mijn conclusie

Zij is jarig vandaag.
Alweer 4 jaren oud.
Geen seconde spijt gehad dat ze in mijn/ons leven kwam.
Mr. X en ik bleken weer iets te delen door haar komst.
Heel erg stiekem (in het begin) werd ook de X gek op haar.
Nu verbergt hij het al lang niet meer en soms mag het wel wat minder. ;-)
Het is echt een concurrente geworden.
Vier jaar liefde en plezier.

Mijn humeur knapt meteen weer op want eigenlijk gaat t beroerd vandaag.
Er is gisteren iets voorgevallen  wat me bijna aan het huilen kreeg en dat wil wat zeggen.
Toch drong ik ze terug.
Misschien was het beter geweest om te laten gaan want nu heb ik barstende koppijn en pijn in onderrug tot aan de nek van de spanning.
En verdomme het is toch echt waar hoor maar vandaag hadden we een vergadering van onze club buitenlandse vrouwen, was ik al zo verdrietig en kreeg ik nog mot met de gastvrouw.

Heel veel dieren in de natuur laten het niet merken als ze ziek of gewond zijn, ze doen er alles aan om het te verbergen.
Zo ook met kippen.
Als een kip er ziek uitziet dan weet je bijna zeker dat het al te laat is om er nog iets aan te doen.

Nou zo voel ik me eigenlijk.
Als een zieke kip, ben vast nog te redden, maar mijn medekippen pikken wel aan me.
Nou ja die ene dan.

Ik weet niet of er Alfavrouwtjes bestaan?
Nou ja ze bestaan maar heten ze ook zo?
Ik ben nou ook niet bepaald een achtergrondfiguur hoor dus zij en ik zijn wel aan elkaar gewaagd.
We waren met maar 7 dames maar jeetje probeer daar eens overheen te komen om te vertellen waarvoor je bij elkaar bent.
Volgende keer, dat is over 11 maanden, doe ik het zoals ik het altijd deed, gewoon een programma maken en ze zien maar of ze er bij kunnen zijn of niet.

Maaaaarrrr.......het programma is leuk.
High tea, bloemschikken, zomerfeest, weekend weg, rondleiding Stadsschouwburg Amsterdam.
Nostalgische avond, kookworkshop, pannenkoekenwandeling, strandwandeling met lunch en Sinterklaas en zelfs Oud en nieuw.
Niks moet, alles mag hoor.
De mannen moeten hier en daar ook opdagen.
Oh nee, zei de X. Ik zie dat echt niet zitten hoor, ik heb niets met die mensen.
Haha, ik let er niet meer op hoor.
Ik moet ook regelmatig mee naar vreselijke verjaardagen van zijn familie.
Het is geven en nemen.
Ik lig hier in een deuk terwijl ik me toch echt beroerd voel.
En nog naar buiten moet met de hond.
Soop was trouwens mee naar de vergadering, was ze opeens verdwenen naar boven gegaan en lag op een bed te slapen.

Mr. X is squashen met een vriend.
Mannenvriendschappen zijn niet zo ingewikkeld.
Zeg aub niet tegen R. dat is zo een koppijn heb hoor.
Hij keek me raar aan: dat was ik helemaal NIET van plan.
Weet ik, het was ook een grapje.

Als ik me goed voel, en dat hoop ik echt, gaat we een dagje naar Haarlem.
Alvast kijken voor een kado voor mij.
Als ik me voel zoals ik me voel heb ik gewoon zin om geld uit te geven.
Kan ik niets aan doen.
Nou ja ik zou ook kunnen gaan roken of drinken.
En ik ga mezelf ook een verjaardagskado geven.
Dat verdien ik gewoon, omdat ik gisteren weer zo ongelofelijk op mijn bek ben gegaan (figuurlijk) en ik mezelf heel erg zielig, dom en kwaad voel.
Ik denk dat als je een persoon in je leven hebt die je echt vertrouwd, die er altijd is als je hem nodig hebt, je verwend maar ook corrigeert als je dom doet of erger dan moet je al blij zijn en niet denken dat er meer van dat soort mensen bestaan.
Eentje is al heel wat.
Vul de rest van je leven met wat beesten, een moestuin en leuke uitjes maar verwacht verder niks.
Wil je dat er naar je geluisterd wordt ga naar een kapper, dokter, fysiotherapeut of psycholoog.

Dat is mijn conclusie en daar moet u het mee doen.

eenvoud, autisme, veranderingen

Nu krijg ik wel erg veel stress.
Was na 2 of 3 maanden een nieuwe telefoon eindelijk uitgejankt omdat niets lukte en ik per ongeluk de vreemdste mensen heb gebeld, o zo genant,  het me niet lukte om iemand voor het eerst te appen en nog meer stress problemen kruipt het neefje gisteren achter mijn computer en 3 minuten later is alles anders en ben ik van alles kwijt.
Lukt me niet om te reageren op mijn berichten.
En ik HAAAAAAAAT veranderingen.
Alle wachtwoorden weg en opnieuw aan moeten vragen.
Tante zei het neefje na 3 minuten, zo is het veel veiliger en veel makkelijker voor je.
Weg al mijn favorieten.

Wat was het leven vroeger toch makkelijk.
Nee, niet alles was beter maar de apparaten wel.
Stopcontact in stopcontact, knopje aan, ned 1, 2, of 3 en je had TV.
Als ik of Soop per ongeluk op een van de 2 afstandbedieningen stapt gebeurd er van alles op het scherm, verschijnen er allerlei  codes en kleine schermpjes en weet ik veel wat en kan ik het wel vergeten om die avond nog TV te kijken.

Ik heb in mijn oude auto iets van 4 lichtjes of zo en ik weet precies waar het voor is.
De meeste mensen weten dat niet en hoe kan het ook anders als je er wel 20 heb of zo.
Mijn vader zei altijd; hoe meer knopjes hoe meer er stuk kan.
Wat had hij toch gelijk.
Mijn koffiezetapparaat heeft 1 knop.
Lichtje uit en lichtje aan.

Ik heb 2 soorten thee.
1 soort koffie.
Ik word maf van al die keuzes.
Vele reclames op Tv snap ik niet eens meer.
We gaan vrijdag, oh morgen alweer, even vergaderen bij een van de dames over hoe we ons seizoen gaan invullen met onze groep.
Vriendin I. kan er niet bij zijn want zij moet werken, laten we gaan face-timen stelde ze voor.
En ze was serieus.
Echt waar.
Ik haar la zitten 40 soorten thee.
Haar koffieapparaat maakt 12 soorten koffie of zo.
En ze drinkt niet eens koffie.

Ik wil mijn gordijnen, verwarming, oven, verlichting, man, niet bedienen met mijn telefoon.
Zelf doen.
Ik wil niet 10 series achter elkaar kijken.
Ik vind het leuk om een week te moeten wachten en me afvragen hoe het verder zal gaan en me verheugen als het dan eindelijk zo ver is.
Samen op de bank, onder een dekentje Smeris kijken.

Ik maakte gisteren iets zo ontroerends mee.
Was in een telefoonwinkel komt er een oude mevrouw binnen in een rolstoel met een vrijwilliger.
Vraagt ze aan de verkopen een telefoonboek.
Ze had allemaal kaarten gekregen en wilde iedereen bedanken met een kaartje terug maar haar telefoonboek ging maar tot Uithoorn.
Oh ik smolt gewoon.
Er werd rustig uitgelegd dat telefoonboeken niet meer bestonden.
Hoe moet ik dan adressen vinden vroeg ze?
Gelukkig bood de vrijwilliger aan om haar te helpen.
Anders had ik het gedaan, met alle plezier zelfs.

Ik zie mezelf echt over een paar jaar een restaurant in gaan en vragen om gewone koffie.
Gewone koffie mevrouw? met een laagje melkschuim?
Nou dat bestaat al lang niet meer hoor.
Zal er dan een robot mijn rolstoel duwen en mij helpen?

De lunch met "mijn" kind, het neefje was erg gezellig.
Dames, ik wil niet opscheppen maar wat is dat kind toch knap.
Donkere krullen, grote donkere ogen en prachtig gebit.
Het kind is trouwens bijna 25 jaar.

Wat ben jij toch knap schat zei ik.
Ja, zei hij werkelijk bescheiden, dat hoor ik wel vaker.
Ik weet nog dat we in een restaurant aten en dat een meisje in de bediening zo naar hem zat te kijken dat ze in een grote plant liep.
Bij de AH kijken ze ook zo naar mij .
En werkelijk hij zegt dat in zijn onschuld.

Ik kreeg wel een beginnende angstaanval in het begin.
Vroeg me af hoe dat kon, je ziet het ook niet aan mij hoor.
Opeens wist ik het; ik was onder mijn onzichtbare stolp vandaan gekomen en voelde mijn hart zich vullen met liefde voor dit kind.
En ik kom zelden onder mijn stolp vandaan dus sloeg de angst toe.

Vanmiddag naar de EMDR psych en dat even aankaarten.
Doodeng is dat houden van.
Iedereen waar ik van hield is weg.
Ze leven gewoon nog maar ze zijn er niet meer.
Mij raak je nooit kwijt hoor, zei het neefje.
Blij maar ik weet dat je dat nooit kan zeggen.
En zeker niet geloven.

Oh ik wou stoppen maar nog iets.
Het neefje kreeg als jong kind al een grote A op zijn voorhoofd geschreven.
Autisme.
Schat vroeg ik hem gisteren, is het wel zeker dat je dat bent?
Nou  zegt hij, ze zijn er van teruggekomen en willen me opnieuw testen.
Hij is zijn hele leven als autist behandeld.
Hij kan dit niet, dat niet want hij is een autist.
Hij hoor dat hoeft hij niet te doen want hij is autist.
Hup speciale onderwijs en later middelbare school met autisten.

