donderdag 12 maart 2020
grote wens
Toen ik maandag naar mijn vriendin ging, ging het heel slecht.
Groot abces aan oud litteken van navel naar schaambeen.
Dinsdag ging het iets beter maar ging niet naar binnen omdat ze fijn met een schoonzus aan het bellen was.
Woensdag lag ze met spoed in ziekenhuis.
Grote schrik en ik wist zeker dat dit het einde was.\
Dat gevoel had ik maandag al.
Nee, nee ze is er nog hoor.
Het was mijn gevoel.
Blaas is geknapt.
Zal maar niet verder vertellen.
De hele dag dacht ik; dit was het.
Ik voelde hoe erg dat was als ze er niet meer zou zijn.
Alles zou veranderen voor mij.
Het hier wonen is zo leuk omdat zij er is.
Wat een rotdag was dat.
In de avond maar haar zus ge-appt want ik werd gek van het wachten.
Die kon van alles vertellen gelukkig.
en natuurlijk vond ze het niet erg dat ik haar "stoorde"
Zij kan zelf niet komen want ze woont in Brabant en ze willen geen risico's nemen.
Ze is zo blij dat haar zus zulke goede vriendinnen heeft.
Het gevoel dat mijn vriendin dit allemaal door moet maken, ik zal het toch maar zeggen; de urine kwam uit de wond/abces op haar buik.
Hoeveel moet ze (mag ik vloeken) doormaken?
En die arme man van haar.\
Dat machteloos toezien van het lijden van je vrouw.
Ik heb nog geen nieuws vandaag.
Wil het misschien ook nog even niet.
Even eerst mijzelf oppeppen.
Ze weet dat ik kom als ze dat wil.
Meteen.
Hoe weet ik nog niet, want ik durf niet over snelweg, maar al moet ik taxi nemen.
Of een buur vragen.
en ik weet dat ik altijd op mijn man kan rekenen, die loopt zo uit een vergadering als dat moet om mij te brengen.
Het gevoel dat ze er eens niet meer zal zijn is nog nooit zo sterk geweest.
Tot nu toe was het eigenlijk niet voor te stellen.
Nu wel en ik kan zeggen dat het geen goed gevoel is.
Dus rot op met je corona virus en alle andere ellende in de wereld , mijn vriendinnetje is zo ziek.
___________________________________________________
Even wat anders schrijven.
Voor mijzelf maar ook omdat ik niet wil dat anderen zich rot gaan voelen door mijn verhaal.
Herkenbaar Cellie?
Ik heb de afgelopen tijd veel te weinig buitenshuis gedaan.
Waarom?
omdat het zo fijn voelde om thuis te zijn en in mijn huis dingen te regelen.
Zette eindelijk dingen op MP te koop, dat wilde ik al meer dan 1 jaar.
Ik heb ongelofelijk behoefte aan ruimte maken maar zoals je weet, dingen wegdoen is voor mij een drama.
Op MP zetten voelt beter dan naar de kringloop.
Met het geld wat ik krijg kan ik weer een potje maken en ik hou van potjes.
en het is leuk als er iemand reageert.
Volgens mij heb ik zo goed als zeker onderdelen van een servies verkocht.
maar niets is zeker op MP totdat het geld op je rekening staat.
Ik ga ook dozen maken met van alles erin om te verkopen voor mensen die naar de vrijmarkt gaan of op markten staan.
Weg, weg, weg.
Ik wil ruimte.\
Vooral in mijn hoofd.
Ik wil dit weekend ook van alles voor zaaien en hoop dat mr. X zand en stenen op de vloer in het kasje doet kan ik mij daar lekker mee bezig houden.
De geur van aarde, weten dat er elke dag iets uit de grond kan komen wat je gezaaid hebt is zo leuk.
Iedere morgen snel gaan kijken.
De kas opnieuw inrichten.\
De zolder leeghalen.
Die gaat in het najaar verbouwd worden als het goed is.
