Maandag

 Op de boot.

Oeps.

ik deed het weer.

Had rustige week voor de boeg.

Stilte voordat we over een week naar Frankrijk gaan.

Heerlijk toch.

Wel had ik tijdens de high tea kortgeleden hier in de tuin het over varen gehad.

Het leek ze geweldig.

En de man (hij was er niet bij hoor) vind het leuk om mensen mee te nemen en rond te varen.

Met lekkers erbij.

Hapje, drankje.

Zaterdag besloten hij en ik, hij omdat hij het o zo leuk vindt en ik wilde mijn beloftes inlassen om te vragen of ze maandag of dinsdag zin hadden.

Ik mocht er 3 uitzoeken van de man.

Vriendinnen dus.

Ze zeiden alle 3 heel enthousiast JAAAAA leuk.

Anders altijd maar druk maar hiervoor wel tijd. ;-)

Dus morgen gaan we.

En je raad t al; stress hier.

buikpijn.

maar geen spijt hoor.

Hoort er allemaal bij als ik iets doe buiten de comfort zone/

Wel heel vervelend.

Morgen 25 graden voorspelling.

Gisteren bleek de stiefdochter met tennis in de finale te zitten.

Nog 1 wedstrijd en dan kampioen.

Daar wilde de man bij zijn en omdat Emma meeging ging ik ook mee.

Zag ik dus haar toch geheel onverwachts na een magere zomer. ;-)

Stiefdochter en haar maatje werden tweede.

Ze hebben verloren hoorde ik om mij heen; nee hoor zei ik, ze zijn tweede geworden.

Klinkt toch heel anders dan verliezen.

Tweede. Hartstikke knap.

maar zij is in alles wat ze aanpakt goed.

Als kind al.

Na de wedstrijd van 2 en half uur was ze kapot en stelde ik voor om Emma thuis te brengen en daar was ze dankbaar voor.

En zo konden we heerlijk ons Nootje zien.

Stralend als een sterretje.

Wat een blije uitstraling heeft dat kind.

De vader zat op de bank en zag er niet goed uit.

De ziekte en angst om zijn kind vorige week zat hem nog steeds in t lijf en dat zag en voelde ik meteen.

Niet alleen Nootje maar ook hij was afgevallen.

Ik kon kiezen aandacht aan hem of aandacht aan Nootje.

Koos voor Nootje.

Nootje schijnt na ziekenhuis erg eenkennig geworden te zijn maar daar hadden wij geen last van.

En toen was het opeens 24 Augustus.

Heb jij dat ook? Dat t omgevlogen is.

waar vier jij Kerst dit jaar?

Zoiets zeg maar.

Het weer is nog steeds heerlijk.

Grote glimlach als ik het in de nacht hoor regenen.

maar mag ook overdags.

Blijkt egel een nest gemaakt te hebben in de voortuin.

Ik was de hele dag blij met mijn ontdekking.

Het duifje die te vroeg uit nest was en niet kon vliegen komt iedere dag om hier te eten.

Vind wel dat hij er niet best uitziet.

Te vroeg vrijgelaten denk ik.

En er was een dode cavia.

De dag ervoor niets aan de hand, lekker glanzend en dik en nu dood.

Geen  wondjes of wat dan ook.

Gebeurd vaker en bij iedereen maar toch voel ik mij schuldig en rot.

Van de 7 naar 4 gegaan en besloten niet meer aan te vullen.

Ook dat geeft rust.

Minder voer, dus minder geld, hokken minder vaak schoonmaken, overzichtelijk 4 beestjes en in 1 oogopslag te zien of ze er allemaal zijn.

Minder zorgen als ik er eentje niet meteen zie en die gewoon lekker ligt te pitten op verstopplekje.

Nu paar maanden met mijn AOW uit moeten komen en ja het lukt goed maar is wel rekenen en nadenken en je (o.a theater) ontzeggen maar het is helemaal goed zo.

Ik hou er gewoon van om te puzzelen en nog meer bewust met geld om te gaan.

En als beloning; uitkomen.

Blij dat de zomer voorbij is.

Jaren en jaren geleden kon ik daar depri van worden en denken; o nee bijna kerst maar nu geniet ik alleen van het licht, de geuren, de tuin die langzaam veranderen.

Nu blij met September en Oktober.

en de rest is er nog lang niet.

 

Ander verhaal dan gedacht.

Vind ik opeens op de pc oude foto's terug.

Het vreemde is, hoe oud de foto's ook ik weet nog vaak/meestal hoe ik mij voelde.

Dit was in Rotterdam een tip van Bertie op haar blog en ik moest en zou erheen. 

Bleek een schot in de roos..

Dit beeld, levensgroot , maakte zo een indruk op mij.

Deed mij aan mijzelf denken.

Die oude vrouw ben ik en de baby is hem/haar die ik definitief nooit meer zal kunnen krijgen.

NOOIT MEER de keuze.

Ik heb altijd achter mijn keuze gestaan die ik zeker al op mijn dertiende heb genomen.

Dacht zelf als kind al steeds; ik wou dat ik nooit geboren was.

Dat zou ik mijn kind niet aan doen.

Constant dat gevoel van angst en onveiligheid.

Mijn kind mocht niet geboren worden.

Kinderen want het waren er 2.

Twee meisjes.

Toen het Neefje geboren werd nu meer dan 33 jaar geleden gebeurde er zoiets vreemds.

De eerste keer dat ik hem zag voelde ik zo een verbinding en dacht; dit is het kind dat bij mij geboren had moeten worden.

maar ik dacht ook; dit is het kind dat ik niet geboren wilde laten worden en toch geboren is met mijn broer als vader.

Waardeloze vader. Net als onze eigen vader.

en dito moeder.

Hoezo heeft iedereen recht op kinderen??????

Neefje en ik kregen die band.

Gisteren sprak ik hem via appen.

Gezellig.

Of hij kwam eten maar hij had al uitgebreid gekookt voor hem en zijn moeder met zijn zelfgekweekte tomaten en kruiden en zelf gemaakte pasta.

Het Neefje heeft net als ik een zwaar leven gehad.

Ik dacht dat ik er altijd was om hem te beschermen maar dat was niet zo.

Het was allemaal veel erger dan ik dacht.

Het mooie van hem is dat hij niet zoals ik haatdragend is.

Hij vergeeft, accepteert en begrijpt.

Zo bijzonder vind ik dat.

Die gestoorde familie van mij/ons.

En echt toen ik hier achter de PC ging zitten dacht ik over iets heel anders te schrijven maar toen zag ik die foto.

Die foto van mij en het kind wat nooit geboren is.

Of toch als mijn neefje en ik die ik niet heb kunnen beschermen .

--------------------------------

klinkt allemaal heftig, is het ook maar toch staat mij iets leuks te wachten zo meteen.

Onverwachts komt onze Emma even langs.

Heerlijk want ik mis die mokkeltjes zo.

Het gaat weer goed met het kleinste mokkeltje en het duurde een paar maanden maar nu zit zij ook net zo diep in mijn hart als haar grote zus.

Je kent t wel dat je alleen maar een foto hoeft te zien en je voelt van alles smelten en je hart overlopen.

  

Deze foto vond ik ook.

In Slenaken gevonden.

Door mijn moeder daar neergelegd om te laten weten dat ze van mij houdt en mij mist (vanuit de hemel)

Vanaf toen raap ik de stenen op in hartvorm want ze komen van haar.

Net als ik had zijn nooit kinderen moeten krijgen en zegen niet met die man.

Maar ach, als we alles van tevoren hadden geweten.

En toch mis ik haar nog steeds want dat ze van mij hield daar ben ik van overtuigd.

 

Dromerig?

 Jeetje dat is lang geleden.

Aan de opaalkust samen met Guusje mijn geweldige vorige hond die bijna 17 is geworden.

Daar al een oud besje.

Het ander "oud" besje ligt aan mijn voeten.

Vandaag hopen we , ook voor degene die mij zou storen, niet gestoord te worden.

Ik ben helemaal gaar.

Net iets meer dan andere ochtenden.

Is eigenlijk bijna iedere dag hetzelfde.

Uitgeput wakker worden, na ontbijt alleen maar terug naar bed willen maar meestal gewoon doorzetten en na paar uur zo rond 11 uur is er weer energie.

Gisteren met zo een 20 man "borrelen" in nieuw en leuk restaurant aan de Amstel.

Wat een drukte en wat een herrie en eigenlijk voor mij niet te doen.

Was beter gegaan als t buiten was geweest.

Ik raak mijn concentratie dan helemaal kwijt, wil niet echt blijven maar ook niet echt weg.

Ik was al chagrijnig omdat ik vorige dag suiker had gegeten, ben gelijk weer even genezen van mijn verslaving, en had daarvoor ook nog met Patricia op terrasje aan overkant gezeten.

Vond daar ook nog weinig aan en zo zonde van mijn poen. 

Veel dames gezien die ik tijd niet gezien had maar ging toch voor de dames die ik wel regelmatig zie en spreek.

Het was met borrelplank en 3 drankjes.

Perfect geregeld door onze opvolgers.

En ik maar denken dat ik de enige was die het zo goed kon regelen.

Ik blijf zeggen dat het mijn talent is hoor organiseren en met ieder rekening houden maar de GVR doet het perfect.

en ik geniet van het nergens verantwoordelijk voor zijn.

Ik was rond 14 uur van huis gegaan en kwam er om 19.30 weer in.

En het was echt wel fijn hoor en we hebben gelachen en gepraat en omhelsd .

Of is omhelsd met een T.

Kan mij t ook schelen.

Toen Anne er als laatste nog niet was dacht ik dat ze het misschien vergeten was maar Patricia zei; ja ze is wel erg dromerig.

Vond ik een perfect woord om vergeetachtig of dementachtig te vervangen.

Ja zei ik ik bent ook erg dromerig de laatste tijd.

We houden het woord erin.

Schijnt dat we ons allemaal zorgen maken over onze dromerigheid en ik ben altijd blij als ik hoor dat anderen er ook last van hebben.

----------

Dolblij ben ik met deze stille dag al had ik al 2 uitnodigingen in de vroege ochtend.

Ga je mee naar de musical Queen en zullen we donderdag met Jet koffie gaan drinken.

Tegen het eerste zei ik meteen NEEEEE en de tweede nog geen antwoord gegeven maar volgens mij heb ik t zelf voorgesteld.

Ik kan ook zo abnormaal sociaal doen. 

Komende dag geen afspraken.

Wil wel heel graag Het Neefje zien en spreken en naar zijn moestuin.

en ook de kleindochters maar ja die hebben altijd een overvolle agenda en zeker geen tijd voor een nep oma.

Ik geniet volop van de regen.

De man is naar zijn werk en heeft het weer zo naar zijn zin.

Het is weer voor tijdelijk maar ook hij maakt leuke dingen mee en wordt closer met een collega.

