gewoon omdat ik t kwijt moet.

Ik moet toch een leuke foto's maken van de kips.
Hier Lara en Willemijn.

Mr. X heeft een bon gekregen van 100 euro van een dure meubelzaak.
Drie dagen geleden.
Mr. X mag dan een leuke vent zijn met heel veel leuke dingen maar ook een paar zeer irritante.
Hij begon, zoals iedere keer als we een bon ergens voor hebben, dat we naar de winkel moeten want hij laat echt zo een bon niet verlopen.
Kreeg donderdag al een sms zullen we vanavond......
nee niet iets spannends maar naar die meubelzaak.
Geen zin zei ik voorzichtig en het is veel te duur.
Vanmorgen bij het ontbijt begon het gezeik weer; ik laat die bon echt niet verlopen.
Ik had al een ander oplossing verzonnen op MP verkopen en van dat geld gewoon bij andere zaak met normale prijzen iets kopen.
Nee dat ging mijn mannetje niet doen.
Enfin we gingen naar de zaak in Amstelveen waar ieder op elkaar leek.
Allemaal van de stellen in de 30, mooie kleding, de dames een nonchalant opgestoken knotje en 1 kind.
Geen 2 nee 1.
Ik stel me dan zo voor dat zo een kind de hele week naar de opvang is geweest en dan leuk joh, op zaterdag met pap en mam meubels kijken. Yippie.
Het gejengel en gehuil viel trouwens hartstikke mee.
Ik denk dat ik normaliter in de verkeerde winkels kom.
Kijk zeg ik tegen lief leuk kussentje, als we er 25 euro bijleggen kènne we er twee kopen.
Of nee zo een glazen fles voor 79 euro, wat beeldig.
Piepklein kastje 1400 euro en bleek t gewoon van mdf te zijn, niet eens echt hout.
Zei ik nog per ongeluk PDF ipv MDF dus hij lag in een deuk en ik pissig want ik wil wel grappig zijn maar niet per ongeluk en door versprekingen.

Liepen even later bij Alain Boulanger (l.een b.akker)
en ja hoor in mijn ogen dezelfde flessen maar dan voor 9 euro ofzo.
Ik vraag me af of mensen zichzelf over een paar jaar, of  misschien eerder, niet gaan gaan lachen en tegen elkaar zeggen; weet je nog hoe dom we toen waren, die tweezitter voor 4 duizend euro?
of zouden ze blijven volhouden; we moesten wel met zn tweeen werken.

Ik  geef toe er heeft heel veel in mijn leven moeten gebeuren en opeens zag ik de onzin van heel veel dingen in.
Ik werkte bij een superchic kantoor voor twee ongelofelijke verwaande kerels die in hele dure auto's reden.
De oudste van de 2 omringde zich constant met 25 jaar jongere dames . Ze waren bevriend met bekende nederlanders, door een van hen was ons kantoor dan ook ingericht, je weet de bekende Jan.
Ik was jong en ik vond t allemaal geweldig interessant al die dingen.
t was ook wel leuk.
en grappig en leerzaam.

Nu vele jaren, ziektes, verdriet en weet ik veel wat later zie ik de dingen heel anders.
Meteen na mijn eerste keer ziek zijn trouwens.
EEN hele grote luchtbel is het allemaal.
Je bent niet gelukkiger met een bank van een paar duizend euro.
Ik al helemaal niet met mijn beesten die af en toe met een nagel ergens blijven hangen, een vlek maken of erger.
Het is al ongelofelijk balen met een bank van 600 euro maar wel te overleven.

Als ik iemand bewonder is het iemand die anders leeft en anders denkt dan de massa en niet iemand die in een groot huis of dure auto rijdt al kan die persoon natuurlijk ook hartstikke leuk en anders zijn.

Ik moet opeens aan iets denken;
ik heb een vriendin die door omstandigheden veel geld heeft maar volgens mij weet niemand dat.
Ik schreef al eens dat hun hond een stuk uit de bank had gevreten en zij er gewoon een kussentje op had gelegd.
lachen toch?
Nu had iemand uit onze groep geen geld om naar haar geboorteland te gaan met haar 2 kids en ze wilde zo graag haar familie zien, dus die vriendin leende haar het geld.
Nu heeft ze zelf er niets over gezegd maar degene die de reis ging maken vertelde het .
Hatstikke mooi gebaar.
Toen we op een ochtend weer bij elkaar zat riep ze, ik ga naar mijn land op vakantie daar heeft god voor gezorgd.
En toen kreeg ik de slappe lach .
Nou ja je had erbij moeten zijn.
Ze maakte eens een compliment naar mij, Hélène jij bent zo een mooi mens maar dat komt door god.
Beetje raar complimentje.

Maar goed ik wou mijn verhaal even kwijt over de zin en onzin van het leven zoals ik t zie.
Ik denk dat je ook op een hele dure bank gelukkig kan zijn maar ik ga dan toch voor de ikejabank
Niet omdat ik ze zo mooi vind maar omdat de hoes in de was kan.
Dat scheelt een hoop ruzie met mr. X wnat die vind dat dieren niet op de bank horen.
o nee? zei ik vanavond. waarom noemen ze Soop dan een schoothond?
Dan hadden ze haar wel een grondhond genoemd en de poezen grondkatten.
Mr. X is naar bed.
Die is moe.
zegt ie.
maar misschien wil ie gewoon even gen gezeik.
Oh ja en de bon hebben we nog.
Over te nemen voor 85 euro.