maandag

Ik rende uit de voortuin naar binnen naar de achtertuin.

Wat is er? vroeg X

Ik zag een lieveheersbeestje en moet er even een foto van maken.

Even later gaf ik een gilletje.

Wat nu weer? vroeg X

Kijk wat een grote wurmen? het lijken wel slangen.

Oh is het weer zo een dag verzucht hij.

Ja het was zo een dag.

Later kwamen wat vrienden langs magnolia takken brengen.

Het was weer een heerlijke dag.

Vannacht dacht ik aan het volgende verhaal over HSP.

Hoog sensitief persoon

Natuurlijk ben ik dat maar ik probeer mezelf nooit zo te noemen.

Het ging zo;

Ik liep met een touw om mijn nek en kwam P. tegen.

Hoi zei ze hoe gaat het met jou?

Ik zie het niet meer zitten ben op zoek naar een boom.

Oh dat heb ik ook weleens gehad maar dat is gelukkig weer over maar ik heb zo een pijn in mijn rug niet normaal en zo benauwd ook.

En je sport nog steeds 6 uur in de week?

Ja, ik ben gewoon een doorzetter, dat weet je.

Zou je niet eens naar een goede arts gaan?

Nou zei bij onze drogist kon je voor 5 euro bij een iriscopist je iris laten lezen, geen geld toch, en daar bleek uit dat mijn lever en nieren zijn uitgeput en dat ik bepaalde vitaminen en mineralen tekort

kwam.

En laat me raden?

Die verkocht die drogist?

Jaaaa dat klopt.

Ik zag aan haar iris dat ze mij best wel slim vond dat ik haar verhaal begreep.

Zeg wat vind je van deze boom? vroeg ik de takken zien er bij stevig uit.

Oh ik ben gek op de natuur dat weet je he.

Oh ja zei ik, daarom loop je altijd in het winkelcentrum of in de sportschool.

Au mijn rug, herinnerde ze zich opeens, maar ik laat me er niet onder krijgen.

Ik gooide de touw over een tak heen en maakte het vast.

Ze keek op haar horloge, oh shit had een half uur geleden op school moeten zijn voor mijn zoon.

Er stond toevallig een kruk bij de boom.

Ja soms heb je mazzel.

Zeg P. wil jij nog even de kruk onder mij vandaan trekken.

Ja hoor, je kent me ik heb alles voor een ander over.

Nou tot gauw weer.

En terwijl ze wegliep hoorde ik nog net;

pfff het valt niet mee om hoog sensitief te zijn.

Kijk daarom kijk ik wel uit om te zeggen dat ik het ben.

Ik hoor werkelijk de grootste egoisten het vol overtuiging over zichzelf zeggen.

Als ik haar vertel dat ik een keer niet kom omdat ik even bezig ben met iemand die even mijn hulp nodig heeft zegt ze; oh wat lijkt jij toch op mij, alles over voor een ander.

Zij is mijn grote voorbeeld hoe ik niet wil zijn.

Ze heeft me een grote dienst bewezen trouwens door heel boos te worden over een vraag van mij.

Zij gaat zeker niet mee in het pad van de rest van mijn leven.

Door haar reactie heb ik ook de beslissing kunnen nemen met stoppen met het organiseren en alles regelen voor de groep en het voelt goed.

Zeer goed.

Hoog sensitief zijn is trouwens echt niet leuk.

Ja er zijn mooie kanten aan maar dan moet je niet teveel met mensen om willen gaan.

Er komt, ik dacht vanavond, een kwis over depressies.

Weet niet of ik ga kijken hoor want ik ken alle antwoorden al.

Is natuurlijk niet eerlijk tegenover de anderen.

Er zullen wel weer BNers mee doen die heel meewarig zullen kijken en het zullen herkennen.

Je hebt geen flauw idee hoeveel mensen je klachten herkennen als je er over vertelt.

O besef ik net net als die zogenaamde HSP'ers 

Maar wat een zwaar onderwerp zo op de maandagmorgen.

Het klopt inderdaad dat je (vaak) je eigen gemoedstoestand kan beinvloeden.

Ik voel weer boosheid in mij, dus hup weg ermee.

Ik hoop dat het voor jullie ook zo een heerlijk weekend was zonder verplichtingen.

Korte broek aan, blote voeten, kip achter je aan, vrienden met magnoliatakken voor de deur, even wat drinken bij onze buren met de ( bijna) 4 kinderen

Oh mooieschoonzus die een Aloe plantje kwam brengen.

Lachen met de nieuwe buurvrouw.

Ze vertelde dat ze erg van klagen hield en ik riep wij gaan echt beste vriendinnen worden hahah/

Klagen is zo leuk.

Daar zouden ze een kwis over moeten maken.

maar is mijn zelfverzonnen motto; klagen mag even en daarna weer aandacht voor andere dingen en mensen want klagen mag maar lachen MOET.