Die toevallig een week later dan wij naar de Opaalkust gaat en tot mijn grote verrassing allerlei tips wilde en die kon/kan ik hem geven.

Had ook weer allerlei folders, boekjes van jaren geleden en gaf die mee aan de man.

Die had de halve wereld al gezien maar nog nooit in Frankrijk.

Nou dan zit je best goed bij mij en zeker de Opaalkust.

Kun je daar fietsen, lekker eten, mooie dorpjes?

Wat mag ik niet missen, wat zijn mooie stranden, geweldige wandelingen, stadjes.

Kastelen, musea, tuinen?

Ik heb de GVR ook al bijzonder enthousiast gemaakt.

-------------

Goed voorlopig geen suiker, geen verplichtingen, geen drukte voor mij.

en oh die stomme weegschaal.

Zo kwaad op hem/haar.

Nou fijn weekend.

Heerlijk die regen

 Regen.

Zelden zo welkom geweest denk ik.

In ieder geval bij mij.

Het regent nu keihard.

We zouden vandaag iets leuks gaan doen samen maar omdat ik de man er niet meer over hoorde zei ik ook maar niet.

Ik had zin in een mooi stadje, wist niet welke.

Beetje wandelen, kijken, lunchen, paar winkels in.

Ik kan prima winkelen zonder een cent uit te geven en toch een heel voldaan gevoel hebben.

Heerlijk al die dingen die je niet nodig hebt.

Het waren zware weken zo met dit hitte en niet, in mijn geval, kunnen doen wat ik wilde.

Er gebeurde veel lichamelijk maar ook geestelijk.

maar ik denk als ik terug kijk op Juli en Augustus dat er ook leuke dingen tussen zaten.

Wel jammer dat we ons Meisje zo weinig hebben meegemaakt.

Had in mijn hoofd wilde plannen, nou ja wel allemaal hier in de tuin of buurt hoor.

Zeker een dagjes strand, zeemeermin spelen en opa natspetteren.

Picknicken, jaaaa zei ze in de voortuin. haha, het leven is zo simpel als je kinderen laat gaan maar nee volwassenen moeten het zo ingewikkeld en duur maken.

Vergrootglas, paar insecten in doosje (voor eventjes), papier en kleurpotloden om ze na te tekenen en klaar.

Ja we deden dan nog wel dagje dierenpark, rib uit het lijf, maar geweldige dag gehad.

Ze mocht aan het einde iets uitzoeken voor Nootje en voor zichzelf.

Waren we 11 euro kwijt. In plaats van 50 euro als ze iets anders had uitgezocht.

Een ei die je thuis in water moest leggen en dan kwam er na 4 dagen een flamingo uit en voor zusje een bonte roze flamingo rammelaar.

Moet denken aan een familielid die net een nieuwe fiets voor zijn kleindochter had gekocht en vroeg; van wie hou je meer van opa of van oma.

Van oma antwoorde het kind zonder te hoeven nadenken.

Ja maar je hebt van mij net nieuwe fiets gehad.

Ja maar oma leest ons altijd voor en tekent met ons.

Tja. Wie is er wijzer.

Was gisteren even bij de act.on voor schoonmaakspullen, wilde een kind van jaar of 9 iets hebben, kreeg het niet, begon te janken en kreeg het.

Goed gedaan jochie!!!

Ik kan mijn man ook niet wijs maken dat we Emma iedere keer weer geweldige cadeaus geven door haar alles te geven aan aandacht, liefde, grapjes als ze hier is.

Gratis en voor niets.

Weet honderd procent zeker dat ze over 10 jaar echt niet meer weet wat voor plastic bende en andere shit heeft gekregen maar wel hoe fijn t altijd was.

Ik snap gewoon niet dat mensen niet snappen wat ik snap/denk.

Kregen verlanglijstje van Emma opgestuurd door haar moeder gemaakt.

Weer veel meer bende van hetzelfde alleen andere kleur, grote, vorm.

En was ze maar het enige kind die zo verwend werd maar nee, de meeste mensen doen er aan mee, want ja ik hou van mijn kind.

Maandagavond mochten we eindelijk onze kleindochters weer zien en dat was heerlijk.

Nootje is behoorlijk afgevallen en was best wel rustig voor haar doen.

Duurde ook even voordat de eerste lach tevoorschijn kwam maar toen was het weer raak.

En Emma was net zo mooi, gracieus, stralend als altijd.

Haha, echt he hoe mooi je zo een kind kan vinden, alles is gewoon perfect.

Wordt absoluut een miss Holland.

En Nootje is de slimste en ook al zo mooi.

Emma komt vandaag niet want ze wilde bij mama blijven en dat snap ik helemaal maar ja snappen zij mij ook?

Ik heb weer eens mijn portie Zonneschijn en Liefde nodig in de vorm van Emma.

Zondag borrelafspraak bij Th. in de tuin met nog  2 dames. 

Th. en ik worden steeds closer en dat is fijn.

Anna is ook iemand die ik beter leert kennen en al verschillende dingen mee gedaan heb en J. kende ik vaag maar al 35 vriendin met Th. 

Het bleek een goede combi.

J. schreef later aan Anna en mij dat ze blij was dat ze ons beter had leren kennen.

Anna zei diezelfde middag al; mag het volgende keer bij mij???

Vier vrouwen met allemaal onze eigen verhaal, geloof, hobby's, liefhebberijen, onzekerheden, verdriet, humor.

Th. is iemand die veel wegheeft met meisjemetderodeharen. Sowieso de rode haren maar ook erg attent,  zorgzaamheid en belangstelling.

Ik had niemand verder verteld over Nootje dus toen ik het haar later vertelde merkte ik dat ze schrok van het verhaal en het niet echt leuk vond dat ik t niet gedeeld had met haar.

Gisteravond onverwachts met de man uit eten geweest, op loopafstand, Sofietje mee, en een hele  gezellige avond gehad.

Tijd geleden dat ik daar was geweest maar erg tevreden.

Weer in de tuin bezig geweest en de man laat iedere keer put en wijnvat leeglopen om de tuin na te maken.

Het vult zich weer zo met de regen.

O wat heb ik het gemist de tuin en wat baalde ik van de dingen die of dood gingen of bruin werden.

Opeens zag ik weer vlinders, bijen en hommels.

De cavia's mogen even niet meer op t gras want ze hebben t heel kort gemaakt en dat moet en weer groeien en bijkomen.

O en er waren ook 2 "drama's" in mijn mond.

Brak er kortgeleden een kroon en maandag viel mijn brug eruit.

Gisteren voor de brug naar mijn tandarts en ik kan weer lachen als ik dat zou willen.

Kroon komt volgende maand aan de beurt.

Natuurlijk baal ik ongelofelijk van wat t gaat kosten.

Het lijkt echt iedere keer weer als ik weer een extra buffertje heb de dierenarts of tandarts aan mijn deur kloppen.

Gelukkig over beiden zeer tevreden en dat is dan weer positief.

Zin nog steeds in een positieve periode, al zeker sinds December 2025, met af en toe een heksenaanval.

Dan kan ik zo kwaad worden op wie of wat dan ook om niets.

Gelukkig uit ik dat zelden, slecht voor mij maar goed voor mijn omgeving.

Nou ja het ook niet echt om niets eerlijk gezegd.

maar als t weer zakt en ik het niet geuit heb gaan we gewoon weer verder.

Morgen eerst op de thee bij Patricia, ooit mijn grootste vijand nu bevriend en daar na borrelen aan de Amstel met onze madiwodo groep. Hebben volgens mij 23 leden en 1 kon er maar niet maar verder komen ze allemaal. 

Dan komt de Franse vakantie steeds dichterbij en jeetje wat ben ik in de stemming.

Op Franse muziek dansen, zingen, luisteren.  Franse herinneringen ophalen, mijn Franse familie en zeker mijn moeder en haar zus erg missen, Franse programma's kijken. 

Nou ja ik ben er klaar voor.

Hoe is het met jou? 

 

Iedereen weer thuis

 

Ik voel weer dat ik leef.

Voor mensen die goed met de hoge temperaturen om kunnen gaan is het niet voor te stellen hoe erg hat voor sommigen kan zijn.

En nu vind ik dat t beter is dan paar jaren geleden maar ik vond t echt vreselijk.

Het zijn ook zoveel symptomen. Een jonge knul van 28 postte een filmpje waarin hij zijn beklag deed en ik dacht die gaat afgemaakt worden, weet niet of je FB kent maar of jet het nou over een cavia heb, je tuin,  je kleding je wordt in de meeste gevallen gesloopt. Ik niet hoor kijk wel uit.

Maar goed de knul heel allerlei problemen en daar verteld ie over en ik herken er van alles in en eerlijk gezegd reageren de meeste mensen goed op hem en dat moet mij weer goed want ik zie dat er ook mensen zijn die mij dus ook zouden begrijpen.

Enfin vanmorgen werd ik al anders wakker.

Ik voelde mijn lijf weer en had zin in de dag.

De tuin ziet er niet goed uit en ik heb zin om het aan te pakken.

Vandaag was ik TE moe.

TE uitgeput.

Geen klagen, gewoon hoe t is.

en ik vind het prima dat velen het geweldig vonden maar respecteer mij ook.

Bedoel ik het algemeen he.

-----

Ons Nootje kwam vandaag weer thuis.

EINDELIJK.

Haar moeder heeft vanaf maandag het ziekenhuis niet meer verlaten en was 24/7 bij haar kind.

Petje af.

En heerlijk voor ons meisje dat ze zo veilig was bij haar mama.

Zo hoort t ook in mijn beleving.

Volgens mij is er niets echt uitgekomen.

maakte ze dus misschien nierbekkenontsteking.

Het gezin is weer bij elkaar en dat is geweldig.

Ik ben ook zo blij voor de grote hond die maar bleef zoeken en huilen.

En voor onze Emma.

Eindelijk weer bij mama, papa en vooral bij zusje.

Ik vond het zo een triest verhaal.

en denk aan de ouders die niet zoveel geluk hebben als wij met hun kindje.

O bah.

Voorlopig willen ze niemand zien en ook dat begrijp ik helemaal.

Woensdag komt Emma ook niet bij ons. 

Tuurlijk tegenvaller maar dat maakt niet uit. 

Hun moeder heeft week vrij genomen om zich helemaal op haar meisjes te richten.

De school begint maandag weer en ze zien wel of Emma wil gaan.

Heerlijk die verwennerij en die veiligheid.

Hoop dat we maandag langs mogen komen maar zo niet ook oke.

Dus vandaag 2 dingen die opgelost zijn.

De temperaturen en onze meisjes weer thuis.

Over iets langer dan 2 weken naar Frankrijk.

Echt een aanrader voor wie dan ook.

Nog geen 4 uur rijden bij ons vandaan en je zit in schitterend dorpje Wissant.

Daar zijn we al verschillende keren geweest en gaat daar als eerste heen voor een paar uur.

Rondkijken, wandelen, lunchen.

Daarna door naar ons huis in Wimille.

