anti-klaag medicijnen

en ontspan.
Volgende maand weer naar kattencafé in Haarlem.
Het was zo grappig om te merken dat ieder met zachte stem praatte om (waarschijnlijk) de katten niet te storen.
Moeten ze meer doen in café's en winkels met die harde muziek.
Katten nemen.

Nicole vroeg een paar dagen geleden over hoe mijn moeder mij leerde om naar dingen te kijken.
Iedere ochtend ging ze op trapje voor de deur zitten met koffie en haar enige sigaret van de dag.
Vaak was het nog donker en zag de zon opkomen en de wereld in de tuin wakker worden.
Zij zag in een mus al een bijzondere vogel.
Ken je het verhaal van de paardenbloemen niet?
Ik was jaar of 14 en schaamde mij sowieso, zo hoort het toch, kapot voor mijn moeder.
Sprak ze ook nog zo stom en gebrekkig Nederlands. o wat had ik graag een "normale' moeder gehad.
Niet met van die naaldhakken, make up en sexie jurken.
Wilde een moeder met platte schoenen en terlenka broek net als mijn vriendinnen.

Kijk zei ze; wat een prachtige bloemen.
Mam, zei ik zeer geirriteerd in het Frans, dat zijn gewoon paardenbloemen.
en keek niet op of om.
Zo een 30 jaar later boekte ik een huisje in Zuid-Limburg en de X vroeg waar het ongeveer was.
Weet je waar die hele grote paardenbloemen groeien  ? Nou daar vlakbij.
Natuurlijk wist de X niet waar die paardenbloemen groeiden want hij komt uit een normaal gezin.
Haha.
Ik moet nog steeds lachen als ik eraan denk.
En echt ik kan geen paardenbloem voorbij lopen en aan mijn moeder denken.
en die paardenbloemen in Zuid-Limburg zijn echt reuzebloemen.

Zowel de X en mijn hartsvriendin vinden het zo bijzonder aan mij dat ik zo kan genieten.
Zonder dat geloof ik niet dat ik het gevecht met het leven had volgehouden.

Zo was ik gisteren hard aan het werk op de zolder en had mij weer wat opdrachten gegeven.
Maar stond vriendin opeens voor de deur.
Of het uitkwam.
Ja hoor.
Ik zette de 2 kleine fauteuils in de serre met tafeltje erbij, thee en koekjes, zaten we in het zonnetje naar de tuin en elkaar te kijken en te vertellen.
Als het "goed" met haar gaat doe ik altijd een stapje terug.
en we hadden elkaar al 1 week niet gezien.
We spraken over alles, van vogelhuisjes tot doodgaan en van alles ertussen in.
Wat ik mij opeens besefte was dat het natuurlijk doodeng is om te stoppen met chemo.
Er wordt nu niets meer aan de kanker gedaan en die kan weer zijn eigen gang gaan.
Je weet helemaal NIKS.
Hoe snel of hoe langzaam.
Ze kan nu weer dingen doen en dat doet ze ook maar er is wel een andere angst gekomen.
Ze wilde  er maar heel kort over praten want we zaten zo lekker.
We gaan een weekendje weg plannen.
met onze mannen er bij.
Niet te lang wachten.
Je weet nooit.
We bespraken onze wensen.
Die kwamen overeen.
Kijk zou ze voorstellen om in Maart te gaan kamperen zou ik meteen nee zeggen.
Ook niet in de zomer trouwens.
maar we vinden hetzelfde leuk en voor mij heel belangrijk de X moet het ook prima vinden.

Weet je wat zo bijzonder is; zij met 3 chemo's en verschillende operaties achter de kiezen luistert heel aandachtig naar mijn verhaal om de anti-depressiva en hoe eng ik het vind om "iets" te voelen als misselijkheid, duizelig zijn en hoofdpijn.
NIEMAND luistert zo geduldig.
_______________________

Bij de gematigde optimist las ik over een man die zijn leven heel anders zou leven als hij het over mocht doen. Veel meer risico's zou nemen.
Ik dacht over het mijne na.
Zou ik veel avontuurlijker hebben willen leven?
Welnee.
Zeker niet.
Mijn voorzichtigheid heeft mij tot hier gebracht en echt ik hoef geen wilde avonturen.
Mijn man gelukkig ook niet.
Nou ja misschien iets wilder in zijn geval maar ook hij houdt van regelmaat en vastigheid.

Ik heb nooit naar verre landen gewild.
Heb genoeg liefdesavonturen gehad.
Hoef geen krokodil of cavia te eten.
Vond zoete aardappels al een hele ontdekking.
Hoef geen ijs met paprika- en groene pepersmaak.
Hoef niet weer te emigreren, heb ik al 1 keer gedaan/
Zie mij al, naar Portugal Bed and Breakfast beginnen
echt een gat in de markt en dat je dan geen woord portugees spreekt ach maakt het avontuur nog avontuurlijker.
Trouwens ik zou een Bed and Lunch beginnen.
haat het om vroeg al van alles te moeten.

_____________________________

Nog een leuke TV tip
op TLC het geheime leven van 4,5 en 6 jarigen.
Zo schattig en o zo bevestigend.
Sommigen kunnen wel denken dat we onze jongetjes te jongetjesachtig en onze meisje te meisjesachtig opvoeden met roze, blauw, poppen en autootjes maar het zit er gewoon in.

Moet weer zo lachen hier, ja zal wel door de medicatie komen maar, de zussen van mr. X hadden van die nepbardies waar ze dol op waren.
Hij en zijn vriend hebben op een dag die poppen helemaal kaalgeknipt/
Hoe kom je daar toch op?
o ik vind het zo grappig.
terwijl ik ook begrijp hoe erg het was voor die meisjes  want we hadden in die tijd zo weinig speelgoed.
Mooieschoonzus wordt zondag 60 jaar.
Ik zal er over beginnen.

----------------------------

Hé is het jullie opgevallen?
Heb helemaal niet geklaagd.
Dus nu nog maar even.
heb nog steeds koppijn .
Echt goede medicijnen zijn.
Anti-klaag.