maandag 4 november 2019
maandag
Gisteren een paar uur in de tuin gewerkt en wat was dat heerlijk.
Ik kon niet meer stoppen.
Sommige dingen komen alweer uit de grond.
Weet niet of dat hoort maar t gaf mij een blij gevoel.
"Grootste" ontdekking was een hele dikke kikker in de kleine vijver.
En tja meneer Rat wandelde redelijk op zijn gemak over de schutting.
Minder leuk maar zoals vaker gezegd we hebben nu geen muizen meer in de tuin.
Heb zelfs buiten kunnen eten tussen de middag.
Mr. X was in de voortuin bezig en in de perken aan de weg.
Voordat we het weten is het weer lente en komen de verrassingen weer uit de grond.
We hadden een rustig en fijn weekend.
Eten bij de open haard.
Konijn en kip de hele tijd achter mij aan in de tuin.
Het zachte weer.
Geslaagd voor een lamp bij de bartafel waar we nu iedere dag aan eten.
Vrijdagmiddag kwam hartsvriendin nog langs met een tas vol Landlevens.
Slapen; Het duurt uren en uren voordat ik in slaap val.
Ik ben gewon klaarwakker.
Sinds ik gestopt bent met melatonine en TV kijken in bed.
Dat laatste gewoon weer opgepakt.
Wel idee dat als ik eenmaal slaap het dieper en ik minder vaak wakker word.
Kleine verbetering dus.
Terwijl ik op zo een nacht weer wakker lag, dacht ik eraan dat ik inderdaad wel erg veel heb om tevreden over te zijn en ja dat ik best begrijp dat anderen mij soms benijden.
Een vriendin zei tegen mij dat ze het zo bijzonder vond hoe mr. X naar mij keek.
Het is inderdaad zo.
Als we in gezelschap zijn letten we altijd op elkaar.
Heeft hij het wel naar zijn zin, wil hij al naar huis toe, enz.
en andersom is het ook zo.
En ja, mijn rijtjeshuis, voelt als een villa en de tuin als een landgoed.
Tja je zou maar een kikker in je vijver hebben.
En ik vind mijn man het beste wat mij overkomen is.
Al hebben vaker mot en irritatie dan ik hier vermeld hoor dus niet alles is van goud hier.
Lastige tijd; tenminste dat denk ik.
Allereerst moet mr. X zijn hoofd en gezicht gaan behandelen met een chemo crème en dat gaat er niet mooi uitzien.
Daarom wil hij eerst met zijn hoofd beginnen.
Vandaag afspraak met Dermatoloog en horen we hoe en wat.
Hij ziet er vreselijk tegenop.
Zijn zus heeft die behandeling op haar borst gehad en echt dat zag er heel naar uit.
Daarbij had zijn koorts.
Zij kon het nog verbergen met kleding.
Ik heb het steeds weggeschoven wilde mij niet van te voren druk maken maar nu is het dan echt bijna zo ver.
Las net over mensen die het gedaan hebben en dat was niet mis.
Ten tweede heeft hij een belangrijk op kantoor en ook dat is heel onzeker.
Voor deze maand zo weinig mogelijk afspraken gemaakt in de weekenden.
Wil er nog niet te veel aan denken (aan de behandeling) want het komt zoals het komt en ik moet zorgen dat ik zo fit mogelijk ben voor hem.
en zijn buien verdragen.
Kennen jullie Cellie. Wat een schat is dat toch.
Kreeg ene lang artikel van haar toegestuurd over bekende mensen die hoog gevoelig zijn.
Zelf wil ik mij nooit zo noemen omdat 90% van de mensen (ik overdrijf beetje) denk dat ie dat is en dan vooral vrouwen.
Mannen hoor je daar niet over eigenlijk.
Is ook niet mannelijk natuurlijk.
maar vrouwen...…...
Dus als er iemand begint; oh zo erg ik ben hoog sensitief, hou ik wijselijk mijn mond.
maar door het artikel van Cellie moet ik mezelf echt bekennen, ik ben het en niet zo een klein beetje ook.
Het leek wel of die gasten mijn blog gelezen hadden of mijn verhaal vertelden.
Ik heb het een paar keer uitgeprint en het plan is om het aan een paar mensen te geven.
Sowieso aan de X en aan hartsvriendin.
en aan mijzelf.