We keken vandaag weer naar de foto's  en jeetje wat een gaaf huisje.

Grote tuin. Groot balkon en mooi uitzicht op natuur.

Drie km van de prachtige kust.

Vijf km van Boulogne sur mer.

We kennen het gebied redelijk goed maar willen terug naar alle bekende plekken.

De laatste keer was onze Sofie paar maanden oud en het is nu 12 jaar later.

En ja er is nog zoveel nieuws te ontdekken in de wereld maar laten wij daar nou net geen zin in hebben. ;-)

De buurtjes zijn weer thuis en poes Milou is gelijk weer verdwenen.

Ondankbaar beest.

Dieren kunnen zo trouw zijn aan hun gezin.

Dat vind ik zo mooi.

Twee weken was ze steeds hier in onze tuin voor of achter.

We zaten gisteravond eindelijk weer eens buiten en ja hoor daar was ze weer.

Morgen borrelen bij vriendin Th. in de tuin met nog 2 dames.

Zin in.

Daarna 3 dagen niets.

Dat ik een lekker gevoel.

   

Nog steeds in ziekenhuis

 En zo bracht ons kleinkind een midweek door in het ziekenhuis.

Heb vandaag nog geen nieuws.

En ze weten nog niets.

Wel ging het gisteren stukken beter maar weer onderzoeken vandaag.

Twee keer de urine kwijtgeraakt.

Hoe dan?

Nu geen nu meer vanwege antibiotica.

Haar moeder week niet van haar zij en dat moet echt zwaar geweest zijn want een dag niet van hot naar her is een dag niet geleefd.

Iedere dag drama voor Emma die wel langs mocht komen maar ook weer zusje moest achterlaten.

Vandaag horen we meer maar goed dat zeggen ze iedere dag.

Opa is er gisteravond geweest en trof 2 best opgewekte dames aan zowel dochter als kleindochter.

Zelf voel ik mij erg buitengesloten.

Stuur af en toe een appje maar krijg geen antwoord terwijl ze de hele dag zit te appen met jan en alleman.

Opa vroeg ook niet of ik mee wilde naar ziekenhuis.

Berichtjes gaan allemaal via hem.

Emma al tijden niet meer gezien.

En natuurlijk begrijp ik dat het niet om mij gaat maar neemt niet weg dat ik ook zorgen, verdriet, en gemis voel.

Weer eens erg duidelijk wat mijn plek is.

en ja ik voel mij zielig en dat is mijn goed recht.

-----------

Tja dan komt kippie binnen met haar zachte geluidjes.

Lekker koel hier denkt ze vast maar ook houden kippen erg van menselijk gezelschap.

Sofietje aan mijn voeten.

De man aan het werk , het nakijken en in orde maken van binnenkomende campers.

Waarom weet ik niet maar hele nacht niet geslapen en voelde mij vanmorgen echt slecht.

Lijkt wel of ik kou gevat heb dacht ik en vond het wel grappig idee kou vatten met 30 graden in huis.

Moest wel een leuke afspraak afzeggen.

Bang ook dat ik iets onder de leden heb/had.

Gaat nu wel weer beter.

Had gisteren een redelijke dag en heb alle dingen die ik de dag ervoor had moeten doen voor elkaar gekregen.

Om 10 uur gaan lopen vers voer geplukt voor mijn en de beestjes van de buren, dierenwinkel, drogist, supermarkt. Koken.

Mijzelf bezig gehouden met Flows. Lekker knippen, scheuren, lezen, plakken.

Vakantieboek begonnen voor de Opaalkust.

Ook met leuke plaatjes van de Flow.

Duifje die ik opgevangen had vrijgelaten en hij vloog deze keer meteen weg.

Het plezier van de tuin is natuurlijk niet groot op dit moment.

Alles sterft af en ja komt heus volgens jaar weer op maar ik leef vandaag.

En ja ik geef water maar zo min mogelijk maar echt helpen doet het niet.

Zorg overal voor en achter voor vogelbakken en het ontroerde mij toen ik gisteren een wesp zag  die alle moeite deed om te drinken en hielp ik hem/haar door de boel ondiep te maken.

Doet mij glimlachen als ik weet dat Emma dit soort dingen ook doet. Kom maar vriendje ik help je wel.

Keek op Ntflx naar nieuwe serie; my brilliant career.

Australische serie die zich in 1900 afspeelt en waar wij vrouwen niets te vertellen hadden.

Nou 126 jaar later is dat wel anders. In ieder geval in NL.

Arme mannen mogen en kunnen nu niets meer.

Ze kunnen niet huishouden, kinderen verzorgen, schoonmaken, seksen , autorijden.

En als dames halfnaakt over straat gaan en ze fluiten dan zijn het aanranders en weet ik veel wat allemaal.

Nou werd weer even afgeleid.

Serie prima voor een ontspannen, lieve, gezellige avond.

Heb genoten en eigenlijk in 1 keer gekeken.

Hoef echt geen 2e seizoen.

Hoop dat de buren snel terugkomen want ik ben het spuugzat.

Zo kwam Milou 1 avond niet eten en dan raak ik in de stress en de konijnen willen het voer niet die ze normaal krijgen, drinken amper en heb ik toch dingen gekocht om ze te verwennen. Jeetje wat een rotleven. Die beestjes he, niet ik.

En gaat t leven maar door met verpeste dagen.

Zo voelt het.

Zou afspreken met het neefje want die had vakantie maar te heet en teveel gedoe.

Zodra het afkoelt even bellen maar dan is hij weer aan het werk.

Dat is dan weer superpositief dat hij werk heeft en het leuk vindt.

En het heel serieus doet.

Als Emma was geweest had ik haar gevraagd om mij nat te spuiten, dat had ik keihard gegild en zij hard gelachen want niet is grappiger dan Lèn natspuiten .

Alles komt wel weer goed en alles gaat weer voorbij.

Ook deze temperaturen.

En ik weet ook dat het voor velen nog erger is.

Zo moet mooieschoonzus hard werken, de laatste maanden voor pensioen , en is ze eigenlijk ook hartstikke op en dan dit weer erbij.

En het is geen familie die makkelijk opgeeft of erger nog, ze geven nooit op.

Maar goed ik visualiseer dat ik in Normandië ben.

De prachtige zee, de hoge kliffen, mooie dorpjes, steden.

Ik hoop heel veel te wandelen. fietsen gaan wel mee maar die zie ik meer als vervoermiddel terwijl de auto blijft staan.

Lopen wil ik. Veel lopen. En kijken.

Ik wens jullie alvast een fijn weekend.  

 

Vandaag

Update over onze Nootje.

Raar verhaal.

Denken iedere keer dat ze die dag naar huis mag omdat het beter gaat maar daarna gaat t weer mis, buikpijn en koorts.

Infuus in neusje.

Uitgeputte moeder en vader denk ik ook.

Onze Emma heel verdrietig maar wel langs geweest en nog steeds bij oma.

En heel triest ook de hond is wanhopig, zoekt overal haar 2 "puppy's" door het hele huis en huilt als een wolf.

Ze hebben daar overal camera's dus kreeg daar ook filmpje van.

Ik geloof zelf niet in iets ernstigs hoor maar maak me wel zorgen want naar is het wel.

Mijn/ons harten breken af en toe. 

We krijgen filmpjes  de ene keer van een heel zielig meisje en dan weer van een meisje die lekker blije geluidjes maakt en speelt met haar knuffel.

Weet even niet welke mij het meeste raken.

Werden vanmorgen wakker met goed nieuws en ontbeten buiten.

De man zei al net of we op vakantie zijn.

En zo voelt het ook op zo een moment.

De ochtend vermaakte ik ik mij prima en genoot ik op mijn zolder voor het grote raam .

Ook weer zo een fijne plek.

Kijk bij vele buren in hun tuin, uitzicht op het  Plein die nog nog door mijn vriendin aangelegd is en waar t best druk was met buurtjes.

De man was onze heg aan het doen en had veel aanspraak.

Alles ook daar best uitgedroogd maar zag ook nog bloeiende dingen en daar kun je je aandacht ook op richten.

Vogels, vlinders, Milou mijn verzorgkat , lag heerlijk op haar rug te rollen.

De man van mijn vriendin was er ook en hij houdt niet alleen het Plein in de gaten maar ook de mensen die er wonen.

Bijzonder is dat.

Man en hij zijn bevriend gebleven en gaan zaterdag samen naar bandjes optreden.

Doen ze vaker.

---

Mijn High tea was geslaagd.

22 graden, buiten, parasol.

Vijf dames met mij erbij.

Kreeg een hoop aardige opmerkingen, chocola en bloemstukje.

Alles was goed voorbereid en op t moment zelf hoefde ik alleen weer water te koken voor de thee.

Voor mij is mensen op visite krijgen erg moeilijk maar het ging mij best goed af.

Als er visite is van familie van mijn X heb ik bijna geen spanning want ik denk altijd ; die komen voor hem dus als ik mij opeens ziek voel of angstaanval krijg is dat niet erg. Dus dat haal de spanning er behoorlijk af.

Maar ja mijn nieuwe vriendinnen................

Toen ik de 3 die er al waren vertelde dat er een mistery guest was waren ze wel benieuwd en toen ze zagen wie het was waren ze , gelukkig, blij.

Hanna was nog nooit hier geweest en ik zie haar niet zo vaak maar wil al die tijd wel meer contact en ze was afgelopen donderdag ook mee naar Haarlem en weer zocht ik haar op. Nu dus eindelijk hier geweest en dat zijn allemaal wensjes die uitkomen.

De andere 3 zijn degenen waar ik veel mee omga en bij terecht kan als het nodig zou zijn.

Th. op de eerste plaats, Patricia en Anne .

Toevallig zoeken zij elkaar ook regelmatig op dus dat klikt.

Als ik dan weer net als in Haarlem weer zo een leuke dag heb dat besef ik hoe fijn dit is.

De andere 3 waren er niet bij dus konden wij  Hanna en ik vertellen hoe leuk t was.

------

Vandaag een stille dag met een lijstje maar, en dat gebeurd steeds vaker; ik wil even rusten en word uren later wakker en en zeer chagrijnig.

Weer een dag voorbij laten gaan.

Het is voor mij zoveel leuker als ik die paar klusjes had gedaan.

Morgen weer een kans.

Vrijdag kan wie er zin in heeft bij R. komen in de ochtend om verder te gaan met ................kan niet op t woord komen........wil t niet opzoeken want de hersenen moeten aan t werk blijven.......nou ja met wol en prikpen...paar weken geleden aan begonnen.

Weet nog niet of ik ga al zou het mij wel goed doen, op de fiets, koffie en gezellige dames.

Th. en Anne hebben ook iets verzonnen ; borrelen met mij en nog iemand erbij. Die ik wel ken maar heel vaag. Jaha ook van het koor en leuke vrouw.

Bij Th. thuis.

nou ja in de tuin.

waar ik regelmatig help.