Omdat hij veel op mijn lijkt in veel dingen heb ik me dus ook daarop laten testen en bleek juist dat ik verre van autist was.
Ze denken nu, zegt het neefje, dat het met mijn jeugd te maken heeft.
GE-FE-LI-CI-TEERD  hulpverleners, vader, moeder en stiefmoeder.
Nu hij sinds een paar jaar een leuke relatie heeft waar hij veel leuke dingen mee doet, oh tante we zijn naar ballet geweest, ik hou zo van ballet en hij meer dan welkom is bij haar ouders gaat het zoveel beter met hem.
Hij heeft weer een studie opgepakt,heeft plannen voor de toekomst, is net terug van een reis met haar en haar ouders uit Servie en Kroatie.
Hij gaat naar films, musea en noem maar op.
En heeft aan mijn computer gezeten.

januari

mijn reuzencavia.
Madelief of Plof.

Eigenlijk best raar dat je als volwassen vrouw dit soort beestjes hebt maar ik heb van mijn moeder geleerd om er gewoon naar te kijken wat en hoe ze doen en het geeft rust.
Zelfs de hokken schoonmaken vind ik rustgevend.

Even over de plantjes die rustgevend zouden werken op de slaapkamer;
Aloe Vera, lavendel, snake plant, engelse klimop.
Snake plant moet je even opzoeken want ik weet de andere naam niet, het is een hele bekende plant.
De planten geven zuurstof, zijn rustgevend, reinigen de lucht.
Daarbij heb ik ook de zoutlamp weer opgezocht en ook op de slaapkamer gezet.
Van sommige dingen is echt bewezen dat ze helpen.
Of het genoeg is om mensen zoals ik die amper slapen weet ik niet, maar al helpt het een heel klein beetje dan is het weer meegenomen toch?
En het staat leuk.
De zoutlamp geeft prachtig licht.

Ik moet even schrijven want ik ben erg gestresst.
De laatste weten ging het hartstikke goed en deed ik veel.
Januari is echt mijn feestmaand ipv December.
Ik besloot weer mijn "leiderschap" weet even geen ander woord, van onze groep weer op te pakken, uit te zoeken wat ieder graag wil, kijken wat er mogelijk was.
Met meisje met rode haar gaan we in februari eens in de 2 weken een creatieve middag organiseren voor ieder die dat wil.
We hebben een mooie ruimte gevonden en daar kan ieder die een hobby heeft, haken, tekenen, schilderen, schrijven, kleuren, breien maar daar thuis niet aan toekomt gewoon daar komen en onder het genot van koffie/thee haar ding doen.
Dat omdat we zelf wel merken dat we thuis best weinig creatiefs doen omdat er altijd wel iets anders te doen is.
Verder nog een vakantie geregeld voor de zomer.
En er stond op mijn to do lijstje voor 2018 lunchen met het neefje.
En niet vergeten; naar museum met de leuke en lieve NZMZ

Enfin gisteren deed ik met grote tegenzin boodschappen.
Voelde me al erg gestrest en zal je altijd zien, kom je net iemand tegen die je niet wil zien.
Van wie ik een uur eerder haar adres uit ons clubje verwijderd heb.
Als ik meer dan een jaar niets hoor van iemand uit de club, dus ook geen app of zo dan gaat ze eruit omdat ik denk dat er geen belangstelling meer is.
Bij haar was dat al veel langer dan dat en ik had al verschillende keren benaderd en anderen ook dat we haar misten en dat we het leuk zouden vinden als ze weer kwam.
Wil ze nog wel berichten van ons ontvangen maar ze wil niet antwoorden.
Oké, mensen blijven vreemde wezens.
Bleef met een heel vervelend gevoel achter.
Waarom doe ik toch altijd zo moeilijk.
Ik wil haar helemaal niet zo graag terug in de groep want ze zoog me altijd leeg.
Wie is er nu raar zij of ik?

Goed kwam ik thuis, ging ik op de bank om even een half uurtje te lezen met Soop tegen me aan of op mijn schouder, daar zit ze graag, gaat de telefoon.
Vriendin helemaal over haar toeren en ik kon haar niet verstaan dus ben ik er meteen naar toe gegaan.
Onderweg vroeg ik me van alles af.
Getver, eng is dat toch.
Ik zou best hier willen vertellen wat er aan de hand was, ik ben een open boek maar ja dit gaat wel over een ander.
Dus ik vertel het niet.
Jaren geleden nam ik me voor nadat mr. Xs zus mijn een groot geheim vertelde wat ik absoluut niet aan hem mocht vertellen dat ik geen geheimen meer wil voor hem.
Dus ik zeg het er altijd bij als iemand in vertrouwen dingen vertelt.
Wil niet zeggen dat ik alles vertel aan hem maar het moet wel mijn keuze zijn.
Ik was blij dat ik hier met hem over kon praten zonder schuldgevoel.
Hij is bevriend met de man van mijn vriendin .

Goed het deed me geen goed om niet mijn rust te kunnen pakken gisteren.
(Staat kip Mathilde in de stromende regen voor de deur te wachten, tja nu is ze lekker binnen, maar goed dat ik geen schapen heb)
Toen kwam de stress dus.
Waarvan ik weet dat het tijd is om zeer goed op te gaan letten.
Werd met stress wakker en heb het nog steeds.
Sliep trouwens best goed maar wat wil je met dat oerwoud in de slaapkamer ;-)
Ik lag er al om 21.15 in.
oh zo schattig kip ligt te slapen bij mijn voeten. Gisteren kroop ze op de bank en kwam er gezellig bij. interessant he? haha, ik lig hier zelf in een deuk om mijn spannende verhalen.
Ik kon me zo irriteren aan mijn moeder en haar verhalen over die stomme cavia's of kippen of een mus.
En nu zo blij dat ik hetzelfde heb omdat het me zoveel blijdschap geeft.
Pakte gisteren bij het weggaan de blije kop van hun hond beet en keek hem aan, ik voelde zoveel liefde door mijn lijf gaan.
Ik besefte weer eens dat ik nooit meer zoveel van een mens zal kunnen houden.
Daarvoor is er teveel gebeurd.
Mr. X uitgezonderd natuurlijk.


Vergeet ik bijna te vertellen dat ik vandaag een belangrijke afspraak heb.
Een lunch met het neefje.
Wat zal ik aantrekken?
Het neefje is wat verzorging net zijn vader, altijd tiptop, geen haartje verkeerd en altijd goed gekleed.
Daar kan ik nog van leren.
Vandaag maar een goed opletten dan ik geen gaatje in mijn sok heb of dat ik er 2 verschillende aan heb.
Kreeg gisterochtend beetje mot met de X.
Hij kon geen matchende sokken vinden.
Nou zei ik, dan trek je toch 2 verschillende aan.
Ik ben zo goed in problemen oplossen.

maandag

Ging doodmoe naar bed en dacht nu ga ik wel slapen, maar nee hoor.
Halverwege de nacht naar andere slaapkamer en Soop van beneden gehaald.
Dat ontspant .

Voel me nu niet goed maar dat is iedere dag.
Ze zeggen dat alles went maar ik kan zeggen dat dat niet zo is.
Wel weet ik dat het meestal na een paar uur weer beter gaat en ik me weer blijer en minder moe voel.
En minder spierpijn.

s"Morgens denk ik vaak, oh nee wat heb ik me nu weer op de hals gehaald en dan bedoel ik verschillende afspraken en plannen, en hoe moet ik het in hemelsnaam voor elkaar krijgen als ik me zo voel.
Een paar uur later is alles anders en moet ik me inhouden om niet meer nieuwe plannen te maken.
Het is bijna iedere dag hetzelfde en iedere nacht, jammer genoeg.
Iedere ochtend grote problemen die zomaar weer verdwijnen en juist leuk worden.

Probleem 1 van vandaag; moet naar postkantoor om pakje die ik via MP heb verkocht .
Ik ga op maandag NOOIT de deur uit.
Bah.
Maar nu begin ik al te denken, oh lekker neem de hond mee, ga gelijk weer noten kopen want die zijn op. En wat leuk dat ik wat verkocht heb, weer een paar centjes erbij.
Probleem 2 is dat ik meisje met rode haar wil spreken over het zaaltje dat we gaan huren maar ze zit bij een vriendin waar ze samen een muurschildering aan het maken zijn.
Eerste gedachte was, shit want het moet vandaag in orde gemaakt worden wat ik wil bespreken en als ik me beter voel denk ik; goh ik kom toch langs die vriendin, even naar binnen, en klaar.!!!

Ik heb de hele maand januari heel zuinig geleefd.
Ik vind dat heel leuk om te doen.
Wil 100 euro minder uitgeven per maand aan boodschappen.
Is een heel gedoe want ik wil geen goedkopere dingen kopen maar besloot gewoon om van alles minder te gebruiken.
Ik heb zelfs meer dan 100 euro bespaard.
Verder niets gekocht. (volgens mij)
Omdat de trimsalon 20 euro goedkoper was dan mijn normale adres en het in een tuincentrum was besloot ik een paar plantjes te kopen waarvan ik gelezen heb dat als je die op slaapkamer zet je beter gaat slapen.
ik las er eerst over en ja sommige dingen zijn zelfs echt onderzocht en bewezen.
Ze staan nog leuk ook en alle kleine beetjes helpen.
Was bij elkaar 14 euro.
Oh en ik gaf nog 10 euro uit verleden week bij de kringloop.
Verder echt niets gekocht.