Ruimte moet er gemaakt worden.
Ik hoop dat ik vanavond naar yoga kan.
Dat is goed om ruimte te krijgen.
Ik zal het wel weer niet doen hoor, zo stom ben ik wel.
Morgenavond naar concert van mijn Franse vriend.
Daar knap ik ook zo van op.
Twee geweldige muziekkanten en daarna bijkletsen.\
Tijdens het concert altijd weer kippenvel en een traantje om alles wat voorbij is en alle herinneringen die de chansons brengen.
Ben een beetje in de war van alles en heb hoofdpijn maar dat is niet verwonderlijk.
Chaos in het hoofd.
Mocht er iets zijn wat mijn vriendin betreft laat ik het wel weten.
Kan zelf niet goed omgaan met het feit dat mensen iets naars schrijven en daarna van de radar verdwijnen zonder iets te laten weten en ik, en waarschijnlijk anderen met mij, maar zorgen maken en afvragen hoe het zal gaan.
Soms krijg je nooit meer antwoord.
Heb mij voorgenomen om dat niet te doen.
Ik wens je een fijn weekend, precies zoals jij hem wil.
Rust, veel avonturen of misschien er iets tussen in.
Moet opeens lachen over mijn avontuur;
zullen mijn zaadjes die nog niet eens geplant zijn wel uitkomen?
en zal ik nog wat verkopen op MP?
natuurlijk is mijn grootste wens dat ik mijn vriendin weer thuis heb, dat t goed gaat, dat ik haar vast kan houden en zeggen hoeveel ik van haar hou en ik koop de grootste bos bloemen die ik ooit gekocht heb.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
14 opmerkingen:
Hug!
Hélène, wat heb je daar gelijk in... mensen waar je je bij betrokken voelt (al is het dan on-line) die iets schrijven, naar of niet, en daarna hoor je nooit meer wat. Daar blijf je dan zelf mee zitten...
Dus schrijf jij alsjeblieft door, dat is beter dan niks-meer-horen. Ook van je vriendin, het arme mens. Hoeveel narigheid kun je doorstaan?
Denk aan je en aan je vriendin. Hoop dat de situatie snel stabiliseert voor haar. Blijf schrijven wat er in je hoofd omgaat, maar ook, zoals ik lees en waar ik enorm van geniet, de mooie kleine dingen waar je je op kan verheugen en verheugt.
Heb je het nummer van een taxibedrijf al bij de hand? En man man man...wat baal ik er NU van dat ik geen eigen vervoer heb; dan stond ik klaar om je te brengen. Zoals jij ook voor mij hebt gedaan.
Wat akelig voor je vriendin. Wat is het toch ook een kl*t*ziekte hè! Hopelijk is de pijn goed te bestrijden. Sterkte Hélène en een dikke virtuele knuffel xxx
Wat een afschuwelijk nieuws over je vriendin. Dit is geen kattenpis. Moeilijk hè, ten aanzien van iemand waar je zoveel om geeft...hou je haaks!
O wat naar. Dikke knuf.
En wat dat opruimen betreft: ik heb het ook gedaan, duurde twee maanden, maar het voelt een stuk lichter. Sterkte!
Ik heb de tranen in mijn ogen bij het lezen van je blog. Hopelijk knapt ze op, dikke knuffel vanuit Brabant.
Oh, wat een spanning. Echt afschuwelijk. Sterkte hoor!
Dag Helene,
wat een akeligheid...
Ik hoop, dat je vriendin niet al te lang hoeft te lijden...
Liefs van Marlou
.
❤️❤️
Wat een zorgen om je vriendin. Sterkte gewenst.
Ach lieverd wat afschuwelijk voor je vriendin .Ik hoop dat het toch weer wat beter zal gaan met haar .Zo heftig voor jou ook .
Liefs en veel sterkte voor jullie allemaal xxx
Heel heftig van je vriendin. Sterkte!
❤️❤️❤️❤️❤️❤️
Een reactie posten