Gisteren te drukke dag, ik voel het, maar wel tevreden.
Eerst de EMDR therapie.
Er werd weer veel duidelijk.
Het ging over mijn reis naar Parijs die nu wel (eng) dichtbij komt.
Hoe ik alles maar onder controle wil houden en wat er gebeurt als het mij niet lukt.
Ik voel me dan ongelofelijk opgesloten in mijn eigen lijf en met niets of niemand meer verbonden en dat is eng.
Ik ben nu ook meer stijf dan anders door gisteren.
Ademhalen ging moeilijk, stijf, misselijk.
In mijn eigen omgeving kan ik nog redelijk dingen naar mijn hand zetten maar ja in Parijs gaat dat niet lukken.
Hoe ga je dan reageren vroeg de psych en hoe voelt dat?
Er werden nog veel dingen duidelijk.
Was een zeer leerzame ochtend.
Toen terug naar huis scheuren, spullen bij elkaar pakken en naar de creamiddag.
Was heel gezellig.
6 dames bij elkaar, eigenlijk een prima aantal.
Maar nu ongelofelijk moe.
Beetje veel indrukken bij elkaar.
Ik heb het gevoel dat ik op een kruising sta in mijn leven.
Helemaal niet onprettig trouwens, integendeel.
Ik kan zelf bepalen welke weg ik insla.
Of hoe lang ik op die kruising blijf staan.
Wat laat ik achter me?
Wat neem ik mee?
Wat ga ik doen om me beter en sterker te voelen?
En wat ga ik NIET meer doen?
Maar ook wat wil ik gaan meemaken de komende tijd.
Waar wil ik eens gaan koffiedrinken, wandelen, heen.
Wat wil ik met de tuin.
Met wie wil ik meer contact.
of anders.
Parijs is eind deze maand.
Heel spannend maar bijzonder.
Twee jaar geleden plantte ik op de verjaardag van mijn moeder een magnolia in de tuin.
Verleden jaar precies op haar verjaardag bloeide hij op zijn mooist.
Een paar dagen geleden zat hij nog helemaal in de knap, maandag nog.
Vandaag gaat hij voorzichtig open.
Over 2 dagen is de verjaardag van mijn moeder en ik weet zeker dat er prachtige bloemen zullen zijn.
Natuurlijk is het gewoon toeval maar ook toeval kan heel bijzonder zijn.
Ik voel haar nergens zo dichtbij als ik in grond zit te poeren, liefst op blote voeten en hele vieze handen.
Erbij zingen en dansen als het zo uitkomt.
Schijt hebben aan wat anderen vinden of denken.
Arme mr. X met hem heb ik dag toch een hele klein beetje medelijden met zijn;
HET HOORT NIET
Laat je gaan man
7 opmerkingen:
Ja hoor, doe maar lekker gek.
Waren er nog bananen? Ander heb je een ongelukkig kipje.
Ik mag wel met blote handen en voeten in de aarde wroeten maar H. is dan weer erg op alles met vork, mes, lepels terwijl ik graag met mijn handen bezig ben in het eten. Gelukkig mag ik wel vingers en bord aflikken. Ik kook ook zo lekker.
Haha Lot, ik ben het toch met je vriend eens hoor, ik hou wel van tafelmanieren. Ik eet NOOIT met mijn handen, nou ja brood.
Ik heb wel tafelmanieren hoor! Maar met mijn handen vind het echt lekkerder smaken allemaal. Echt waar!
Wat vervelend Helene dat je je zo voelt. Toch kun je ook genieten van de leuke dingen in het leven.
Je reisje naar Parijs wordt vast heel erg gezellig, ik weet het zeker!
Hou je taai, liefs xx
Ik moest even teruglezen hoor Petra maar ik voel me niet rot. Ik ben altijd moe en bijna altijd gestrest maar ik geniet hoor.liefs terug.
Op welke plek staat jouw Magnolia. In de zon? In de schaduw. De mijne blijft maar niks doen. En ik vind ze zoooo mooi!
Een reactie posten