Dat is zondag middag.

Ook top.

En dan beginnen de scholen weer.

Echt onvoorstelbaar.

Ik weet niet hoe dit kan.

Gaat t bij jullie ook zo snel??

Hoop zo dat onze Emma weer bij ons is.

We missen haar en in de vakantie had ze het wel erg druk met van alles en nog wat.

en wij ook wel.

Ik heb nog een hoop te klagen over het weer en zo maar ik laat het maar even hierbij. ;-)

Dank jullie wel voor jullie medeleven want ons Nootje betreft.

Zo lief. 

 

 

Nootje is ziek

Ik blij t zeggen toen we 12 jaar geleden besloten dit huis te kopen dacht ik

; die put gaat er als eerste uit.

Blij dat we het niet gedaan hebben.

Past bij onze tuin en het slaat regen water op.

Natuurlijk al heel lang leeg deze zomer.

Wat ben ik t zat dit weer.

Vorig jaar was heerlijke zomer,  zonnige dagen afgewisseld door regen.

Het regent altijd in Nederland piepte iedereen, behalve moi.

Nu piep ik wel maar heel zachtjes.

Alleen de man ziet wat het mij doet want als er anderen zijn doe ik mijn feest gezicht op.

De man heeft hekel aan mensen die zeiken dus hij is wel erg verwend met mij.

Niet dus.

--------

Vrijdag werd ze ziek onze Nootje.

Nootje is nu 7 maanden, lekker dik, lekker roze, lekker stralend en lekker lachend.

Nu niet.

Geen paniek maar ze is vandaag opgenomen in ziekenhuis.

Afgelopen dagen veel huilen, koorts, niet eten, niet slapen.

Paar keer dokter zoals gisteravond weer en vanmorgen en nu ligt ze dus in ziekenhuis.

Een paar uitgeputte ouders aan haar zij en Emma is bij haar oma maar dat zal ze heel erg vinden want ze wil bij haar kleine zusje zijn en alles meemaken om haar te beschermen.

Logisch dat dat niet kan maar mijn hart doet ook pijn om haar.

We krijgen foto's en info maar eigenlijk is er weinig bekend.

Natuurlijk had ik onze Emma graag bij ons willen hebben maar zeker weken dat ze het bij andere oma ook heel goed heeft en belangrijker nog Tijn (haar oom ) is daar en niemand is leuker of beter dan Tijn.

Die band ik werkelijk zo bijzonder dus nu ik dat besef hoef ik niet jammer te vinden, het is de best plek voor haar.

Pff even wat traantjes sprongen zo op het dashboard .

Zat namelijk in de auto alleen toen ik foto kreeg van Nootje in ziekenhuis.

Gelukkig zag ik even later Tijn op parkeerplaats die naar me toe kwam en die stelde mij gerust.

Niet echt gelukt maar ik speelde het spel mee. 

Ik ga er niet vanuit dat t ernstig is hoor maar het is wel even afwachten.

----------------------------

Vanmorgen uitslag van urine en bloed onderzoeken en werkelijk alles was goed.

Nog even bloeddruk opmeten en ja hoor perfect.

Tja. Kan er ook niets aan doen.

Zegt ze; hier kun je honderd mee worden.

Hou op zei ik. zei Onne (arts) ook altijd maar ik wil helemaal niet oud worden.

Snap ook echt niet waarom mensen dat wel willen.

Oma werd bijna honderd en 1 en wat een feest maar niet heus.

Nou ja nog wel de 100 ste verjaardag gevierd en dat ging goed.

maar niet voor mij.

Tuurlijk ben ik blij dat alles oke is.

_____________

Morgen de High Tea bij mij in de tuin.

Heb nu al alles in huis.

Do, appte af, wat ik al verwacht had. Tja kleinkinderen he. En net met pensioen.

Ik had al gezegd als je zoon vraagt om oppas NEE zeggen hoor.

Jaja zou ze doen.

Nu dus 7 dagen lang het kind bij haar.

We zijn dus weer met zn vieren, prima en H. komt anderhalf uur later, ook prima.

De tijd dat ik flipte om dit soort dingen ligt achter mij.

en gelukkig maar want zo zijn mensen nu eenmaal.

Ieder reageert zo super enthousiast op uitnodiging en dan maar afwachten hoe het op de dag zelf is.

De zoon van Do kwam vorig jaar met zijn gezin weer in NL wonen vlakbij haar en ik zag de bui al hangen en ja hoor. Nu kwam hij onverwachts terug van vakantie met zijn oudste en kon zij alles afzeggen.

Is voor mij derde keer dat ze om die reden afzegt en eerlijk gezegd ben ik niet bepaald een volhouder wat dit soort dingen betreft.

maar goed de High Tea dus.

Drie dames waar ik het meest mee omga en H. die ik erg grappig vind maar nog geen kans had om beter te leren kennen.

Mr. X helpt weer overal waar t nodig is.

Ik blijf mij nog steeds verbazen.

Meedenken, dingen verschuiven in de tuin, zal ik boodschappen doen? Heb je daar en daar aan gedacht?

Enfin ik deed de boodschappen vanmorgen met veel plezier zelf en verder maar ik mij niet zo druk.

Stel dat er iets te weinig is of mislukt zo wat?

Tja ik ken mijzelf ook niet terug hoor.

------------------

Het weekend was behoorlijk saai en saai is voor mij prima.

De man was ook veel thuis maar heeft meer meegemaakt dan ik.

Is ook allemaal goed.

Nu maar afwachten hoe het met onze Nootje gaat.

Had ik toch vertelt dat ik haar geen Nootje mocht noemen van haar moeder?

De laatste keer dat ik daar was komt ander oma binnen en die zegt; dag dikke tank.

Het ligt vast aan mij maar vind Nootje net iets liever klinken.

 

 

Haarlem

 Haarlem.

Ik sliep zo goed als niet de nacht er voor.

maar stond toch heel vroeg op en was fit en positief.

Hier de bus genomen, veel te vroeg en zou op station een half uur moeten wachten op de bus waar anderen in zaten.

Toen bedacht ik dat ik gewoon alvast kon gaan en had ik tijd om te struinen in de stad.

Op t gemakkie.

Heerlijk die rustige stad, de temperatuur, en het weer.

Zag opeens in de verte de 3 uit Amstelveen lopen vlakbij waar we koffie zouden drinken en later lunchen.

Hen had ik maandag nog gezien in de tuin van Do die jarig was.

Zij was er ook bij.

De 5 anderen kwamen niet lang daarna.

Terrasje, heerlijke koffie en leuke bediening.

Die hele belangrijke dingen die mijn leven leuk maken.

Twee had ik al lange tijd niet gezien en blij dat ze erbij waren.

Hofjes wandeling gemaakt.

De GVR (grote vriendelijk reus) had alles weer perfect geregeld en voorbereid.

Prachtige kleine straatjes.

Goed gezelschap.

Het weer was geweldig.

Waar ik gisteren als een soort zeehond overal in huis zat te hangen en in stilte zat te klagen omdat ik zo moet was, zo lusteloos, zo zweterig, zo vol hoofd, zo blij met dit weer van deze dag.

Had t af en toe zelfs beetje fris.  Heerlijk.

Ieder had zich mooi en vrolijk gekleed.

Nou ja topdag.

Zegt H. opeens tegen mij, zo maar in het wilde weg;

wat heb jij toch een mooi figuur.

Wow dames, wat een compliment.

En nee ik maakte geen grap maar knuffelde en bedankte haar.

Wat ontzettend lief was dit.

Het kwam er ook zo overtuigend uit.

Ik geloofde haar.

Het is ook nog eens heerlijk als ik al dagen thuis als een slons door het huis loopt, verdraag ook niets tijdens die hitte en nu weer make up en leuke kleding en hakjes.

Omdat Do een paar keer naar mijn tuin bleef vragen, en ik had mij al voorgenomen om het niet te doen, vroeg ik haar of ze zin om dinsdag te komen voor een high tea/lunch in mijn tuin.

(en nu voel ik mij beetje schuldig dat ik H. niet ook gevraagd heb.)

Toen we weer naar bus liepen en afscheid moesten nemen had ik een klein verdrietig gevoel dat t al afgelopen was.

---------------------------

Wat heerlijk deze temperaturen.

Sofie aan mijn voeten en Cocottje achter mij en maakt kleine lieve kipgeluidjes.

Cavia's op t gras en Dikke Madelief zal wel onder een struik liggen.

 De man is aan het werk en is heel blij dat hij weer terug is waar hij vorig jaar het ook zo naar zijn zin had.

Bij een camperbedrijf.

Komende dagen geen afspraken.

Of verplichtingen maar was vage plannen.

Zo wil ik echt weer baby Nootje weer zien.

Ik mis haar echt als ik haar een week niet ziet.

Dus hoop dat we op audiëntie mogen.

Zo gek dat je zo gek op een kindje kan zijn die eigenlijk alleen maar beetje kan brabbelen en lachen en dat je hart dan smelt. 

En ik zie ook hoe gek haar ouders op haar zijn en hoe ze toch het gezin verandert heeft met haar komst.

En hoe grote zus verandert is in een klein moedertje en hoe die 2 gek op elkaar zijn.

===

Waar ik ook MOET doen ; er komen dinsdag dus nu 4 dames voor de lunch/high tea bij mij en ik heb eigenlijk niet veel voorbereid en dat is niet voor mij.

Ooit was ik iemand die voor weekje Limburg 3 weken van tevoren begon met koffer te pakken.

en nu vrij rustig achter de laptop alles op mijn gemakkie doen.

Wil niet zeggen dat er regelmatig stress is hoor maar ach we zien wel.

Zag hoe Do. het maandag had gedaan in haar tuin en daar zaten ook geen uren werk achter en het was zo een fijne ochtend.

Zal ik H. toch vragen????

------------------

Ik verheug mij op deze dag.

en volgens mij gaan de temperaturen weer snel omhoog maar ik blijf zeggen en voelen; het is vandaag.

En vandaag is het 21 graden.

Ik kan bij wijze van spreken alles doen wat ik wil, zo anders dan bij 30 graden.

Wil ik winkelen, wandelen, op visite, boodschappen doen, bioscoop alles kan.

maar ik wil THUIS.

Wasjes draaien en buiten drogen.

Beestjes nakijken en verzorgen.

Aandacht aan de tuin.

Servies tellen voor dinsdag.

Koken voor als de man straks thuiskomt.

Beestjes van de buren verwennen en verzorgen en vooral niet kijken wat er allemaal dood is wat de planten betreft.

Ik vind het erg maar ik kan het niet opbrengen om mijn water te gebruiken terwijl wij er alles aan doen om water te besparen.

En ook qua energie lukt het mij niet.

en de meesten zijn toch al dood.

Heel misschien morgen even kijken maar is niet zeker.

Ik was al heel boos om de man omdat hij schoenen in de wasmachine had gedaan en dat veel te veel water kost.

Niet in geld maar jeweetwel wat ik bedoel.