Eindelijk verschillende dingen op MP gezet om te verkopen maar dat loopt niet storm.
Ik vind zelf MP ook niet zo handig meer.
Teveel advertentie van winkels en zo en van mensen die hopen/denken rijk te worden door hun spullen veel te duur te verkopen.
Enfin mijn eerste 12,50 is binnen.

Aan de andere kant, vliegt het geld er ook weer uit maar die kant kijk ik gewoon niet op.
Er moet een stukadoor komen voor de bijkeuken  en de WC wordt opnieuw gedaan door een vakman.
Gelukkig is dat een ander potje en als ik een oogje dichtknijp lijkt het alsof ik heel zuinig leef.
Potje Parijs en voortuin loopt lekker vol.

Zo na 3 bakjes koffie en schrijven ziet de wereld er weer anders uit.
Heel saai verhaal, dat besef ik ook wel maar ja het helpt mij .

Maandag, dinsdag en woensdag een lege agenda.
Donderdag EMDR en vrijdag komt onze groep bij elkaar om te vergaderen met koffie en een lunch bij P.

Ach het leven is best wel leuk

weekend

Wat is het toch vreemd dat een mens nooit helemaal tevreden is met wat zij/hij heeft

Ik heb het in dit geval om dit mens.
Ik zou zoooooo graag weer een kat (of twee ) willen maar de X heeft heel duidelijk aangegeven; kat erin, hij eruit.
En ik geloof hem.
Kan ik ook maar beter doen.

Het was weer een fijn weekend.
Zaterdag een beetje erg onrustig.
Was na het ontbijt zo moe dat ik terug ging naar bed.
Kwam er laat uit en dacht, even koffiedrinken, eten, was, omkleden, opmaken, wandelen met hond en dan naar trimsalon.
Kom ik beneden in mijn ouwe zooi, zonder make-up zit mooieschoonzus op de bank met Soop.
SHIT.
Tuurlijk kreeg zei ook koffie en opeens had ik nog maar 1 kwartier om alles te doen wat ik had willen doen.
Gelukkig ben ik een natuurlijke schoonheid, soort Doutse zeg maar, en heb ik niet veel make-nog maar....de hond moest nog wandelen, ik had niet gegeten en mijn auto startte niet.

Oh ik hou zo van een rustig leven zonder verrassingen.
Mr. X liep ook te stressen want die was de wc aan het slopen, had hij vrijdag al vrij voor genomen maar ook bij hem gebeurde er van alles waardoor hij in tijdnood kwam.
nou ja de schoonzus bracht met weg, ik liet Soop achter bij de trimmer , ook zoiets ik belde op wanneer ze tijd hadden en had er net iemand afgebeld, dus ik kon dezelfde dag, en zij zette me weer thuis af.
X had mijn auto weer gemaakt, lege accu, had deur niet goed dichtgedaan en kon ik weer mijn puppy ophalen.
Ahhhh, de trimster had een roze strikje in haar haren gedaan. Zo schattig hahah.
Soop vind t allemaal wel best.
Als mr. X met haar gaat lopen moet het strikje er wel even uit maar anders heeft ze het gewoon op haar kop.

Ik kreeg doos chocola met 2 vrijkaartjes voor Zaanse museum in de bus.
Ik helemaal blij al kan ik die choco niet opeten maar wel mooi doosje en de kaartjes.

Dacht vandaag te ontspannen, krijg altijd leesbladen van mooieschoonzus (en zij van mij) maar is niet gelukt.
Was de hele week al druk aan het doen e. het lukte me niet om te lezen.
Maar weer een prima dagje.

Ik ga naar bed.

tevreden

De laatste 2 weken gaat het weer verbazend goed.
Veel dingen lukken en ik heb er plezier in al is het gewoon mijn kledingkast opruimen.
Ik heb niet zoveel kleding en het meeste is TE warm.
En de kast is weer netjes.
Zou dus wat dunnere bovenkleding moeten kopen maar ik zit in mijn GEEFZOMINGELDUIT periode.
Leuk gevoel om heel goed na te denken waar ik mijn geld aan uitgeef of juist niet.
Reclamefolders doorkijken voor de boodschappen zodat ik weet waar zeep, wasmiddel, tandpasta enz. het goedkoopste is.
Ik heb ook een lijst van dingen die ik graag wil hebben zoals nieuwe tas, parfum 2 x, dekbedovertrek met vogelveren.
Koop ik het of niet?
Vraag ik het aan Lief voor mijn verjaardag?
Heb door allerlei kleingeld en kortingsbonnen  al gespaard voor 1 luchtje die ik graag wil.
En natuurlijk potje Parijs.

Gisteren uit eten geweest met nog 12 dames en een topavond gehad.
Door mij georganiseerd, tapas eten zoveel je wil voor 17 euro.
Er was een nieuwe dame bij, iedereen is altijd welkom, mits je leuk bent ;-) en er kwam iemand die ik al 15 jaar niet gezien had.
Veel bij te kletsen en ik ontdekte dat ik opeens weer de leiding nam/kreeg.
Ik verbaas me wel iedere keer dat dames die echt de halve wereld overvliegen en van wie ik altijd denk dat ze wel dames van de wereld zijn in een restaurant in ons dorp opeens alles aan mij overlaten.
Zit hier vlees is?
Krijgen we nog een dessert?
Hoe moeten we afrekenen?
Komt er nog meer?
Hebben ze verse jus d'orange?
Zit hier gluten in?
Hey dames kom op zeg, hoe doen jullie dat in New York, zuid-Afrika, Peru of Chili als ik er niet bij ben?
Als ik dan zeg vraag maar aan de ober dan doen ze gewoon niets.
Ik weet niet eens hoe een gluut eruit ziet?
En tja als iemand zich lekker de hele maaltijd volgestopt heeft met van alles en nog wat en dan opeens wil weten of er een gluut in het dessert zit neem ik dat ook niet serieus.

Maar gezellig was het.
Ik liet een lijst doorgaan met allerlei activiteiten en ideeen en ieder die interesse had in iets kon zijn naam erbij geven en haar eigen ideeen inbrengen.
Ik was weer helemaal in mijn sas.
Geen flauw idee wat  een sas is maar ik zat er dus in.

Er werd zelfs besloten om een weekend weg te gaan met de mannen erbij.
Hebben we vaker gedaan natuurlijk.
Was een beetje bang voor de reactie van mr. X want die kan regelmatig zeggen; ik heb niets met die mensen.
Dan haal ik de fotoalbums tevoorschijn van de vorige keren en zie je hem overal gierend van de lach op foto's staan.
Oh ja, zegt ie dan dat was wel leuk.
Het is alweer 2 jaar geleden dus het mag wel weer.
We gaan maar 2 nachten en in een hotel.
Nou ja is de bedoeling.
We zien het allemaal wel.

Ik besef wel dat plannen maken en dingen verzinnen voor mij heel erg goed is.
Mr. X heeft op dit moment ook allemaal leuke vooruitzichten met vrienden en met mij.
Hij is nogal van de concerten.
Morgen gaat hij weer.

Ik reed gisteren met een big smile naar huis.
Vanmiddag volgende afspraak met meisje met rode haar om naar de ruimte te gaan kijken waar we iets mee willen en even bespreken hoe we het willen aanpakken.
Daarna een leeg weekend waar ik lekker mijn plannen kan uitwerken, of niet.
Kan tijdens mijn slapeloze nachten ook prima.

Ben hartstikke moe, maar wel tevreden.

warm

Vanavond met deze meiden/vrouwen weer uit eten, toevallig in hetzelfde restaurant als op de foto.
!2 personen.
Dat zal wel weer een hoop gekakel worden.
Moet er op dit moment nog niet aan toe, ben nog aan het wakker worden en moet mijn eerste slokje koffie drinken maar straks wordt alles anders weet ik uit ervaring.

Gisteren belde P. dat ze even een bakkie wilde komen doen of dat uitkwam.
Hoewel ik heerlijk bezig was zei ik ja want ik heb al tijden niemand gesproken van de groep en ik was benieuwd naar hoe het met haar ging.

Even later stond meisje met het rode haar op de stoep en die trok ik ook naar binnen.
Best gezellig hoor maar merk weer hoe snel ik van slag raak niet door meisje met het rode haar maar door anderen.
Ik baal af en toe dat ik zo weinig aan kan.
Was gebroken.
En het schema in mijn hoofd klopte niet meer.

P. is  de diva van onze groep en niet zo een klein beetje ook.
Maar eerlijk is eerlijk het is nooit saai waar zij verschijnt.
Roept steeds hoeveel ze voor een ander over heeft terwijl ze vooral heeeeeeel veel over heeft voor zichzelf.
Ach soms benijd ik dat soort mensen.
Een hele grote bord voor de kop en blij met zichzelf.
En ze dartelt lekker door het leven.
Terwijl de onzekeren onder ons  zichzelf er vaak doorheen moeten slepen.
Ja, wie heeft er dan gelijk?
Ik twijfel bijna altijd of mensen mij wel aardig vinden maar daar heeft zij totaal geen moeite mee.
Als haar man er bij is dan zegt ie regelmatig; hou nou eens op met over jezelf te praten, maar ze lult gewoon door.
Ach, zo hebben we allemaal wel wat.

