leeuwen en beren

Zijn ze niet schattig?
Twee dames en een heer.
Laatste keer dat ik er was, 10 jaar geleden, draaide een van de dames zich om, tilde de staart op en pieste zo in het publiek.
Zou ik af en toe ook best willen.

Nu bijvoorbeeld even op de psychiater die dinsdag zou bellen en waar ik nu nog op zit te wachten.
Ik zou het niet een doen voor mijzelf want ik red mij wel maar voor al die mensen die niet weten waar ze het zoeken moeten van de ellende die geestelijke ziektes geven en die dus ook vaak niet op hun hulpverleners kunnen rekenen mits ze die hebben.
Van de 4 keer dat zij mij zou bellen is het 3 keer misgegaan.
Als dit ooit, jaren geleden mij was overkomen was het een drama geweest, nu niet maar wel nog meer het vertrouwen kwijt in de hulpverlening.
Moet altijd vals glimlachen als er na een TV programma een telefoonnummer staat die je kan bellen als je zelfmoordgedachten hebt.\
Laat mij niet lachen.\

Vroeger duurden de gesprekken met een psych een uur en geloof mij die had je nodig.
 Nu 3 kwartier .
Nee hoor zei de psych dat is helemaal niet te kort.\
Ik leef mee met al die zieken jongelui en volwassenen die zich geen raad meer weten.
Zo ook blogvriendin E.
Hoe lang is zij al niet bezig.

Stom hoe ik van een leeuw op dit verhaal kom.


Het gaat goed met mij.
Ik VOEL.
Bij het concert van Petra Berger, deed ik steeds mijn ogen dicht om nog beter te voelen.\
Voelde de muziek door mijn lijf gaan.
De hand van mijn man op de mijne.

Liet gisteren ons nieuw konijn Bram door de tuin rennen terwijl ik heerlijk achter  glas, in een fauteuil en hond op schoot keek naar zijn ontdekkingtocht.
De beestje zoeken meteen de zonneschijn op een teken dat dat zeer nuttig is anders zouden ze dat niet doen.
Dus zochten vriendin en ik de zon op in haar tuin.
Ze heeft weer een zware week achter de rug.
Veel pijn en ziek.
Zo moe ook.
Weinig vreugde te bekennen.
Ik weet dat zodra het wat beter gaat het weer terugkomt.
maar ze heeft al zo weinig tijd en ga dan omdat je zo beroerd bent een week in huis op de bank liggen terwijl buiten alles en iedereen gewoon doorgaat.

Ben jij het nooit zat met mij vroeg ze afgelopen vrijdag.
Ik hoefde niet na te denken.
NEE. Ik ben het NOOIT zat.
Hoe raar het ook klinkt zij is een vreugde in mijn leven.\
Als we elkaar 3 dagen niet zien stikken we alweer van de nieuwtjes.
Over een mooi boek dat ze gelezen heeft, een schilderij die haar zus gemaakt heeft, kleindochter die zo ziek was van inenting.
Zij wil weten hoe het babybedje eruit ziet die ik gezien heb bij de kringloop, hoe het concert was, wat voor plantjes ik gekocht heb.
We proberen een oplossing te verzinnen voor 2 buren die zo een ruzie hebben dat een stel wil verhuizen.
Dat vind ik zo erg he, ruzie met buren.
Ik ken beiden amper maar zou zo graag ze willen helpen.
De X werd aangesproken door 1 van hen en die vrouw zit zo vol haat en verdriet dat het mij raakt.
Je huis moet zo je veilige en heerlijke plek zijn.

Programma Dreamschool gekeken.
Ken je dat?
Stuk of 12 gasten rond de 20 die niet meer naar school gaan en niet werken.
Blowen, zuipen en op bed liggen. Zoiets.
Hoe kan zo een meisje dan een scooter hebben denk ik dan?
Aaaaach papa en mama denk ik.\
Lekker belonen voor haar gedrag.
Enfin eerst heb je een hekel aan die gasten met hun onverschillige gedoe en grote bek.
maar je krijgt steeds meer begrip en sympathie voor ze als je hun achtergrond verhalen hoort of als je ziet hoe sommigen hun best doen.
Ouders komen ook aan het woord.

Het zijn monsters hoor die kinderen vooral in het begin en sommigen blijven het ook.
Zo ook het monster van mijn vriendin maar ik zie hoe fout zij het doet.
Het "schatje" mag niets tekort komen want ja ze heeft het al zo moeilijk.
Had akkefietje met het monster, waar ik trouwens erg op gesteld ben, en ipv dat zij contact met mij opneemt deed de moeder dat en betaalde zij het geld, dat het kind mij schuldig was.
Ik had al gezegd dat zij zich er niet meer moest bemoeien maar ze deed het toch en opeens was daar het geld op mijn rekening.

Haha die gaat nog steeds over die piesende leeuw he.

Voor de psycholoog moest ik maand gelden opschrijven wat mijn leeuwen en beren op mijn weg waren.
Zo vroeg ze het natuurlijk niet.
Ik dacht na en schreef, plakte er plaatjes bij van beren.
Bleek dat het er helemaal niet zoveel waren en dat ze zeker niet zo groot meer waren.
Goed ik durf een hoop dingen niet.
Ik zou bijvoorbeeld wel 2 weken op vakantie willen ipv 1 week en dat dan zonder constant "aan" te staan  en steeds stress te voelen.
GAAT NIET!!!!
Is heel jammer, maar heel erg?
Er zijn echt veel dingen die ik zou willen maar die niet gaan.
maar om daar weer in therapie voor te gaan?
Welnee.
een goede kennis van mij, ooit vriendin, heeft een hernia.
Die kan ook heel veel niet meer.
Wat doen we?
Of wat doe ik?
Ik kan zoveel wel.
Ik durf op zoveel dingen alleen af te stappen wat veel "gewone" mensen niet zouden doen.
Ik ga graag alleen naar theater, cursus, winkelen, ergens koffie drinken of lunchen.
Vroeger, voor de fobieen nog, durfde ik dat niet eens en miste ik veel, nu ga ik gewoon en geniet.

Tuurlijk als die depressie er weer is is het een ander verhaal maar goed die is er nu niet meer en ik ga niet angstig zitten wachten of het terug komt of dat ik het corona virus krijg.

Ik ga genieten en proberen hier en daar lief en behulpzaam te zijn.\
Vergis je niet hoor af en toe ben ik net die pissende leeuw.
maar daar ga ik hier niet over schrijven.
vandaag wil ik leuk gevonden worden.