Wat een geluk als ik mij zo voel

 

De kip die denkt dat ze een konijn is.

Ik weet nu wat binge watchen is.

Sinds vannacht.

Keek six feet under en kon niet meer stoppen.

Laatste seizoen (5) , nog 2 delen te gaan.

Durfde niet te kijken hoe laat t was.

Werd vanmorgen wakker gegild, gestampt en gelachen

door het kleinkind.

Ik haat gillende kinderen.

Behalve deze.

Ik werd met grote glimlach wakker.

Tja verschil moet er zijn.

Het eerste kwartier als haar moeder haar komt brengen is ze over actief.

Daarna veranderd ze weer in het zo goed als volmaakte kleinkind.

Opa wilde persé een schoenkadootje kopen voor haar.

Kwam met door van 40 cm bij 1 m.

 Overlegd met dochter.

Ik vond dat hij met mij had moeten overleggen.

Het kind heeft alles al en alles meestal dubbel of driedubbel.

Ze pakte dolblij het cadeau uit, speelde er 10 minuten mee en wedden dat er de hele dag niet meer naar omgekeken word?

Het was een stofzuiger.

Ze pakte daarna als eerste, dat wist ik dat ze dat zou doen, de kleine ijsberen die ze de week ervoor in een mooi houten doosje (bestemd voor kringloop) deed. Ijsberen waren niet voor kringloop hoor. Ongebruikte mooie glimmende doosje wel. Nu niet meer natuurlijk.

Zoals ik haar geleerd heb, de iets grotere ijsberen zijn moeders of vaders en de kleintjes zijn de baby's.

Ze zoek voor iedere ijsbeer een "kindje"

Oh en ze speelde met het duren cadeaupapier door haar poppen erin te doen en ons een cadeau te geven.

De X wilde persé Sinterklaas papier kopen en dat moest weer bij dochter vandaan komen dus hup in de auto.Weet je wel hoe duur benzine is?????

Ik hield overal wijselijk mijn mond dicht maar jeetje wat is dat moeilijk.

Ondertussen heb ik alweer de kerstcadeautjes die ik al heb ingepakt met duur kerstpapier die vorig jaar gebruikt werd of zelfs het jaar er voor.

Geloof mij niemand die onthouden heeft dat het al gebruikt is.

Ze zijn nu samen, opa en kleinkind naar de supermarkt lopen.

Er MOET watermeloen komen en schuim (slagroom) voor op de chocolademelk van vanmiddag.

Kind is echt niet moeilijk hoor, een appel en banaan die wel in huis zijn waren ook prima geweest.

De opa en de moeder zijn moeilijk.

Dit schreef ik gisteren

 

___________________________

VANDAAG; 

Kleinkind is een makkelijk kind maar 1 ding is minder, ze houdt absoluut niet knuffelen of kusjes geven.

Alleen met haar moeder en oom Tijn en ook met opa .

Soms MOet ze van haar moeder mij kusje geven nou dat gaat niet van harte.

maar gisteren gebeurde het wonder.

Ik kreeg een dikke, natte warme kus.

Loopt ze weg zegt ze; dank je wel voor het lekkere eten en dank je wel voor het spelen.

Echt he.

Zomaar uit zichzelf.

We speelde de hele dag met kerstspullen en omdat zij net als ik dol is op doosjes, maakte we samen voor haar een doosje met geheimen. Ik maakte spaghetti want daar kun je lekker mee klieren en ze hielp mee met koken.

Opa is niet altijd even dol op mijn spelletjes maar hij begon zelf met van spaghetti een snor te maken dus voor ons een teken dat wij ook los mochten gaan.

Spaghetti uit onze mond die nog "leefde" haha, echt ik geloof echt dat ik bijna opgenomen moet worden/ Wurmen uit je mond.

Zegt de x later in bed; jij verzint altijd van die leuke dingen met haar.

Sorry wat zeg je, ik verstond je niet..........

O en het schoencadeautje van 1 meter bij 40 cm, is na het uitpakken niet meer aangeraakt.

Ik snap gewoon niet dat veel mensen niet beter begrijpen hoe een kind in elkaar zit.

Ze was bekaf van het wekenlang sinterklaas vieren maar nee hoor, hup weer een cadeau.

Gouden slingers in je haar doen samen met je nepoma, of van die parels om je nek en dan zeggen dat je een prinses ben is veel leuker.

We maakten ook samen de kerstkast met lichtjes, huisjes en ijsberen met kindjes .

Toen het in de avond donker werd en de lichtjes goed brandde en ik in de kast keek met de raarste dingen erin voelde ik mij zo blij.

______________________________

Minder leuk nieuws maar echt ik maar er geen drama van en raadde de X dat ook niet te doen; stiefdochter en schoonzoon raakte in 1 week allebei hun baan kwijt. Totaal onverwachts.

Bedrijf dat steeds slechter ging en de ander failliet.

Ik weet dat voor de meeste mensen, tenzij ze op de bank gaan hangen en wachten wat er komen gaat, er altijd oplossingen komen.

