alle tijd

 Ik heb een olifantengeheugen.

Niet normaal zo goed denk ik.

Heeft nadelen, veel zelfs maar ook veel voordelen.

Ik herinneren mij een opmerking, zeker 15 jaar gelden van een dierbare die zei; ik ben echt jaloers op jouw vrije tijd.

Toen zij erg ziek werd jaren later wilde ik zo graag zeggen; heerlijk he die vrije tijd.

Het is waar wat ze zeggen; oordeel niet voordat je in mijn schoenen hebt gestaan.

of in wie d'r schoenen dan ook.

Ik vind bijvoorbeeld vandaag om 13 uur op bed liggen, weet dat t mij zeker 2 uur kost maar ik kwam er pas om 17 uur uit.

En ik wilde niet op bed liggen.

Ik wilde dingen doen in mijn huis en eventueel tuin.

Ik wilde gnieten.

Het is nu 20.20 uur en ik ben weer zo moe.

Terwijl ik zo graag in mijn creatieve agenda wil schrijven, plakken, knippen en scheuren. Alvast voor de maand Februari het thema is roze. 

Thema Maart wordt Koffie. 

Januari was/is roodborstjes.

ik wilde een beetje opruimen en uitzoeken.

zodat ik morgen weer nette kasten heb.

Ik wil lijstjes van planten maken die ik graag wil voor de komende lente en een moodboard maken voor de voortuin.

En ik wil een vriendin een lange mail sturen om haar uit te leggen hoe het met mij gaat en hoe ik steeds minder kan en duizend excuses aanbieden omdat ik niet genoeg aandacht aan hen geeft en dat ik hen niet kwijt wil.

maar hoe leg ik alles  uit als ik zelf niet weet hoe ik het aan mijzelf moet uitleggen.

Waarom kan ik het ene wel maar het andere niet?

Waarom kan ik op de fiets naar koor tussen allerlei vreemde mensen en mij helemaal op mijn gemak voelen maar met haar en haar gezin afspreken met geen mogelijkheid omdat ik minstens 7 a 8 dagen lichamelijk en geestelijk ziek ben. Zo ook de dag erna om op het moment zelf ontzettend te genieten.

Hoe leg ik mensen uit dat ik wel heel graag mijn verjaardag groots zou willen vieren met dansen èn Franse muziek.

Dansen op Zuid-Amerikaanse muziek trouwens. 

Hoe leg ik mensen uit dat ik graag mensen te eten wil vragen, de tafel mooi dekken, kaarsen, mooie servetten, bloemen.

Hoe leg je uit dat je wel heel graag wil reizen.

Ik wil naar Frankrijk, 3 weken lang, toeren. Ik wil naar Engeland, Ierland, Schotland.

Ik wil leuke uitstapjes maken met mijn buurmeisjes .

Ik had mijn moeder willen zien voordat ze dement werd en niet meer wist wie ik was.

Ik had haar naar NL willen halen.

Ik had contact willen houden met mijn vorige schoonfamilie.

Dierbaren uit Frankrijk bij ons willen uitnodigen.

Ik wil alleen de weg op kunnen naar musea of winkelcentra.

Ik wil langer dan 4 nachten in Zuid-Limburg willen blijven.

Ik wil niet steeds maar zo moe zijn of zo gestrest.

Ik wil niet zo een vol hoofd hebben dat er niets meer in past.

ik kan niet meer lezen, niet meer leren, niet meer onthouden

Ik wil niet helemaal van slag zijn omdat er iets mis op de doorverwijzing van de arts en ik dus in mijn gedachten veel te veel stappen moet ondernemen en daar raak ik van in paniek dus nu duurt het nog langer voordat ik aan de beurt ben.

Ik wil zo graag vrij zijn.

Moet aan het liedje denken: ik huil maar ik lach.

Hoe vaak lach ik eigenlijk als ik huil?

Gisteren vroeg er iemand aan mij; jij gaat zeker vaak naar Frankrijk he en je hebt daar vast nog veel familie.

Nee joh lachte ik ik ga niet zo vaak naar Frankrijk Limburg vind ik veel leuker.

Alsof ik keus heb.

Ik heb in mijn leven zo verschrikkelijk veel gemist.

en zoveel kwijtgeraakt.

Wat had ik graag naar Frankrijk gewild toen mijn moeder en mijn o zo geliefde tante zo leefden.

Ik heb ze nooit meer teruggezien.

Zij en andere dierbaren.

ik huil maar ik lach.

Daar heb ik volgens anderen toch alle tijd voor.

Ik eindig verdrietig en dat is het ook.