De grote zwarte hond.
Volgens mij word zo een depressie aangegeven.
Ik denk wel dat een psych zou zeggen dat ik al een tijd depressief ben maar zelf noem ik het niet zo omdat er ook mooie momenten tussen zitten maar slecht voel ik mij zeker maar vooral dat alles zo hard binnen komt en zo een pijn doet.
En ik heel boosheid en eenzaamheid voel.
Dat niemandhoudvanmij gevoel, je kent t wel.
Of niet en dan bof je.
Ik zit al tijden ergens in opgesloten en ik ken het gevoel maar al te goed maar weet niet waarin ik ben opgesloten of hoe ik eruit moet komen.
Gisteren lukt het een paar keer.
Gisteravond stapte ik in mijn auto en liet de deur even open staan.
Ik had een man gezien met een hele grote zwarte pitbull.
Zo groot zag ik ze nooit.
Hele grote vierkante kop en hij had geen oren.
Ik hou niet van grote honden, totdat ze het tegendeel bewezen hebben of golden retriever of labrador is.
Maar een pitbull?
En dat zo groot en zo zwart.
Ik kijk ook altijd naar de mens erachter.
Ik zag in de ogen van die man iets wat ik goed herkende en wat mij erg tegenstond dus snel in de auto stappen.
De pitbull dacht er anders over.
Die vond mij wel leuk.
Opeens 2 grote poten en een supergrote vierkante kop in mijn auto.
En ik kreeg een lik.
Mijn angst was gelijk weg.
Terwijl ik gelikt en onder gekwijld werd praatte ik met het baasje.
Wat ik in zijn ogen zag waren psychische problemen.
Ik herken die mensen altijd.
Ik zag angst, veel boosheid en onrust.
Vol liefde praatte hij over zijn hond en tussendoor over zijn hekel aan de mensheid.
een man die gewond was.
De ontmoeting met de hond bleef mij de hele avond bij.
Voor een ander een klein incident voor mij een hele bijzondere ontmoeting.
Mijn kwijl en afdrukken van grote poten op mijn dure yoga outfit (niet eens 15 euro) reed ik naar yoga waar ik als gewoonlijk weer een aparte avond meemaakte.
Wel 2 en half uur lang.
Zou van mij met korter mogen maar heerlijk is het wel.
De dag was toch al goed begonnen toen bleek dat EINDELIJK de zon scheen.
Jeetje wat had ik die even nodig zeg en ik voelde mij totaal anders.
Ook de tuin was meteen anders.
We ontbeten smaen X en ik en gingen daarna via binnen weggetjes een houten wijnvat kopen om als regenton de gebruiken in de voortuin.
Achter hebben wij de put.
We zijn goed geslaagd.
Op de terugweg ergens buiten aan het water geluncht.
Het was zo fijn om mijn man weer even voor mezelf te hebben want die heb ik in de afgelopen dagen amper gezien en als hij thuis was zat hij met zijn gedachten bij de begrafenis of aan de telefoon.
Meteen de afspraken waar ik "misschien" op gezegd had , en ik heb de schurft aan mensen die altijd maar "misschien" zeggen, zeg JA of NEE met " misschien" kan ik niets, omgezet in JA, ik kom.
Vanavond even naar vrienden toe voor een verjaardag.
Een filmavond over 2 weken.
Een lunch met l"enfant Terrible van mijn vriendin.
en een koffie afspraak met weer andere vriendin die hier op loopafstand woont.
Wordt tijd dat ik weer NORMAAL ga doen toch.
Over 3 weken gaan we op vakantie en dan is het wel de bedoeling dat ik me beter voel dan de laatste tijd.
Met thuisblijven en lekker iedereen stom vinden lukt het dus niet.
De zon komt weer terug.
Het gaat best goed met mijn Lief.
Mijn tuin en iedereen zijn tuin staan er prachtig bij.
Ga zo even wandelen.
Ik hoop dat ik de grote zwarte hond tegenkom.
fijn weekend.
8 opmerkingen:
Ik denk dat die man het ook een mooie ontmoeting vond. Omdat je luisterde
Die hond was direct dol op je en het baasje vond het duidelijk fijn om met je te praten .Dat zegt genoeg over wat voor lief mens je bent
Liefs xxx
Ik vind het een bijzondere ontmoeting, met die man en hond. Je keek voorbij de uiterlijkheden. Liefs, Judy.
Mooi verhaal van de man en de hond! Nooit zomaar op uiterlijkheden afgaan, leert dat.
Nog gecondoleerd met het overlijden van jullie lieve en bijzondere vader en schoonvader, maakt niet hoe oud iemand is om hem of haar te missen. En wat laat hij een mooie en lieve herinneringen na.
Dikke kus van mij XXX
Zo zie je maar weer hoe bijzonder zulke onverwachte ontmoetingen kunnen zijn. Fijn weekend.
Wat kan je dingen toch bijzonder beschrijven.
Elke keer weer genieten van je
Hoop dat je je eigen "Zwarte Hond" ook hebt uitgelaten en hij lekker moe gerend is. Mooi verhaal en die zwarte hond die op je pad kwam, vertrouwt jou wel. Zou je een dierenhater zijn, dan bleef hij wel bij zijn baasje.
Blijf oog houden voor de goede en mooie dingen, zoals die hond. Die de puurheid in jou ziet.
Die Zwarte Hond komt heel regelmatig ook bij mij op bezoek, en dan bedoel ik niet de letterlijke hond maar zoals jij het omschreef. Jij blogt erover, ik hou het meestal voor me of komt in mijn papieren dagboek. Hoe dan ook, dat Beest is behoorlijk lastig....
Een reactie posten