wie wil mijn problemen?

 Euh heb ik wat te vertellen?
Ja in mijn hoofd is het grote chaos maar of dat interessant is.
Keek gisteren een aflevering over autisme van Filemon en wat een herkenning.
Volgens mij zat ik met open mond te luisteren en te kijken
Je blijft maar leren, als je het wil en ik wil heel graag, over die psychische stoornissen.
Het was gisteren zo herkenbaar en zowel op mij als op t neefje van toepassing.
Af en toe dat obsessieve gedrag wat over van alles en nog wat kan gaan.
Zo kon ik halve nachten het internet afstruinen naar serviezen met een kip erop afgebeeld.
Ik kon er gewoon niet van slapen en zeker niet als ik weer eentje had besteld.
Heeft een paar jaar geduurd, beeldjes en theeserviezen.
En opeens was t over.
Net al fotograferen.
Jarenlang MOEST ik werkelijk overal foto's van hebben.
Duizenden en duizenden heb ik want ik liet ze ook nog eens afdrukken en plakte ze allemaal in.
Soms kan het over een film gaan.
Dan ben ik jaren aan het zoeken naar een bepaalde film en dan heb ik hem en hem ik er niets eens naar gekeken want bang dat het te heftig is.
Zo ook over een meisje met een vos.
Of een meisje met wolven.
Dat laatste daar werd van vertelt dat het waar gebeurt was.
Het speelt zich af in de oorlog en ouders kunnen net voordat ze afgevoerd worden en nooit meer terug zullen komen geld geven aan iemand die voor hun meisje van 5 of 6 wil zorgen.
Het meisje loopt weg om haar ouders te gaan zoeken en blijft bij een troep wolven en kan zo overleven.
Heel heel erg zielig allemaal.
"gelukkig" bleek de schrijfster het allemaal verzonnen te hebben.
maar toch.
En dan heb ik die films en kan ik ze niet meer wegdoen alsof het een grote schat is.

Maar de obsessies kunnen ook prettig zijn.
Dan heb je s nachts al je wakker ligt gewoon iets om aan te denken, of als je moet wachten bij de dokter.
Vaak als ik door heb dat het niet normaal is zo bezig te zijn kan ik ermee stoppen.

Dan is het voor mijn "vreemde" dingen zoals me totaal afsluiten van mijn omgeving heel erg lastig nu X thuis is want het valt me op hoe erg ik het doe.
Zit ik in mijn eigen wereld, heel prettig en dan vraagt hij mij is en land ik weer en dat is zo een vervelend gevoel.
Daarom heb ik ook zo een moeite met iemand aan de deur al is het voor een of ander goed doel.
Ik MOET mijn wereld uit.
X merkt nu ook hoe vaak ik het doe en kan er moeilijk mee om gaan en dat begrijp ik.
Gelukkig is het huis groot zat en kunnen we onze eigen ding doen en ik pas me ook aan want ik ben niet meer alleen.

Het blijft passen en meten voor ons beiden maar we redden het wel tot nu toe.
Even accepteren dat we anders zijn en anders met de dingen omgaan.
Vooral hij heeft er moeite mee .
Hij is alweer 5 weken thuis en dat is voor iedereen die fulltime werkt heel moeilijk denk ik.

Wel merk ik dat ik veel geduld met hem heb.
Hij is vaak ge-irriteerd over niets, mèn hij lijkt op zijn broer af en toe, de schrik van elke vrouw.
Klein voorbeeld ; we gaan morgen naar het strand maar ik geen aan dat ik liever naar een ander strand ga (daar zijn we 100 keer geweest)
Hij meteen pissig want volgens hem wil ik naar Zandvoort, heeft hij een hekel aan, en kost het parkeren 10 euro.
Zandvoort was trouwens niet eens in mij opgekomen maar een meisje wil wel eens wat anders is haar leven toch?
Mijn idee was om na te denken, samen , waar we heen zouden kunnen waar ook hond mee kan maar ik ging maar onkruid uit de tuin trekken.
Ik bewonder mijn geduld.
En ik snap hem ook wel hoor hij zit gewoon niet goed in zijn velletje.
Op dinsdag heb ik trouwens geen zin om "ruzie" te maken want dan ben ik altijd erg moe.
Dan maar wat onkruid en dooie planten eruit trekken.

Het waren zondag was erg gezellig.
De jongens gingen zwemmen en hebben ook genoten.
Gisteren samen met X even naar winkelcentrum geweest in oude woonplaats om wat dingen te regelen en ook dat was fijn saampjes.
Het is niet kommer en kwel hier hoor alleen af en toe heeeel diep ademhalen en tot 10 tellen of tot 100 mocht dat nodig zijn.

Vanmorgen weer een fijne ochtend gehad bij het boetseren, de laatste van het seizoen.
BFF was er ook dus dat was weer extra fijn.
Kaartjes voor Zwanenmeer bestelt.

Toch heb ik het gevoel dat de maand juni door mijn vingers glipt.
Voor mij de leukste maand van het jaar en het vliegt voorbij.
Het komt denk ik omdat ik teveel met het feest bezig ben.
Als we maar niet te weinig co.la hebben, hoeveel salades moeten er gemaakt worden, en stel dat ze er allemaal heel lelijk en verlept uitzien, dat er niet genoeg rosé is of stokbrood of juist allemaal teveel en dan moet het weer weggegooid worden.
Nou ja zoiets dan in mijn hoofd maar gelukkig niet de hele dag door.
Ik kan het stoppen.

Ach ik ken vast mensen die graag hun problemen met de mijne zouden willen ruilen maar ja dat moet je die vent er ook bij nemen hoor.
Tijdelijk dan want een ding is zeker; ik kan en wil niet zonder hem.

Jullie horen nog wel welk strand het is geworden, weet zeker dat hij nu weer gewoon zichzelf is en dat we samen een heel leuk plekje gaan verzinnen terwijl we samen tegen elkaar aan op de bank zitten te knuffelen.