zelden die talentenjachten, duren veel te lang maar gisteravond bij het zappen zag ik hen en ik wist dat ze zouden winnen.

Twee prachtige kinderen.

Zocht ze op op youtube vanmorgen wilde ze weer zien.

Vond dit filmpje van hun eerste optreden.

Kreeg kippenvel tot op mijn hoofd.

Je zou toch bijna geloven in een mooie wereld.

Vul je hoofd met mooie dingen zeg ik vaak tegen mijn X.

Kijk, ruik, voel.

De eerste keer dat ik het zei was jaren geleden toen we net hoorden van de aanslag in Nice.

Het was prachtig weer, we liepen in ons geliefden Limburg en X kon alleen maar zijn afschuw en haat uitspreken over wat er gebeurd was.

Vul je hoofd met mooie gedachten zei ik.

Ik weet nog precies waar dat was.

Het is ontzettend moeilijk om je hoofd te vullen met mooie dingen in deze tijd maar het kan wel.

Het kan altijd.

Deze 2 jongens zijn sinds gisteravond niet meer uit mijn gedachten gegaan.

Jammer genoeg nog maar 1 filmpje op youtube maar misschien komen de anderen ook nog.

Ik ga zo nog een keer kijken.

Gisteravond dansten ze op de muziek van Aznavour, La Boheme. sowieso een prachtig lied die mij zo kan ontroeren.

Doe, kijk, ruik vandaag dingen die je raken op een mooie manier.

Ik ga bloembollen planten met blote handen.

Ik wil de aarde ruiken en voelen.

Heb jij hen gezien?

Ik moet mij niet schamen, ben gewoon een mens.

Dit lied kende ik al heel lang, wilde het even beluisteren en kwam dit tegen.

Wow.

Het benam mij letterlijk de adem.

Er is iets wat ik niet wilde delen maar ik dwing mijzelf er gewoon toe.

Zal mij vast helpen

Ik schrijf weinig over haar, meisjemetderodeharen omdat het te erg en te persoonlijk is wat er allemaal gebeurd maar natuurlijk kom ik er wel.

Nu heb ik gemerkt dat ik sinds iets meer dan een week, het niet goed meer aan kan.

Ik zie er vreselijk tegenop om ermee geconfronteerd te worden.

En ik schaam me en heb een hekel aan mijzelf.

Als ik iets doe wat ik echt niet wil krijg ik angst.

Ik wil er niet aan toegeven.

Nou ja ik wil wel maar ik mag het niet van mijzelf.

De sfeer daar in huis is zo donker en negatief.

Twee zulke ontroostbare mensen.

Ik wil zo graag nu ik mij beter voel wat depressie betreft mij vastklampen aan de positieve dingen in mijn leven, wat trouwens wel lukte deze afgelopen dagen.

Ik wilde even vrij zijn van huis nummer 16.

Ik ga mijzelf herpakken hoor en ga zo berichtje sturen of ze zin hebben om hier te komen.

Verleden week werd dat een drama.

Kan er nog om janken.

wij dachten, we steken open haard aan, daar houdt zij zo van.

Kaarsen aan.

Nou buiten stikte ze al bijna, letterlijk, en moest gelijk weer terug waar het nog heel lang duurde voordat ze bijkwam en weer adem kreeg.

Het was echt afschuwelijk.

open haard gaan NIET meer aan zolang zij er nog is.

Nogmaals ik schaam mij voor mijn gevoel maar wil het ook delen want het is gewoon menselijk.

_____________________________

Verder verliep de week goed.

Had lunch en wandeling in de regen bij filmsterretje.

Zo noem ik haar in gedachten altijd.

Bijna alles bij haar is theatraal.

komt altijd en overal te laat binnen, met hoed, sjaal, zonnebril, perfect verzorgd en vooral met veel bombarie.

Heb je haar ooit ontmoet vergeet je haar niet meer.

Is geen roddelen maar het is gewoon zo.

Onze vriendschap zat zo 2 a 3 jaar in de vriezer maar is dus weer opgepakt en het gaat goed.

De tafel was prachtig gedekt en ze had zich uitgesloofd in de keuken.

Het was gezellig samen.

Daarna in de regen grote wandeling met onze honden.

