Het was heerlijk in de tuin van de gastvrouw.
We spraken over van alles.
Over de ernstig zieke pa van de ene, de grote problemen van de zoon van de ander, over vakantie en over botox en je wenkbrauwen laten tattoeren.
De landen die vertegenwoordigt waren was 3 keer indonesie, mexico, Chili, Frankrijk en Groningen en o ja Peru.
Gisteravond op kraamvisite
Tja als je dan niet smelt.
Ik kan wel zeggen dat ze consequent moeten zijn en dat ze haar niet moeten laten spelen met schoenen maar ja hoe consequent ben ik altijd geweest met mijn puppy's.
Ik heb wel de mazzel gehad dat mijn 3 honden alle 3 hele makkelijke waren.
Ik heb hen afgeraden om een hond te nemen omdat ze zo een druk leven hebben.
Ze vliegen letterlijk van hot naar het.
Hun dochter (17 jaar) wilde het.
Ze vroeg me een maand gelden of ik niet haar ouders over wilde halen om een hond te nemen.
NEE. dat wilde ik niet.
En dat maakte dus niets uit want hij is er nu.
Nou ja zij.
Misschien worden ze geweldige baasjes hoor.
Maar het kind gaat over een paar jaar het huis uit en ik weet, ik praat met veel mensen namelijk, dat het huisdier meestal bij de ouders achterblijft.
Nee, nee,nee, dat ging NOOIT gebeuren.
Ze zou hem overal mee naar toe nemen.
Pap laat je haar even uit?
Gelukkig bleef pa zitten want ik had echt mijn mond niet gehouden.
Gisteren voor het eerst in 38 jaar weer achterop de brommer gezeten.
Het was minder eng dan gedacht maar toch eng.
Hij vond dat ik goed mee ging in de bochten.
Ha!.
Verder heb ik het gevoel dat ik weer wegzak in een pre-depressie.
of zoiets.
Komt zeker door de vakantie.
Ik heb zo een heimwee gehad dat ik er zelf van schrok.
Dat zou betekenen dat ik helemaal niet meer weg kan.
Ik heb jaren en jaren geoefend om weer de deur uit te kunnen en het kon weer al is het nooit echt makkelijk geweest maar wel leuk.
En nu overheerst toch het gevoel van de heimwee.
Ik moet mezelf dwingen aan de mooie en leuke dingen die we gezien hebben.
De mooie huizen, omgeving, de rust en gezelligheid samen.
Het lukt me eigenlijk niet.
Het lijkt wel of ik iets dramatisch meegemaakt heb.
Nu zou ik het erg voor mezelf vinden als ik niet eens meer die kleine reisjes kan maken maar erger is het voor mr. X.
En echt hij mag met anderen op vakantie maar ja hij wil het liefst met mij, wat ik goed begrijp want we hebben het ook heel fijn samen.
We willen dezelfde dingen en vaak op hetzelfde moment.
Ik voel me op dit moment, al een paar dagen erg opgefokt.
Echt hij vraagt echt niet heel veel van mij, uurtje varen, uurtje wandelen, uurtje fietsen maar ik kan het heel moeilijk opbrengen omdat ik die chaos in mijn hoofd niet stil krijg.
Gisteren besloot ik THUIS te blijven, schoonmaken/opruimen (op mijn eigen manier) en veel lezen maar, en ja dat klinkt vast heel vreemd, ik zat zo opgesloten in mijzelf dat ik het moeilijk vond om er weer uit te komen en contact te maken met de dingen om me heen.
De levende dingen.
Zelf van Soop kan ik weinig hebben.
Daarom besloot ik om vriendin I. te appen of we langs konden komen .
Ik MOET dan uit mezelf treden.
I. appte meteen terug; alsjeblieft!
Later bleek dat er een familiecrisis was met dochter om hond dus deden we gelijk ook een goede daad. ;-)
Ja zo ben ik nou eenmaal. weer knipoog hoor.
Mr. X is bevriend met man van I. en die wilden elkaar ook graag zien.
Zoals ik altijd maar anderen observeer en vaak zie wat er mis is zou ik willen dat er iemand hier eens de boel komt observeren en mij dan zegt wat ik anders moet doen.
Niet dat ik dat bij andere doe hoor want dan had ik al lang geen vriendinnen meer.
Het lijkt mij zo makkelijk als een ander zegt; Hélène je moet het zo en zo doen dan gaat het veel beter.
Er is een vriendin die me heel duidelijk laat voelen dat mr. X veel te veel doet in huis, haar kerel doet echt niks, want ja hij kan niet koken, of strijken en ja omdat X ook een piemel heeft hoort hij geen ramen te lappen.