Ik wens je net zo een fijne dag als ik vandaag van plan ben te hebben.

Dus doen wat jij graag wil en niet wat moet.

Je ramen zijn morgen ook nog wel vies.

en het stof ligt er morgen ook nog.

ps die vaas he, kost 67 euro in Valkenburg en ik wil al zo lang zo een mooie maar nutteloze vaas.

Ik kan niet tegen rood in mijn huis en in de winter kun je helemaal niets met zo een ding maar echt he, het is al jaren dat ik zoiets wil.

zielig he.

 

de chagrijn is weer terug.

 Dan maar een vrolijke foto van Valkenburg.

Vandaag herken ik mijzelf weer als mijn chagrijnige zelf.

Het rare is dat ik geen lichamelijke klachten heb zoals iedere ochtend.

Nee joh, gewoon mijn opgefokte slecht gehumeurde ik met weer veel zin om het negatieve te delen.

Let op:

Het weer.

Wat een heerlijke zomer hebben we gehad, nee dan hoef je echt niet naar buitenland.

Ik vind dit weer heel vervelend. 

Ben maar steeds met wel of geen water bezig.

Beestjes mogen geen uurtje zonder water dus goed in de gaten houden.

en ik heb heel wat beestjes in de gaten te houden want ook de vogels, de egels, de insecten zijn van mij.

Plus de beesten van de buren.

De tuin. Wel of niet?

Ik wil hommels en bijen in de tuin dus de tuin moet wel wat te bloeien hebben.

en groen gras wil ik.

We hebben een put en waterton maar je snapt dat dat nu wel erg leeg is.

Groen gras geef mij een fijn gevoel en het koelt alleen al door het kijken al af.

Schijnt in het echt ook zo te zijn.

Douchen. Ik wil douchen maar mag dat wel?

Wassen; is de machine echt wel vol genoeg? moet ik t wel of niet doen.

Heb genoeg in de kast maar wil het vieze ook weghebben.

Water drinken uit de kraan doe ik gelukkig wel zonder na te denken en genoeg.

---

Chagrijnig ook hoe de buurvrouw de boel weer achtergelaten heeft en ik t maar moet uitzoeken.

De konijntjes met meer dan 30 graden in de zon??? Dat overleven ze niet.

Er is geen voer, hooi, stro genoeg.

en zeker geen groenvoer.

De tuin begint ook al te verleppen en of ik die ook even wil doen.

En ik kan geen plantjes dood laten gaan.

Sleutel van achterom wat voor mij veel makkelijker is nergens te vinden.

Poes Milou heeft zich zoals gewoonlijk bij ons in de tuin voor en achter geïnstalleerd en heeft als dank een muisje neergelegd.

Dood.

Hoe dankbaar is zo een poes haha.

----

Was er gisteren een jong duifje die nog niet kon vliegen in de tuin.

Hoe bijzonder was het hoe Emma daarmee omging en precies wist was ze moest doen.

Water en eten. Ze pakte het zelf. Omdat ze het eng vond om uit haar hand te laten eten zei ze; tegen duifje; opa is even een lepel aan het halen.

Duifje begreep het en begon gretig te eten en te drinken.

We gaan hem redden hoor Emma zei ik en daar was ze het helemaal mee eens.

Nu dus een zorgcavia die elke dag medicijnen moet hebben net als Sofie en nu dus een zorgduifje.

en natuurlijk laat ik de konijnen van de buren niet met deze temperatuur sterven in de zon en moest ik de hulp van de man inroepen.

Het ergste vind ik het gevoel dat ik weer zo over mij heen heb laten lopen.

Ach Hélène zorgt wel dat alles goed komt en  gaat wel slepen met hooi en stro en voer en schaduw en water.

En de man maar zeggen dat ik niet moet zeiken.

Daarom doe ik het even hier.

-------------------------------------------------------------------

Gisteren naar zeer ingewikkeld adres in Amstelveen.

Ik weiger tom tom of telefoon te gebruiken dus alles op papiertje.

Heel spannend voor mij maar natuurlijk lukte het.

D. vierde onverwachts haar verjaardag en ik wilde er graag bij zijn en gelukkig want het was bijzonder fijne ochtend.

Ze had lange tafel mooi gedekt en versierd met bloemen uit haar tuin.

Allemaal lekkere hapjes voor mij de koffie en gezonde sapjes, kannen met koud water en fruit erin voor t smaakje.

We waren met 9 man, nou ja 8 dames en de GVR en de sfeer was zo bijzonder.

Geen kippenhok maar gewoon heel sereen en naar elkaar luisteren en praten.

Bijzonder vond ik dat ik zonder er ooit geweest te zijn precies in mijn hoofd had hoe huis en tuin eruit zou zien.

D. is een hele mooi vrouw en altijd mooi gekleed en opgemaakt.

Haar huis straalde uit wat zij is. Net als haar tuin.

Je voelt je welkom en op je gemak.

Ze was zo blij dat we er waren.

Een paar van ons, zes stuks zongen ook bij haar afscheid in Ziekenhuis 2 maanden geleden want ze ging met pensioen.

Jeetje als ik bedenk wat ik in de afgelopen 2 en half jaar opgebouwd heb en meegemaakt met en door hen maar zeker ook door mijzelf dan is dat toch wel erg bijzonder.

We blijven het ook tegen elkaar zeggen hoor want ieder van ons heeft er voor gekozen om mee te doen met ieder zijn eigen inbreng. 

Sommigen doen bijna overal aan mee, anderen niet vaak maar is ook helemaal prima.

Sommigen zijn zeer close maar er is ook gewoon gezelligheid zonder dat je close hoeft te zijn.

We weten best veel van elkaar en vertrouwen elkaar daarin.

Donderdag gaan we met 9 man dagje Haarlem met de bus.

Dan hebben we de komende 5 maanden allerlei theater afspraken en wat creatieve dingen.

R. wordt 70 volgende maand en alle mensen die er gisteren waren komen dan ook en nog wat meer.

Oh en ik schrik iedere keer een beetje als ik eraan denk maar met degenen waar ik het meest contact heb, 3 dames, heb ik een high tea hier in de tuin.

en ik heb geen GROEN tafelkleed en ik moet een GROEN tafelkleed vind ik zelf.

zo zie je maar weer iedereen heeft problemen.

Hoi Augustus. Hier ben je dan

 Gisteravond zo een anderhalf uur op t gemak, met blote voeten en handen het een en ander in de tuin gedaan.

Blote voeten is heerlijk.

Heb thuis zelden schoenen aan in de zomer.

Lekker zen dat rommelen in de tuin onder toezicht van mijn beestjes.

Ik keek terug op de afgelopen 3 maanden en vind dat ik t goed gedaan heb.

Veel leuke dingen  afgewisseld door stille dagen.

Genoten.

Donkere gedachtes weg kunnen duwen want eerlijk is eerlijk het gaat niet zo goed met mijn hoofd.

Nou ja mijn hersenen.

Ik vind dat ik best hard achteruit gaat en kan mij amper concentreren.

Nog niet hele rare dingen gezegd of gedaan.

Geen rare dingen in de ijskast, niet ongekleed of met verschillende schoenen op stap.

maar eng vind ik t wel vooral om dat ik het altijd erg van mijn geheugen moet hebben.

maar goed we gaan pas huilen als t zo ver is.

Ook voel ik mij iedere ochtend slecht.

Iedere dag weer.

Duurt uren voordat t allemaal weer redelijk is.

Het liefst duik ik terug met de dekens over mij heen maar dat doe ik zelden.

Ik voel mij uitgeput, vage hoofdpijn, buikpijn, lichaampijn maar die moeheid is echt erg.

Hier ga ik ook iets mee moeten doen wat betreft mijn slaap apneu maar weet even niet hoe aan te pakken.

Ik heb zo een apparaat al jaren maar ik verdraag het niet, nu zijn er veel betere en ik ga proberen om er zo 1 te krijgen.

Ik heb ook de hele nacht dromen waarin ik het erg druk heb et dingen die niet lukken en dan de overbekende nachtmerries.

Dat laatste is niet iedere nacht.

Ik ben moe, moe, moe.

en verward.

Zo, ik weet niet of je het kan begrijpen, maar t lukt mij niet om mijn agenda op orde te houden.

Ik kijk er steeds op bijv. wanneer ik een afspraak dokter zou kunnen maken maar lukt niet om een plek te vinden terwijl er maximaal 2 afspraken per week in staan.

Dan maar in September denk ik dan want dat is nog leeg maar eigenlijk is dat te ver weg en ja al een vakantie, 4 of 5 keer emma en iets creatiefs met de groep.

Ga zo maar even er weer mee aan de gang, de agenda, en duidelijkheid scheppen voor mijzelf.

daarbij chaos in mijn hoofd en ook daar zouden medicijnen kunnen helpen maar dat heeft weer andere gevolgen. 

Ik weet t dus even niet.

-------------------------------

Maar eerst...........

Koffie drinken.

In alle stilte.

Sofietje aan mijn voeten en zelfs de vogels zijn lekker stil op Duifje na.

Krijg net na 2 weken weer eens folders in de bus en ook daar kan ik blij om zijn.

Ik heb gisteren een huisje geboekt in een stadje/dorp aan de Opaalkust Wimille.

Geen 3 km van de kust.

Het plan is om van alles op de fiets te doen en vooral veel lopen.

Ik hou van lopen.

Op de zo 120 meter hoge krijtrotsen, kijkend over de zee en Engeland.

Lang ontbijten op ons terras of in de grote tuin.

We zijn vaker in de omgeving geweest maar kun je dan al zeggen dat je het kent???

Wel Wissant want daar verschillende keren gelogeerd maar dat wordt onze eerste stop want veel te leuk en mooi dorpje.

Veel wit met blauwe huisjes.

Strand is prachtig net als de kliffen.

aanrader.

31 Augustus gaan we.

-------

De man komt vandaag terug van zijn weekendje met Zoon.

Kreeg foto en korte berichtjes dat ze erg naar hun zin hebben.

Ze zijn aan het "hiken"

Hoezo "hiken"??

Hiken is voor mij met zware schoenen, blaren, zware rugtas klimmen, dalen , gevaarlijke padden , regen, hitte, achterna gezeten door wilde honden, slapen in een 1 persoons tentje, koud en nat.

Nee ze hiken bij Hilversum en slapen in hotels met badkamers, roomservice, opgemaakte bedden.

Jeetje wat kan de mensheid toch overdrijven met hun Engelse termen.

Ik ging even de hond uitlaten en zei;

schat ik ga even hiken met de hond, kan wel kwartier duren.

Ik hike even naar de supermarkt.

Jeetje wat zijn we toch interessant en het ergste we hebben het niet eens door volgens mij.

Weet je wie ik interessant vind?

Gerlinde en meisjemethetrodehaar die zo ziek was maar van elk  uurtje dat t even ging het leuk maakte .