Filmsterretje is een superpositief mens.

Zonder complexen.

Ziet overal het positieve en is o zo tevreden met zichzelf.

Is weer eens wat anders want ken jij veel vrouwen die helemaal tevreden met zichzelf zijn?

Ik moet er in ieder geval vaak om lachen hoe onbescheiden ze is en kan dat gerust tegen haar zeggen.

Zij maakt er toch weer iets positiefs van.

Een compliment van haar klinkt ongeveer zo;

Hélène jij bent zo een lief mens wat dat betreft lijk je echt op mij.

Haha, ik lig hier in een deuk.

maar niemand die het zo waardeert als je een kaartje stuurt of net als gisteren ik haar een tasje gaf met wat verrassingen.

Zo blij als een kind en het werd op tafel uitgestald.

Ik leer best van haar moet ik zeggen in ieder geval dat ik aan mijn zelfvertrouwen kan werken.

Wij allemaal trouwens denk ik.;-)

____________________

Heb kaartje voor concert van Philippe E. voor over 2 weken.

Yippie.

En ja er kan van alles gebeuren.

Werd gistermiddag opgebeld door het theater of ik niet die avond kon want er waren afmeldingen.

Mij doe je echt geen plezier met onverwachte dingen en zeker niet als het niet dicht bij huis is.

en onbekend theater.

Hilversum.

Nee wij gaan op een zondagmiddag.

Zin in.

Heb zin om met tranen in de ogen naar zijn chansons te luisteren.

Na meer dan 30 jaar, ja echt waar, kan hij mij zo ontroeren.

Komt ook omdat het allemaal chansons uit mijn jeugd zijn en er allerlei herinneringen boven komen.

________________________

Krijg net berichtje dat meisjemetderodeharen met haar man vanmiddag langskomen.

Ik weet hoe fijn ze dat vindt en het zal fijn zijn dat ze er is met haar man.

Vergeet maar wat ik eerder schreef.

Verder geen plannen of afspraken.

Ga bollen planten, waarschijnlijk taarten bakken (alweer? nee joh, moet nog steeds), en had nog wat leuke dingen op lijstje weet alleen niet meer wat.

Kan ook al beginnen met kerstinkopen want eerste verlanglijstje is binnen van onze zeer geliefde (stief)schoondochter.

Ik koop zoveel mogelijk bij lokale winkels.

Mr. X zit elke avond en vrije tijd op de zolder.

Ik heb geholpen met gipsplaten tegen plafond.

Ik ga genieten van het weekend.

Mooie muziek luisteren, mooie dingen kijken op TV.

Knus met man op de bank.

Wandelen .

Weer een wild weekend dus.

En jij?

Ik weet dat hier iemand reageerde dat ze Vincent Niclo (in filmpje) ook zo leuk vond.

Filmpje dus ook voor jou.

Hij schijnt ook nog eens heel aardig te zijn.

Petra1945, je vroeg om mijn adres.

Kun je mij mailtje sturen?

Fijn weekend. 

  

 

leuke dag

 Herfst in de tuin.

Kat van de buren, staat niet op foto hoor, heeft zich geinstalleerd in de kas.

Moet even zacht en warm dekentje voor haar zoeken. (niet kopen)

Sinds haar baasje een tweede kat hebben genomen, haar eigen zoon, wil ze zo min mogelijk thuis zijn.

Het was een geweldige huispoes maar ze is totaal verandert.

Wil s"nachts niet meer binnenkomen en brengt die dus bij ons in de kas door.

Ja heel zielig.

Ik was de laatste maanden supernegatief over alles.

Nu vind ik vaak dat ik het goed zie hoor maar helpt het mij?

Niet dus.

Met veel pijn en moeten mij op andere dingen gaan richten en ja het werkt.

Nu kan het ook gewoon zijn dat ik weer in een andere flow zit hoor.

Zoals je weet wisselt dat steeds bij mij maar ik hoop dat ik het wel invloed op kan hebben.

Er zijn nog steeds mooie dingen ondanks alles wat men meemaakt .

Was gisteren bij de dokter en hij zei dat hij blij was om een andere vrouw te zien dan 5 weken geleden want hij had zich zorgen gemaakt.

Nou deze woorden alleen al.

