zondag 29 november 2020

Het leven gaat door, maar anders dan daarvoor



 



Ontplofte cavia's

Zijn ze niet schattig?

gisterochtend heerlijk in de tuin bezig geweest en de hokken schoongemaakt.

Heb nu 5 cavia's en daar blijft het bij.

De 2 konijnen mogen nog steeds gewoon los in de tuin en dat is reuzegezellig.


Hoe gaat het met mij/ons?

Veel beter dan ik gedacht had.

ik ben toch altijd bang voor psychische problemen die hun kop opsteken mar op de dag van de crematie na is het in dat opzicht rustig gebleven.

Na de crematie kreeg ik opeens slikangst, heb ik vaker last van en dat is heel eng. Dan durf ik niet meer te slikken omdat ik denk dat ik ga stikken.

Zo ook in bed had ik het reuzebenauwd maar ook dat was eenmalig.

Wel had ik de hele nacht "gesprekken" met haar.

Ik kan gewoon genieten en mijn ding doen.

We praten veel over haar.

Vrijdagavond was haar man hier.

Dat was heel fijn voor ons maar ook het idee dat hij zich toch zo vrij voelde om gewoon bij ons aan te komen.

Van een stugge gesloten man is hij de laatste maanden veranderd in iemand die heel goed over zijn gevoel kan praten en de tranen laat lopen.

Hij is erg blij met alle medeleven die hij krijgt, zien hoe dierbaar zijn vrouw voor velen was.

De X is ook verdrietig maar ook hij toont zijn gevoel.

Soms komt de werkelijkheid keihard binnen bij mij maar ik weet dat zolang ik plannen heb het goed met mij gaat.

En plannetjes heb ik.

Zo komen de 3 ( soms 4) meisjes weer langs om te knutselen.

Heb ik zin in.

Ik zal mijzelf ook even op de koffie uitnodigen ergens.


Gisteren kwam broer van de X langs, dat doet hij regelmatig maar gisteren nam hij schoonzusdienooitlacht mee.

Had ik dat van tevoren geweten had ik in de stress geschoten maar ik wist het niet en het was toch erg gezellig.

Daarna hadden we voor het eerst bij een restaurant eten besteld.

Dat viel tegen zeg.

Veel te zout en dessert veel te zoet.

Gaan we daar in ieder geval NIET meer doen.

Vind onze eigen eten veel lekkerder.


Vandaag, geloof het of niet, zijn er stukadoors bezig op onze zolder.

Ik verheug mij op eindresultaat.

Laminaat is al gekocht  (met 45% korting) en is volgende stap.


Voor mij begint de Herfst op 1 September en de winter op 1 December.

 Dus nog 2 dagen.

Ik hoop op zonnige koude chocolademelkdagen.

Lichtjes hangen al in de tuin.

Wel raar hoor nu al kerstverlichting zei de X

Joh doet niet zo moeilijk het is geen kerstverlicht maar winterverlichting.

Konijn Bram beet in 1 knauw de draad door.

Gelukkig kon het gemaakt worden.

Bram moet toch beetje op gaan passen want ik heb nog geen hoofdgerecht voor de kerst.

Haha echt, ik zou er naast dood kunnen gaan van de honger maar ik eet NOOIT meer vlees en zeker niet mijn "eigen" vlees.


We hebben huisje gereserveerd in Zuid-Limburg voor Juni.

opeens bleek er wel heel weinig over te blijven, denk dat iedereen er van uitgaat dat we in NL moeten blijven.

Ja, dat vind ik prima maar niet in MIJN Zuid-Limburg he, behalve als je heel rustig bent.

We zitten boven op een berg bij een echtpaar die een huisje verhuurt.

Onze vrienden uit Lisse zitten daar in de buurt voor 3 weken.


Hoe raar ook, het leven gaat door. (als je het maar nooit tegen mij zegt)

Heel anders dan voorheen, dat wel.

Ook de man van mijn vriendin is bezig met zijn jaarlijkse visvakantie.

De koffie smaakt nog steeds niet zoals hij smaakte en ik zit vol pijntjes en ongemakken.

Ik ben heel hard met mijzelf aan het werk, niet alleen door de psycholoog maar vooral door de lessen van mijn vriendin.


Weer wil ik jullie bedanken voor jullie steun.

Het doet mij zoveel goed.

Gisteren hadden zwager en schoonzus totaal geen behoefte aan ons verhaal maar ik dacht; kan mij het schelen, ik heb jullie.





13 opmerkingen:

Anoniem zei

Je doet het reuze goed Hélène!
Veel van je afpraten, de tuin verlichten en je dieren.
Komt die benauwdheid niet van je CPAP?
Ik vind het nog steeds een ramp dat ding.