Meisje met het rode haar en ik hebben een plannetje.
Vandaar dat ze gisteren voor de deur stond, het zaaltje wat we op het oog hadden mogen we gebruiken voor een zacht prijsje.
Zij is heel crea en ik op mijn manier ook.
We zitten gaan beiden boetseren, op dezelfde plek maar andere dagen.
Zij schildert, tekent, haar huis is een kunstwerk.
Nu willen we om te beginnen eens in de maand een ochtend of middag organiseren waar ieder die iets creatiefs doet maar daar nooit tijd voor maakt daar heen te komen, eigen spullen mee te nemen en een paar uur aan de gang te gaan.
Kijken of dat wat is.
Het idee ontstond dinsdagmiddag, gisteren ging ze vragen voor het zaaltje en nu gaan we morgen even kijken en praten hoe we dat gaan doen.
Gelukkig hoeven we ons niet suf te piekeren over welke dag we het gaan doen want alleen de woensdag is beschikbaar.
Je hebt geen idee hoe makkelijker dat mijn leven maakt.
Ik kan mezelf vaak helemaal maf maken door na te moeten denken over een datum of tijd of plek of weet ik veel wat.

Dan wil ik nog even kwijt dat ik het niet eerlijk vind dat vrouwen die geen kinderen hebben gekregen toch in de overgang komen.
Ik vind dat daar andere regels voor zouden moeten zijn.
Niet de lusten, een kind, wel de lasten.
Ik heb het steeds zo warm.
En het lijkt of dat alleen maar erger wordt.
En weet dat ik een man heb die kouwelijk is dan weet je het wel.
Stond de verwarming op 21 graden van de week, zal ik de open haard aan doen vraagt hij nog.
Mag dan de schuifpui wagenwijd open?

Trouwens wij vrouwen kunnen onze hormonen de schuld geven als we zeuren maar ik moet zeggen dat mijn mr. X  er ook niet makkelijker op wordt met de jaren.
Jeetje, je lijkt wel een wijf zeg ik af en toe tegen hem.
Ja ik besef heus wel het VRESELIJK is om dat te zeggen, je zou maar op een vrouw lijken, wij willen af en toe toch ook niet op een vrouw lijken?

pfff wat is het warm.
Ik ga maar in mijn zomerkleding kijken of er niet iets is wat ik vanavond aan kan trekken.

yoga met geiten

Ik besef bij deze foto altijd hoe klein onze Sofietje is.
Ze heeft nu veel te lang haar en gaat binnenkort naar de salon.

Ik hoor op mijn boetseerochtend te zitten maar ik heb me afgemeld.
Veel en veel te moe en allerlei dingen te doen.
Als ik die ochtend ga lig ik s"middags op bed dus niet gegaan.

Sinds mijn depressie in 2017 die absoluut kwam  doordat mijn leventje opeens heel anders werd door de burnout van mr. X, zijn er dingen anders.
Het goede is dat ik verschillende dingen heb kunnen loslaten en het niet meer aan de oppervlakte zit.
Begraven noem ik het, niet al te diep, heb ik afgelopen week gemerkt maar genoeg om me rust te geven.
Moest van de psych door een brief te schrijven aan mijn vader en aan mijn moeder de boel weer opgraven en merkte inderdaad dat het niet al te diep lag.
Enfin dat is het possitieve van wat er van de zomer gebeurde.
Minder goed gaat het met mijn contacten.
Ik heb heel weinig behoeften om ze te zien.
Meestal weet ik hoe het met ieder gaat en waar ze mee bezig zijn maar ik heb nu al tijden niets gehoord of niets laten horen.
Nu zou je zeggen; lekker rustig toch?
Dat is het zeker maar ik merk bijv. dat er in onze groep waar ik altijd van alles regelde en alles via mij ging nu anderen mijn plek aan het innemen zijn.
Vind ik dat wel prettig?
Wil ik dat wel loslaten?
Het is een hele normale gang van zaken hoor, want ja ik regel niet veel dus doen een ander dat omdat ze een idee heeft of omdat het haar gezellig lijkt.
Als ik het loslaat kan ik niet meer terug.
En heb ik geen controle meer over data en activiteiten.
Ik twijfel heel erg want o wat heb ik graag de touwtjes in handen/

Dan mijn dinsdagochtend clubje.
het zijn meestal hele bijzondere ochtenden en ik ken de dames al zo een 6 jaar.
In drie uur bespreken we van alles, uitjes, vakanties, familieperikelen, gezondheid, probleempjes of problemen in gezelschap van 2 katten en 2 hondjes, lekkere koffie.
Maar wil ik het nog?
Ik was er dus vanmorgen met geen stok heen te krijgen.
Ja, en nu mis ik de dames, de poes (eentje is net doodgereden), de hondjes, de koffie en de verhalen.
Oh ik merk het geloof ik al, dit wil ik niet missen.

Daarbuiten heb ik nog mijn losse contacten.
Ook dat loopt ook niet heel warm.
Ik heb gewoon niet zo veel behoefte.
Als ik nadenk is het omdat ik iedere keer weer teleurgesteld wordt.
Dan wordt ik uitgnodigd met nog een paar anderen en dan denk ik oh ik ga dit en dat vertellen, zoals ik ga naar Parijs, en dan kom ik thuis en ben ik gewoon niet aan het woord geweest of amper omdat andere WEER met hun verhalen kwamen.
Oh ja ik heb even kunnen zeggen; we gaan naar Parijs en ze vonden het leuk maar daarna begon het meteen weer over iets wat ik al zo vaak gehoord heb of over een buurvrouw van een tante en daar een nicht van.

Ik zag bij  de Luizen.moeder een stukje over iemand die vertelde hoe psychotisch en gestoord haar broer was en een ander zei, ik ken ook zo iemand en die heeft heel veel gehad aan mindfullnes.
Ik lag in een deuk want het is zo herkenbaar.
Ik vertel, nadat ik voor de tiende keer het verhaal heb gehoord van de ene over haar verzakte blaas, de ander haar bevalling van haar zonen die al over de 40 zijn, (Het is alsof ik die bevalling heb meegemaakt zo vaak heb ik het verhaal gehoord,) o en over hoe die ene zichzelf zo geweldig vindt en was ze nu weer voor een ander heeft gedaan, want ja ZIJ denkt nooit aan zichzelf en dames werkelijk ik ken geen ander die zichzelf zo in de spotlight zet als zij.
Enfin ben mijn draadje even kwijt.
Zie het zo; iemand vraagt aan mij hoe gaat het met jou?
Ik zeg ja goed, alleen al dogen zo een koppijn.
Nou echt dan komt de buurvrouw van de tante en daar een nicht van weer tevoorschijn want ja die heeft een hersentumor en tja waar blijf ik dan met mijn simpele stress koppijntje?
Dat is toch geen verhaal?

Wat ik altijd graag wil horen is wat anderen zoals doen en of het leuk was.
En ik wil zelf ook vertellen over mijn leuke zondag afgelopen week.
Denk nu niet die Hélène zit steeds zielig in een hoekje want dat is niet zo en als het zo is is het omdat ik dat zelf wil.
Nou ja ik moet even uitzoeken wat ik wil en niet meer wil, wat ik wil veranderen of zo laten.
Misschien gewoon niet zo nadenken en zien hoe die dingen lopen.
Het punt is wel dat ik om de meesten geef hoor.
Anders was het heel makkelijk geweest.
Toch mindfullnes doen?
Echt al tientallen keren gehoord dat het iets voor mij zou zijn.
Moet er niet aan denken.

Wel yoga met geiten.
Ga het zeker een keer uitproberen.
Haha, bestaat echt he bij de geitenboerderij in Amsterdamse bos.
En zoals vriendin I. verzonnen had, mindfulness met alpaca"s
Dit meen je toch zei de X?
Maar hij wist dat ik HEEL serieus was.
Arme mr. X.
In zijn burgelijke mind doen vrouwen niet aan geiten yoga.

maandag

Ik wist dat ik niet zou slapen maar het was de moeite waard.
Wat een heerlijke middag gisteren in Zoetermeer.
Philippe volg ik al 26 jaar.
En van Madame Thérèse kreeg ik zo 30 jaar geleden een schilderij, nou ja litho, van mijn ex.
Dat schilderij ging elke verhuizing mee want ik ben er gek op.
Had weleens opgezocht of waar zij exposeerde, want ik wilde meer zien en zeggen hoe mooi ik haar schilderijen vond.
Het bleek dat ze in Zuid-Frankrijk woonde.
En nu zomaar mijn favoriete franse chanteur en zij samen in een concert.
Twee vliegen in een klapje.
De dame is 84 jaar.
Ze is werkelijk nog steeds zo mooi.
En vriendelijk.
Ze vertelde het een en ander over het schilderij.
Phillippe was net als anders zo ongelofelijk aardig.
Hij omhelsde mr. X en mij.
Zijn partner had dat al eerder gedaan in de zaal.
Wat leuk om zo verwelkomd te worden.
Na het concert hoorde ik op een hogere versieping een band en we gingen kijken.
Bleek een stel jongelui, tussen de 17 en 19 jaar die muziek speelde en weer franse liedjes zongen.
Er werd meegezongen, gelachen en zelfs gedanst.
Allemaal van die francofielen, je kent ze wel.
Ik raakte in gesprek met een leuk stel naast ons van wie de vrouw vloeiend frans sprak en net als ik alles wist mee te zingen.
We hebben zo gelachen en genoten.
De lerares frans van de jongelui nog gesproken en zo dus een hoop nieuwe mensen leren kennen.
Door alles wat ik gezien, gehoord en gesproken had zat ik vast boordevol adrenaline want ik kon niet
slapen.
Het was zo leuk.
Ben nu best gebroken en heb overal spierpijn maar ik neem het voor lief.
Ik kies iedere maand voor mezelf de leukste dag van die maand maar ik weet zeker dat het deze is.
En toch vertelde ik de partner van Philippe mijn geheim; ik vind Philippe helemaal alleen en met 1 muzikant het aller- allerbeste.
Gelukkig kreeg ik ook een geheim te horen; dat gaat binnenkort weer gebeuren.

