Maandag

 

kunst of troep.

Vreselijk wat een bende wij er van maken.

De X kwam uit de Action en liet zien wat hij gekocht heeft voor een prikkie.

Onder ander verlichting voor poppenhuis ; kijk maar 2,95 euro.

Ja dat kunnen die kinderen van zelfde leeftijd als jouw kleinkind toch maar mooi maken.

zei ik.

Schijnheilig natuurlijk want ik koop daar ook regelmatig maar ik hou graag mijzelf en anderen een spiegel voor.

De man die deze kunstwerken maakte vertelde trouwens dat hij al die shit gewoon nieuw kocht terwijl iedereen dacht dat het gewoon bende was die wij ooit gekocht hadden en weer wegdeden om ruimte te maken voor nieuwe bende.

LET OP: ik was mijn handen niet in onschuld.

________________________________________

Zo de toon is wel weer gezet.

De zon schijnt de de kou is weg.

Ik hoop morgen op de fiets naar het koor te gaan.

Zin in.

In koor en fietsen.

en mensen zien.

Schoonzus zei gisteren; het is morgen toch jouw heilig/stille maandag?

Nou echt dat is het al 4 jaar niet meer.

Heilige maandag was de heerlijkste dag van de week.

Na het leuke weekend was ik dan heerlijke alleen met mijn huis en dieren.

Deed het huishouden, kookte, genoot van de beestjes en de stilte.

Ik maakte NOOIT een afspraak en ging zeker niet naar de winkels.

Toen moest de X opeens thuis werken en nu dus al bijna 1 jaar thuis.

De laatste tijd breekt het mij af en toe op.

Altijd maar geluiden om mij heen.

Muziek aan, kachel aan, deuren die open en dicht gaan, gesleep, voetstappen op de trappen.

Gepraat tegen me. 

Twee weken geleden had ik weer een wanhoopaanval en sprak het uit.

Ook al zo moeilijk want ik kan toch niet mijn man verbieden om in zijn eigen huis de trap op en af te gaan of een deur open te doen?

Hij voelt zich niet meer thuis door mij en ik door hem.

Is niet zo erg als het lijkt want na het uitspreken van onze frustraties voelde het iets beter maar niet opgelost.

Er komt zeker een oplossing en dat zal wel moeten.

De boot waar hij aan werkte moet eerst van ramen voorzien worden voordat hij verder kan.

en dat laat al maanden op zich wachten.

Zodra het mooi weer wordt zal hij toch veel op het water zitten.

en kunnen we zelf op de fiets weggaan samen.

Er komen heus wel weer dingen op ons weg .

Sinds ik er van overtuigd ben dat ik ASS heb ben ik mij meer zo gaan gedragen.

Het heeft geen zin om maar steeds te doen en te hopen of het allemaal goedkomt.

Het komt nooit meer goed.

Al heb ik nu weer mijn hoop gezet op medicijnen na het zien van de driedelige serie:

moordpillen.

Vroeg ook aan mijn huisarts vrijdag of  het mij ook kan helpen en hij zei dat het zeker kan.

Ondanks mijn gezeik, ja sorry wil je een blog lezen van iemand met een FB-leven moet je niet hier zijn, ik twijfel wel vaak of ik wel zo moet zeiken maar daar heb ik mijn blog voor.

Alles hup eruit, nou ja het meeste, maar nooit het positieve vergeten en blijven denken aan anderen.

Die 2 dingen hebben mij altijd overeind gehouden.

Zodra je alleen je eigen zielige shit ziet en je ook zo gaat gedragen heb je echt verloren.

Dus oke daar gaan we weer;

De broer van mijn X kreeg vorig jaar te horen dat hij longkanker had en het niet te genezen is.

Nu kregen we deze week het nieuws dat de tumor voor 70% geslonken was.

Hoe bijzonder en onverwacht was dit nieuws.

Ze waren hier gisteren voor koffie en een lunch.

Mooieschoonzus stuurde de dag ervoor appje of ze langs kon komen dus die schoof ook aan.

Ze nam taart mee.

We hadden om 11 uur afgesproken en weet je hoe laat ze weggingen?

Nou ja je raad t nooit; 18 uur. haha.

Lag ik half dood op de vloer?

Nee joh, ik zei; zal ik de soep weer opwarmen?
We hadden zo eenheerlijke soep gemaakt.

Het heet, zo uit mijn hoofd; soupe Vichycoise .

Dat is met aardappel en prei en dan doe je in het midden van de borden ene plakje gerookte zalm .

Hoort ook nog room en een soort pesto bij maar die lieten we achterwege.

Is makkelijk te maken en succes verzekerd.

We hebben het heel gezellig gehad, veel gepraat, niets bijzonders, hoor en veel gelachen.

De sfeer was zeer ontspannen en ik zag de 2 broers en zelfs schoonzusdienooitlacht genieten.

Tuurlijk kwamen de verhalen, foto's en filmpjes van de kleindochters tevoorschijn en geloof mij ik smolt net zo weg als bij die van hen. Ook al zo een wonderkind, jekentdatwel. ;-)

Zij krijgen in April er een mannelijk wonderkindje bij.

Hoe oneerlijk.

Ik wil dat ook.

De zon schijnt precies op mijn gezicht en handen.

Mijn "werkplek" is in de serre.

Daar kwam de familie eigenlijk voor om de gestuckte serre te zien, de nieuwe vloer in de hal, woonkamer, serre, alles loopt door. Nieuwe vitrage, andere kleuren op de muren, ander indeling in de serre. 

De X trots als een aap met 7 staarten.

Ik wil het jullie graag laten zien maar ben steeds bang om het te zeggen want ik weet dat ik af en toe mijn beloftes niet nakomt maar goed ik ga mijn best doen en foto's maken.

Ik voel ondertussen mijn lijf zich weer ontspannen en door de verandering van het weer, hebben jullie die vreselijke storm overleefd? of moet die nog komen?, krijg ik weer allerlei zin in dingen zoals tuinieren, voortuin aanleggen, vakantie Limburg boeken, fietsen, allerlei afspraken maken (zodat ik later weer kan zeiken dat t allemaal zo druk is ) Het ben moet verschoond worden, matras omgedraaid, raam wagenwijd open.

Wasjes draaien, weer verder met dagboeken op zolder in kleine stukjes te verscheuren zonder ze eerst te lezen en fotoalbums uit elkaar trekken en alleen de bijzondere foto's te bewaren en dat zijn er nogal wat.

Ik wil alles van mijn ex schoonfamilie ben ex bewaren, alles van het neefje en het kleine nichtje en de foto's waar de x en/of ik op staan.

Op zolder schrijnt de zon helemaal volop. 

Vandaag voel een beetje al lente.

Werd wakker met een soort kerstdagen gevoel, getver maar zit paar uur later alweer in de lente.

Ik wens jou ook een lentedag.

Hoor je de vogels?