Groeten
Loes

Anoniem zei

Zij is niet weg, nooit, uit je hart en je leven. Wel in het vastpakken, als persoonlijke aanwezigheid in real life, maar eronder, nooit. Je bent nog aan het rouwen en geeft het ruimte. Goed dat je het zo oppakt. Sterke griet ben he toch!

Griemmank zei

Heb je niet het gevoel dat je veel intenser leeft in deze droevige dagen?

Lot zei

Over 2 weken ga ik met mijn zus naar het LAM museum, das ik zonder jouw aanbeveling waarschijnlijk nooit gezien. Alleen zo jammer dat we erna niet ergens kunnen lunchen. We gaan nu maar een lekker broodje en koffie halen in wegrestaurant en dan hopen op een beetje mooi weer zodat we ergens even buiten kunnen zitten.

Ik heb een triggerfingerduim, vooral in de nacht, spalkje gemaakt en dat hielp gisternacht helemaal niet, was zelfs erger maar vannacht iets anders gedaan en nu is het beter. Toch eens naar huisarts en kijken of een injectie mogelijk is. Komtuit hele arm en schouder volgens fysio

Mevrouw W. zei

Hè vervelend die zwager en schoonzus, die geen behoefte aan jullie verhaal hadden. Om diezelfde reden heb ik lang geleden eens een vriendschap beëindigd: een collega en een man van me waren net verongelukt en 'vrienden' van me wilden niet dat ik daar over praatte en dat deed me echt gigantisch veel pijn. Einde vriendschap dus! Met familie is dat iets lastiger natuurlijk.

Voor rouw bestaan geen regels. Doe gewoon waar jij je goed bij voelt.

Petra1945 zei

Afschuwelijk dat ze er niet meer is, maar wat héb je er veel aan gehad, die vriendschap. En dat gevoel blijft echt wel.

Judy zei

Jullie doen het goed allemaal. Ik heb wel aan je gedacht, hoe het met je zou zijn. Maar je klinkt goed.

Onliemie zei

Van je familie moet je het hebben. Jammer toch dat ze zo weinig empathisch zijn want het doet goed om je verdriet te delen. Fijn dat je veel plannen maakt zo verzet je je gedachten een beetje maar vergeet je niet om op tijd en stond te rouwen? Goed bedoelde raad hoor, ik wil me niet "moeien" met je verdriet. Maar uit eigen ervaring weet ik dat je anders jaren later de weerbots kan krijgen. Lieve groetjes.

Nietzomaarzooo zei

Raar is dat; dat alles 'gewoon' doorgaat. Terwijl voor jou nu de wereld zo anders voelt. Zo werkt dat, heb ik ervaren. Dat niemand aan je ziet dat je een verlies hebt geleden, maar je 'lastig' valt met dingetjes waarvan je nu denkt "Lekker belangrijk".
Blij te lezen dat je plannen hebt gemaakt voor een fijne vakantie. Dat geeft ook weer iets om naar uit te kijken. En de mooie lichtjes in deze maand, die verlichten je hart.
Het is hier nu zo grijzig, dat ik gewoon al wat lichtjes aan heb gedaan. Om ons hart moed te geven.

Marlou zei

Ha lieve Helene,

maar goed, dat je niet wiat dat de schoonzus die nooit lacht mee kwam.
Ik kan ab-so-luut !! niet tegen mensen, die niet kunnen lachen.
Ik heb altijd zin om ze te schoppen of zo. Doe het natuurlijk niet...

Ik vind het mooi, hoe je met de door van je lieve vriendin omgaat.
Lichtjes in de tuin en in je hart: ik denk wel, dat dat helpt om verder te kunnen.
En plannen maken. Veel in de tuin bezig zijn, lekker een beetje wroeten en al je zorgen aan de aarde geven.
Dat helpt bij ij ook.

Dagdag! liefs van Marlou

Naomi zei

Zo begrijpelijk dat je zegt dat anderen dat niet tegen je moeten zeggen, dat het leven doorgaat. Dat is altijd zo'n stom cliché. En ja, natuurlijk gaat het door, maar het is precies zoals jij schrijft: het is niet meer hetzelfde. En dát is een groot onderdeel van rouw, denk ik.

klaproos zei

elk mens doet het op zijn eigen manier hé,
en jij doet het goed, je laat het komen zoals het komt,
beetje zoals ik eigenlijk, maar dan anders :-)
je doet het super....

gewoon zo doorgaan... schijt aan alles hebben..

xxx

nicole orriens zei

Wat fijn dat het beter gaat dan je verwacht had! Ik vind het altijd heerlijk als iets blijkt mee te vallen. Vooral omdat het leven doorgaans werkelijk niet zo eenvoudig is.