Het is weer heilige maandag.
En godzijdank want ik heb hem hard nodig.
Vrijdag had ik mijn 2e EMDR sessie.
Ik moest de brief gericht aan mijn vader had  voorlezen en daarna gelijk de sessie.
Zwaar maar ik heb het voor over.
Hoop dat het leven makkelijker wordt.

Gisteren nog even de schrik van ons leven.
Mr. X belde op terwijl hij Sofietje aan het uitlaten was dat ze was verdwenen en hij haar nergens meer kon vinden.
Ik rende meteen in ouwe kloffie en zonder make up de straat op sprak allerlei mensen aan of ze haar misschien gezien hadden en uiteindelijk vond mr. X haar in bosjes waar ze van iets zat te eten.
Pffffffff.

Wat smaakt de koffie weer feestelijk.
Wat een weekend.

moe

foto van het net.

Ik wou nog een blogje schrijven maar ik ben zoooooo moe.
Ik ga naar bed en hoop dat ik mijn aflevering Victoria kan kijken.

valt er nog wat te lachen?

Slaap; een hele slechte nacht. Vijf keer eruit om te plassen. Pijnlijke benen. Mr. X die opeens begon te zeiken over tegels die nog uitgezocht en gekocht moesten worden en waar hij veel stress over had dus hij stress ik stress.
Ik vind het bed een plek waar je nooit over dat soort problemen moet gaan praten.
Hij had de hele avond beneden de tijd er voor.
Ik slaap sinds kort weer met c-pap apparaat, dat is als je apneu hebt.
Maakt geluid, zit strak om je hoofd en blaast steeds kouwe lucht in je gezicht waardoor je neus ook steeds gaat kriebelen.
Als je dan al amper slaapt...........
De moed zakt me regelmatig in de schoenen.
Hoe kan ik me in hemelsnaam beter voelen als ik niet slaap.
Gaat al tientallen jaren zo.

Citroen vlinder schreef er al over op haar blog; de luizenmoeder.
Zondagavond npo 3 20.25 uur.
Ik verwachtte er niet veel van maar we hebben in een deuk gelegen.
He,he, eindelijk eens weer iets die lekker tegen de heilige huisjes durft aan te trappen.
Niet heel kwetsend hoor maar toch.
Zelf durf ik nog amper het woord zwart te gebruiken
En dan al die kinderen die het halve alfabet opgeplakt krijgen, ADHD, PDD-NOS, HSP, ADD
Daar maakt de juf korte metten mee.
Het meisje in de klas met spleetogen (mag je dat zeggen?) met 2 vaders.
Dat vinden wij niet raar kirrrrt de juf maaaar heel bij-zon-der.
Pfffff wat een verademing.
Let wel; ik heb ook, net als deel van mijn familie de nodige alfabetletters opgeplakt gekregen maar dat wil nog niet zeggen dat daar geen grappen over gemaakt mogen worden.
Het neefje met Pdd-nos zegt zo af en toe; je bent zo autistisch als je je voelt.
Is grappig bedoelt en ik vind het ook grappig.
Ik ben in mijn leven zat mensen tegengekomen die zelf etiketjes op hun kids plakten om zo hun gedrag goed te praten.
Zijn ze getest dan vroeg ik.
Nee dat niet.
Ik vind trouwens dat kinderen met etiket ook opgevoed moeten worden.
Of beter gezegd de ouders.
Als ik zie hoeveel stress mensen hebben vanwege baan, verjaardagen, uitstapjes enz. dan weet ik wel zeker dat het voor zo een kind echt niet de ideale situatie is.

Las paar weken terug in mijn L.ibelle een verhaal waar ik steeds aan moet denken.
Stel woont in de stad, krijgen kind en gaan gewoon door met hun leventje van op terrasje zitten met vrienden, uit eten, zoete inval in hun huis en kind gaat gewoon overal mee naartoe.
Tel daarbij op dat het dagelijks ook nog eens naar de opvang gaat en moeder 4 of 5 dagen werkt net als vader.
Kind was overgevoelig zegt de moeder.
Nou denk ik dan, daar hoef je niet overgevoelig voor te zijn hoor, ieder kind zou daar ongelukkig van worden.
Enfin ze verhuizen naar platteland.
Nemen wat kippen en kind is opeens zo anders.
Neeeee, de moeder is anders.
ZIJ is veel rustiger, is minder gaan werken en werkt vanuit huis.
Geen terrasjes, niet constant mensen over de vloer.
Gewoon RUST.
Waar ieder kindje RECHT op heeft.
Als ouders rustiger worden in doen en laten worden kinderen ook rustiger.
Denk men echt dat kinderen zitten te wachten op 3 keer per jaar vliegvakanties, nieuwe keuken, auto, TV?

Moet opeens aan het jongste nichtje denken.
Ze kwam logeren en ik wilde iets leuks gaan doen.
Vind je de Efteling leuk?
Ben ik al 3 keer geweest.
Dierentuin?
Saaaaaaiiiii.
Naar die film?
Die heb ik al gezien, heeft papa gedownload .
Wat wil je dan?
Disneyland Parijs.
Dus wij naar Disneyland Parijs.
Haha, dat geloof je toch niet ?
Het kind was 8 jaar oud.

We zaten met z'n drieen na een heerlijk ontbijt in de tuin te schilderen.
Zij op schoot van mr. X want ze was dol op hem.
Ik kan nog smelten als ik eraan denk.
Het lijkt wel of ik droom zegt ze opeens.
Ze vond het zo gezellig zo met elkaar.

Ach zo geloofd ieder in zijn eigen waarheid.
Misschien hebben mensen die alles kopen wat zij en hun kinderen willen wel de echte waarheid.
In ieder geval hun waarheid.

En mocht je denken dat ik geen problemen heb; mijn melkopschuimer van 2,95 doet het niet meer.
Mensen zonder kinderen hebben ook hun sores hoor.

weekend

Als ik een ding geleerd heb van Valhalla dan is het dat hoe meer troep je in huis hebt hoe langer je bent met schoonmaken en opruimen.
Ik vond het een geweldige tip.
Ik ben nogal van de troepjes hier en daar.
Tenminste dat was ik.
Ik kijk nu wel uit.

Het weekend was leuk.
Heel gezellig gisteren bij onze vrienden en hun lange zonen waar ik al gek op was maar steeds gekker op wordt.
Zij gelukkig ook op ons.
Tja ik heb genoeg onbeantwoorde liefdes in mijn leven.

Vandaag veel buiten geweest.
De hokken schoongemaakt.
En gewoon in het zonnetje gezeten nadat ik mr. X gedwongen had om ook wat licht te komen vangen.
Hij heeft altijd moeite met deze tijd van het jaar en voorlopig duurt dat wel even.
Ik vind mezelf maar een bofferd dat ik er geen last van heb.
Ik genoot van mijn beestjes.

Ik maakte ook sinaasappelmousse om eens te kijken of dat lekker is, het was niet vies maar het kan beter, dus blijven oefenen.
Mr. X maakte een heerlijke gerecht van J. Oliver met grote garnalen en mangochutney.
Hmmmmm.

Ik begon vandaag ook met de voorjaarschoonmaak.
Voor morgen staan er ook klusjes op het programma.
Ik ga proberen mijn kledingkast te minimaliseren.
Ik heb niet veel maar zeker de helft draag ik niet, maar ja wegdoen is voor mij erg moeilijk want stel je voor dat......
Ik las dat de meeste vrouwen verschillende maten kleding in de kast hebben hangen maar dat is bij mij niet zo.
Ik let er goed op dat er niets aankomt en mocht het toch gebeuren zorg ik dat het er meteen weer afgaat.
Zo ben ik al jaren stabiel.
Ik vraag me de laatste tijd af of ik me nog wel druk moet maken over die ongeveer 4 kilo teveel.
Jong en fruitig word ik echt niet meer hoe graag ik het zou willen.

Onze vrienden gaan in juli naar Zuid-Limburg en vroegen of wij ook een paar dagen kwamen.
Jaja, ik weet dat ik het al eerder heb vertelt.
Mr. X wil heel graag, ik wat minder omdat we samen in 15 jaar al 23 keer geweest zijn.
Ja, echte avonturiers zijn wij.
Enfin het schoot me opeens te binnen dat we hier nog nooit gelogeerd hebben.
We lopen er vaak, hebben er ook koffie gedronken en geluncht en het is een van mijn favoriete wandelingen maar logeren nog nooit.
En toen werd ik enthousiast want de prijs valt best wel mee.
Er lopen daar ook altijd rode koeien en ja ik ben daar dol op.
Mr. X zag het ook wel zitten/
Dus misschien.
Zuid-Limburg blijft voor mij het allermooiste stukje NL hoor.

Oh links zie je die bijgebouwen en dat zijn de appartementen.
Volgens mij is het kasteel nu een hotel maar dat weet ik niet zeker.
Stond een tijdje te koop voor 7 miljoen dacht ik.
Weet niet of daar de koeien bij inbegrepen waren.
Ik hoop dat jij ook een leuk weekend hebt gehad.

geen wonder

Er was bijna een wonder gebeurd.

Bijna.

Las gisteren in een blaadje iemand die een grijze/blauwe zwerfkat had gevonden.

Meer dan 2 en half jaar geleden verdween Vlammetje spoorloos en meer dan een jaar zocht ik iedere dag.

Ik belde die vrouw en vertelde had het een wollige en heel vriendelijke kat was.
Ik begon te huilen.
Zoals jullie weten huil ik nooit.
Het was 700 meter bij mij vandaan.
Mijn hart klopte zoals hij  al tijden niet geklopt had en gelukkig maar want het was nogal heftig.
Het was hem niet.
Wel een prachtige die meteen op zijn rug ging liggen om op het buikje geaaid te worden.
Meteen ging mijn gevoel weer op slot en was ik weer "mezelf"
Ik wilde er niet meer aan denken en zeker niet voelen.
Vlammetje was behoorlijk wollig toch? (foto)
Oh wat was ik gelukkig geweest als het hem was.