Mijn schoonzus en alle anderen die net weduwe zijn en doorzetten en zichzelf ertoe zetten om door te gaan.

Of zij die er zijn voor degene die het nodig hebben.

Zij die iedere keer vallen en weer opstaan.

Zij die nadenken over waar we werkelijk mee bezig zijn met ons geld, gezondheid, oorlog, aarde, kinderen.

Zij die niet mee willen doen met alles wat zo slecht is voor ons en de rest van de wereld.

Had vorige week weer zoveelste gesprek met familielid ;

weet je waar hij in rijdt?

Nee zei ik geen flauw idee.

Er werd een merk auto genoemd en ik had geen flauw idee.

En toch is hij zo gewoon gebleven vervolgde hij zijn verhaal.

ik; als je zo gewoon bent rij je niet in zo een auto, dan wil je laten zien hoe rijk je bent.

nee, nee, ik zag het echt verkeerd.

moest denken aan een mopje hier al eens eerder getypt.

Man in Porsche krijgt op snel vreselijk ongeluk en wordt uit auto geslingerd.

Als hij bijkomt roept hij; o NEEEEE mijn Porsche , nou zegt de ambulancier meneer maakt u maar zorgen over u arm want die is eraf gerukt.

O neeeee, mijn R.olexxxx.

Zo zie je maar weer sommige mensen hebben veel te verliezen.

----------------------------------

TEVEEL aan mijn hoofd.

 Ik geloof dat we eruit zijn wat onze vakantie in Frankrijk betreft.

Ik heb zeker 7 uur in totaal gezocht op het net.

Weer even een obsessie wat niet goed voor mij is.

Maar volgens mij dus klaar.

En nee dan maar geen uitzicht op zee.

Ik kreeg gisteren opeens een ander idee en toen was het zo bekeken.

Even de campagne in.

Fietsen mee en dan kun je alles ipv lopen op de fiets doen.

Huisje ipv appartement en alles wat we willen.

ALTIJD even overleggen met de man en die vond het een goed idee.

Vandaag waarschijnlijk boeken maar eerst nog alles even goed overdenken.

Dan kan ik het afsluiten en vast aan vakantieboek beginnen.

 

Geloof mij wil je paar dagen weg in totaal andere omgeving, prachtige zee, hoge kliffen, Engeland zien verderop, mooie dorpjes en voor ons nog geen 4 uur rijden ga naar de Opaalkust.

Eb en vloed verschil van 800 meter.

En echt heel erg Frans.

en wij vinden het mooier dan de Middellandse zee en dat wil wat zeggen in mijn geval.

----------

En toen stopte in vanmorgen hier met mijn blogje.

Gebeurt zelden maar ik werd hoe langer hoe geïriteerder.

De zoon zou tussen 9 en 10 uur zijn vader ophalen.

Hij stond, de vader, al heel lang klaar en maar wachten en wachten.

Om 10.30 nog niemand.

Toen kon ik het niet meer aanzien en verliet ik de echtelijke woning voordat ik iets zou zeggen waar ik spijt van had.

10.45 belde hij dat hij er bijna was maar een kwartier later kwam ik hem tegen op weg naar zijn eigen huis, kwartier rijden , auto omruilen, spullen erin en dan naar ons.

Ik weet niet wat ik het ergste vond; de vader die het weer liet gebeuren of de zoon die maling heeft aan zijn vader.

Er was al veel energie uit mijn lijf getrokken en ik had dat laten gebeuren.

Niemand kan energie uit je lijf trekken als je dat niet zelf toelaat toch?

De ander is geen haar beter met brengen en\of ophalen van haar kind.

Hoe zouden ze het vinden als wij ze uur lieten wachten als ze kind brengen en naar werk moeten?

Dit deden ze al toen ze klein waren hoor.

Schijt aan......

en tja als hun vader maar blijft zeggen ; ach maakt toch niet uit.

Nou mij dus wel.

Ik haat het als wie dan ook over onze tijd beschikken.

En t was feest toen ik weer thuiskwam, kwam de buuv blij op mij af dus ik knuffelde haar en ze zegt zo blij dat ik je zie, dat was haar aan te zien, kan jij 2 weken op onze dieren passen en ook de tuin doen.

Ik heb met mijzelf en lezeres afgesproken dat ik niet meer zou vloeken hier maar anders was dit een goed moment geweest.

Ik heb haar weken en weken niet gezien, de laatste keer dat ze me belde ik dacht leuk ze wilt vast koffiedrinken en bijkletsen was t of ik met haar naar de dokter wilde want ze was heel beroerd.

Gelukkig zei ik NEE.

En nu dan?

Zei ik; ja.

Dus niet alleen de man is een sukkel maar ik ben het zeker ook!

en je zou denken wat maakt t uit is "maar" voor 2 weken maar t maakt heel veel uit.

Het is weer onverwachts, ze hebben geen kraan in de tuin, makkelijkste is het om hier vandaag met gieters te lopen. 

Poes is vaak bij ons dus die zou ik hier kunnen voeren maar in de ochtend moet ik haar vrijlaten en in de avond weer in huis, en dan de konijnen meestal moet ik dan weer het een en ander gaan halen omdat er niet genoeg voorraad is.

O ik word steeds bozer hier.

Ik voel me zo stom en ook over de kinderen van de man.

Mocht ik daar iets van zeggen dan heb ik ook ruzie met hem.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik ging naar de markt in mijn vorige woonplaats.

Wilde daar al weken en weken heen nu eindelijk gedaan.

Ging hartstikke goed het rijden.

Hoopte dat de marktvrouw weer nieuwe linnen broeken had maar gelukkig was dat niet he geval.

Ik kocht 2 zware tassen met allerlei prachtige groenten

zette die in auto en ging winkelen zonder geld uit te geven.

Drie positieve dingen;

goed gereden

veel groenten en fruit

geen cent uitgegeven buiten dat.

nou ja de garage.

------

Krijg ik net een appje van D. het mooiste meisje van het koor dat ze onverwacht toch haar verjaardag viert en wie zin heeft om bakkie te komen doen.

Maandag.

En ik vind dat leuk, ik wil dat graag maar.......

Emma komt de hele dag.

En Emma zal zoals het er nu uitziet, niet vaak komen in Augustus.

-------------

Had ik net even nodig, maar niet heus, zo een dilemma.

Het gaat in mijn hoofd al niet zo heel erg goed en dat is al een tijdje maar dat vertel ik nog wel over of niet.

Enfin, ik ben een paar dagen alleen heerseres hier in huis en kan ik wat dingen regelen en afstrepen.

Vaak vallen er puzzelstukjes op hun plek.

Niet allemaal maar een paar is ook goed.

Het is nu zo een chaos in het hoofd dat ik even geen beslissingen ga nemen.

Nou ja wel dat ik voor nu stop met bloggen.

Fijn weekend dames.

Keuzes maken. Gaat lukken

 Wow, mijn hoofd.

Gisteren heerlijk ochtend gehad met naaldvilten.

Met 1 man en 11 dames.

ALLES geregeld door 2 anderen en wat was daar heerlijk.

Wat ben ik blij dat ik dat los heb kunnen laten en nu gewoon de datum in de agenda hoef te schrijven.

Niet gedacht dat ik t kon.

R. had kant en klaar pakketten besteld in China.

Zou ik zelf nooit gedaan hebben maar ben ik niet medeplichtig als ze ook zo een pakket voor mij besteld?

Tuurlijk maar t voelt toch anders. 

Ik hoefde niet te kijken of ieder nog koffie/thee had en naar haar/zijn zin.

Tja op het einde toen de organisatoren allemaal complimentjes en dikke knuffels kregen dacht ik even; o dat was anders altijd voor mij.

Naaldvilten is heel erg makkelijk en leuk om te doen.

Lekker zen, al brak ik wel 2 naalden.

Niemand kreeg t af dus er werd een 2e ontmoeting geprikt. (leuke woordspeling)

Dat was de eerste afspraak die hieruit voortkwam.

De tweede was J. die vroeg of we in Augustus af konden spreken voor een bakkie.

J. is een prachtige dame van 82 jaar. 

Derde was in de avond en nog steeds met de groep te maken.

R. viert haar 70ste verjaardag of ik zin had om te komen.

En R. wil ook nog een ........moet ik ff opzoeken......neurografisch tekenen ochtend organiseren.

Wie kent t niet haha.

Verder werd er veel over theater en musea bezoek gepraat en gevraagd maar zoals voorgenomen mij nog nergens aan vastgelegd

Maar t hoofd is wel keihard aan het werk gegaan.

en ik krijg t niet stil.

De meeste mensen zouden een keus maken, ja of nee of weetiknogniet maar dat werk even niet zo bij mij.

Nou ja eigenlijk wel maar dan kan ik t nog niet loslaten want wat ik ook beslis; heb ik wel de goede beslissing gemaakt?

Gaat absoluut lukken zeker weten.

Heb ik nog een kleine high tea hier in de tuin te organiseren, bloed laten prikken, afspraak met praktijkondersteuner, afgebroken kroon, wil afspraak met dokter over mijn slaapproblemen.

Emma, 2 afspraken met de Opstappersclub.

Een man, een huishouden, 2 beestjes aan de medicijnen.

Nou t is wel erg veel.

Gaat zeker lukken om alles weer te ordenen en veel stille dagen ertussen te doen.

Te beginnen morgen.

Dan gaat de man werken.

Dat word MIJN stille dag.

en er zullen vele volgen hoor.

Aan de andere kant is het zo leuk hoe close we geworden zijn in die 2 en half jaar.

En hoeveel we al van elkaar weten.

Zowel de mooie als mindere dingen.

De kwaaltjes, ziektes, de kinderen en kleinkinderen, de huisdieren, de vakantiestemmingen, de hobby's en noem maar op.

En voor mij, ik blijf t zeggen een goede leerschool voor van alles en nog wat.

Bijv. hoe is het om niet meer een hoofdrol te hebben, hoe groot zijn de akkefietjes waar ik een drama van kon maken, of hoe is het om ergens niet voor gevraagd te worden waar ik toch geen zin in had maar me toch buitengesloten voelen. 

Ik ben overal best ver mee gekomen.

Ook in mensen vertrouwen.

Niet allen hoor want bewust of onbewust zie/hoor ik dingen die niet echt waar zijn en dat moet ik ook leren accepteren.

Vanmiddag naar Th. Zou haar tuin doen maar ze is bezorgd voor mij over te temperatuur, Dus maakt ze een lunch met lekkers klaar en veel water onder de luifel in haar tuin en we zien wel wat ik wel of niet ga doen.

Haar vertrouw ik. Ze verteld nooit iets door over anderen dus ik weet zeker dat ze dat over mij ook niet doet. Daarbij kan ze als ik een probleem heb mij de dingen op een ander manier laten bekijken waardoor ik denk; jeetje zo kan t dus ook, waarom maakte ik mij zo een zorgen.

Shit; 31 graden. Ik dacht 28.