Tuurlijk heb ik weer eens gemerkt hoe weinig ik van de mensen waar ik mee omga kan verwachten maar daar leg ik mij bij neer want ik heb hen nodig om af en toe mee af te spreken.

Wel is het nu veel makkelijker om NEE te zeggen als ze mij iets vragen.

Aan de andere kant vragen ze zoveel?

Nee, niet echt.

We zijn zo gewend om alles zelf op te lossen.

Hoe jammer is dat eigenlijk.

Ik denk dat het onze wereldje mooier zou maken.

Daarom probeer ik op mijn manier mijn best te doen.

Geloof nu niet dat ik mijzelf nou zo een goed mens vind hoor, ik ben altijd een beetje bang dat mensen denken dat ik dit vertel om te laten zien hoe goed ik het doe.

Ik durf het alleen maar te delen omdat ik weet dat een mens nooit iets doet als hij er zelf niet beter van wordt.

Ja echt waar, ik geloofde het niet totdat ik er goed over na ging denken.

Neem bijvoorbeeld de buurmeisjes en het knutselen iedere week.

Ik geniet van ze.

Ga ze ophalen van school, ze komen gillend naar buiten als ze mij zien, (zie je wel dat ik leuk ben) het is supergezellig om ze hier te hebben, dingen te verzinnen om te maken, ik raak allerlei spulletjes kwijt  die al jaren op zolder lagen. Ze gaan met blij gezicht weer naar huis en ik krijg een sterkere band met hen iets wat ik graag wilde. Jammer dat van de 4 meisjes er 3 nog in quarantaine zitten vanwege zieke ouders.

Ik heb mooieschoonzus toegezegd dat als zij ziek zou worden wij haar zouden helpen.

Zij is, omdat ze alleen is, bang om ziek te worden. Ze werkt in de zorg en ziet veel mensen.

Nu zou je denk wow Hélène wat lief.

Niet echt waar.

Ik hoopte dat zij zou zeggen en jullie kunnen op mij rekenen.

Deed ze niet, het loeder, haha, maar mijn belofte staat al, kan het moeilijk intrekken.

Na de dokter ging ik naar tuincentrum om ijsberen te zoeken.

En voordat ik gestenigd  wordt, meestal door anoniemen, het was heel rustig, hield 5 meter afstand en droeg 3 maskers.

Buiten dat; wat wordt je toch hebberig van dat winkelen. Omdat ik niets vond ben ik toch teruggereden naar de stad waar ik DE ijsberen had gezien en gekocht. Het waren er 3, bleek dat er ook een kleine was waarvan ik dacht dat het een jonkie was dus die moest ook mee.

Verder niets gekocht, nou ja een zak met bollen.

Ik ga nu toch echt even een plan maken van wat mag ik uitgeven aan kerstversiering (niet veel meer) en wat aan bollen. Had een zak tulpen voor 7 euro 50 stuks. Ga er misschien nog 1 kopen en dan moet het klaar zijn. Voor kerst moet ik misschien nog misschien 30 euro vrijmaken en dan kiezen wat ik graag wil. Als ik dat met mijzelf afspreek dat hou ik mij er ook aan.Tulpen doe ik trouwens altijd in potten want die kun je verplaatsen.

De dokter had trouwens geen goed nieuws, de vorige keer had hij al aangegeven dat ik mij misschien erbij neer moet leggen dat ik NOOIT anders zal worden dan nu. Hij begon er nu weer over en de psych zei in het intakegesprek al hetzelfde. Tuurlijk wist ik het diep in mijzelf wel. Ik ben al mijn hele leven zo en al veel en veel minder dan op het hoogtepunt 30 jaar geleden, maar gezellig en onbevangen door het leven gaan zal nooit gebeuren en de depressies zullen blijven komen en gaan. Nu moet ik het door laten dringen en er rust in vinden. Heb de X al voorbereid en nu moet ik nog.Gaat lukken want ja ik wist het natuurlijk al maar hopen mag altijd, toch.

De dokter vertelde ook dat hij in januari voor het eerst vader wordt en ik schoot vol. Moest om mijzelf lachen maar het idee dat er ergens weer zo een klein en prachtig wezentje geboren gaat worden met van die oortjes, neusje en mondje ontroerde mij. Dat zijn toch momenten die ik oester omdat ik hel vaak niets voel.