Hij hoeft het trouwens niet van mij hoor maar hij doet het zelf.
Moet ik hem dan tegenhouden?
Waag het niet om de ramen te lappen?
en al helemaal niet om te koken, ben je helemaal gek geworden, je hebt een piemel.
Dat doen wezens als jij niet.
Ja maar ik vindt het leuk zou X zeggen.
Niks ervan.
Ik ben een beetje panisch omdat ik denk dat X heel veel dingen van mij verwacht maar het is wat ik zeg, volgens mij dan, even wat samen doen of zo.
En apart doen we al genoeg hoor dus daar ligt het niet aan.
Het is niet dat ik mijn hele dag moet omgooien maar een paar uurtjes.
Dus aan het werk.
Ik geloof best dat het balletje bij mij ligt.
Nou even proberen mijn hersenen anders te programmeren en in plaats van paniek gewoon mee wandelen.
Geniet van het lange weekend./
28 opmerkingen:
Ga lekker met blote voeten en handen in je tuin poeren. Voel de (nu nattige) aarde en kijk hoe mooi je tuin, JOUW tuin is door jouw werk. Kijk naar de hommels, de vlinders en zelfs de slakken. Die komen graag in jouw tuin.
Helene, weet dat er veel mensen zijn die jou juist bewonderen. Leuk vinden en met lef en liefde bekijk je de wereld. Sluit je op in je eigen wereld waardoor je energie weer kan stromen.
Ik vind (maar wie ben ik?) dat je agenda best altijd vol is. Veel afspraken, je ziet veel mensen, je doet veel uitstapjes. Is het niet teveel voor je momenteel?
Nou ja...vergeleken met mijn agenda - die tot 2020 geheel leeg is.
Kan me nog herinneren dat je toen je nog bij mij om de hoek woonde zo klaagde dat je niemand zag. Nu lijkt het wel omgekeerd te zijn. Misschien is een middenweg iets wat beter bij je past.
Maar nogmaals...ik weet niet of ik een goede adviseur ben op dit vlak.
Hoe drukker in het hoofd hoe sneller de chaos de overhand kan krijgen.
Wat mij helpt, en misschien ook wel bij jou is het inzicht ( meestal is mijn onrust zo groot dat ik wel iets "moet"), er even letterlijk bij stil te staan en voelen Hoe Alles Voelt.
Ná het voelen, op de bodem weliswaar, komt het accepteermoment en vanaf dat moment begint het eerste stapje naar de rust-vorming weer.
liefs van Lisa
Ik denk dat NZMZ gelijk heeft. Je doet ongelooflijk veel. Misschien wel te veel.
Helemaal eens met bovenstaande. En wellicht komt de spanning om Mr X er nu uit. Je hebt je zo lang ongerust gemaakt en nu is hij thuis. Samen een nieuw evenwicht vinden is niet altijd makkelijk. En jij hebt je rust nodig om alle prikkels te verwerken. Dat heb ik net zo. Ik kom het meest tot rust in mijn tuin. Al blijf ik lopen met gietertjes en bakjes water bij de Makkelijke Moestuinbak. Op een of andere manier gaan de buien allemaal langs ons heen de afgelopen weken. Ook gisteren geen druppel gehad.
Ik doe heel veel voor manlief wat betreft het huishouden en eten klaar maken. Ik maak ook met alle liefde zijn broodbakjes klaar. We hebben samen een verdeling gemaakt qua taken en alleen wijzelf hoeven daar tevreden over te zijn. Het zware schoonmaakwerk doet jongste zoon. Ook dat is in overleg gegaan.
Sterkte meid, liefs van VeggieMo (en pas heel goed op jezelf. Zeg het tegen Mr X wat je voelt wat betreft de predepressie. Hier overgangsperikelen. Merde, valt nog niet mee al die wisselende stemmingen)
Vergis je niet van de impact nu X thuis is. Ongemerkt pas je je dan constant aan en doet meer dingen dan je zou doen toen hij nog naar zijn werk ging en je die tijd gebruikte om je hoofd leeg te maken en op te laden. Sinds een jaar werkt mijn man vanuit ons huis en nu hebben we allebei een eigen bedrijf, jawel, vanuit ons huis. Dat betekende voor mij van een man die heel veel weg was, naar een man die heel veel thuis was. Dat is écht wennen en af en toe werd ik er ramgek van omdat ik geen ruimte meer had om op te laden en m'n eigen ding te doen.