Nou ja ik ga net als gisteren op de fiets.

Meer bewegen en minder voor gemak kiezen.

Had gisteren een leuke ontmoeting met 2 hazen.

Die heb je niet als je met de auto gaat.

De man gaat vandaag met jongste zus varen.

Hij maakt allemaal lekkere hapjes klaar.

En ik kreeg vanmorgen ontbijt in de tuin geserveerd.

Hoe verwend kun je worden.

Gisteravond tot laat samen op bankje naar mooie muziek zitten luisteren.

Totale stilte , mooie muziek en af en toe een lachbui samen.

De tuin waar we zo blij mee zijn.

 

Maandag; de maand Juli.

 Speciaal voor Marina, Luz en ieder die wil weten hoe ons feest was.

Zaterdag hadden we alles klaar in de tuin.

Van alles overal vandaan naar buiten gesleept.

stoelen, tafeltjes, kussens, dekentjes, schapenvachten.

Verschillende zitjes gemaakt.

Zag er perfect uit.

Zondagmorgen moesten de plannen veranderen want opeens meer regen voorspeld dan gedacht.

Tja.

Op t gemak voorbereiden ben ik goed in maar even snel...........

Maar t lukte.

Meubels uit de kamer en vooral frutsels. 

Dingen verschuiven.

Het werden 18 volwassenen en 4 kinderen.

Ieder zou was meenemen en zo zou het een buffet worden.

De speelhoek was klaar.

En toen begon het echt.

Schoonzus die net weduwe is geworden kwam eerder en was meteen in tranen.

Ze vond het zo moeilijk.

Hun zoon is week geleden weer vader geworden dus die kwamen niet wat ik zeer jammer vonden want; leuke vent en leuke kinderen. Ook leuke vrouw .

Het was zeer geslaagd.

Iedereen had het zo naar zijn zin, blij om elkaar weer te zien en ik ben, heb ik ook eerder gezegd, erg gesteld op de neefjes/nichtjes en hun aanhang.

Wel verander ik van iemand die van alles prima kan voorbereiden en regelen en verzinnen in een kip zonder kop die de weg kwijtraakt.

Stiefdochter had heel veel gemaakt en veel moeite gedaan en nam zoals we van haar gewend zijn tassen vol mee en ook nog campingbedje die meteen geplaatst werd op de speelplek voor de kinderen.

En F en H met hun twee kinderen namen hun hele grote (maar geweldige) hond mee en Sofie HAAT andere honden en het huis was al zo vol, dus dat werd ruzie.

Iemand nam groot pan soep mee, vegetarisch en lekker, maar zonder lepels en kommen dus dat werd even rennen naar  buren.

Degene die thuis was lag op de bank te pitten met  hondje op zijn buik maar ik moest hen wel wakker maken; noodgeval.

O zo genant.

op straat kwam ik familielid tegen die niet meer wist waar we woonden en verdwaald rondliep met zijn nieuwe vriendin en twee grote schalen vol lekkers.

En hij woont vlakbij ons he.

De stiefkinderen hielpen overal mee en hun vader vond dat ik het rustig aan moest doen en na een uurtje werd het ook rustig.

Ieder ging zijn eigen gang.

Baby Nootje ging van schoot tot schoot en wilde niets missen.

Die houdt wel van een feestje.

Wat een heerlijk kind ook weer.

En ik maar trots zijn dat ze zo bijzonder is en iedereen haar zo leuk vond.

Alsof ik er ook maar iets mee te maken hebt genetisch of wat dan ook.

Ook de andere kinderen 2 jongetjes van 2 en 4 en onze Emma vermaakten zich heerlijk, binnen en buiten.

Was ik net even weg, naar de buren,  hield de man een toespraak die ik dus miste maar hij schijnt mij ook in t zonnetje gezet te hebben, sorry maar dat vind ik heerlijk, was er een foto neergezet waar ook zijn broer op stond en ook hij werd genoemd waardoor schoonzus weer in tranen was maar dat was juist mooi. Daar was ook alle ruimte voor.

P. die met zijn nieuwe partner was, knuffelde mij en vroeg hoe het met mij was; ik ben wel nerveus hoor zei ik en hij sprak de zin uit die ik zelden hoor; wat kan ik doen om je te helpen en je weer rustig te krijgen.

Wow.

Zijn nieuwe vriendin heeft t ook fijn gehad en ik vroeg; kom je volgend jaar weer? En dat hoop ik wel zei ze terwijl ze verliefd keek naar P.

En knuffelen mensen, ik kan er niet genoeg van krijgen.

Weet dat veel mensen zeiden dat ze in Corona tijd blij waren dat ze daar vanaf waren maar voor mij is het zo fijn om die verbinding te voelen en te krijgen.

De man was zo blij hoe het allemaal verlopen is en bleef mij maar bedanken.

Ik kon later de slaap niet vatten en Sofietje keer een epilepsie aanval .

Ik weet zeker dat het te maken had met die grote hond in haar huis.

Die grote hond was trouwens als de dood voor haar hoor.

maar t gaf veel onrust.

Iedereen weet dat ik dol op dieren ben maar het meest op mijn eigen beestjes dus zomaar een hond meenemen zonder overleg vond ik wel een dingetje moet ik zeggen vooral omdat mijn X vond dat Sofie zich moest gedragen.

maar ik hoop volgend jaar zeker weer zo een feestje, waar dan ook, maar hier zou ook kunnen.

Geen probleem. 

--------------------------

De maand Juli was sowieso een bijzondere maand.

Er zaten hele bijzondere dagen tussen.

Zuid-Limburg, de barbecue aan lange tafel op verjaardag van stiefdochter, varen en zwemmen met Emma, eten in de tuin met Het Neefje, de dierentuin met Emma, de band met Nootje die sterker werd en de liefde groter, t familiefeest, de man die weer 2 dagen is gaan werken en het heel fijn vindt en ik de stilte heerlijk.

Vele stille dagen en dinsdag naaldvilten met nog 12 mensen. 

Vrijdag gaat de man met zoon weg voor een weekend.

Blij voor hen maar ook voor mijzelf.

Veel rust en kracht gevoelt.

De hele maand.

De mindere dingen, de angsten, de zorgen, de stress, de zorgen de baas gebleven.

--------------------

Al jaren krijg ik anoniem kaarten van een fan van mijn blog uit de Betuwe.

Hoe leuk en hoe lief.

Afgelopen week weer.

Ik besloot om de complimenten die ik krijg op te gaan schrijven in een Fluffy boekje.

en de kaart zal daarin geplakt worden.

------------------

Vandaag allebei uitgeslapen en lang aan ontbijt gezeten samen.

Vandaag hoeft niets.

Ben wel verbaasd over de rust van de man.

Die kan dat zelden.

En woensdag gaat hij varen met zijn jongste zus die hij niet veel spreekt maar die meteen op zijn uitnodiging in ging.

Ook dat doet mij goed.

-----

Ik zag gisteren het laatste deel van Engelse serie die erg veel indruk op mij gemaakt heeft zeker door het einde.

Doctor Foster. Over een stel met 1 zoon en gelukkig met elkaar zijn tot zij merkt dat hij vreemd is geweest en dat al 2 jaar duurt. De haat die dan volgt is allesvernietigend. Het deed mij zo denken aan de scheiding van mijn broer en schoonzus 33 jaar geleden en dat in beide gevallen wat t met de kind/eren doet totaal niet belangrijk is.

Ze gaan door tot alles wat kapot kan kapot gaat en dan nog is het niet genoeg. 

Het einde vond ik zo indrukwekkend en aangrijpend. De tranen schieten me weer in de ogen.

Oude serie die ik op NLziet zag.

Hoe haat alles kapot maakt tot je niets meer overhoudt.

maar de kinderen zijn altijd de dupe.

Ik zeg altijd; sloop elkaar maar als je dat wil maar zodra je kinderen hebt moeten die nog steeds op de eerste plek komen.

Die kinderen zijn er omdat jij ze wilde. 

Ik zie bij Het Neefje nu volwassen wat t met hem heeft gedaan en ook de kinderen van mijn man lijden er nog onder en heeft t invloed op hen.

Leuk verhaaltje voor het slapen gaan dus. 

--------------------

Hoe was de maand Juli voor jou?

  

Heimwee

 Dit was zoooooo lekker.

Sprite met 2 bollen mango ijs, kokos snippers en zie pannetje ernaast; kokosmelk.

Wow dat was echt een zomerfeestje hoor daar in Limburg.

-------

Ben kilo of zoiets afgevallen.

Mijn 40tig jarige weegschaal die mij nog kende toen ik nog jaren en jaren 50 kilo woog heb ik eindelijk weggedaan.

Bleek ook nog dat hij/zij tegen mij loog.

Woog mij in zijn laatste dagen eens 3 keer op een dag en 3 keer verschillende gewichten waarvan ik maar 1 nog acceptabel was.

Nu eentje die hopelijk niet liegt.

Ik tevreden met die ene kilo en ik voel het ook.

Nog 5 te gaan.

-------------------

Volgens mij heb ik ieder jaar in deze tijd erge heimwee, erger dan anders, naar vroeger in Frankrijk.

Dan huurde mijn moeder minimaal een maand ergens een huis en wie zin had kwam langs.

Familie, vrienden van mijn broer, Rob en ik.

Meestal kwam de Franse familie met kinderen en huisdieren in het weekend maar t heerlijkste was door de weeks als we met zn vieren varen, mijn moeder, mijn favoriete tante, Rob en ik.

Dan reden wij de hele nacht door en kwamen daar rond 6 uur in de morgen aan en hingen de 2 dames al uit het raam om  daarna snel naar beneden te rennen om ons te verwelkomen.

Die herinnering van die 2 slaapkoppen uit het raam staat in mijn geheugen gegrift.

Ik was dol op mijn tante.

Van de buren mochten we van alles plukken uit de moestuin en zaten we dan met zn vieren aan tafel te doppen, te schillen en te genieten.

In de tuin een grote kersenboom.

Er werden vele clafoutis gemaakt en heerlijke maaltijden.

Na de avondwandeling een kopje rustgevende thee geplukt van kruiden die hier en daar groeiden.

En iedere zomer komen al die herinneringen boven en het gemis.

De weekenden waren druk en er werden overal slaapplekken gemaakt.

Het leven was zo simpel.

Je beseft niet dat je hele bijzondere herinneringen aan het maken bent voor de rest van je leven.

Een open haard zo groot dat je erin kon staan, de slappe lag krijgen, lopen en lopen want alles was paar km verderop maar we gebruikten geen auto.

Saint Germain Les Belles heette het daar.

Kwam ik weer terug op kantoor en dan vroegen ze hoe het geweest was en wat we gedaan hadden maar ja wat moest ik vertellen......

Nu ik misschien in |September weer naar Frankrijk gaat zou ik zo graag willen dat we daar weer opgewacht worden  door mijn moeder en haar zus.

Dat was zo mooi die blije gezichten van de 2 waar je het meest van hield.

