maandag is de begrafenis

Dol op madeliefjes.


Wij sliepen slecht.
We waren zo onrustig voor alles wat nog ging komen en waarvan we niet weten hoe dat zou verlopen.
Onze pap (mijn schoonvader) sliep goed en diep met behulp van van alles.
Iets van 6 maal de dosis die hij zondag kreeg.
Jongste schoonzus had daar geslapen en stuurde o zo vroeg dat bericht.
Wij weer wakker van de piep van groepsapp.

Mt. X was net op zijn werk toen hij mij belde en er was paniek.
Hij was onderweg naar zijn vader.
Tien minuten later was het over.
Pa stierf in het bijzijn van zijn 5 kinderen.
Laten we erin geloven dat hij op hen gewacht heeft om te gaan.
Dat heeft iets moois.

Ik was er niet eens een half uur later en toen zag hij er al zo anders uit.
Zo dood.
Dikke tranen overal.
Het is een goed team die vijf .

Wat mij het meeste ontroerde was dat de verpleging in tranen was.
Mooieschoonzus was er een aan het troosten terwijl ze door haar tranen heen snikte dat ze zo graag zo een vader had gehad. (die verpleegster he)
Een stagiaire, een puppy van een jaar of zeventien condoleerde ons met dikke tranen in haar ogen.
Weer iemand anders vertelde hoe gek ze allemaal op hem waren, dat hij zo bijzonder was en dat ze hem zo gingen missen.
En ik trots man.
Die man was toch maar mijn schoonvader.
Ik heb  hem in die 16 jaar maar 1 keer chagrijnig gezien.
Dat was toen mr. X en ik hem vertelde dat hij moest verhuizen van een inleunwoning naar de woning waar hij nu woonde.
De eerste en laatste keer ook dat ik hem een heel stout woord hoorde zeggen.

Alles moet nog tot ons doordringen geloof ik.
Mijn X en ik beseffen het nog niet zo.
Ik kwam alleen thuis en ging snel naar meisjemetderodeharen om mijn verhaal te doen.
Het is zo ongelofelijk lekker om mijn frustratie er bij haar uit te gooien.
Ook een paar stoute woorden gebruikt.
Zij is  op mijn X na de enige die echt naar mij luistert.
Ik vertelde haar over hoe egoistisch ik was geweest maar zij vertelde mij dat zij dat ook had gehad tijdens het sterven van haar ouders en dat het helemaal niet zo raar was als ik zelf dacht.
Dat gaf opluchting.

Toen de begrafenisondernemer kwam werd duidelijk door de oudste broer gezegd tegen mijn zwager, ook koude kant, dat het de bedoeling was dat alleen de kinderen daarbij zouden zijn.
Even schrok ik maar zei; ik ga mee want ik ben hier voor mijn vent.
Dit ga ik dus mr. X niet mee lastig vallen maar kon dat dus lekker kwijt bij mijn vriendin.
De vrouw van die oudste broer heeft de afgelopen jaren 3 dagen in de week de benen uit haar lijf gelopen voor mijn schoonvader maar nu was ze dus NIET nodig en bleef netjes op haar plek.
Ik ben niet zo gehoorzaam.

Mr. X is nu bij mooieschoonzus om kaarten te schrijven.
Hij is bekaf.
Nou ja dat zijn ze alle 5 natuurlijk.

Mijn lieve schoonvader is er dus niet meer.
Het zal heel raar zijn.
Gelukkig heb ik zijn zoon nog die heel veel van zijn goede kwaliteiten heeft overgenomen.


Dank jullie wel voor al die lieve reacties op mijn vorige blogje.
Maandag is de begrafenis.