Onder andere die Biodanzalessen volgen en gelijk mij maar voor een overdagskoor opgegeven.
Ik was vandaag voor de 4e keer alweer bij het koor.
Ik had het zwaar want de juf is nogal een doordrammer en het moet perfect.
of in ieder geval die richting op.
Het lukt mij maar niet om 2 zinnen uit een lied te onthouden.
Juf speelt piano maar houd ons goed in de gaten en ze zag dat het mij niet lukte vroeg of ze mij even met rust moest laten en deed dat ook.
Het zweet brak mij uit. Echt.
Het lukte gewoon NIET.
Moet net opeens aan de balletlessen van vroeger denken.
Ik was altijd veruit de laatste die het begreep en onthield.
Nu zo een 35 jaar later hoef je de muziek maar aan te zetten en ik weet alle passen nog.
Zo ook met liedjes.
Echt liedjes van 40 jaar geleden zing ik woord voor woord zo mee.
maar..........het duurt gewoon heel lang voordat.....
ondanks dat had ik weer een leuke ochtend en was verbaasd dat het al tijd was.
Goed dit zijn dus al 2 hele goede beslissingen.
De derde is om toch naar de X te luisteren wat ons huis betreft.
Hij wilde al zolang nieuwe vloer, bank en andere kleur op de muren.
Oh en in between gordijnen in de serre.
Ik vond het niet nodig en veel te duur allemaal.
Enfin we zitten nu middenin het traject en ik geniet.
Vandaag schilderde hij de woonkamer voor de helft. De gang is al af.
De kleur is o.a. vrij donker groen, durfde niet weer te zeggen dat t niet helemaal was wat ik bedoelde maar nu op de muur is het wel heel mooi.
Andere muur wordt zandkleurig.
Het vierde was het wegdoen van spullen.
Het werkt echt door.
Gelukkig had ik de twijfelgevallen nog niet weggedaan want er kwam een schilderij tevoorschijn die perfect in de hal past.
Hoe leuk is dat.
Normaal gesproken hoor ik rond deze tijd depri te zijn ;-) kan nog komen hoor maar voorlopig voel ik mij prima.
Keek net in mijn agenda en zag dat ik echt zo goed als geen afspraken heb tot 5 januari.
Niet alleen spullen weg doen om ruimte te scheppen maar ook de agenda zo leeg mogelijk houden.
Het vijfde wat ik deed was weer contact maken met mijn nicht, dochter van mijn tante, de zus van mijn vader.
Misschien wist je het niet (grapje) maar ik ben een moeilijk mens. Vooral voor mijzelf. Nu ik weet dat ik ASS heb begrijp ik het wel maar dat wil niet zeggen dat dat overal een excuus voor is.
Enfin toen ik zeer ernstig ziek was, was iedereen als sneeuw voor de zon vertrokken met mijn ouders en broer en schoonzus voorop. Mijn ex kwam bij mij terug om mij te helpen en als ik mijn tante en mijn nicht niet had gehad zou ik het niet gered hebben. Het idee dat zij om mij gaven en iedere week meer dan een uur aan de telefoon doorbrachten met mij gaven mij het idée dat ik moest doorzetten en dat er nog wel iemand was die om mij gaf.
Jaren ging dat door. Tante was zelfs op haar sterfbed nog met mij bezig, kun je nagaan.
Er gebeurde jaren later wat dingen tussen nicht en mij, echt niet zo groot hoor maar wel in mijn ogen en toen was het voor mij genoeg om contact te verbreken.
Zeker 15 jaar geen contact terwijl ze 500 meter hiervandaan woont.
Half jaar geleden was ik aan het fietsen, zag ik haar lopen, stopte ik en vroeg; zullen we binnenkort afspreken?
Dat deden we dus en het was zo vertrouwt en geen seconde stil.
Ik wilde zoveel van haar weten.
Oh ja dat was het ik had nog vragen over onze grootouders, mijn vader en haar moeder.
Nou ja daar kwamen we eigenlijk niet eens aan toe want we hadden over onszelf genoeg.
We spraken weer af en dat verliep hetzelfde.
Gezellig, vertrouwd.
Fijn om over onze grootouders en haar ouders te praten.
Ze vertelde dat ze het zo jammer vond dat we geen contact meer hadden al die jaren en ik gaf toe dat het echt aan mij lag.
Eigenlijk, en dat gebeurd steeds in mijn leven, raak ik iedere keer dingen kwijt maar komt er weer andere dingen op mijn pad.
Heel opvallend vind ik dat.
Zo heb ik emotioneel afscheid moeten nemen van 2 dames waar ik erg op gesteld was maar die mij iedere keer weer teleurstelden hoewel ik echt aangaf dat ik daar niet mee om kon gaan. Er is absoluut geen ruzie en we zien elkaar 6 januari op een feest maar dat is genoeg.
Ik heb steeds minder energie en ik wil die toch echt gebruiken voor andere dingen.
Ook dat is loslaten.
Zo zijn er wel meer mensen die ik niet meer regelmatig hoef te zien maar waar ik wel mooie herinneringen aan heb.
Kerstkaarten; wat is het toch leuk om die te ontvangen. Ze krijgen een mooie plek in mijn Kerstkast. Elke dag weer een feestje. Zelf ben ik al begonnen maar nog niet klaar. Hoop morgen het af te krijgen.
Ik ben zo blij als ik in deze stemming ben en al die leuke dingen zie en voel.
Vrijdag was onze laatste biodanza les en ik had je toch verteld van de enige man van zeker 2 meter die er ook zo in opging? We stonden samen buiten nog wat na te kletsen en hij zei; ik wil wel contact met je houden hoor want ik had meteen een klik met jou.
Weet ik, zei ik heel bescheiden maar het was zo we hadden meteen een klik.
Mocht je willen vertellen wat je gaat doen met de feestdagen dan hoor ik het graag. ;-)
Zelf dus Kerstavond, in de meeste landen de belangrijkste avond, met de kinderen en het superleuke, hoogbegaafde, bijzondere kleinkind.
En volgende dag brunch bij jongste schoonzus.
Hoop op 1 januari een grote wandeling te maken met in ieder geval mijn man en een bevriend stel maar weet nog niet wie hoor en samen met onze hond is ook prima.
Doooooeeeeeeeiiiiiiii
3 opmerkingen:
Voor jullie ook hele fijne Kerstdagen gewenst xxx
Onze kerst wordt heel normaal, met gourmetten met de familie enzo, maar 2e kerstdag gaan we samen naar het Rijksmuseum en eten we restjes, denk ik.
Fijne feestdagen!
Marijke
Wat een blije post om te lezen. Wat fijn dat je beslissingen zo juist blijken te zijn. Dat vind ik altijd heerlijk, als je merkt dat een beslissing de juiste was.
Een reactie posten