mijn gelukstigte dag van 2019

Dit was mijn mooiste dag van 2019.
Een dag zonder angst, stress of negatieve gedachten.
Ik was zo vrij en zo gelukkig.
We picknickten daar hoog op de rotsen.
_____________

Ze gingen naar een ver en arm land.
Reizen is goed voor je ontwikkeling een een vriendin mij laatst.
Ik wil haar wel geloven maar ik vind haar niet meer of minder ontwikkeld dan mijzelf.
Goed kennissen van ons gingen naar een ver land.
Het was er heet, vies, druk.
Euh?
Wisten ze dan niet dan?
Zelf ik was er van op de hoogte.
De armoede is vreselijk.
Duh.....
Kindjes die op de grond slapen, waar niemand naar om kijkt.
Lijken van dieren langs de weg die uit elkaar getrokken werden door zwerfhonden.
Het stonk  er erg.
Ook dat wist ik.
Ze waren met een busgezelschap en iedereen werd ziek.
Of bijna iedereen, de details ontbreken nog.
Zij ook.
Iemand werd naar ziekenhuis afgevoerd en de bus toerde gewoon door.
Een "leuke" excursie  was om een dagje te koken voor  arme mensen.
Daar deden ze aan mee.
Euh … dacht ik toen, er is iemand in NL die jullie heel hard nodig heeft en laten we eerlijk zijn, daar kijken jullie maar een klein beetje naar om.
Terwijl iedereen, toch?, wel weet dat je dit niet moet doen vanwege het dierenleed die erachter zit, maakte ze ritje op olifant.
Leuk voor thuis en FB.
Enfin ze hebben zichzelf ontwikkeld zullen we maar zeggen.
Hebben jullie het leuk gehad, was de vraag van een thuisblijver.
Nee, teveel ellende gezien.
Gelukkig hebben ze de foto's nog.
en ik hoef geen foto s te zien van een nog levend dier , rund, die door hongerige zwerfhonden opgevreten wordt.
Ik wil mijzelf niet ontwikkelen.


Ik weet heus wel dat reizen ook heel leuk kan zijn voor velen.
maar nee, dank u wel.
Ik vind een zwerfpoesje met een dicht oogje al vreselijk om te zien.

______________

Een vriendin stuurde een appje dat ze mij vandaag ging bellen.
Maar ik wil niet gebeld worden.
Laten we gewoon appen wil ik appen maar durf niet goed.
Liever laat ik de telefoon gaan.
Voer jij nog weleens lange gesprekken met anderen?
Ik vind appen de uitvinding van de eeuw.

Keek al in de agenda wanneer ik tijd had om af te spreken en ja dat gaat even duren want ik heb al heel wat staan en daartussen moeten en ook lekker veel stilte dagen zitten.
Dat dinsdag naar yoga gaan en daarna naar dierenarts, winkels en vriendin sjezen, dat lijkt veel te veel op het leven dat ik niet wil of kan hebben.
Zo doen veel mensen het maar dat wil ik niet.
Ik wil na de yoga heerlijk nagenieten en nadenken met een bakje koffie.
Voelen wat er in mijn  lijf gebeurt.

Ik heb sinds weken nog zo een heerlijk pleziertje erbij;
Grey's anatomy
Ziekenhuisserie waar ik nooit naar kon kijken omdat ik panische angsten had voor alles wat met dokters, ziektes en bloed te maken had.
en met panische angsten bedoel ik ook panische angsten.
Alles wat rood was moest de deur uit en ik durfde nergens meer heen omdat mensen graag over ziektes en kwaaltjes praten.
Was zo erg dat ik niet eens langs een ziekenhuis durfde te rijden omdat daar allemaal zieke mensen waren en raakte totaal in paniek van het geluid van ambulances.
Beetje dom dat ik dat stukje uit mijn leven weer tevoorschijn haal.
Sommige laatjes moeten heel erg gesloten blijven.
Aan de andere kant wil ik altijd open zijn over wat er met je kan gebeuren als je een  burn out krijg.
Enfin ziekenhuis serie dus.

Ik kan het gewoon kijken.
Het is er elke avond en ik geniet me suf van de verhalen, de liefdes, enz.
Soms voel ik zelfs traantjes.
Zo was er deze week een baby van 30 weken die aan het doodgaan was en die ene dokter die best onaardig is en gemeen pakte hem op en hield hem tegen zich aan zodat baby voelde dat hij niet alleen was. (was te vroeg geboren).
Op dat moment begon het hartje weer normaal te kloppen en deed de dokter zijn shirt uit om hem op zijn huid te leggen en liet hem niet meer los, zelfs niet om te eten of te plassen.
Baby redde het.
Tja dan heb je mij hoor.
Tegen mr. X zeg ik; ik ben 1 uur NIET bereikbaar.
Hij probeert het weleens door iets te vragen maar ik geef geen antwoord.
Ik ben er NIET.

Na de geweldige start van Net.flix en mij is de euforie alweer behoorlijk gedaald.
Ik dacht de oplossing voor al mijn problemen gevonden te hebben maar valt tegen hoor.
Paar hele goeie dingen gezien maar het het idee dat ik er alweer klaar mee ben.
Zou graag HBO willen maar dan moet je Zig.go hebben en die hebben we niet.
en waarschijnlijk gebeurd weer hetzelfde na een paar weken.
en geen anti-depressiva die daar tegen helpt.


Over anti-depressiva gesproken;
ik luisterde niet meer naar muziek want ik kon het gewoon niet hebben.
al het geluid wat niet hoeft, wil ik niet.
Nu stond ik gisteren dansend in de keuken mee te zingen  en zo trof de X mij aan.
Tja, best wel eng toch?
Haha, nee hoor ik deed het vaker, zo ook dansen op blote voeten in de tuin maar eerlijk is eerlijk het was lang geleden.
Diner dansant zei ik tegen de x.
X kan goed dansen hoor.
Dus die deed mee.
Wil je nooit meer stoppen met die medicijnen.

Soms ben ik bang dat het maar tijdelijk is maar he, ik ben sterk genoeg nu, om die gedachten weg te duwen.
We zien het allemaal wel.
Net als die Chinese ziekte en einde van de wereld.
Ik wil nog even dansen, lachen om mijn eigen grappen, en koffiedrinken met Sofie en Kip.
en morgen weer naar de psycholoog.
Geen flauw idee wat ik daar moet doen.

Morgen ga ik ook weer beginnen met geld uitgeven.
Het viel niet mee en ik ga heus geen rare dingen kopen maar ik ben blij dat het voorbij is.
Ik kijk uit naar Februari.
Heb hele leuke afspraken.