ik leef weer

Gisteren superdrukke dag.

Veel te druk.

Wat ik normaal in 4 of 5 dagen doe nu in een ochtend gepropt.

maar wat heerlijk dat ik vandaag weer een stilte dag heb.

Ik kan mij er net zo op verheugen als op een leuk uitstapje.

Misschien wel meer.



Zo ging ik eerst naar de yoga.

EINDELIJK!

Mijn lijf en geest vonden het heerlijk.

Na yoga drinken we altijd thee en het is de bedoeling dat je zelf nog veel drinkt.

Deed het niet, heb zelfs geen koffie gedronken, GEEN tijd.

Dus kreeg ik hoofdpijn.



Toen snel door naar de dierenarts met Sofietje.

Ze moet weer onder narcose om gebit schoon te maken en wat kiezen te trekken.

Ik hoefde consult en medicijnen die ze voor en na moet innemen niet te betalen.

sterker nog ik hoef alleen narcose en schoonmaken te betalen wat ze ook aan zal treffen tijden de behandeling.

Zo aardig.

Zo vaak kom ik daar niet maar volgens mij vind ze ons wel heel aardig.

Ze is dol op Sofie.

Sofie niet op haar.

Zij is net als ik kinderloos met cavia's, kippen en hond.

Wij begrijpen elkaar wel.

Ze zei tegen de 2 jonge assistenten; wij kunnen niet zonder dieren.

en zo is het.

Ondenkbaar is het leven zonder.



Daarna moest ik boodschappen doen in 2 verschillende winkels.

Was ik eindelijk thuis, ik had geluncht in de auto was er een appje van meisjemetderodeharen.

Ik viel eerst 2 uur uitgeput op de bank en ging daar nog langs om te brengen waar ze om vroeg en dronken we samen thee en weer bijkletsen.

Was zaterdag ook al gebeurt maar toen met de mannen erbij dat is toch anders.

Net op tijd thuis om te koken.



Ondanks niet slapen en heel moe blijf ik mij blij voelen.

Ik ben uit die 4 maanden durende depressie.

De pillen werken.

Tijdens yoga voelde ik 2 keer de tranen prikken in mijn ogen; gewoon omdat ik me zo verlost en blij voelde.





Mr. X en ik zijn al meer dan 17 jaar bij elkaar.

maar gisteren wist hij me helemaal te verbazen.

Ik zag hem niet aan komen.

Nee, joh hij heeft geen ander.

Hij begon over stoppen met vlees eten.

en suiker.

Hij eet heel weinig vlees voor een vleeseter.

In het begin heb ik geprobeerd hem over te halen maar toen werd hij boos.

Ik maakte bijna iedere dag vlees.

Nu al lang niet meer.



Hij vroeg mij om advies.

Ik hou er van als mensen mij om advies vragen.

Of het nou of cavia's gaat, vakantie in Frankrijk, Zuid-Limburg of Moezel, psychologische dingen, of noem het maar op.

Toen we laatst in Lisse waren vroeg de oudste zoon of ik een idee had voor een opdracht voor zijn school. Dat vond ik leuk.

Zijn moeder wilde weten of ik een leuk idee had voor een dag met iemand die 80 werd en wilde de zoon ook graag ideeen over een vakantie die hij wil maken met zijn vriendin.

Weet je dat er zelfs vriendinnen soms mijn mening vragen als het over hun kinderen gaat?

Moet niet gekker worden ;-)



Maar goed we hadden het over mr. X, die woedend zou zijn dat ik dit hier weer zit te typen.

Hij leest het gelukkig nooit.

Nee, ook niet stiekem.

Natuurlijk was ik superverbaasd maar reageerde heel rustig want ik weet dat als ik ga vragen wanneer ga je beginnen en waarom nu opeens ik alles weer verpest.

Natuurlijk zou ik het geweldig vinden als hij stopte met vlees (en suiker.)



blijkt dat hij al met zijn zoon erover gesproken heeft en bij toeval op net.flix de documentaire heeft gezien die mijn vriendin I. paar jaar geleden in bioscoop zag en vanaf die tijd heeft ze nooit meer vlees of vis aangeraakt.

Dat gaat dus niet eens over het leed van de dieren maar over hoe er gekloot wordt met voedsel.

Ik heb het zelf niet gezien hoor.

Heb nog een vriendin die het niet meer eet.

bij beiden gaat het niet om dierenliefde maar om gezondheid.

Bij mij is het puur om mijn liefde voor de dieren.

Ik hou te veel van ze om mee te doen aan die slachtpartijen en het leed vóór de slachtpartij.



Je snapt dat ik wel heel verbaasd was want hij is dol op vlees.

Als hij stopt is het zijn eigen keuze en dat is ook een fijn gevoel.

en ja heel blij dat hij mij om advies vroeg.





Zaterdag hadden we een lunch bij onze vrienden.

Jeweetwel de ouders van Liv die vorige maand op de intensive care belandde.

Zij was er ook en ook haar grote broer.

Het was gezellig.

Ik ken de kinderen vanaf dat ze heel klein  zijn.

Hun zoon is opgegroeid tot een knappe en o zo leuke jongeman van zo een 2 meter.

Altijd een model kind geweest.

Met Liv gaat het goed.

Ze houdt zich eindelijk aan de regels die bij haar ziekte horen.

Nou ja...……

Ik weet niet veel van diabeet dus misschien is het juist heel goed om te veel alcohol in je lijf te gieten in het weekend of 5 scheppen suiker in je thee  te doen en kan dat gewoon weggespoten worden.

Ja, weet ik het?

Ik zou bij een gezond kind al flippen denk ik, dus ben ik blij dat ik dit soort problemen niet heb.

De kinderen van X drinken amper, en ja dat weet ik zeker, en zijn altijd de BOB.

Ik ben daar blij om.

en trots.

Trots ook, al heb ik daar natuurlijk niet mee te maken, dat het wat werken betreft zo goed gaat.

Zoon is paar jaar geleden een eigen bedrijf begonnen en ja, trots, trots, het gaat zo goed.

Hij is een vakman en mensen mogen hem graag en gunnen hem het succes.

Dochter heeft klein jaartje andere baan en gaat ook super.

Over de zoon stond verleden week een pagina grote artikel in plaatselijke krant met foto.

Het is ook fijn dat hij vaak zijn vader belt om van alles te vertellen, gaat mee naar de sportschool met zijn vader en ze zien elkaar ook nog eens tussendoor.

Dochter en X bellen elke week en vanavond gaat hij bij haar een bakkie doen.



Nu de depressie naar verre achtergrond is zie ik dit soort dingen weer en niet steeds het negatieve waar ik in gezogen werd.

Wat een verschil met de maand december.

Ik leef weer.