De schrijver Arthur J.apin vertelt dat hij noot naar verjaardagen of feestjes gaat omdat dat altijd 1 dag bijkomen is.
Ik ben met de jaren steeds strenger geworden voor mijzelf maar merk dat ik nog teveel doe.
En heb ik een heerlijke avond gehad is dat prima maar naar zeikverjaardagen krijg je mij niet meer.
Het is erg moeilijk om nog meer dingen af te stoten want het meeste is leuk en ik zou best meer willen doen.
Zo is er een gezin die wij goed kennen en graag mogen die behoorlijk in de problemen zit en ik zou daar willen helpen maar dan moet ik bijv. de yoga weer op gaan zeggen of mijn bezoekjes aan die 2 o zo leuke dames in het Zorgcentrum.
Mr. X zei dat hij het dan niet erg zou vinden om dan een avond extra te koken (doet hij al in het weekend) maar dat wil ik niet.
Het gaat niet lukken dus.
Wel kan ik zorgen voor een legere agenda door de week.
Volgens mij heb ik maar 1 afspraak deze week en dan zondag weer.
Hoe lekker is dat.
Lieve Cellie in ieder geval heel erg bedankt dat je iedere keer weer zo aan mij denkt.
Dank je wel ook voor je lieve kaart dat werd zeer gewaardeerd.
Vandaag een dag van stilte.
Alleen met mijn huis.
Geen muziek van mr. X. of wie dan ook.
Telefoons worden niet opgenomen, kan ik makkelijk zeggen word zelden gebeld en de deur word zeker niet geopend.
De dokter vroeg of ze mijn 06 nummer mocht maar ik zei nee.
bijna niemand heeft mij nummer.
heb geen zin om gebeld te worden met uitslag van uitstrijkje terwijl ik met iemand zit te lunchen.
en ik word al gek genoeg van de telefoon van anderen die constant piepen en o zo nodig beantwoord moeten worden want ja o zo belangrijk.
tja je bent hoogsensitief of niet he.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
8 opmerkingen:
Of ik Cellie ken! En ja, ik kan het bevestigen, het is een schat!
Net wat je zegt, bijna iedereen beweert hooggevoelig te zijn. Er zijn echt niet meer hooggevoelige mensen dan pakweg 50 jaar geleden maar iedereen krijgt wel honderden prikkels meer per dag en daar zijn onze hersenen (nog) niet op berekend.
Ikzelf kreeg ook het stempel ‘hooggevoelig’ maar sinds ik veel dingen niet meer doe heb ik bijna nergens meer last van!
Hoogsensitiviteit is inderdaad een term die je steeds meer hoort, maar ik vind het wel een interessant iets. Er zijn veel raakvlakken met autisme en toch is het anders. Mooi dat je er herkenning in vond! En ik lees toch ook veel zorgen. Sterkte daarmee.
Volgens mij ben je inderdaad hoogsensitief. Maar het is wel een modeterm geworden.
Vooral hooggewaardeerd ben je.
Hoi Helene,
hoogsensitief.
Mooi woord voor een moeilijke "aandoening".
Op de een of andere manier schrijf je er soms best humoristisch over.
Moet niet echt lachen, hoor...
Sterkte met X, met de chemo creme.
Hij is jouw steun en toeverlaat. Zo lief!
Groetjes van Marlou
.
Gelukkig maar dat de aandoening "hoogsensitief" ontdekt is. Je moet het maar hebben en niemand die snapt waarom je iets precies zo en niet anders (aan)voelt. "Stel je niet aan" is echt geen oplossing dan. Alleen mogen ze er natuurlijk niet mee gaan gooien met die term. Want op school zijn er die dat te pas en te onpas van hun kinderen vinden. En dan denk ik soms wel "hoogsensitief of overbepamperd"? Maar misschien ben ik te cru daarin?
Sterkte aan X. Die chemo creme is geen lachertje. "Bepamper hem maar een beetje, hij heeft het nodig." Groetjes
Wauw, dat je zelfs buiten kon eten! Dat kan hier in de Achterhoek nu niet meer, al is het maar omdat het druilerig en grijs is. Wat ik overigens erg gezellig weer vind.
Ik herken dat effect dat als je eenmaal in de tuin werkt, het lastig is om op te houden. En ik houd niet eens van tuinieren, dus kun je nagaan ; )
Een reactie posten