woensdag 25 maart 2020

een reis in je hoofd....


Dreamschool komt op dinsdag avond op NPO3
15 jongelui die 3 weken lang worden begeleid om weer iets van hun leven te maken.
Tot nu toe was het vooral, blowen, zuipen, stappen, op bed of bank hangen.
Geen baan, geen school.
Grote bek tegen alles en iedereen en dan vooral de ouders
Ik legde het mr. X uit;
eerst heb je zo de schurft aan die gasten maar na een tijdje, je krijgt hun verhaal te horen, zie je hun angst en tranen en dan denk je,kom hier, ik begrijp je en wil je troosten.
Van sommigen ga je ook gewoon houden en hoop je zo dat het goed met ze zal komen.

Down the Road; ook zo een programma waar ik kan meeleven.
Ik had het met mijn vriendin over in een van onze laatste gesprekken.
Een geweldige man, Dieter, gaat op vakantie met mensen met syndroom van down.
Op maandag op Belgie.
Het zijn jonge mensen tussen 19 en 30 of zo.
Het mooie ervan, en daarom spraken we erover is dat ze als ze verdriet, angst, heimwee of pijn hebben zich gewoon laten gaan.
Een knul van 28 met heimwee naar zijn pap.
Dikke tranen.
Krijg je even geen aandacht en wil je die toch; doe maar lekker net of je ziek bent.
Daar is Dieter weer en ook de anderen komen je troosten.
Hun gevoel is zo puur.
Zin om spontaan de ander een kusje te geven, gewoon doen.
Bang; hup tranen en gegil.
Waarom doen wij dat niet zo?
Gewoon als een kind reageren, niet altijd maar zo af en toe.
Mis jij je moeder ook zo vraag ik weleens aan mijn vriendin?
een moeder die je tegen zich aantrekt en zegt dat t allemaal goedkomt en jij haar dan gelooft?
Ik verheilig mij moeder hoor, maar in mijn fantasie doet ze dat allemaal.
Zou ze er wel voor mij zijn.
Waarom zou je niet zoals die jongelui uit dat programma gewoon zeggen; ik heb u lief?
als dat in je opkomt.
Ja omhelzen en troosten kan nu even niet maar daarvoor deden we het vaak ook niet.

Zaterdag was ik zo gelukkig, op mijn blote voeten in de tuin dat ik, niet alleen zat te zingen maar ook gewoon ging dansen.
Raar?\
Zou iemand mij zien?
Nou en?
Stel dat de buren gaan roddelen?
Nou dan zullen ze zeggen dat mens is maf die danst in de tuin en ze zingt ook nog vals.
Als dat het enige is dat ze over mij zeggen ben ik alleen maar trots.


Gisteren de hele dag knallende koppijn.
Met hulp van de X sleepte ik mijzelf naar buiten.
We moesten mijn auto wegbrengen voor apk en besloten terug te lopen met onze Sofie.
Het was heerlijk
Ik was net thuis of de telefoon ging.
Mijn vriendin.
De hoofdpijn verdween meteen.
Echt ik voelde het zo wegglijden.
Ze klonk goed.
Ik had voor mijzelf weer hele verhalen gemaakt over waarom er zo weinig contact was.
Ze vertelde dat ze in de middag op scootmobiel even aan de deur was geweest om elkaar even te zien op afstand.
Mijn hemel en ik maar piekeren of ik iets verkeerd had gezegd en dacht dat ik haar niet meer zou zien of spreken totdat het te laat was.
Wat een opluchting was dit.
Dit was trouwens de eerste keer dat we elkaar belden.

Dank jullie wel voor jullie reacties gisteren en jullie ideeen.
Na het gesprek kwam er weer ruimte in mijn hoofd om weer dingen te verzinnen en energie te hebben om dingen te doen om het leven makkelijker te maken.
Gisteren kwam ik nergens toe, teveel hoofdpijn.

Nu weer plannen.
Nee, niets bijzonders.
Hoe je het wendt  of keert het is een hele "bijzondere" tijd.
We moeten sterk zijn, geduldig, vindingrijk.
we kunnen niet meer rennen van hot naar her.
"grappig" dat ik bepaalde mensen mis en anderen totaal niet.
Het gaat om 3 bevriende stellen.
meer mensen mis ik niet volgens mij.

Ik mis Zuid-Limburg.
Wat zou ik daar graag heen willen, op een terrasje zitten voor koffie of lunch na een heerlijke wandeling.
Als ik mijn ogen sluit (blind typend) zie ik daar mijn koeien in de weilanden, rivier de Geul, de merglandschapen.
Picknicken onder die grote boom, in het gras aan riviertje de Gulp.
Zittend op het plein tegenover het VVV van Valkenburg.
O en wat dacht je van koffie drinken bij Kasteel Schaloen.







