te vroeg

Buurkat weet het zeker, hij gaat vogel opeten.

Ik was een beetje dom.

Komt zelden voor maar veel te vroeg opgestaan.

Ik dacht nog; ach nog heel even maar ik was streng voor 1 keer want ik wilde op het gemak koffiedrinken voordat ik wegging.

Blijk ik dus een uur te vroeg te zijn opgestaan.

Lekker, kan ik echt van mijn koffie genieten.

Ik heb stress.

Altijd eigenlijk maar de ene keer wat meer.

Stuurde gisteren een mail naar mijn groep, 22 dames, dat ik stopte met het organiseren.

Dat ik het zat was die afzeggingen enz.

Heel netjes en voorzichtig maar wel duidelijk.

En nu ben ik bang voor de reacties.

Bang voor kritiek en verwijten.

Ik baal zo van mijn eigen gevoel.

Altijd maar die angst om afgewezen te worden en iets onaardigs te horen.

En als ik iets onaardigs hoort duurt het weken voor het weer gezakt is.

Het is een van de redenen waardoor ik weer hulp zocht bij een psych.

En daar loop ik alweer een tijdje maar het helpt geen bal.

Natuurlijk moet je het zelf doen maar ik hoopte op veel hulp van de EMDR maar tot nu toe NIETS.

De laatste keer vertelde ik iets en ik schrok me wild.

Ik dacht werkelijk dat zij, de psych een orgasme kreeg of zo.

Wilde onder de tafel kijken of daar iemand was.

Oh wat super, kirde ze en steeds harder, super, super, GE-WEL_DIG.

Ze sloeg met haar handen op haar bureau.

Zou er ergens een camera hangen dacht ik? Dat Ralph Inbar of zo binnenkomt.

Tja tegenwoordig kan je alles verwachten.

Meestal doe ik mijn best om te kijken zoals een ander van mij verwacht maar ik was die dag zo chagrijnig dat ik gewoon zo bleef kijken.

Het ging echt nergens over hoor iets wat ik al duizend keer had gedaan en jij vast ook, weet het niet eens meer zoiets als tegen iemand zeggen dat je geen zin had om mee te gaan of zo.

En zij maar denken dat het door de EMDR komt.

En vandaag moet ik weer.

Nou ja hoeft niet natuurlijk maar ik wil nog even 2 keer voordat ik naar Parijs gaat.

Hoop niet dat ze weer een orgasme krijgt.

getver.

Dream S.chool.

Ken je dat programma?

Heel af en toe keek ik een stukje maar was niet te verdragen.

Gaat over een stuk of 10 jongelui die niks doen, niks willen, schulden hebben, verslaafd, agressie en noem maar op.

Ze gaan dan een tijdje naar een speciale school waar allerlei mensen zich voor hen inzetten

Die negativiteit is vreselijk.

Maar toch was ik nieuwsgierig en ging er maandagavond voor zitten.

Er ging een wereld voor mij open.

Die kinderen, zo rond de 20 jaar schat ik, hebben zoveel meegemaakt.

Hebben een masker opgezet en stralen dus die agressie, negativiteit en schijt aan de wereld uit.

Nergens respect voor.

En dan als je de tijd neemt hoor je de verhalen.

Zo herkenbaar.

Die ouders die zo nodig je op de wereld zetten en verder bekijk je het maar of erger.

De meesten hebben niemand meer zoals de jongen die een meisje bleek te zijn en waar de hele familie niets mee te maken mee wil hebben.

Je ziet ze stoer en grof doen en dan soms opeens breken en dan weten ze zich geen raad met hun tranen.

Wie kan je vertrouwen als je je eigen ouders niet kan vertrouwen?

Hoe kan je geloven dat iemand van je houdt als je eigen ouders dat niet deden?

En dat masker he.

Jaren en jaren had ik die, op andere manier want ik werkte wel, ben nooit verslaafd geweest en als ik agressief was was dat naar mezelf.

Ik geloof nog steeds niet in mensenliefde.

Jaren dacht ik dat mr. X een relatie met mij had omdat hij niks beters kon krijgen.

Met de jaren heb ik mijn masker af en toe laten zakken maar er helemaal af is hij nooit.

Ik ben ook veel egoistischer geworden.

Niet iedereen is belangrijker dan ik.

Anders dan die jongelui van de dream s.chool die heel veel ruimte innemen maakte ik mezelf piepklein.

Fascinerend om te merken hoe dat allemaal werkt.

Ik ga het programma zeker volgen.

Je ziet nu al hoe sommigen het vast gaan redden, anderen blijven maar in de slachtofferrol zitten.

De uitkering die ze krijgen is veel te laag en daarom zitten ze in de schulden.

Werken? echt niet ze kunnen niet tegen een baas.

Blowen kunnen ze dan weer wel.

Je kan altijd zelf bepalen welk pad je ingaat.

Daar ben ik van overtuigd.

En nee, het is niet iedere dag lachen maar je hoeft geen domme dingen te doen, daar kies je gewoon zelf voor.

Ben je verslaafd aan blowen en ga je met mensen om die dat ook allemaal zijn schiet het niet op.

Ik koos om om te gaan met mensen van wie ik dingen kon leren en dat doe ik nog steeds.

Ik bof.

Ondertussen is het nog hartstikke vroeg.

De koffie smaakte weer heerlijk.

De warmte zat gisteren al in de lucht.

De lente kan nooit ver weg zijn.