THUIS

Ik ga er geen touwtjes om winden, het weekend was voor mij ongelofelijk zwaar.

Ik ging al niet fit op pad en het werd er niet beter op.

Ik stuurde zaterdagmiddag een bericht naar een vriendin dat het niet goed ging en zij vroeg of het aan de mensen lag.

Nee, dat lag het zeker niet.

Het waren hele leuke mensen en ik heb totaal geen irritaties gehad of zo.

We hebben veel gezelligheid gehad.

Op prachtige of leuke plekjes gegeten en koffiegedronken.
Vriendelijke mensen ontmoet.
Gelachen, gepraat, gelopen en noem maar op.
Hotel was ook mooi en leuk.
Goede gesprekken gehad de dames onder elkaar met hier en daar een traantje.
Ik hou daar altijd wel van, gewoon vertellen of luisteren waar je echt mee zit.

En het weer was natuurlijk het best wat je je voor kunt stellen he.
Weet niet hoe het in de rest van Nederland was maar bij ons prachtig.
Dus ja het lag gewoon aan mij.
En daar baal ik best van want het betekent dat dit eigenlijk TE zwaar voor mij is,
terwijl het juist zo gezellig kan zijn.
En echt dat was het ook hoor maar wat een geluk toen we weer onze eigen huis binnenkwamen.

Sofietje natuurlijk eerst opgehaald bij schoonzusdienooitlacht en haar idem dito man en ze was dolblij om ons te zien, iets wat niet eerder gebeurd is want Sofietje is niet zo van de gevoelens tonen maar nu helemaal blij.
Van schoonzus en zwager kregen we niet de indruk of ze het nu leuk hadden gevonden of niet met haar.
Ja ze had geblaft, maar ja dat risico zit er best in met een hond.
En ja ze liep veel achter hun aan door het huis en had geprobeerd boterham van schoonpapa uit zijn handen te trekken.
Haha, ja dat is mijn Sofietje.
Enfin geen idee of ze het leuk vonden of niet maar ik weer zeker dat ze goed voor haar gezorgd hebben.

Ik hou dus niet van mensen waar je geen hoogte van krijgt.
En ik weet dat ze regelmatig opmerkingen maken over ons manier van leven alsof wij een heel wild of raar leven leiden.
Maar ach las ik ooit ergens je bent pas vrij als je niets aantrekt van wat anderen van je vinden.
En eerlijk is eerlijk hun leven lijkt ons weer helemaal niets, dus daar hebben we ook een mening over.

Mr. X en ik kregen bij het ontbijt een felicitatiekaart van de anderen omdat we voor de 25ste (in 16 jaar) in Zuid-Limburg waren.
We hebben veel samen gedaan maar ook apart.
Zo ging mr. X met nog 2 mannen de mijnen in, terwijl ik een bad nam in onze mooie grote badkamer.
Goed voor de spiertjes.

Na de laten lunch namen we uitgebreid afscheid van elkaar.
Ieder had het heel leuk gevonden, vonden de organisatie geweldig, haha, ik heb jullie toch verteld dat ik dat goed kan.
Moeten we over een half jaar weer doen zei een van de mannen die er voor het eerst bij was.
Ik glimlachte maar wat en dacht over paar uurtjes zijn we weer thuis en heb ik mijn Sofietje weer op schoot, maar vond het wel een compliment.
We doen zo een weekend zo eens in de 2 jaar dus dan zie ik wel hoe het ervoor staat.

Nu ik weer thuis ben zie ik vooral de leuke sfeer die er was en hoe ieder genoot.
Voordat we de hotelkamerdeur achter ons sloten nam mr. X met stevig in zijn armen, zoende me op mijn lippen en zei; en toch vind ik onze vakanties samen het allerleukste.

Verliefd en blij stapte we in de auto en reden naar huis.
Naar ONS hondje en ons THUIS
THUIS.