Kijk dit was ons picknick plekje.

Ik zei het gisteren tegen de X; ik had zoveel leuke ideeen voor de lente en zomer en kijk, er hoeft maar 1 ding te gebeuren en weg is het allemaal.
Het plannetjes maken was leuk en we hebben wat theatervoorstellingen geboekt en zelfs een heel mooi huis voor een prikkie in Normandie geregeld.
Gaat vast allemaal niet dor.
Of misschien ook wel.
Ik leef nu veel meer van dag tot dag maar dat zullen velen hebben.
Niet nadenken over hoe het zal zijn over 3 weken of zo .
We zien het wel.\
Ik ben al blij dat ik niet vlucht in angsten of depressie.
Hou ik dat vol?
GEEN idee maar voorlopig voel ik mij (weer) goed.
Voel weer verbinding met mijn vriendin.
Ik was trouwens de enige die de "verbinding" (in mijn hoofd) had verbroken hoor.
Zoals gewoonlijk kan ik wel zeggen.

Ik denk dat ik eens foto's ga kijken van onze leuke uitstapjes en vakanties.
Bij vorige foto's voel ik weer de hitte van die dagen.
We waren in Zuid-Limburg met onze vrienden en hun geweldige zonen uit Lisse.
Het was een hele bijzondere tijd.
De dag van de Picknick waren we met zijn tweeen maar die avond kwamen ze bij ons eten en dat was weer zo gezellig.
Het is de bedoeling om met hen in augustus naar de Moezel te gaan.
Gaat t door?
We zullen zien.
Vandaag is vandaag en de zon schijnt.
Ga even in de tuin wurmpjes zoeken voor meneer merel.
Zo grappig zodra ik er ben komt hij ook.
Hij weet dat ik in de grond ga poeren en hem ga helpen met zijn gezin want wat heeft hij het er druk mee.


Dit plaatste ik weken geleden, toen alles nog gewoon was maar nu wel heel van toepassing;

EEN REIS IN JE HOOFD IS OOK EEN REIS.
Jelle Brandt Costius.



8 opmerkingen:

nicole orriens zei

Wat een mooie uitspraak van Cortius. En heel waar. Hoewel het leven raar en onwerkelijk is, zie ik ook wel de goede kanten van deze noodgedwongen stilstand. Het zorgt ook voor bezinning.

Anoniem zei

Wat fijn dat het momenteel goed gaat met je vriendin. Ik herken mij in wat je schrijft, dochter en ik hebben op dezelfde plek in Valkenburg koffie gedronken (met iets erbij) in december, toen wij naar een kerstmarkt in een mergelgrot waren geweest. Moest er ook nog aan denken en aan andere uitstapjes ed. Men heeft gelijk als men zegt dat je mooie herinneringen moet maken, dit klinkt wat zoetsappig, maar is wel waar. Ik verlang geen moment nu naar spullen of denk er met plezier aan terug, maar koester wel alle mooie herinneringen.

Lot zei

Dans alsof niemand je ziet.
Heb lief alsof je nooit gekwetst wordt.
Zing alsof niemand luistert.
En leef alsof de hemel op aarde is.

William W. Purkey

Nietzomaarzooo zei

Mooi gedicht, Lot.

Fijn dat je je vriendin weer hebt gesproken. Kunnen jullie ook Facetimen?

Elisabeth zei

Fijn dat je je vriendin gesproken hebt .Ik zie het voor me jij dansend en zingend in de tuin geweldig ,gewoon lekker doen en lak aan de mensen.Ik heb nog helemaal niets gedaan in mijn tuin ,geen energie .Maar het is mooi om te zien hoe alles uitloopt .
Liefs xxx

Naomi zei

Goed idee, om nu foto's van oude reizen te bekijken. En wat fijn dat je vriendin goed klonk! Dream School kijk ik ook. Ik vind het een prachtig programma en inderdaad sluit je die jongeren in je hart, als je hun verhaal hoort.

Mevrouw W. zei

Wat fijn dat je vriendin je belde! Gelukkig gaat het toch weer beter met haar. Ze zal goede en slechte dagen hebben en op die slechte dagen wil ze misschien even helemaal geen contact met anderen. Dat ligt niet aan jou of aan iets wat je misschien gezegd hebt.

Judy zei

Ja, herkenbaar, dan haal je je van alles in je hoofd wat je misschien fout hebt gedaan, blijkt het allemaal niet waar. Fijn dat het goed zit tussen jou en je vriendin!
Mooie gedachte van Jelle.
Ik mis ook niet zoveel dingen en/of mensen. Gek is dat.