Hou je taai en vergeet niet dat je echt ruimte voor jezelf mag creëren hoor. xx
O ooo, zo zijn wij aan onze hond gekomen. Vriendin van onze dochter wilde een pup, die kwam er en na 4 dagen heeft ze hem op marktplaats gezet. Wij hebben de pup overgenomen en geen spijt gehad van die totaal onverwachte keuze van ons. en ze was niet echt een makkelijke met het kapot bijten van snoeren en afstandsbedieningen enz.) Afleren van blaffen is een belangrijke, daar zijn we te laks in geweest en keeshonden willen nog wel eens alarm slaan.
Advies kan ik niet geven, want ik weet niet of wat bij mij werkt, ook bij jou werkt. Probeer te voelen waar je energie van krijgt en wat energie kost en wanneer je iets wel kan en wanneer niet... Heel veel sterkte!!!!!!!
Liefs, Noa
Ik herken erg veel in je verhaal,ik ben heel erg op mijn eigen en mijn man die kent iedereen wilde ook altijd iets doen en kon dat niet vanwegen 2 slechte knieen nu 2 nieuwe knieen hij wil wel maar ik kan niet meer zware depressie gehad wat hij niet begreep,na een flinke uitbarsting van mijn kant gelukkig weer begrip voor elkaar en nu ben ik degene die ziek is en hij moet nu alles doen en met liefde gelukkig.Want ik kan niet meer,ik heb van die tijd geleerd doe gewoon je ding en praat er over en geef aan dat je je taks bereikt heb en nu even moet opladen.Heel veel liefs voor jullie Tiny
Rustig aan, geniet van de kleine dingen. Even een stapje terug is ook niet erg xxx
Helene, ik krijg al hyperventilatie (ja, ik overdrijf ook graag) als ik lees wat jij allemaal doet.
Praat vooral open en eerlijk met X.
mss voorlopig alleen een paar dagen naar Limburg? Is toch ook prachtig daar?
xlinda
Helemaal eens met de strekking van de anderen.
Je doet zoveel, een "normaal" mens zou er overspannen van raken.
Mindfullness zou ik je willen aanraden, dat heeft mij enorm geholpen. Bij meditatie mag je eigenlijk niets, terwijl je bij mindfullness juist iets moet doen: focussen op het nu en niet denken aan volgende uren.
Of een paar dagen in een klooster in stilte lijkt me ook wat voor je.
Hey lieverd je bent een prima adviseur hoor.
Het klopt dat sinds we hier wonen ik veel meer doe. Ik ben ook niet meer zo angstig om mensen over de vloer te krijgen zoals ik daar altijd wel was.
liefs
Oh en blote voeten/handen tuinieren doe ik hoor. Zou niet zonder kunnen.
We moeten echt ons draai vinden na deze 4 weken.
Het punt is dat hij echt niet zoveel vraagt maar ik mijn beleving is dat wel zo.
Wij willen elkaar altijd maar gelukkig maken en soms is dat gewoon even teveel. liefs
Gek he maar zo voelt het niet echt. Ik zie mensen om me heen zoveel meer doen en daar vergelijk ik mezelf niet omdat ik die energie niet heb maar ja als t weer mis gaat dan is het wel een teken dat ik iets verkeerd doe. dikke knuffel.
Haha wij vrouwen hebben wat te stellen met onze hormonen en dan heb jij met 3 mannen te maken.
Ja, ik/we moeten gewoon onze evenwicht vinden. Hij gaf gisteren gelukkig toe bij onze vrienden dat hij niet erg aardig was en dat lucht mij dan op want het ligt niet allemaal aan mij. liefs.
Wil je me vertellen over je vakantie? welke plaatsen en zo jullie gaan?
Het is inderdaad zo een gedoe. Het punt is dat ik wil dat hij blij is en als hij dan aangeeft dat hij dat niet is voel ik me zo rot.Andersom is dat ook zo. We moeten dus even onze evenwicht erin vinden.
Zoals ik eerder schreef hij gaf gisteren toe dat hij echt niet leuk is op dit moment en dan valt er een hele last van mij af omdat ik denk; he het ligt dus niet aan mij. hele fijne vakantie lieve Pien.
Het is hun eerste hond en dan nemen ze niet het makkelijkste ras. Hij moest wat groter zijn maar geen labrador terwijl ik denk dat dat hele makkelijke en lieve honden zijn, die krijg je niet vals. Ik hoop dat t allemaal goed gaat want ik heb al verschillende keren vriendschappen verbroken omdat mensen hun huisdier weer dumpten. Ik kan niet omgaan met mensen die zo met dieren omgaan. Dank je wel voor je reactie. Altijd heel leuk om ervaringen van anderen te lezen. Ik hoop dat t goed gekomen is met jullie hond.