Heb ik leuke dagen achter de rug?
Is het nieuwe jaar echt zo geweldig begonnen als ik gedacht had?
Non!!!
Er zijn veel geniet momenten maar de depressie is me weer op de rug gesprongen.
Ik ben het niet maar ZE zit wel aan mij te trekken hoor.

Ik wil in 10 dagen van alles aanpakken en veranderen in mijn leventje maar dat kan niet in zulke korte tijd.
Ik ben met allerlei dingen bezig maar niets is concreet.
Ik moet het zien als een stappen in goede richting.
Zo stond er; afspraak maken met het neefje.
Enige manier om hem te bereiken in een bericht via FB.
Is ook de enige reden dat ik FB heb.
Ik stuur een bericht maar had 2 dagen later nog geen antwoord.
Dan wordt ik pissig en nog veel meer andere dingen maar vooral verdrietig.
Enfin opeens een  bericht dat hij niets gezien had en dat hij graag afspreekt.
Dus voor niets druk gemaakt.

Ik kijk bijna iedere dag even naar  Groeten uit Holland op npo 2 .
Gaat over 4 of 6 Marokkaanse vrouwen en hun leven hier.
Ik vind het een hele leuke serie en moet vaak lachen.
Ook andere dingen vallen me op die ik al wist.
Jaren geleden  organiseerde ik van alles voor moslim dames en heb zo veel geleerd over hun cultuur.
Heb er een leuke vriendin aan overgehouden die altijd al mijn vragen eerlijk beantwoordt.
En ik heb nogal vragen in mijn leven.
Mr. X wordt er weleens gek van.
Zoals die cliniclown die van de week even bij ons binnen was.
Ik weet wat zijn vader doet, zijn broer, hij.
haha, echt arme jongen.
Hij vertelde zelf er graag over hoor, er zat niet echt dwang achter.

Als ik weer eens iets hoor of zie ga ik van alles opzoeken op het net.
Zo leuk om van alles te weten.

Ik ga op tijd naar bed om TV te kijken.
Victoria en daarna hoop ik een mooie film.
Morgen leuke afspraak, hoop dat er weer vreselijk gelachen wordt.
Mr. X is nu naar concert met vrienden.

fijn weekend.

geld

als ik tussen zee en bos moet kiezen zal ik altijd bos kiezen.
Zee is zo groot, zo open, zo zonder bescherming.
Maar regelmatig even wandelen is prima.

Ik heb een vreselijk humeur.
Het begon gisteren.
Ik moest allerlei dingen doen en niets ging goed.
Niets schokkends maar het was een zeer irritante nutteloze dag.

Een paar jaar geleden leende ik iemand een heel groot geldbedrag die ik amper kende.
Ze vertelde over een operatie van 4500 euro die haar hond moest ondergaan en dat ze die toch echt niet kon betalen.
Zonder na te denken leende ik een groot deel van het bedrag.
Is allemaal goed gekomen in bijna 2 jaar, zoals afgesproken en is alles terug.
Zij heeft verschillende keren hier gegeten en met oud en nieuw wat ze ook uitgenodigt want ze was alleen en waar er 4 kunnen eten kunnen er makkelijk 5.
Alles heel gewoon tot nu toe.

Nu bood ze aan op onze Sofietje te passen als we naar Parijs gaan.
Leek mij een goede oplossing want ze woont vlakbij, ik zei geen ja want ik wil eerst iemand anders vragen maar als die niet wil dan graag.
Maar later bleek dat ze er voor betaald wil worden.
Wat????
Ik was echt helemaal verbaasd.
En als ze nou geld tekort kwam dan begrijp ik dat maar dat is zeker niet het geval.
Ze krijgt uitkering, werkt zwart, woont gratis tot haar dood maar verhuurd deel van het huis.
Moet ze allemaal zelf weten maar ik kan er met mijn pet niet bij.
Gelukkig was mr. X het met me eens en ik stelde voor om de keren dat ze hier gegeten heeft geld te vragen.
Ja 20 euro per keer maar hoor. (zuur lachje)
Ik was zo van slag omdat ik zoiets dus niet begrijpt.
Je helpt elkaar toch?
Ik pas vaak op konijn en kat van buren hier, geen seconde aan gedacht om daar geld voor te verwachten of te vragen.
Dat doe je gewoon.
Ik snap ook niet waarom het me zo raakt hoor, misschien omdat ik mezelf zo ongelofelijk dom vind om te denken dat ze wilde helpen.
En weer een teleurstelling want ja ik ken mezelf, ik hoef haar voorlopig niet meer te zien.
Wat kan ik vragen voor koffiedrinken met een gebakje en daarna wijn met hapjes?
Ik moet beseffen dat niet iedereen zo is en zelfs dat zij zeldzaam is.
maar wel superslim.
Ik hoop dat ik de moed heb om haar erop aan te spreken dat ik het geen stijl vind.

Ik heb geen plan voor vandaag.
En dat is niet goed als ik me zo voel.
Komt niet alleen door dat verhaal hoor.
Zoals ik gisteren al zei tegen een kassadame die ik ken ; ik ben zo chagrijnig maar ik heb er geen rede voor.
Ik ben ook chagrijnig zei zij maar heb er wel reden voor, net slechte beoordeling gehad en vrijdag operatie aan voet.
Ja, daar is altijd baas boven baas.

Kijk eens naar deze laarsjes.

Ik ben er helemaal gek van.

Zou er zo 3 of 4 willen bestellen maar ze moeten uit China komen en ja daar beginnen we niet aan.

 maar wat zijn ze leuk.
Precies wat ik nodig heb om mezelf op te beuren maar dan MOET ik ze wel meteen hebben en niet over 3weken tot 3 maanden wachten want dat is zeker niet goed voor mijn humeur.

Goed we gaan er een geslaagde dag van maken.
Kipje ligt aan mijn voeten kleine geluidjes te maken en daar word ik altijd blij van.
Het begin is er.

de clini clown en de steen

Gisteren stond er een clini clown voor de deur.
met neus op.
Ik ben al lid loog ik.
Even later stond er een ander, mevrouw mag ik hier mijn maaltijd in de magnetron opwarmen?
Kom maar binnen zei.
Ga maar zitten.
Ik warmde de maaltijd op.
Toen het klaar was vroeg ik of hij een blikje drinken wilde.
Nee hoor dank u wel, ik heb zelf blikjes in de auto.
Weet je wel hoe ON-GE-ZOND dat is???
Ik kon het niet laten frisdrank is vergif.
We hebben het zelden in huis, alleen voor mensen die we willen vergiftigen of die dat zelf willen.

Het probleem van anders willen/gaan leven is dat je niet meer terug kunt.
Je lichaam accepteert het niet meer.
En o wat zou ik toch graag een mars, bounty en gevulde koek willen eten en het liefst achter elkaar ipv van lunch of zo.

Toen ik vanmorgen aan mijn dinsdagochtendclubje vertelde van de clini-clowns zeiden ze meteen dat zij dat nooit zouden doen zo een jongen binnenhalen.
Nou mijn portemonnee en de TV zijn er gewoon nog hoor.
Ja maar ze komen terug.
Nou echt niet.
Als het een boef was komt ie echt niet terug in ons huis.
Er is dus echt niets van waarde.
Alles is al jaren oud.
Dus niets meer waard.
Dat geeft een rustig gevoel eerlijk gezegd.

Kocht/kreeg in december een nieuwe camera van een duur merk.
Die hebben ook goedkopere exemplaren en daar had ik er dus een van.
Ik wilde er een beschermtas erbij maar zonder het merk erop.
Daar paste de camera dus niet in, dus kreeg ik, ja ik kreeg, er een met groot de merknaam erop.
Doe toch niet zo moeilijk zei mr. X, het is toch gratis, ja maar boeven weten niet dat mijn camera niet zo heel veel waard is maar door de naam  denken ze van wel.
Ja ik zie me al helemaal overvallen worden straks op de Eiffeltoren, alleen maar omdat het een dure naam is.
Dan ben ik een soort K.im Kardashian.
Die is toch ook in Parijs overvallen?
Enfin ik heb de beschermtas dus toch maar ga de naam afplakken of zoiets.
Of met stift doorkrassen haha.
Nee, ik denk niet dat inbrekers heel voldaan thuis zouden komen als ze ons huis uitzoeken.
Ze zouden zich om laten scholen of een burnout krijgen.

Ik snap trouwens toch niet hoor waarom mensen dure spullen willen.
Je maakt mij niet wijs dat je als simpele ziel het verschil hoor tussen een muziekbox van 100 euro of van 8000 .
En als je toch uit pure verveling voor de TV naar shit zit te kijken kan dat toch ook met een gewone?
Ik kijk mijn films altijd in bed op een kleine TV en geniet net zo.

Keek daar, op bed, laatste aflevering van Hendrik Groen met tranen in de ogen.
Wat is dat mooi gedaan zeg.
Veertien jaar in zo een huis gewerkt en zo herkenbaar.
De liefste en dankbare mensen kom je tegen maar ook de loeders.
Tja ook zij zijn net mensen.
En ook het personeel.
Wat een etters er tussen maar wat een hoop lieve meiden en jongens, vrouwen en mannen met zoveel geduld, liefde en humor.
Ik volgde Hendrik na 2 afleveringen niet meer, vond het te confronterend en verdrietig.
Gisteren dus wel gekeken: ontroerend mooi.
Probeer terug te kijken als je het niet gezien hebt.

