Jaren en jarenlang werd ik niet verkouden of had ik geen griep.
Terwijl iedereen liep te snotteren en te spierpijnen was ik bijna vergeten wat t was.
In het voorjaar kreeg ik griep en nu verkouden.
Ik geloof best dat veel vrouwen gewoon door zouden lopen met mijn verkoudheid maar ik wil alleen maar slapen.
Ik slaap als de beste als ik een van die kwalen heb.
Urenlang.
Best lekker.
Toch wil ik het niet, dat verkouden zijn.
Gelukkig geen afspraken vandaag.
Gisteren wel.
Zo ging ik een nieuwe vorm van yoga uitproberen en omdat ik met vriendin I. zou gaan heb ik niet afgezegd.
Ik had me er ook erg op verheugd.
En het was ook leuk, helemaal mijn ding, totdat we op het laatst de zadel en de draak moesten doen.
Nou dan weet je het wel. haha.
Ik was blij dat ik vriendin I. die al 14 jaar yoga doet hoorde kreunen en steunen en het bij haar ook niet lukte.
Ben weer even vergeten hoe deze yogavorm heet maar het gaat erom dat je elke houding 3 minuten volhoud en dat paste wel bij mij.
Ik word nog wel eens een echte yogi.
Gistermiddag zou ik boodschappen gaan doen met mijn mevrouw.
Toen ik haar op ging halen zag ik al meteen dat het niet goed met haar ging.
Ze wilde niet dat ik alleen die boodschappen ging doen maar ik rukte haar boodschappenbriefje uit haar handen en deed het toch.
maar ik zit ergens mee.
Ze koopt iedere week veel paracetamol en diareeremmers.
Van het huis mag ze die al lang niet meer.
Ik heb al bij de apotheek gevraagd of het kwaad kon en dat kan het.
Mevrouw is heel erg bij de tijd en weet precies wat ze doet zeg maar.
Daarom ook vind ik het moeilijk om de verzorging op de hoogte te brengen, dat voelt als verraad.
Zij zou mij niet meer vertrouwen, en daar geef ik haar gelijk in, en misschien kunnen we dan niet meer met elkaar afspreken terwijl we het juist zo leuk hebben samen.
Ik ben zo blij met jou zei ze gisteren.
Moet ik dan achter haar rug dingen gaan doen?
Ik heb nu tegen haar gezegd dat ze even een tijdje zonder moet proberen en dat zou ze doen maar ze is ook erg eigenwijs he, ja tís een vrouw, nou dan weet je het wel.
De bonnen van de boodschappen moet ik altijd inleveren bij de receptie voor haar zoon.
Dus die zou kunnen zien wat erop staat maar die doet daar niets mee, kijkt niet eens volgens mij.
Mr. X vroeg mij of ik niet die kinderen kon bellen maar dat ga ik al helemaal niet doen.
Zij heeft ze al maanden niet gezien, o ja ze appen wel hoor, zo leuk.
Nou ja eigenlijk heb ik het enige gedaan wat ik goed kon doen.
Met haar praten.
Zou heel anders zijn bij iemand anders hoor die vergeetachtig is en zo.
Haar eenzaamheid raakt mij.
Ik blijf het onvoorstelbaar vinden dat mensen in Nederland zo eenzaam kunnen zijn.
Zo alleen.
Nu hou ik wel in mijn achterhoofd dat ik niet weet wat voor moeder zij is geweest hoor.
Zo was mijn vader een goede buurman, grappige oom en oh zo leuke opa maar wat een etterbak van een vader.
Ja sorry pa als je in de hemel zit en meeleest.
Eenzaamheid is een hele dikke rode draad in mijn leven, die dus pas verdween toen ik mr. X tegenkwam.
Als kind was ik al o zo eenzaam.
Daarom zou ik willen dat niemand zich zo eenzaam voelt.
Of angstig. mijn 2e rode draad.
Kreeg vanmorgen een appje van de mevrouw.
We gaan samen naar de Hermitage.
Mr. X zei dat ik alles moest regelen maar NEE, dat moet de mevrouw zelf doen.
In het zorgcentrum kun je tegen redelijk tarief iemand regelen die je brengt en ophaalt.
Ze mag dan gratis een introducée meenemen.
Zij kan prima dat zelf regelen.
Daar ging haar appje over dat degene die erover gaat er deze week niet is maar volgende week weer.
Ken jij het boek; de 29 geschenken?
Dat gaat over een zieke vrouw die van een Afrikaanse wijze vouw te horen krijgt dat ze 29 dagen iedere dag iets voor een ander moet doen.
Mag iets kleins zijn als een kaart versturen of iemand bellen maar mag ook wat groter.
Ik doe dat een keer per jaar en zit er nu ook middenin.