Ik weet zeker dat stiefdochter, ze hoorde het gisteren, nu al bezig is met van alles en nog wat en stiefzoon had gisteren een gesprek.

Ja balen minder verdienen . Nou EN? als je minder koopt iedere dag weer, zal je zien dat je veel geld overhoud. Goed voor milieu en goed voor jezelf. 

Wel sta ik absoluut klaar om naar hen te luisteren want zeker zij had het zo naar haar zin met haar collega's en haar werk. Die kant van het verhaal wil ik wel tijd in steken. maar gelul over geld, wegwezen. Verkoop je 2 van je 3 auto's, de dure boot, die brommers in de schuur.

Wat een vreselijk jaar voor ze zegt de X.

Ik vind het alleen de melanoom in haar oog erg. en ik heb alle vertrouwen dat ze zo weer werk hebben want het zijn harde werkers en doorzetters.

Verder; PROBLEMEN LATEN BIJ WIE ZE HOREN.

Ik heb zo mijn eigen problemen. Knipoog.

De zolder is weer netjes en stukken leger. 

Heb opeens allerlei kratten en dozen over.

Heerlijk al ben ik nog lang niet klaar maar dit is al gebeurt.

Over problemen gesproken; de gordijnen in slaapkamer kwamen opeens naar beneden en de krijtverf voor de nu kerstkast is veel te licht. 

NPOstart is helemaal verdwenen en de computer doet nog steeds niet wat ik wil. 

De boeken die stiefzoon vraagt voor de kerst, allemaal 2 de hands, zijn heel moeilijk te vinden.

Nou als dat geen problemen zijn weet ik het ook niet.

Zag op Net.flix wéér een serie die ik geweldig vond, en dat wil wat zeggen want neflx en ik zijn niet bepaald vrienden.

Ik vertelde erover; six feet under.

Na 5 seizoen met elk zo een 12 afleveringen van bijna 1 uur ben ik klaar.

Heel aparte serie over een familie begraafondernemers waarvan ik eerlijk gezegd maar niet begreep waarom ze allemaal zo ongelukkig waren en het maar niet lukt om het geluk wel te vinden.

Elke aflevering begint met de dood van een onbekende en dat verhaal loopt dan als een soms wel heel dun rood draadje door de aflevering heen.

Regelmatig hebben ze een gesprek met de geest van de overledene die ik eigenlijk zag als hun eigen geweten.

Dinsdag was de eerste ochtend van ons koor.

Het was superkoud buiten en de x wilde dat  ik met de auto zou gaan.

Gelukkig pakte ik gewoon de  fiets en genoot van het gevoel op mijn gezicht. De kou, de wind, de zachte regen.

Ik vond het een hele leuke ochtend en zong als een nachtegaaltje. 

De dame naast mij, lief en heel verlegen zei dat ze maar met mij meezong want ze had nog nooit op een koor gezeten.

Ik moest er wel om lachen hoor en hoorde haar stem ook amper.

Ooit wilde ik ook zo onopvallend mogelijk door het leven gaan.

Stond ik in de drukke winkel drongen de mensen gewoon voor, ze zagen mij niet.

Geloof mij dat is niet meer zo.

De groep bestond uit 14 vrouwen van allerlei pluimage.

Van zeer opvallenden door hun kleding of "grote" mond tot de grijze mussen .

Ik irriteerde mij even aan 1 bepaald iemand die wel erg op de voorgrond ging staan, maar bedacht dat ik  nu ook niet bepaald in een hoekje en dat anderen dat dan weer misschien irritant vonden.

Trouwens er is niet mis met grijze mussen hoor, klinkt zo negatief, ik was er ooit 1 en koos er voor om dat niet meer te zijn. Ook een keuze.

Het was een leuke ochtend met koffie en iets lekkers. (dat nam ik niet)

Het laatste liedje, je geloofd het niet, was Pour un Flirt van Michel Delpech.

Ik was helemaal in mijn element, kent het uit mijn hoofd maar hield netjes het papier voor mijn neus .

TE veel opvallen is ook niet goed.

Ik weet dat t vast ook te veel gaat worden met zingen, dansen en 1 dag oppassen.

Daarbij opruimen, dingen op MP zetten en in de gaten houden, cadeaus zoeken voor de kerst, gordijnen bestellen, de cavia's en co verzorgen, huishouden, af en toe aandacht geven aan anderen, tijd voor mijn man, mijn grenzen bewaken, de feestdagen redelijk doorkomen.

Niet toegeven aan de stress die dingen oproepen als ze niet lukken. 

Hoe gek het ook klinkt; 2 dingen geven mij heel veel rust en dat is in de ochtend Bloggen en in de avond NPOstart en Plus in bed.

Ik heb het echt nodig. Ben net weer zeker 15 minuten bezig om op mijn blog te komen.

maar ik moet zeggen dat de laatste weken mij goed hebben gedaan.

Gewoon MIJN dingen doen.

Het fietsen, het zingen, het dansen.

en het Kleinkind.

Mijn wang gloeit nog na van die dikke, warme, natte, spontane kus.

Gaat t bij jou ook allemaal zijn gang of is dit je drukste maand van het jaar?