Dus gisteren, ik was alleen en ik had het druk met van alles en nog wat voor t feest morgen, zette ik keiharde Franse muziek op en danste terwijl ik de boel op orde bracht.

Man schaamt zich regelmatig als ik in de tuin hard meezing en danst.

Het zou toch vreselijk zijn als iemand mij hoorde.

of zag.

Een buuv zei eens dat ze het zo leuk vond als ze mij in het Frans hoorde zingen.

Ik kan mij vreselijk irriteren  man als hij zich voor mij geneert.

Ik loop niet dronken over straat, ik scheld niemand uit, ik gooi mijn vuilnis niet in de sloot, NEE ik dans en zing en geniet.

De buurman scheldt op zijn koters, vloekt, kinderen schelden terug, schreeuwen, knallen deuren keihard dicht, dat zelfs de hond panisch wordt maar nee dat is normaal.

Laat mij maar dansen en zingen.

Ik voelde mij zo blij.

Had superveel energie trouwens.

Opvallend veel voor mijn doen.

-----

Vandaag samen ontbeten en toen van alles in de tuin klaargezet.

Op het gras kinderhoek gemaakt met tentje, kleed, kussens en dekentje.

Had woensdag aan Emma gevraagd of de kindjes die kwamen met haar speelgoed mochten spelen en ze zei meteen ja. Ik vond dat ik t aan haar moest vragen. Heb van alles uitgezocht en zet dat morgen ook buiten in een plastic bak.

We verwachten 18 volwassenen en misschien 19 of 20 en 4 kinderen of 6/7

Nichtje uit Suriname, met haar heb ik rekening gehouden want ze is dol op familiefeestjes, nichtje uit Engeland heb ik niet over kunnen halen maar die was in Mei hier met de bruiloft van stiefzoon en schoondochter.

Ik ben erg gesteld op de kinderen van de familie die ik nu al toch ook al 23 jaar ken en tot leuke mensen zijn opgegroeid.

Het alles zo georganiseerd dat ik op de dag zelf zo min hoef te doen.

Zo kan ik ook kletsen met wie ik wil en niet steeds om me heen kijken of ieder wel een natje en droogje heeft.

Mijn X vindt t niet erg om wel iedereen te bedienen dus ik zou zeggen; wees mijn gast.

Tot nu toe heb ik geen stress of angst.

Zou anders zijn als t een feest voor mij was.

Pfff moet ik niet aan denken.

Hier heb ik het idee ook al zou ik ziek worden gaat t allemaal gewoon door.

Ik voel mij niet de hoofdrolspeler.

Dat is iedereen die komt.

-------

Kreeg vanmorgen appje van de GVR die gisteren naar uitverkocht concert in concertgebouw van Philippe E. is geweest en hij bedankte mij dat hij hem via mij had leren kennen want ze hadden zo genoten.  (vanavond weer uitverkocht)

 Het deed mij veel plezier want ja zoals jullie weten vind ik hem geweldig.

Komende week 2 afspraken waar ik mij op verheug.

De man gaat volgend weekend paar dagen weg met zijn zoon.

maar wat is ook weer deze maand snel gegaan en wat heb ik veel mooie momenten meegemaakt.

Barbecue aan lange tafel bij stiefdochter, Het Neefje die hier bij ons in de tuin kwam eten, de dierentuin met Emma en de opa, lunch met Patricia, Zuid-Limburg, Nootje (die ik geen Nootje mag noemen) iedere week wel gezien en nu heeft de man een heerlijke zelfgemaakte pizza geserveerd in de tuin.

Sorry ik moet NU aan tafel.

 

De dag van Hoge Schotlanders en Draculasaus

Vannacht droomde ik,  dat ik lichamelijk helemaal niet zo gezond bent als ik zelf dacht.

Integendeel zelfs.

En vanmorgen werd ik ziekerig wakker, net als 2 dagen geleden.

Misselijk, zweten, hartkloppingen, benauwd.

Ik denk dat veel mensen gewoon hun ding zouden doen als ze zich zo voelen, gewoon naar werk, strand of weet ik veel maar mij lukt dat niet.

Dinsdag ging ik terug naar bed om uren daar ziekerig te zijn.

Geen flauw idee wat er is maar ik vind t eng.

Iets met mijn medicijnen? Of iets er iets waar ik erg tegenop zie of eng vind? Iets verkeerds gegeten?

Teveel gedaan? Of juist te weinig? Iets voorgevallen?

Ik voel mijn hart kloppen.

Hard.

Pijn in die streek ook maar kan ook mijn ooit geopereerde borst zijn want daar heb ik vaak pijn aan.

Nou ja erg verwarrend en eng allemaal.

En ik ben zooooo moe.

------------

Maar..........

Gisteren hadden we een topdaggie met zn drietjes.

We zouden volgende maand naar de dierentuin gaan waar de giraffes aan je ramen likken maar konden opeens gisteren al.

Maandag aan Emma's moedergevraagd of t mocht en was geen probleem.

Het kind komt altijd al blij binnen maar nu helemaal.

Fototoestel al om haar nek.

Ik vertelde haar tijdje gelden dat er een dierentuin is waar je met de auto ingaat en dat giraffen aan de ramen kwamen likken.

Ze vroeg er dus regelmatig om  en tja een geweldige oma kan geen NEE zeggen.

Een opa al helemaal niet. 

En ze vond t geweldig.

Dus wij ook he.

Kijk Lèn een hoge Schotlander.

(Schotse Hooglander)

Er waren ons leeuwen enz. beloofd en die zagen we wel hoor ver weg en natuurlijk slapend.

maar nee de hoge schotlander waren het helemaal.

Hadden ook naar Amsterdamse bos kunnen gaan.

Nee hoor dit was echt heel erg leuk en een aanrader.

Daarna kun je ook met zelfde kaartje op een boot stappen en varen door de dierentuin maar natuurlijk ook lopen en dat deden we ook.

En Sorry als je dan begint met 3 baby chimpasees die allerlei kunstjes deden dan kan de dag niet meer stuk.

Ook nog eens jonge olifantjes tja wat moet ik dan nog zeggen.

Het was zeker niet druk. HEERLIJK!.

en de dieren hebben veel ruimte.

We hebben niet alles gezien want opa deed net of hij het voor ons deed maar hij was t zelf zat dus gingen we weer terug.

Had kaartjes met 30% korting via poscodeloterij.

Een ijsje en souvenirtje hoorde er ook bij.

Voor haar een ei die over 3 dagen pas uitkomt en voor Nootje een rammelaar.

Wat een heerlijk kind is het toch.

En wat een geluk hebben we toch met haar.

Lèèèn riep ze regelmatig, kun je mij alsjeblieft vertellen hoe deze heten?

Nou Lèn wist ook niet alles. 

Opa die al jaren geleden riep; ik ga NOOIT MEER naar een dierentuin had ook een topdag.

Op de terugweg viel ze meteen in slaap, werd even wakker om te zeggen; we hebben geen flamingo's gezien en sliep weer verder.

Thuis aangekomen moest ik haar wakker maken en meteen verscheen er weer een grote lach op haar gezicht.

Feest werd afgesloten met patat van de snackbaar en zij en ik maakten Draculasaus.

Ze mengde appelmoes, mayo en ketchup door elkaar en we noemde het Draculasaus.

Tja en toen moest ze naar huis en waren we zowel uitgeput als beetje verdrietig.

Maar meer uitgeput.

-----

Cavia doet t redelijk. 

Dierenarts kon niets vinden nou ja wel de rekening zoals ik al zei 61 piek.

Prik en pijnstilling.

   

Vandaag voor controle met Sofie. 

Kijken of er in de postcodeloterijgids geen kortingsbon daarvoor zit.

Dan over 3 dagen feest bij ons in de tuin.

Misschien dat ik daardoor mij misselijk en ziek voel hoor je weet t nooit bij mij.

In ieder geval zeker geen griep.

Kip komt net binnen even buurten.

Sorry maar t maakt mij gelukkig.

De caviatjes zijn het gras aan het maaien en konijn zal wel weer een plant aan t opvreten zijn.

De man ik werken.

Twee dagen.

Ik moet dus naar dierenarts maar ook nog dingen regelen voor feest.

-----

Volgende week met 11 dames en een heer gaan we naaldvilten.

Nooit gedaan maar veel zin in.

Gezellig bijpraten en koffiedrinken.

Woensdag naar Th. helpen met de tuin.

Thee is echt een vriendin aan het worden .

Ze is altijd zo attent en belangstellend. 
Komt erg in de buurt van meisjemetderodeharen.

Thee heeft t erg moeilijk want haar kat is erg ziek en gaat niet beter worden.

Zij is alleenstaand en geen kinderen.

Wel veel goede vriendinnen en net als ik (nep)kleinkinderen.

maar ja als je zo dol bent op je beestje en het is een kwestie van nog maar even van haar te genieten dan weet ik als geen ander hoe dat voelt.

maar toch gisteren berichtje hoe het was in de dierentuin en vragen stellen.
 en dat terwijl ze gisteren een begrafenis had.

---------

Lot en voor wie weleens in Calais is geweest;

is dat een leuke stad ?

Ik was er eens maar zoveel regen dat ik alleen maar daar aan denk .

We zitten als we gaan in de buurt en ik wil graag het een en ander zien waaronder het museum waar werk van Rodin is.

maar mits de moeite waard een rondwandeling in de stad.

---------

Voel me iets beter.

Wil nog even de tip geven op NPO3 programma Wildland.

Belgisch programma met Dieter (Coppens?) gaat over jonge mensen met psychische aandoeningen die naar Vietnam gaan werken met opgevangen dieren.

Herhaling en iedere dag op TV.

Ik had t al gezien en het ontroerd mij heel erg en ook zoveel herkenning ook van toen ik jonger was.

Het is lief, ontroerend, verdrietig.

Ik ken de strijd van die kinderen en begrijp ze helemaal en dat maakt mij juist zo triest.

Wil je misschien meer begrijpen omdat je zelf, kinderen, kleinkinderen, leerlingen of buurkinderen die ergens mee worstelen is het een aanrader.

Zo belangrijk dit soort programma's.

 Het is ook met humor en veel liefde gemaakt hoor

want met ons valt ook veel te lachen.

Hoorde stiefzoon gisteren tegen mijn man zeggen ; Paul heeft eindelijk een normaal meisje aan de haak geslagen.

Weet dat zijn vorige leuke relatie veel angsten en tijd alleen nodig had.

maar nu dus een NORMAAL meisje.

Hoewel ik al heel wat gewend bent voelt t nog steeds kwetsend als mensen dit soort dingen zeggen.

Paul is onze neef en een hele fijne toffe jongen en zondag komt hij ook met zijn NORMALE vriendin.

Zal proberen een foto van haar te plaatsen want wie wil er niet een normaal persoon zien.

Fijne dag.

Dat ga ik ook zeker doen hoor en heb er toch zin in.