Heel grappig is dat ik op FB 2 dagen geleden het boek gewonnen heb en gisteren viel het in de bus.
Ik had het jaren geleden gelezen en toen aan een wildvreemde verkoopster heb gegeven die ik over het boek vertelde.
Het leuke is dat je heel bewust aan anderen denkt en het is zo leuk om iets te verzinnen.
Je bent je dan ook bewust van wat voor dingen er met jou gebeuren.
Zo won ik dus dat boek, dat was al leuk en toen het in de bus lag was het weer leuk.
Stond mijn hartsvriendin gisteren met een vrolijk gezicht met grote bos bloemen voor de deur.
Het cadeau was vooral dat gezicht wat zo blij en ontspannen stond, ze mocht de chemo weer 1 week uitstellen.
Ze wilde niet binnenkomen want ze was al zo lang niet buiten geweest en ging nu toeren op haar scootmobiel, later zag ik haar voorbij scheuren met wapperende rode haren en ik zag hoe ze genoot.
Ze is zo ziek geweest de afgelopen 10 dagen. Wat een cadootje is het dan om haar zo te zien.
En dan het compliment van de mevrouw; ik ben zo blij met jou.
Wow.
Wat denk je dat mijn X zei; ik wil jullie wel brengen naar de Hermitage en weer ophalen maar ik ga niet mee want ik heb geen zin in die vrouwenpraat.
Kijk dan weet ik dat ik 17 jaar geleden het goed gedaan heb.
sommige "meisjes" dromen van reizen, sieraden, merkkleding, ik droomde van een soort Zorro.
Je weet wel zo een man die er altijd is op het juiste moment.
De zon schijnt, mijn vreselijke verkoudheid, blijkt toch niet zo ernstig te zijn als ik dacht en ik voel de yoga nog in mijn lijf.
Ik ga naar buiten met Sofietje.
7 opmerkingen:
Misschien eens doorvragen naar de klachten van die mevrouw. Er zijn heel goede antidiarrhee middeltjes bv tormentavena van Dr Vogel, wat veel minder slecht is. Ook pijnstilling bv cbd ofzo. Leef mee en anticipeer op haar verhalen.
Fijn dat er een roodharige genietster was en dat jij kunt doen wat je wilt als het er echt op aan komt.
Hihi, geen zin in vrouwengeklets. Prima toch! Wat betreft je mevrouw lijkt het me het meest eerlijk als je je zorg met haar bespreekt en aangeeft dat je dit wilt/moet melden.
Yin Yoga.
Wat leuk dat je dat boek gewonnen hebt, het hoort gewoon bij jou, dat boek. Leuk idee om 29 dagen iets te doen voor anderen.
Moeilijk wel, de mevrouw en haar medicijnen. Goed dat je met haar erover praatte.
En leuk dat je je Zorro gevonden hebt: mr. Z. :)
Wat aardig dat Zorro dat voor jou en die mevrouw wil doen! Ik herken dat niet hebben van griep wel uit de tijd dat ik vrijwel niemand tegenkwam - dus ook geen griepbacillen opliep. Of verkoudheid.
Zelfs met Paracetamol kan je je leven beindigen als je weet hoe, dus kan best zijn dat die mevrouw een voorraad aanlegt voor het geval ze het wel genoeg vindt en de eenzaamheid teveel wordt. En dus zelf de regie wil houden.
Die opmerking over je vader bleef bij mij hangen. Dat is nogal wat, zeg. Wilde hij liever geen kinderen, maar kreeg hij ze toch? Dat gebeurde in die tijd nogal, he?
Jouw mevrouw is niet voor niks zo oud geworden. Als zij haar verstand nog heeft en weet wat ze doet, dan kun je natuurlijk eerlijk jouw mening/advies over dat verkeerde pilgebruik geven, maar je moet haar nooit verraden. Dat is dodelijk voor iemand, die toch al erg eenzaam is. Het zou mooi zijn als ze wellicht naar je luistert, maar ga er maar niet van uit. Je zegt het een keer erg duidelijk en dan moet ze het zelf maar doen of laten. Ik kom in mijn werk heel wat
'domme acties' tegen en daar zeg ik één keer duidelijk het mijne van en ik reik ook meteen alternatieven aan. Ik check even of ze het begrepen hebben en daarna zoeken ze het maar lekker uit. Zeuren over steeds hetzelfde onderwerp helpt nooit.
Ik ben ook al heel lang niet meer verkouden geweest wat ik altijd beschouw als een signaal van een gezond gestel. Maar als ik verkouden ben, dan is dat ook echt waardeloos. Dus ik voel met je mee. Verkouden zijn maakt dat je je niet 100% voelt, maar je bent ook niet zo ziek dat je in bed kunt gaan liggen.
Beterschap.
Een reactie posten