Ik koos voor mezelf.
Iemand van de dinsdagochtendclub moest morgen naar ziekenhuis omdat er iets niet goed is met een borst.
Eenmaal thuis stuurde ik haar een app of ze wilde dat ik met haar meeging.
We spreken zo af en toe af met elkaar.
Ze stuurde een lang bericht terug, hoe bang ze was maar dat ik echt niet mee hoefde want ja het zou lang duren, ze moest vroeg weg en zo.
Ik wenste haar sterkte maar las door haar bericht heen dat ze mij niet mee wilde omdat ze het niet leuk vond voor mij.
Heel egoistisch liet ik het zo.
Voelt ik me er nu goed onder?
Ik wilde toch egoistischer worden?
Nou ik kan met trots zeggen dat het me veel makkelijker af gaat dan gedacht.
Ik koos voor mezelf.
Waarom voelt het dan helemaal niet goed en voel ik een steen in mijn maag?

maandag

Maandag.

Sinds gisteren is het weer licht buiten.
Dan pas merk ik hoe lang het donker is geweest buiten.
Mijn moeder vond de hemel altijd zo laag in NL .
Tja als je zo lang in Zuid-Frankrijk hebt gewoond is het wel een verschil met die bewolking.

Hoewel ik nooit goed slaap, is het weer heel slecht de laatste maanden.
Lig je al 4 uur in bed zonder even weggevallen te zijn.
Val je eindelijk weg wordt ik steeds wakker.
Van de psych MOET ik toch de beerput opentrekken en die brieven schrijven aan mijn ouders.
Dus ja, ik had toch niets te doen maakte ik een begin in mijn hoofd.
Nou zodra de put open is komen de stront eruit hoor, hoef ik niet veel voor te doen.
De deksel er weer op krijgen is wel een dingetje.
Wat een nare vent was mijn vader toch.
En zelfs terwijl hij wist dat hij dood zou gaan heeft hij nog een paar laatste streken uitgehaald waar de honden geen brood van lusten.
Wat een etterbak.

Ik zeg wel dat ik MOET van de psych maar het is natuurlijk wel zo dat ze je niet kunnen  dwingen.
Als jij een gekneusde voet hebt en de dokter zegt been omhoog en veel rusten MOET dat ook niet.
Je doet het of je doet het niet.
Gaat het mij helpen?
Ik hoop het, maar ik weet ook dat ik weer een zware periode tegemoet gaat.
Een beetje als een operatie, in het begin heb je meer pijn daarna genees je.
Ik moet proberen die brief zo snel mogelijk te schrijven, dan heb ik weer rust.

Het weekend;
We hadden gratis een boottocht gekregen in de grachten van Amsterdam lang de Light Festival.
We hebben genoten van het varen, de sfeer, al de lichtjes in de grachtenpanden en op de straten.
Het festival, was echt niks.
Vonden wij hoor.
Ik stel me zo voor dat als je daarvoor lang in de auto hebt gezeten om het mee te maken je je behoorlijk in de maling genomen.
Maar zo varen door de grachten in de avond is wel heel leuk.
Onze kapitein was een grappenmaker en gezellig.
De toch zou 5 kwartier duren maar duurde half uur langer.
Geinig toch?

Gisteren geprobeerd wat slaap in te halen, maar dat gaat niet maar het bed lag wel heerlijk.
Daarna flinke koude wandeling met Mr. X en Sofietje in ons dorp.
Brrrr. Koud man maar wel heel prettig.
Ik hou van dit weer.
Bedacht door het praten en lopen weer een oplossing voor een probleem.
Ik MOET een rooster maken om mijn dagen goed in te vullen.
Zoals het nu gaat voelt het niet goed.
Ik zie/zag het bij Ut.opia  die gasten hoeven ook niets en doen ook niets.
Ze drinken veel te veel, gaan veel te laat naar bed, maken niet schoon, liggen soms/vaak tot 12 uur op hun nest.
Nu gaat het bij mij niet zo want ik drink niet, ga op tijd naar bed en maak schoon maar veel dingen blijven gewoon liggen en dat geeft een heel vervelend gevoel.
Alles kan "morgen" bij mij en dat doe ik dan ook.
Dat geeft veel stress.
Dus rooster maken en alles afwerken.
Tja we zitten net in het nieuwe jaar en er kunnen nog zat voornemens op mijn lijst.
Zo zag ik ook dat je het Paleis op de Dam kan bezoeken.
Komt ook op mijn lijstje want dat wil ik heel graag.

Wat een heerlijk weer is het toch.
Zal zo Kipje roepen voor haar stukje banaan.
Je zou haar eens moeten zien rennen.
En ja ze komt als ik haar roep.


Probeer veel licht te vangen, is goed voor je.

ik help je de winter door

Ik heb geen last van de winter.
Tot nu toe in ieder geval.
Las praktische tips op een ander blog zoals, leg een deken op je voorraam als het gaat vriezen.
Ik heb andere tips om de winter door te komen.

Zorg dat je een paar leuke afspraken hebt waar je je op verheugd.
Theater, restaurant, afspraak met vriendin of vrienden.
Probeer nieuwe recepten uit.
Lekker en gezond.
Denk de tafel mooi, kaarsjes, maak ook een dessert.
Ga er lekker voor zitten met man of hele gezin.
Maak plannen voor de lente/zomer voor bijv de tuin maar kan ook vakantie zijn, mensen die je wil uitnodigen.
Doe een workshop of cursus.
Maak net als ik een geluksagenda.
Schrijf, teken, plak, schilder iedere dag er iets leuks in.
Soms is het een roodborstje in je tuin, een leuke kaart die je gekregen hebt, een leuke uitnodiging, iets liefs wat iemand gezegd heeft.
Ja wandelen is wel supergoed voor je en ook voor mij ;-(
Je komt altijd weer anders thuis dan dat je de deur uit ging.
Probleempje, hoofdpijn, depri, stress: maak een wandeling en verheug je op een kopje/thee/koffie/warme choco als je thuiskomt.
Denk na over jezelf.
Doe je teveel, te weinig, wil je dingen anders, wil je bepaalde mensen liever minder zien, helemaal niet meer of juist weer wel, geef je je partner te weinig aandacht (of teveel kan natuurlijk ook ;-)  )
schrijf op wat je anders wil of onthou het en doe er iets mee.
Is er een museum, stadje die al tijden op je verlanglijstje staat; plan een datum en zoek een leuk iemand om mee te gaan.
Zou je meer voor een ander willen doen?
Ben je het nog eens met de goede doelen die je steunt of heb je iets anders wat je belangrijker vindt? doe daar ook iets mee.
Gun jezelf dat leuke boek, film, weekblad of weet ik veel wat.
Vrijwilligerswerk kan hartstikke leuk zijn als je iets zoekt wat bij je past maar misschien heeft een vriendin/familielid/buur ook extra aandacht nodig.
Steek elke avond kaarsjes aan.
Kijk in de TV gids zoek een programma uit, jaja dat is een moeilijke, en verheug je erop.
Nieuw kapsel misschien?
Kasten uitmesten?
Zolder?
Dingen op MP zetten en wat centjes verdienen.
Koop iets lenteachtigs voor in huis. hyacint/tulp/narcis.
-----------------------


Zo, zitten een paar goede tips voor mij ook bij zeg.
Ik bedacht vannacht dat ik erg weinig voor een ander doe de laatste tijd.
Voel ik me daar goed/beter door?
Daar kan ik nog geen duidelijk antwoord op geven.
Egoisme is dus wel aan te leren.
Ik zou echt geen zin hebben om vrijwilligerswerk te gaan doen terwijl ik wel vind dat ik het weer op zou moeten pakken.
Ik kom veel te weinig buiten.
Alleen wandelen vind ik niet zo en met anderen afspreken heb ik weinig zin in.
Kipje Mathilde komt even binnen voor haar stukje banaan.
Ik weet niet of ik er gisteren over schreef maar vriendin I. stelde voor om te gaan wandelen of mediteren met Alpaca's .
Gaan we zeker doen.
Ooit met haar een paar keer gewandeld met ezels en dat was zo leuk.
Kijk eens bij de ezelopvang in Zeist.
Wandelen en daarna een biologische lunch.
En niks massa, gewoon klein groepje.

Schiet me opeens te binnen dat je ook yoga kan doen met geiten.
Ga zo even kijken of dat nog zo is.
Ja als je de mensen om je heen beetje zat ben zijn er toch oplossingen.

Dan een ander probleem; een van de 4 eenden, het mannetje is sinds oud en nieuw spoorloos.
Geen flauw idee of je die beestjes kan eten maar we zijn ongerust.
Zo "grappig" dat ieder die geholpen heeft om ze samen te brengen al op zoek is gegaan.
Je voelt je toch verantwoordelijk.
Het verbind je dan ook met anderen.
Zo makkelijk kan contact maken zijn.


Goed ik ga weer even wat doen.
Voor wereldvrede zal ik wel niet zorgen maar ach een beetje vrede en liefde in mijn hart en om me heen kan ik wel regelen.
Ik ga even een lijstje maken.

goed

Wil gewoon even zeggen dat ik me blij voel.
De deur naar de tuin open, koffie, kip die er gezellig bij komt zitten.
Psych die gisteren belde dat ze vandaag een plekje had, dus ik ga zo.
Hond mee voor de gezelligheid onderweg, lekker op schoot.
Vriendin I. die voorstelt om te gaan mediteren met alpaca's of wandelen kan ook en het is nog in de buurt ook.
Morgenmiddag bakkie doen bij vriendin M.