Hey lieve Noa, ik denk dat rust en regelmaat bij heel veel mensen hetzelfde werkt. Sommigen mensen om mij heen zouden er gek van worden maar heel veel anderen zouden er baat bij hebben maar doen daar gewoon niet aan.
Ik voel me vandaag zoveel beter dan gisteren en mr. X is onze gangkast aan het schilderen, iets wat al heel lang op zijn lijstje staat. Hij bezig, ik bezig en straks gewoon lange wandeling maken en lekker eten thuis en dan zijn we beiden weer blij.
Jeetje Tiny lijkt mij ook niet makkelijk. Als er iets verandert in je leven/relatie dan is het even zoeken naar de goede manier. Veel praten en nadenken over wat anders kan of juist niet.
Wij komen er weer uit maar ik had gisteren wel een hele zware dag. Ik wens je heel veel sterkte en lief dat je reageert.
Het is echt even uitzoeken wat het beste is voor mij. Ik ga echt niet depressief of gek worden want dan is er echt geen lol meer aan voor ons 2.
Je herkent het vast dat je altijd maar moet oppassen op je grenzen. Ik denk aan vanwege de ellende waar jullie nu in zitten. Getver.
Liefs.
Echt als ik mijn agenda bekijk valt het allemaal wel mee hoor wat ik/we doen.
Nou ja zo zie ik het.
Limburg is echt prachtig maar na 23 keer in 15 jaar even pauze hoor.
Ik ken daar zo een beetje elke paardenbloem en koetje.
Zoals eerder geschreven ging het gisteren echt niet goed maar vandaag veel beter.
En ik overdrijf nu even niet. liefs gek wijf.
Nou Lot echt ik zie mensen om me heen veel meer doen hoor en dat ambieer ik absoluut niet maar gedoseert doe ik helemaal niet zo gek veel.
Alleen had ik rust moeten hebben na de vakantie en dat was me niet gegund.
Vandaag dus heerlijk thuis in de stilte.
Het lijkt wel een klooster.
X is met de kelderkast bezig en heeft niet eens muziek aan dus dat doet hij vast voor mij.
Dank je wel voor je altijd lieve reacties en dat je zo meedenkt en meeleeft.
Ik hoop maar dat het goed afloopt met die hond..... Zo leuk als ze puppie zijn maar o wee daarna, en als ze nu al crisis om het diertje hebben.... Ik werk vrijwillig in een asiel dus mijn mening is bijzonder negatief gekleurd. Vrijdag werd er weer een pup van 8 (!) weken afgestaan die ze wel al drie dagen had, allergie, jaja... Deze wordt dan nog afgestaan maar al die arme dieren die in een bench opgesloten worden of nog slechter, ik wordt er woedend van.
Ik stuur je binnenkort een mailtje :-) Ja, ik heb drie mannen en gelukkig zijn ze heel begripvol. Ik zeg ook wanneer ik last heb van mijn hormonen. Hoeven ze zich niet druk te maken dat zij iets hebben gedaan waardoor ik geprikkeld ben oid. En ik kan vragen om een knuffel/hug :-)
Wat ik niet begrijp is wanneer mensen een allergische aanleg hebben ze toch kiezen voor een huisdier. In mijn gezin problemen met de luchtwegen, reacties op pollen, gevoelige types. Ik wil absoluut geen huisdier nemen. Grote kans dat ik er allergisch voor word en dan kan ik ook niet meer makkelijk op bezoek bij iemand met een huisdier. Ik krijg trouwens al last van houtstrooisel in een vogelkooi.
Met wandelen valt het me op hoe vaak honden slecht zijn opgevoed. Je ziet de spanning/stress van ze afstralen. Ik loop dan weleens een andere kant op als ik het niet vertrouw.
ben blij dat het weer beter gaat lieve meid! waarom noem je mij vaak stout of gek? ik heb ook een lieve kant hoor, ergens;-))verstopt..
Voor een zo'n plotselinge opwelling om een pup een thuis te geven, zonder eigen hond ervaring, is het wonderlijk goed gegaan. Ze hoort echt bij ons al blijf ik katten makkelijker vinden. Meer zelfstandig. Maar het enthousiasme als je thuiskomt is bij een hond juist weer aandoenlijk. Wij hebben een grote witte keeshond, vind het geen moeilijk ras, wel met ondeugende trekjes en super nieuwsgierig. Veel lol mee (ze heeft net door hoe ze zelf haar bench kan opmaken)
Een reactie posten