Kwam gisteren ook een ooit hele goede vriendin tegen. Dat vond ik leuk om haar weer te spreken. Het was een hele leuke vrouw alleen toen ik een relatie kreeg met de X was ze daar echt niet blij mee en had steeds commentaar op hem. Vond ik niet leuk en daarbij zo onwaar, vroeg of ze er mee op kon houden, deed ze niet. Jammer. Nu leuk om haar weer te spreken.

De zon schijnt.

Heb veel dingen(tjes) die ik op een rij moet zetten maar ook een bovenverdieping die weer goed onder handen genomen moet worden.

Fijne dag.

PS wilde nog even dit kwijt. Liep ik gisterne in hele stille straat in de "verkeerde"| richting. Schreeuwde er een stom wijf tegen mij met een kop vol haat; JE LOOPT IN DE VERKEERDE RICHTING.

Ik draaide mij om en keek haar boven mij masker uit met mijn dodelijkste blik aan. Ik wilde wat zeggen maar deed het niet vond de blik genoeg.

ECHT geloof mij, ik ben de eerste die sorry zegt als ik iets verkeerd doe of per ongeluk, ook in normale tijden, te dichtbij iemand komt maar de toon van dat mens. Ze was met man en 2 kinderen en ik ben blij dat ik niets gezegd heb. Wil mij niet verlagen tot dat niveau.

Ik kan mij wel voorstellen dat als je tot 3 keer toe zo aangesproken wordt je de vierde keer ontploft. Het maakte mij zo agressief die toon.

Laten we eens gewoon lief tegen elkaar zijn.

Mevrouw u loopt aan de verkeerde kant is ook een optie.

Net als; mevrouw wilt u een masker opzetten of mevrouw winkelmandjes zijn verplicht.

Vechten kan altijd nog ;-)

Ik ga er een leuke dag van maken.

Jij ook? 

Maandag

Om de Herfstvakantie te vieren, schreef mevrouw W.

Mijn niet al te best bui sloeg meteen om.

Er is nog zoveel te vieren.

Hoe bijzonder is dat dat we naar kleindochter konden.

Dat ze zeker een uur bij opa op schoot mocht en het heerlijk vond.

Over opa maar te zwijgen.

Wat een liefde stroomt er in die man.

Ik heb er wel weer een concurrente bij, dat wel.

En NIEMAND die mij kan verbieden om oma in mijn hart te zijn.

Het is een geweldige baby, zo zoet maar straalt zoveel vrede en ontspanning uit.

Je wordt gewoon helemaal loom als je naar haar kijkt.

Zij weet hoe het moet.

En stiefdochter doet het goed.

en zij wilde ook wel wat aandacht en op de foto.

Geweldige hond. Bracht vorige haar botje en legde het naast de baby neer.

Het was baby's beurt om ermee te spelen.

________________________

Buurman is het zat om in quarantaine te zitten met vrouw en 4 kinderen.

Zijn vrouw heeft HET.

Dus stond hij met masker op voor de deur omdat hij graag onze zolder wilde zien.

Mr. X liet hem niet binnen.

Voelde zich daarna rot.

Ja dat is het punt met NEE zeggen.

Wat een gevecht om dan geen schuldgevoel te hebben.

Hadden we JA gezegd hadden we nu weer in de stress gezeten en had ik niet meer naar meisjemetderodeharen gekund.

Wat is dat toch dat je maar aardig gevonden wil worden?

Buurman was natuurlijk hartstikke fout maar toch voelt het dan of wij het niet goed doen.

De kunst is dus om zo snel mogelijk van het gevoel af te komen.

Ons antwoord is om wat de reden ook is de juiste.

De X heeft besloten dat er zo min mogelijk mensen bij ons binnenkomen.

Ik overleg dan ook met hem als ik iemand wil vragen.

Als hij NEE zegt is het voor mij genoeg.

Zijn broer wilde graag komen helpen met de zolder maar ook dat wil de X niet.

____________________

Ijsberen; ik zit in mijn ijsberenperiode.

Ik heb regelmatig van die kleine obsessies.

Zit trouwens in onze familie, alleen zijn mijn obsessie gelukkig altijd vrij goedkoop.

