dag lieve eigenwijze Lena.

rennen met een stokkie.


Jaren geleden ging ik mee met schoonzus naar de tattoo shop.
Nee, mij niet gezien he, zij kreeg een zeemeermin op haar mooi kleine stevige bil.
En dat schrijnt zeer te doen want de tranen liepen over haar wangen en ik ging mee doen totdat ik besefte dat het haar eigen keus was, dus he helemaal niet zielig.

Nu lopen de tranen rijkelijk weer over haar wangen.
Een paar dagen geleden nog was ze in Frankrijk voor crematie van mijn moeder
Gisteravond overleed haar moeder.
Drama.
Het is een close gezin.
Zij zagen elkaar vaak en konden op elkaar rekenen.
Zo een gezin die ik alleen maar ken van zien, lezen of horen zeggen.
Zij en haar zus doen veel met elkaar.
Haar vader week geen moment van de zijde van zijn vrouw.
Ze had longkanker en in januari naar zoveelste chemo ging het beter.
Tot een paar dagen geleden.
En nu gisteravond was het afgelopen.

Ikzelf ben er naar van, in de eerste plaats om het verdriet van schoonzus maar ook omdat ik erg op de moeder gesteld was.
Ik ken het gezin goed en kwam bij ieder regelmatig.
Dat ze er niet meer is is eigenlijk onvoorstelbaar.
We wisten dat ze niet meer zou genezen en ik vond dat zo erg.
Als ik aan schoonzussie denk schiet ik vol.

Ook moet ik wel glimlachen want wat was ze eigenwijs en irritant af en toe.
En dan met haar 2 dochters erbij, de ene ook zo de ander wat minder maar toch en ik.
Hele discussies hadden we iedere keer want ieder wilde gelijk hebben.
Dan kwam ik thuis en ging ik meteen achter de computer zitten om te kijken wie nou gelijk had.
haha.
Dat ging dan over de leeftijd van Madonna of over het geloof.
Soms belde ik haar op en zei, sorry je had gelijk.
Niet dat we ruzie hadden ofzo maar het ging er stevig aan toe.
Verschillende keren mocht ik aanschuiven aan het kerstdiner als ik alleen was.
Dat soort dingen vergeet ik dan nooit meer.
Ze was klein maar o zo bazig.
en ze "wist" alles.
Ze is er niet meer.
Lieve, lieve Lena, wat wilde je toch graag blijven bij je dochters, vreselijke schoonzonen en je 3 kleinkinderen.
Ik hoop dat het goed is zo.
Ik zal onze ruzietjes missen.
jammer genoeg had ik gelijk; roken is heel slecht.




Jeetje wil toch overgaan op dingen van de dag.
Waarom blog jij las ik op een blog die ik graag lees.
Ik blog gewoon omdat ik altijd geschreven heb .
Vroeger altijd met pen, vellen en vellen vol.
Corresponderen met mensen over de hele wereld.
Toen kwam het mailen en daar een hobby van gemaakt.
Hele verhalen gestuurd en gekregen van mensen die ik niet persoonlijk kende.
Toen kwam het bloggen en dat was heerlijk.
Je schrijft wat je wil en dan reageren er mensen die het wel of niet met je eens zijn.
Je krijgt advies, kritiek, steun, tips, vriendschappen.
Ik zeg het regelmatig tegen mr. X
ik heb zoveel steun gehad van mijn weblogvriendinnen.
Ze leven zo mee.
Ik blog om mijn gevoelens kwijt te kunnen want eigenlijk weet ik niet of ik een goede prater ben.
Schrijven gaat me beter af.
Het lucht me vreselijk op en ik pep mezelf er ook mee op.
Ik blog niet met het idee dat ik wie of wat dan ook ga veranderen.
of ga redden.
Ik ben open over mijn depressies, angsten en therapieen.
Ik heb me ooit voorgenomen om me daar nooit over te schamen en dat doe ik ook niet.
Waar ik ook regelmatig over schrijf en daar denk ik wel van, he misschien heeft iemand daar iets aan;
toen ik knobbeltje had in borst en allerlei onderzoeken had gehad, ook punctie werd er gezegd GEEN kanker waren ze echt van overtuigd en ik geloofde het.
Wel met de tijd knobbeltje weg laten halen was het advies.
Ik die altijd panisch was voor ziekenhuizen, dokters, bloed en weet ik veel wat maakte meteen een afspraak.
Bult werd weggehaald en een paar dagen alter bleek t mis te zijn, toch kanker.
Dit is een verhaal die ik heel belangrijk vind om te vertellen.

Gisteren was weer eens een drukke dag.
Een heerlijke ochtend bij de cursus met veel gezelligheid en heerlijke koffie.
Daarna naar de bank, vele boodschappen doen enz.

Door het idee dat we binnekort gaan verhuizen haal ik heel veel posiviteit.
Als er iets mis is denk ik aan de open haard en de serre en fantaseer ik over de nieuwe slaapkamers hoe ik ze ga inrichten.
Dat alles delen met mr. X is zo leuk en bijzonder.
Waarom zijn we nou zo blij vroeg hij gister aan tafel.
En ik noemde alle voordelen en voor de duizendste keer hoe leuk dat huis wel was, en hoe dicht bij de winkels, en bij vrienden en kennissen, en bootje en familie.
en dan gaan we ontbijten in het zonnetje in de serre en chocomel drinken bij de open haard.
en in de kas kiwi's kweken.
haha volgens mij klinkt t als een gigantisch huis met gigantische tuin maar is niet zo hoor dames maar het is maar net wat je erin ziet.
En door de serre en kas houden we een klein tuintje over maar he, hoeveel ruimte heb je nodig?

fijne dag.