De rust komt weer terug in mijn hoofd doordat alles weer "normaal" is.
Vanaf maandag is het echt een feit dan is maandag weer maandag en niet 1e kerstdag of nieuwjaarsdag.
De geldzaken zijn ook weer overzichtelijk.
We hebben allebei uitgezocht wat onze vaste kosten zijn en waar we op kunnen besparen en zo.
We hebben allebei eigen rekeningen en vinden dat heel erg prima.
Wat kosten de beestjes mij per maand.
En de auto.

Mr. X is altijd panisch als ik over bezuinigingen begin.
Mijn idee van bezuinigen is bijv. op de boodschappen letten en het geld dat we wekelijks overhouden gebruiken voor iets anders, in dit geval de voortuin.
Ik ga liever uit eten dan dat ik een nieuwe broek of iets dergelijks koop.
Of liever naar theater of musea.
Mr. X gaat vaak naar concerten met een vriend of vrienden en ook daar hoef hij niet op te bezuinigen wat mij betreft.
Het was trouwens best schrikken hoor hoeveel de vaste kosten zijn.
Hij wist het wel maar ik was het al weer vergeten.

Goed ik wilde even melden dat ik me goed voel.

vrije dag door storm

Ik word van een kopje koffiefoto iedere keer bijna net zo blij als van een kattenfoto.
Koffie staat voor gezelligheid, knus, ja zelfs beetje voor geluk.
Die kopje koffie dronk ik in Koblenz en natuurlijk wilde ik gelijk ook van die kopjes kopen.
Godzijdank wil ik altijd veel maar doe het zelden.
Dan zet ik toch liever het geld opzij voor weer een reisje die kant op.

Zomaar opeens zit ik met een lege dag.
Stond al helemaal klaar om naar de psych te gaan maar durfde het toch niet aan met de wind.
Afzeggen is altijd een dingetje voor mij, meteen kwam die stem op; zie je wel dat jij ook niet te vertrouwen bent maar die stem kan ik steeds makkelijker wegduwen.
En ook het beeld van de afgezegde psych die loopt te ijsberen en haar haar haren te trekken van ellende omdat ik afgezegd heb.
Balen is wel dat ik er veel zin in had.
Klinkt voor sommigen vast gek voor sommige mensen maar het is net een geestelijke massage.
Je komt er altijd beter vandaan.
En zoals ik zondag tegen vriend E. zei; heerlijk dat je lekker je zooi op tafel kan gooien zonder dat de ander het meteen overneemt met een veel erger verhaal.
Voorbeeld:
ik heb zo een koppijn van de stress.
de ander:
oh de buurvrouw van mijn schoonzus die heeft een hersentumor, heeft nog maar 6 weken te leven.
Ken je die buurvrouw dan?
Nee, dat niet.
Herken jij dat?

Als je dus bij de psych zegt dat je koppijn hebt van de spanning vraagt ze heel belangstellend of ik enig idee heb waar die stress vandaan komt.
Heerlijk toch.

Nu dus een dag vrij en dat voelt heerlijk want er is nogal wat te doen hier en ik kan er van genieten.
Beetje opruimen, bedden verschonen, was draaien.
Beginnen te schrijven, tekenen, plakken in mijn geluksagenda 2018.
Er zijn momenten dat ik me zo gelukkig voel.
Zo blij.
Allereerst dat het 2018 is.
Dat alles achter de rug is maar ook het besef dat ik gewoon met mijn dieren naar de dierenarts kan bijv.
Hoeveel mensen kunnen geen huisdier nemen vanwege die kosten.

Hebben jullie gisteren Beau en Pauw gezien?
Ik verheugde me erop.
Ik hou van Beau.
Al heel lang.
Over Pauw had ik geen mening maar nu een beetje.
Het gaat over intervieuws die 5 jaar geleden zijn opgenomen.
Iedere keer een andere gast.
Je ziet interview gedeeltelijk terug en hoe ze er nu voor staan/over denken.
Godzijdank geen Ch.antal Janzen, Lie.ke van Lexmond, een rapper waar ik nooit van gehoord heb of noem maar op.
Ik word er doodziek van diezelfde koppen iedere keer.
En nee ik kijk niet naar ze maar ik zap en zie ze toch.
Oh zo grappig en o wat gaan ze toch leuk met elkaar om en o wat hip wat ze aan hebben.
Mijn Beau beschreef het goed; we worden toch omringd door monsters in dit vak.
Ja, ik geloof mijn Beau.

Ik heb mezelf in ieder geval voorgenomen om veel mooie films te kijken.
Op TV (vrijdag en zaterdagavond laat) DVD of bios.
De franse zender TV5 zend veel franse films uit met NL ondertiteling.
Niet altijd even goed maar er zitten wel juweeltjes tussen al is het alleen voor de franse sfeer.
In mijn geluksagenda heb ik een paar blz vrijgemaakt om ze te noteren.

 Kijk dit plaatje van pinterest heb ik nagetekend.

Doe voorzichtig met de storm.
Doe net als ik en neem geen risico.
Het kerkhof ligt vol met helden.

yippie

Echt ongelofelijk wat een last van mij af gevallen is.
HET is weer voorbij.
De vreselijkste tijd van het jaar.
Je weet hoe goed ik mijn best heb gedaan om er goed doorheen te komen maar het is me niet gelukt/
Niet eens een beetje.
Ik vond het een drama.
Nee, correctie, het was een drama.
Mr. X die ik toch als een zeer "normaal" mens zie had er ook moeite mee.
Dus normale mensen kunnen dat ook vinden.

Tja nu ik toch begonnen ben met het verhaal zal ik het maar gewoon vertellen.
We zouden eters krijgen en ik voelde me met het kwartier beroerder worden.
Stond in de keuken en werd zelfs onwel van de geur van komkommer.
Daarvoor hadden we samen met onze Soop in de stromende regen, met heel veel andere hondenbezitters, gelopen in het bos waar je geen vuurwerk hoorde.
Daar liepen allemaal van die wanhopige mensen te smeken of hun beest pleaaaaase  poepie en plassie wilden doen.
Ik dacht nog; ik knap vast wel op.
Niet dus.
Ik dacht echt dat ik voedselvergiftiging had.
Nou ja dat ik iets verkeerds gegeten had.
Zo voelde het.
Daar had ik vroeger heel veel last van dat gevoel als ik een afspraak had.
Dan belde ik de afspraak af en knapte ik binnen 5 minuten op.
Pure angst en stress dus.
Maar nu wist ik zeker dat het dat niet was.
En echt, noem mij een drama queen, maar ik zag mezelf in het ziekenhuis liggen aan allerlei slangetjes.
Ik kan er nu wel om lachen maar dat was gisteren echt niet zo.
Ik was zo bang .
Drie kwartier voordat onze vrienden zouden komen sleepte ik mezelf uit bed, kleedde me aan, maakte ik me op en........was ik genezen.
Ik kon gewoon mee eten, mee kletsen en genieten.
We merkten niet eens dat het al 00.00 uur was geweest.
Meisjemetrodehaar en ik vlogen elkaar in de armen en lieten niet meer los.
De mannen zonder er maar een beetje ongemakkelijk bij.
Haha.
Maar gezellig was het.

Vanmorgen, ik sliep pas rond 4 uur of zo maar ik heb geslapen, dacht ik; oh shit, we hebben afgesproken en moeten de deur uit.
Dat afspreken was met opzet want anders waren we de deur weer niet uit geweest en dat is niet goed.
We gingen dus naar het strand.
Koud man, maar o zo lekker.
Met onze vrienden I en E en hun enfant terrible met hond.
Ook zij waren niet zo blij met de afspraak maar ik overtuigde ze ervan dat ze me later die dag heel dankbaar zouden zijn.
We lunchten op een terras buiten, binnen was nergens plaats want het nadeel van NL is dat als ik een idee heb de rest van NL hetzelfde heeft.
Jeezes kunnen al die mensen niet naar hun vrienden gaan of naar een meubelboulevard of zo?
Het strand had ik nog nooit zo klein gezien, zo hoog stond het water.
Enfant Terrible vond het net een tsunami.
Ik had net een docu gezien over die tsunami in Japan en kon haar vertellen dat het toch net iets anders is.
Wel werden we vreselijk vrolijk van al die honden die extra vrolijk leken.
Zelfs Sofietje toonde volop haar gevoelens.

Zoals gewoonlijk zou ik willen dat ik cabaretiere was.
Als je op een toneel staat mag je schijnbaar alles zeggen en roepen waar je zin in hebt en dan lachen mensen erom.
Ik roep ook regelmatig van alles maar dan wordt ik meteen op de vingers getikt maar gaan dan wel thuis voor de buis zitten en liggen in een deuk als Y. van t hek ze een spiegel voorhoudt.
Euh denk ik dan, dan is echt niet om te lachen hoor mensen dat is om ons rot te schamen dat we dat doen/denken/willen.
Welnee man, grappig die Y.
Ja ik hou wel van cabaret hoor want ik hou van spiegels voorgehouden krijgen.
Of spiegels voorhouden.
Of er in kijken want ik ben ook kritisch op mezelf hoor.

Er liepen 2 mannen voor ons op het strand.
Met een klein harig hondje met een strikje in het haar.
Je mag niet oordelen maar wat denk je dan?
Ik vroeg het I. en l'enfant Terrible.
We lagen in een deuk.
Natuurlijk zijn mr. X en E. geen stelletje maar het leek wel zo.

Thuis viel ik op de bank in slaap.
Sofietje boven op mij.
Toen ik wakker werd dacht ik, waarom voel ik me zo gelukkig?
Na 1 seconde wist ik het weer.
Yeeeeeeh, het is 2018.