Ik heb een dag/plakboek en iedere maand heeft een thema die ik zelf verzin.

Zit nu in de egelperiode, volgende maand is vos en eekhoorn en December IJSBEER.

Voor iedere maand had ik meer dan genoeg plaatjes , overal uit geknipt, maar ijsberen.............

Ik ben dol op ijsberen.

Zoek in elke winkel waar ik kom of ze misschien op een kerstkaart staan zodat ik die kan gebruiken maar heb honderden kaarten gezien maar nergens een ijsbeer.

Nu liep ik ergens een winkel in en lagen er bij de kerstversiring, o my god, 3 prachtige beren voor 13 euro per stuk.

De X was bij me en ik kon geen kant op anders had ik ze gekocht.

Nu krijg ik ze niet meer uit mijn hoofd.

Nu hoef ik nooit te vragen aan X of ik iets mag kopen hoor, we hebben onze eigen geld, maar ik kreeg gisteren, bij het ontbijt, jeetje wat vroeg, dat ik de laatste tijd wel veel gekocht had.

Ik heb zo een hekel aan kritiek, maar t klopt wel. 

Het is niet eens voor mij zelf hoor en vooral kringloop maar wel veel voor mijn doen.

Ja ik blijf het leuk vinden om een tas aan iemands deur te hangen met wat leuke dingen.

Wat magazines, een boek uit mijn minibieb, reep chocola, lieve kaart, handcrème, kastanjes of zaadjes en ja soms iets bij de kringloop vandaan zoals voor mooieschoonzus een agenda van postcode.loterij.

Maar nu wil ik een tas aan mijn eigen deur van 3 prachtige ijsberen en ik ga vast een deze dagen terug om ze te halen.

Ik heb al anderen als kerstversiering, al heel veel jaren en ieder jaar is het weer een beestje om er een landschap bij te maken, met sneeuw en ijsschotsen. 

JE HEBT AL IJSBEREN ZEI DE X GEIRRITEERD.

Je wilt toch niet als kleindochter later foto's van het kerstfeest ziet vraagt; oma waren hadden jullie nooit kerstversieringen.

Nou schat, het mocht NIET van je opa.

Haha. Echt het werkte.

Ik mocht de ijsberen kopen.

Niets zo slim als een vrouw. 

We weten precies waar de zwakke plekken van de man zitten.

Ik kan niet wachten tot ik ze heb.

en ben bang dat het niet bij deze zal blijven maar goed, laat ik mij voorlopig op deze concentreren en niet op de zaken vooruitlopen.

En ja ik schaam me best want zoals de X gisteren zei; jij bent toch zo van het milieu?

________________

Vieren dat de zon schijnt.

Dat doet hij op mijn toetsen.

Ik ga zo de tuin in.

Sinds de X thuis is brandt de verwarming de hele dag en wat heb ik daar een hekel aan.

Zou zo graag de tuindeur wagenwijd openzetten, heerlijk contact met buiten.

Deed het ook even maar werd betrapt.

bleek ik nog weet ik veel zelfrijzend bakmeel in de kast te hebben.

Kocht boter en appels, haalde eitjes uit het hok van Cocottje, en kan ieder moment aan 2 appeltaarten beginnen.

Eentje om zelf op te eentje, zonder geraffineerde suiker en eentje om weg te geven.

Weet nog niet aan wie.

_________________________________

Wil nog even Mieke en Loes bedanken voor de tip over Philippe E.lan.

wist niet eens dat hij niet ver hiervandaan ging optreden, Hilversum en ga proberen kaartjes te krijgen.

Wat lief van jullie.

En ook Yolanda, dank je wel voor iedere keer je reacties de laatste tijd.

Ga toch erg over je laatste reactie nadenken.

Ook Heideroosje bedankt voor je reacties.

Aan alle anderen; bedankt voor jullie reacties, tips, meeleven, adviezen, meedenken en nog zoveel meer.

Ga jij deze week nog iets vieren?

Ik vier morgen dat ik weer naar mijn hele knappe dokter mag. 

Hij wilde zelf mij zien.

Zogenaamd om te horen hoe het mijn medicijngebruik en mijn depressie gaat.

jaja.

Ik heb hem wel door hoor. ;-)